Chapter 9 (part 2)
জ্ঞানী ল’ৰা
১। আলোচনা কৰোঁ আৰু লিখোঁ আহা-
ক) খঙৰ কোবত কি কৰিব নালাগে?
উত্তৰঃ খঙৰ কোবত গালি খণ্ডৰ কৰিব নালাগে।
খ) কিহৰ প্রতি লোভ ত্যাগ কৰিব লাগে?
উত্তৰঃপৰদ্ৰব্যৰ প্রতি লোভ ত্যাগ কৰিব লাগে।
গ) আমি কেনেধৰণৰ আচৰণ শিকিব লাগে?
উত্তৰঃভদ্র আৰু সদাচৰণৰ আচৰণ শিকিব লাগে।
ঘ) আমি কাৰ মনোমত কাম কৰিব লাগে?
উত্তৰঃসাধু-মনোমত কাম কৰিব লাগে।
২। চোৱা, কোৱা আৰু কাষৰ বাকচত লিখা-
উত্তৰঃ
ক) পদ্যটোত ১২টা শাৰী আছে।
খ) পদ্যটোৰ প্ৰতিশাৰীত ৫টা আখৰ আছে (উদাহৰণ স্বৰূপ)।
গ) পদ্যটোত ‘জ্ঞ’ যুক্তাক্ষৰ ৩বাৰ ব্যৱহাৰ হৈছে।
৩। তলৰ প্ৰশ্নবোৰৰ শুদ্ধ উত্তৰটো বাছি উলিয়াই সঠিক চিনটো পুৰ কৰা-
জ্ঞানী ল’ৰাই কি কৰে বুলি কৈছে?
উত্তৰঃঘ) সজ আলোচনাত ভাগ লয়।
জ্ঞানী ল’ৰাই কি নকৰে বুলি কৈছে?
উত্তৰঃখ) আনক নিন্দা কৰে।
৪। তলৰ শব্দকেইটাৰ অৰ্থ-
আজ্ঞাবাণী- আদেশ, নিৰ্দেশ
বঞ্জন- অপৰূপ, কণ্ঠস্বৰ, নয়ন-ৰঞ্জন মানে চক্ষু অপৰূপ
নিন্দা- অন্যায় মন্তব্য কৰা
সৰ্বদা- সদায়, নিয়মীয়া
৫। ক) দোষ আৰু গুণৰ বিপৰীত শব্দ-
- দোষ – গুণ
- অসত্য – সত্য
- লোভ – বিনয়
- অসৎ – সাধু
- অপ্রিয় – প্রিয়
খ) পদ্যটোৰ পৰা বিপৰীত অৰ্থৰ শব্দ-
- দোষ – গুণ
- অসত্য – সত্য
- লোভ – বিনয়
- অসৎ – সাধু
- অপ্রিয় – প্ৰিয়
৬। তলৰ শব্দবোৰেৰে বাক্য সাজি লিখা-
উত্তৰঃ
অসাধু- অসাধু মানুহে অন্যক কষ্ট দিয়ে।
অজ্ঞানী– অজ্ঞানী ল’ৰাই ভুল কৰে।
অভদ্র– অভদ্র আচৰণৰ পৰা বাচিব লাগে।
প্ৰিয়– সি মোৰ প্ৰিয় বন্ধু।
সত্য– সত্য কথা ক’ব লাগে।জ্ঞানী– জ্ঞানী ল’ৰাই সদায় শুদ্ধ কথা কয়।ভদ্র– ভদ্র আচৰণে সকলোৱে মৰম পায়।সাধু– সাধু মানুহে সদায় ভাল কাম কৰে।সজ– সজ আলোচনাত অংশ ল’ব লাগে।বিনয়– বিনয় বচনে লোকৰ মন জয় কৰে।
৭। পদ্যটোৰ ‘ল’ৰা’ শব্দটোৰ ঠাইত ‘ছোৱালী’ বহুৱাই আওৰালৈ-
উত্তৰঃজ্ঞানী ছোৱালী আনৰ অহিত চিন্তা নকৰে। ছোৱালী অসত্য বা অপ্রিয় বচন নকয়। ছোৱালীয়ে দোষ এৰি গুণ ধৰে আৰু নিজৰ দোষ পৰিত্যাগ কৰে। সজ আলোচনাত মন যায়। বিনয় বচনে কথা কয়।
৮। পদ্যটো গদ্যৰূপে-
উত্তৰঃ যিজনে আনৰ অহিত চিন্তা নকৰে, যিজনে অসত্য আৰু অপ্রিয় বচন নকয়। যিজনে আনৰ দোষ এৰি গুণকহে ধৰে। নিজৰ দোষ দেখিলে পৰিত্যাগ কৰে। যাৰ মন সজ, সজ আলোচনাত ভাগ লয়। যিজনে সকলোকে বিনয় বচনে কথা কয়। পিতৃ-মাতৃৰ আজ্ঞাবাণী শিৰোগত মানি লয়। সদায় সাধু-মনোমত কাম কৰে। আনৰ মুখত নিজৰ নিন্দা শুনিলে গালি নকৰে। পৰদ্ৰব্য দেখি লোভ ত্যাগ কৰে। এনে ভদ্র আচৰণ শিকে। সকলোৰে মতে তাক জ্ঞানী ল’ৰা কয়। তেনে ল’ৰা সকলোৰে মৰমৰ।
৯। পদ্যটোৰ চিৰসত্য কথাৰ উদাহৰণ-
উত্তৰঃ আনৰ অহিত চিন্তা নকৰা, অসত্য কথা নোকোৱা, পিতৃ-মাতৃৰ আজ্ঞা মানি চলা ইত্যাদি সদায় সত্য।
১০। পদ্যটোত উল্লেখ থকা গুণ আৰু দোষ-
উত্তৰঃ গুণ- জ্ঞান, বিনয়, সাধু মন, ভদ্র আচৰণ, সজ চিন্তা
দোষ- খঙৰ গালি, লোভ, অসত্য কথা, নিন্দা
১১। তোমাৰ প্ৰিয় ফাকি-
উত্তৰঃ “আনৰ অহিত চিন্তা নকৰে যিজন। নকয় যি অসত্য বা অপ্রিয় বচন।।”
কিয়নো ই মানুহৰ ভিতৰৰে ভাল গুণৰ কথা স্পষ্টকৈ প্ৰকাশ কৰিছে।
১২। ক) জ্ঞানী ল’ৰাৰ গুণ-
উত্তৰঃ আনৰ অহিত চিন্তা নকৰা, অসত্য কথা নোকোৱা, দোষ এৰি গুণ ধৰা, নিজৰ দোষ স্বীকাৰ কৰা, সজ আলোচনাত অংশ লোৱা, বিনয়ৰ বচন কৰা, পিতৃ-মাতৃৰ আজ্ঞা পালন কৰা, সাধু মনৰে কাম কৰা, লোভ নকৰা, ভদ্র আচৰণ কৰা।
খ) মোৰ গুণ আৰু মিল-অমিল-
উত্তৰঃ মোৰ ভিতৰত সজ চিন্তা আৰু বিনয় আছে। কিন্তু কেতিয়াবা লোভ হোৱাৰ পৰিস্হিতিও হয়।
গ) নাথকা গুণ শিকিবৰ বাবে-
উত্তৰঃ বহুত পঢ়া, ভাল মানুহৰ সৈতে কথা-বতৰা কৰা আৰু নিজৰ আচৰণ চাওঁ।