SCERT Class 6 Assamese Chapter 1 Answer | সবাতোকৈ আপোন

Chapter 1
আমাৰ দেশ
পাঠভিত্তিক প্ৰশ্ন – উত্তৰ ঃ
১। বহু বিকল্পভিত্তিক প্ৰশ্নোত্তৰ:
(১) কবিতাটোত আমাৰ দেশৰ ‘মূৰৰ মুকুট’ বুলি কাৰ কথা কৈছে?
উত্তৰ: (গ) হিমালয়ৰ
(২) কবিয়ে আমাৰ দেশক দেৱভূমিৰ লগত কিয় তুলনা কৰিছে?
উত্তৰ: (গ) পুৰাণ, মহাভাৰতত আমাৰ দেশখনক দেৱভূমিৰূপে বৰ্ণনা কৰাৰ বাবে।
২। দ্বিতীয় প্ৰশ্নৰ উত্তৰটো কিয় শুদ্ধ বুলি বাছিলা?
উত্তৰ: কাৰণ, কবিতাটোৰ শেষত কবিয়ে উল্লেখ কৰিছে –
“পুৰাণত ভাৰতত, দেৱভূমি বুলি আমাৰ দেশেই জিলিকিছে জগতত।”
এই স্তবকৰ পৰা স্পষ্ট যে, কবিয়ে পুৰাণ আৰু মহাভাৰতত ভাৰতক দেৱভূমি বুলি উল্লেখ কৰাৰ বাবে এই উপমা দিছে।
৩। নিচেৰ প্রশ্নবোৰৰ উত্তৰ:
(ক) কবিয়ে কোন ঠাইত অৰুণ উদয় হয় বুলি উল্লেখ কৰিছে?
উত্তৰ: হিমালয় গিৰিৰাজত।
(খ) কবিয়ে অমৃতধাৰা ক’ত বৈছে বুলি কৈছে?
উত্তৰ: অসম মাতৃৰ বুকুত।
(গ) কিহে অসমী আইৰ গাৰ জেউতি চৰায়?
উত্তৰ: শুকুলা পাটৰ ৰিহা-মেখেলা।
(ঘ) দেৱভূমি বুলি কবিয়ে কোনখন ঠাইৰ কথা কৈছে?
উত্তৰ: ভাৰত দেশৰ।
(ঙ) কবিয়ে অসমী আয়ে কিহৰ সাতসৰী পিন্ধা বুলি কৈছে?
উত্তৰ: সাতেশৰী হাৰ।
৪। কবিয়ে আমাৰ দেশখনক কি কি কাৰণত স্বৰ্গতকৈও অধিক বুলি কৈছে?
উত্তৰঃ (বহলকৈ):কবিয়ে কয়, আমাৰ দেশত হিমালয় গিৰি যেন মূৰৰ মুকুট। ছয় ঋতুৱে অপূৰ্ব সাজ পিন্ধায়। নদী যেন জেউতি চৰায়। জান-জুৰিয়ে সাতেশৰী হাৰ পিন্ধায়।
দেশখন সাহিত্য, সংস্কৃতি, গুণীজন আৰু প্রাকৃতিক শোভাৰে ভৰপূৰ। পুৰাণ আৰু মহাভাৰতত দেৱভূমি বুলি উল্লেখ আছে।
এই সকলো উপাদানৰ বাবে কবিয়ে কয় –
“স্বৰ্গতো অধিক আমাৰ দেশেই সৃষ্টি-পাতনিৰে পৰা।”
৫। পদ্যৰ অংশভিত্তিক প্রশ্ন:
“পাটকায়ে মেলে ক’লা চুলিটাৰি অৰুণ উদয় তাত-চৰণ দুখনি দিয়ে ৰিহাখনি গাত। লুইতে পখালি”
(ক) ‘ক’লা চুলিটাৰি’ কোনে মেলে বুলি কৈছে?
উত্তৰ: পাটকায় (পাটকাই পৰ্বত)।
(খ) লুইতে কাৰ চৰণ দুখনি পখালি দিয়ে বুলি কৈছে?
উত্তৰ: অৰুণৰ (সূৰ্যৰ)।
(গ) ‘ৰিহাখনি’ বুলি কিহৰ কথা কৈছে?
উত্তৰ: দেশমাতৃৰ গাত পিন্ধা ৰিহাৰ দৰে সূৰ্যৰ পোহৰ।
৬। মিলোৱা ‘ক’ অংশৰ সৈতে ‘খ’ অংশ:
‘ক’ অংশ ‘খ’ অংশ
আৰু কত গিৰি আছে শোভা কৰি আঁচলত নাচে তৰা। পৰ্বত-পাহাৰ আদি দেশমাতৃৰ অলংকাৰ স্বৰূপ…
অসমা সুষমা মুনি মনোৰমা আমাৰ চেনেহী আই। পৰ্বত-পাহাৰ, নদ-নদীৰে সমৃদ্ধ অসম এখন মনোৰম ঠাই।
দেৱভূমি বুলি আমাৰ দেশেই জিলিকিছে জগতত। বেদ, পুৰাণ, ৰামায়ণ, মহাভাৰত আদি…
৭। তালিকা: দেশমাতৃৰ সৌন্দর্য বৃদ্ধিত উপাদানসমূহ
উপাদান সৌন্দর্যৰ ভূমিকা
গিৰিবৰাজ হিমালয় মূৰৰ মুকুট
ছয় ঋতু অপূৰ্ব সাজ পিন্ধায়
পাটকায়ে ক’লা চুলিটাৰি মেলে
লুইতে সূৰ্যৰ চৰণ পখালি দিয়ে
জান-জুৰি সাতেশৰী হাৰ পিন্ধায়
পৰ্বত-পাহাৰ আঁচলত নাচে তৰা
৮। শব্দৰ মিল:
শব্দ মিল থকা শব্দ
বেশ কেশ
দেশ মেশ
ভৰা তৰা
হাৰ গাৰ
গাত পাত
৯। শব্দৰ খেল – ছয় আখৰীয়া শব্দটো:
উত্তৰ: ভাৰতত
“ভা-ৰ-ত” – পৃথিৱী (ভূ) বুজায়
“ত-ত” – তত = সুন্দৰী
“ৰ” আৰু “ত” – ৰত = মাখন
১২। বাক্য ৰচনা:
অপূৰ্ব: হিমালয়ৰ সৌন্দৰ্য অপূৰ্ব।
উদয়: অৰুণৰ উদয় পূৱ দিশৰ পৰা হয়।
মনোহৰ: আমাৰ দেশৰ দৃশ্য মনোহৰ।
জেউতি: ৰিহা-মেখেলাই জেউতি চৰায়।
চেনেহী: অসম আমাৰ চেনেহী আই।
আলফুল: ছয় ঋতু আহি আলফুল কৰি সাজ পিন্ধায়।
১৩। বিশেষণ আৰু বিশেষ্য বিচাৰি উলিয়োৱা:
বিশেষণ বিশেষ্য
অপূৰ্ব সাজ
মনোহৰ ৰূপ
সুমধুৰ নাম
চেনেহী আই
অমৃত ধাৰা
১৪। ‘সাজ’ শব্দ ব্যৱহাৰ:
সাজ (পোচাক): তেওঁ বিহুত নতুন সাজ পিন্ধিছে।
সাজ (বাচন): মা ভাতৰ সাজ পাতিছে।
সাজ (নিৰ্মাণ কৰ): আমি ঘৰখন নতুনকৈ সাজিছোঁ।
১৫। পুংলিংগ – স্ত্রীলিংগ শব্দ গঠন:
পুংলিংগ স্ত্রীলিংগ
অসম অসমা
সৰল সৰলা
অচল অচলা
বৃদ্ধ বৃদ্ধা
সুষম সুষমা

OLD

পাঠ ১
সবাতোকৈ আপোন
MAIN CONTENT

👉MCQ Online Exam
👉Text Book PDF
👉Click Here YouTube Video
👉MCQs Answer

১। কোৱা আৰু লিখা।

(ক) কবিয়ে কাক কাক সবাতোকৈ আপোন বুলি কৈছে ?

উত্তৰঃ নিজৰ আইক, নিজৰ দেশখনক আৰু নিজৰ মাতৃভাষাক।

(খ) কবিয়ে প্ৰাণৰ চিনাকি বুলি কাৰ কাৰ কথা কৈছে?

উত্তৰঃ গাঁও-নগৰ, জান-জুৰিৰ কথা কৈছে।

(গ) কবিতাটিত অন্তৰৰ ভাব কিহেৰে প্ৰকাশ কৰা বুলি কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ নিজৰ মাতৃভাষাৰে।

(ঘ) কবিয়ে জগতখন কাৰ কাৰ যোগেদি চিনি পাবলৈ আশা কৰিছে?

উত্তৰঃ নিজৰ আই, নিজৰ দেশ খন আৰু নিজৰ মাতৃভাষাৰ যোগেদি চিনি পাবলৈ আশা কৰিছে।

(ঙ) সুবিশাল পৃথিৱীত কাৰ স’তে, কেনেকৈ খোজ দিবলৈ কবিয়ে ইচ্ছা কৰিছে?

উত্তৰঃ সকলোৰে স’তে হাতে-হাতে ধৰা-ধৰিকৈ খোজ দিবলৈ কবিয়ে ইচ্ছা কৰিছে।

৪। কবিতাটিৰ মূলভাব লিখা-

উত্তৰঃ কবিতাটোত কবিয়ে আই, দেশ আৰু নিজৰ মাতৃভাষাক সবাতোকৈ আপোন বুলি কৈছে- ইয়াৰ কাৰণ আইৰ কাৰণে আমি জগতখন চিনি পালো।আৰু আমি আমাৰ দেশখনক আপোন বুলি কোৱাৰ কাৰণ হৈছে- ওপজা ঠাই খনৰ বাবে পৃথিৱীত আগুৱাই যাব পাৰিম সেইফালৰ পৰা দেশখন আমাৰ বাবে আপোন আৰু আমি আমাৰ মাতৃভাষাক সবাতোকৈ আপোন বুলি কোৱাৰ কাৰণ হৈছে- আমি আমাৰ মাতৃভষাৰে মনৰ ভাব প্ৰকাশ কৰিব পাৰোঁ। সেইফালৰ পৰা মাতৃভষা আমাৰ বাবে সবাতোকৈ আপোন।

৫। পাঠৰ পৰা অন্ত্যধ্বনি থকা শব্দবোৰ মিলাই লিখা।
উত্তৰঃ
আই – চিনাই
চহকী – চিনাকী
সুৰীয়া – কুমলীয়া
জগত – লগত
সুখ – দুখ

৭। বাক্য ৰচনা কৰা।

শুৱনিঃ পথাৰখন ধানেৰে শুৱনি হৈ পৰিছে।

সুৰীয়াঃ আমাৰ মাতৃভাষা সুৰীয়া নহলেও আমাৰ বাবে সদায় আপোন।

ধুনীয়াঃ পঞ্চী দেখিবলৈ ধুনীয়া যদিও পঢ়িৱলৈ নোৱাৰে।

চহকীঃ মানুহজন চহকী যদিও অহংকাৰী নহয় ।

কুমলীয়াঃ ৰহিমে নিজৰ মনৰ ভাব ঋষভৰ আগত কুমলীয়া ভাবে প্ৰকাশ কৰিলে ।

সুবিশালঃ সুবিশাল পৃথিৱীত হাতে-হাতে ধৰা-ধৰিকৈ খোজ দিবলৈ কবিয়ে ইচ্ছা কৰিছে।

৯। তলত দিয়া শব্দবোৰৰ নঞৰ্থক ৰূপবোৰ লিখা।

হ’ব – নহ’ব।
ধোওঁ – নোধোওঁ।
শুনা – নুশুনা।
কৰোঁ – নকৰোঁ।
খেলোঁ – নেখেলোঁ।
যাম – নাযাম।
দিম – নিদিম।
লিখোঁ – নিলিখোঁ।

১১। উপযুক্ত শব্দৰে খালী ঠাই পূৰ কৰা।

(ক) মই মোৰ আইক ভাল পাওঁ ।

(খ) মই মোৰ মাতৃভাষাক শ্ৰদ্ধা কৰোঁ ।

(গ) আমি আমাৰ স্বদেশক লৈ গৌৰৱ বোধ কৰো ।

১৬। সাঁথৰ ভাঙা।

(ক) নাকত বহি
কাণত ধৰে
এনে কি বস্তু
ভাল পায় নৰে?

উত্তৰঃ চচ্মা।

(খ) ক আইটি টপৰাই,

  কাঢ়ি নিলে বাঢ়ি যায়।

উত্তৰঃ সূতা।

(গ) দি মৰিল কোন ?

উত্তৰঃ দধীচি।

(ঘ) নি মৰিল কোন ?

উত্তৰঃ ৰাৱণ।

(ঙ) নিদি মৰিল কোন ?

উত্তৰঃ দুৰ্যোধন।

(চ) নকৈ মৰিল কোন?

উত্তৰঃ জয়মতী।