অধ্যায়ঃ ১২
জোনবিল মেলা
১। একোটিকৈ বাক্যত উত্তৰ লিখা
ক) পাহাৰ-ভৈয়ামৰ সম্প্ৰীতিৰ উৎসৱ কি?
উত্তৰঃ জোনবিল মেলা হ’ল পাহাৰ-ভৈয়ামৰ সম্প্ৰীতিৰ উৎসৱ।
খ) ‘জোনবিল’ নামে ডাঙৰ বিলখন ক’ত অৱস্থিত?
উত্তৰঃ ‘জোনবিল’ নামৰ ডাঙৰ বিলখন জাগীৰোড আৰু জাগীভকত গাঁৱৰ মাজত অৱস্থিত।
গ) ‘মনে পতা’ বিহু কি?
উত্তৰঃ গোভা ৰাইজে মাঘৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনা বিহু নাপাতি তাৰ পিছৰ সপ্তাহৰ শনিবাৰে বিহু পাতে। সেয়েহে এই বিহুক ‘মনে পতা’ বিহু বুলি কোৱা হয়।
ঘ) বৰ্তমান সময়ত জোনবিল মেলা কেতিয়া অনুষ্ঠিত হয়?
উত্তৰঃ বৰ্তমান সময়ত মাঘ বিহুৰ দ্বিতীয় বা তৃতীয় সপ্তাহৰ শনিবাৰ আৰু দেওবাৰে জোনবিল মেলা অনুষ্ঠিত হয়।
ঙ) পাহাৰৰ পৰা অহা লোকসকলে মেলালৈ আহোঁতে বিনিময়ৰ বাবে লগত কি কি বস্তু লৈ আহে?
উত্তৰঃ পাহাৰৰ পৰা অহা লোকসকলে বিনিময়ৰ বাবে আলু, কচু, আদা, হালধি, তিল, ফুলবাঢ়নী, লা, ধূনা, জলকীয়া, বাঁহৰ গাজ, কপাহ আৰু বাঁহ-বেতেৰে তৈয়াৰী শিল্পজাত বস্তু লৈ আহে।
২। চমু উত্তৰ লিখা
ক) বিলখনৰ নাম জোনবিল কেনেদৰে হ’ল?
উত্তৰঃ জনশ্ৰুতি মতে, এজন তিৱা ৰজাই বিহাৰ কৰি ঘূৰি আহোঁতে এই বিলৰ পানীত জোনৰ পোহৰ পৰি তিৰবিৰাই থকা দেখি মুগ্ধ হৈছিল। তেতিয়াৰ পৰাই বিলখনৰ নাম ‘জোনবিল’ হ’ল।
খ) গোভা ৰজাৰ আদেশমৰ্মে অতীতত জোনবিল মেলা কেনেদৰে অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ গোভা ৰজাৰ আদেশমৰ্মে অতীতত মাঘ বিহুৰ আগতে জোনবিলত মাছ মৰা হৈছিল আৰু বিলৰ পাৰত শ’ল মাছেৰে ন-ভাত খোৱাৰ নিয়ম আছিল। মাছ মৰাৰ বাবদ মাছুৱৈসকলে ৰজাক মাননি হিচাপে একো অংশ মাছ দি যোৱাৰ প্ৰথা আছিল। আজিও এই প্ৰথাৰ প্ৰচলন আছে।
গ) জোনবিল মেলা চাবলৈ ক’ৰ ক’ৰ পৰা মানুহ আহি বিলৰ পাৰত ভিৰ কৰে? তেওঁলোকে সেইকেইদিন কেনেদৰে কটায়?
উত্তৰঃ জোনবিল মেলা চাবলৈ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ উপৰি কাৰ্বি আংলং আৰু মেঘালয়ৰ পৰা মানুহ আহি বিলৰ পাৰত ভিৰ কৰে। তেওঁলোকে সেইকেইদিন বিলৰ পাৰত নৰাৰে সৰু সৰু ঘৰ সাজি আনন্দেৰে থাকে। নিজৰ ৰংচঙীয়া সাজ-পাৰেৰে বিলৰ পাৰবোৰ বহুৰঙী কৰি তোলে আৰু বিভিন্ন বস্তুৰ বিনিময় কৰে।
৩। “এই মেলা পৰ্বত-ভৈয়ামবাসীৰ মহামিলনৰ তীৰ্থক্ষেত্ৰ” — কথাষাৰৰ তাৎপৰ্য ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰঃ জোনবিল মেলাত গোভা ৰজাৰ প্ৰজাসকলৰ উপৰি কাৰ্বি আংলং, মেঘালয় আৰু অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ লোকসকল আহি সমৱেত হয়। পাহাৰীয়া লোকসকলে নিজৰ উৎপাদিত সামগ্ৰী আৰু শিল্পজাত বস্তু লৈ আহে আৰু সেইবোৰৰ বিনিময়ত ভৈয়ামৰ লোকসকলৰ পৰা প্ৰয়োজনীয় বস্তু সংগ্ৰহ কৰে। এই মেলাত বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে নিজৰ মাজত ভাবৰ আদান-প্ৰদান কৰে। পাহাৰীয়া লোকসকলে গোভা ৰজাক কৰ-ভাৰ আৰু মাননি দিয়াৰ পৰম্পৰাও পালন কৰে। এইদৰে জোনবিল মেলাই পাহাৰ আৰু ভৈয়ামৰ মানুহৰ মাজত ঐক্য, সম্প্ৰীতি আৰু ভাতৃত্ববোধৰ সৃষ্টি কৰে। সেয়েহে এই মেলাক পৰ্বত-ভৈয়ামবাসীৰ মহামিলনৰ তীৰ্থক্ষেত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
৪। তলৰ উৎসৱসমূহৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা
(ক) আলি-আয়ে-লৃগাং
উত্তৰঃ আলি-আয়ে-লৃগাং মিচিং জনগোষ্ঠীৰ এক প্ৰধান কৃষিভিত্তিক উৎসৱ। এই উৎসৱক শস্য বা কঠীয়া সিঁচাৰ উৎসৱ বুলিও কোৱা হয়। মিচিং ভাষাত ‘আলি’ মানে শস্যৰ বীজ, ‘আয়ে’ মানে ফল আৰু ‘লৃগাং’ মানে আৰম্ভণি। প্ৰতি বছৰে ফাগুন মাহৰ প্ৰথম বুধবাৰে এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। এই উৎসৱৰ দিনা মিচিং লোকসকলে পথাৰত শস্য সিঁচাৰ কাম আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ উপৰি সমূহীয়া ভোজন, গুমৰাগ নৃত্য আৰু গীত-মাতেৰে আনন্দ-উল্লাস কৰে।
(খ) ফাৰকান্তি
উত্তৰঃ ফাৰকান্তি ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ এক পৰম্পৰাগত শ্ৰাদ্ধ অনুষ্ঠান। বিশেষকৈ ৰংদানী আৰু মায়তৰী ৰাভাসকলৰ মাজত এই অনুষ্ঠানৰ প্ৰচলন আছে। এই অনুষ্ঠানত মৃতকৰ আত্মাৰ শান্তি কামনা কৰি এক বিশেষ শোকগীত পৰিৱেশন কৰা হয়। এই গীতক ফাৰকান্তি গীত বোলা হয়। গীত পৰিৱেশন কৰা ব্যক্তিজনে ‘কাণ টুকুৰী’ নামৰ সৰু তাল বজাই বিলাপ কৰে। লগতে কাৰাবাঁহী, খাম, কাঁহ আৰু শিঙা আদি বাদ্যযন্ত্ৰ বজোৱা হয়। এই অনুষ্ঠানত ৰাভা সমাজৰ পৰম্পৰা, বিশ্বাস আৰু সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য প্ৰকাশ পায়।
(গ) টুচু পূজা
উত্তৰঃ টুচু পূজা অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ মাজত প্ৰচলিত এক পৰম্পৰাগত উৎসৱ। পুহ আৰু মাঘ মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ সময়ত এই পূজা পালন কৰা হয়। এই দিনা টুচু দেৱীৰ প্ৰতিমা স্থাপন কৰি পূজা-অৰ্চনা কৰা হয় আৰু পিছদিনা প্ৰতিমা বিসৰ্জন দিয়া হয়। প্ৰতিমা বিসৰ্জনৰ দিনা পৱিত্ৰ স্নান কৰাৰ এক পৰম্পৰা আছে। এই স্নানক ‘মৰ্কৰ স্নান’ বোলা হয়।
(ঘ) ওৱাংগালা
উত্তৰঃ ওৱাংগালা গাৰোসকলৰ এক উল্লেখযোগ্য পৰম্পৰাগত কৃষিভিত্তিক উৎসৱ। শস্য চপোৱাৰ সময়ত তেওঁলোকে শস্যৰ দেৱতা মিছিচালজং বা চালজং দেৱতাৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰি এই উৎসৱ পালন কৰে। এই উৎসৱত খামাল বা পুৰোহিতৰ জৰিয়তে দেৱতালৈ প্ৰাৰ্থনা জনোৱা হয়। গীত, নৃত্য, ঢোল আৰু বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰৰ শব্দৰে উৎসৱটো আনন্দমুখৰ কৰি তোলা হয়।
৫। উদাহৰণটো চাই বাকীকেইটা কৰা
-
চহকী — ধনী।
-
পাহাৰ — পৰ্বত।
-
ভৈয়াম — সমতল।
-
বিল — জলাশয়।
-
পানী — জল।
-
ৰজা — ভূপতি।
-
পথাৰ — খেতি-মাটি।
-
প্ৰথা — নিয়ম, ৰীতি।
-
সন্ধ্যা — গধূলি।
-
পঁজা — কুটিৰ।
৬। বাক্য ৰচনা কৰা
সম্প্ৰীতি: আমি সদায় পাহাৰ-ভৈয়ামৰ সম্প্ৰীতি ৰক্ষা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে।
বিনিময়: জোনবিল মেলাত পাহাৰ আৰু ভৈয়ামৰ লোকসকলে বিভিন্ন বস্তুৰ বিনিময় কৰে।
সাজ-পাৰ: অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সাজ-পাৰ ভিন ভিন।
বয়-বস্তু: পাহাৰৰ লোকসকলে বিনিময় কৰিবলৈ বিভিন্ন বয়-বস্তু মেলালৈ আনে।
দান-বৰঙণি: ৰাইজৰ দান-বৰঙণিৰে বহুতো অনুষ্ঠান পৰিচালিত হয়।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post