Might Learn Logo Might Learn Shop Might Learn

AJB Class 7 Assamese Chapter 13 Answer অৰ্জুন ভঞ্জন

অৰ্জুন ভঞ্জন


১। প্ৰথমে কোৱা, তাৰ পাছত লিখা


ক) যশোদাক কিয় নন্দৰাণী বোলা হয়?

উত্তৰঃ নন্দ গোকুলৰ ৰজা আছিল আৰু যশোদা তেওঁৰ পত্নী আছিল। সেয়েহে যশোদাক নন্দৰাণী বোলা হয়।


খ) মথনি দণ্ড মানে কি?

উত্তৰঃ গাখীৰ বা দৈ মথিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা দণ্ডডালক মথনি দণ্ড বোলে।


গ) কৃষ্ণই কি কাৰণে মথনি দণ্ডডাল ভাঙি পেলাইছিল?

উত্তৰঃ কৃষ্ণই মাক যশোদাৰ কোলাত বহি গাখীৰ খাই আছিল। তেনে সময়তে গাখীৰ উতলি পৰাৰ কথা শুনি যশোদাই কৃষ্ণক কোলাৰ পৰা নমাই থৈ গাখীৰ নমাবলৈ গ’ল। মাকে তেওঁক এৰি যোৱাত কৃষ্ণৰ খং উঠিল আৰু খঙতে মথনি দণ্ডডাল ভাঙি পেলালে।


ঘ) কৃষ্ণই লৱণুবোৰ কাক খাবলৈ দিছিল?

উত্তৰঃ কৃষ্ণই লৱণুবোৰ বান্দৰক খাবলৈ দিছিল।


ঙ) কৃষ্ণক ধৰিবলৈ খেদি ফুৰোঁতে যশোদাৰ কেনে অৱস্থা হৈছিল?

উত্তৰঃ কৃষ্ণক ধৰিবলৈ খেদি ফুৰোঁতে যশোদাৰ খোপাৰ মালতীফুল সৰি পৰিছিল, খোপা খুলি চুলি আউলী-বাউলী হৈছিল আৰু খঙত-দুখত দুচকুৰে সৰসৰাই চকুলো বৈছিল।


চ) যশোদাই কৃষ্ণক কেনেদৰে বান্ধি থৈছিল?

উত্তৰঃ যশোদাই ঘৰৰ সকলো ৰছী গোটাই কৃষ্ণক উৰলত আটি আটি বান্ধি থৈছিল।


ছ) অৰ্জুন গছ দুজোপাৰ মাজৰ পৰা ওলাই অহা দিব্য পুৰুষ দুজন কোন কোন?

উত্তৰঃ অৰ্জুন গছ দুজোপাৰ মাজৰ পৰা ওলাই অহা দিব্য পুৰুষ দুজন আছিল কুবেৰৰ দুই পুত্ৰ নলকুবেৰ আৰু মণিগ্ৰীৱ।


জ) নন্দই যশোদাক কিয় ককৰ্থনা কৰিছিল? নিজৰ ভাষাত লিখা।

উত্তৰঃ যশোদাই কৃষ্ণক উৰলত বান্ধি থোৱাৰ পিছত কৃষ্ণই উৰলটো চোঁচৰাই নি যমলাৰ্জুন গছ দুজোপাৰ মাজেৰে পাৰ হ’বলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তেতিয়া উৰলটো গছ দুজোপাৰ মাজত লাগি ধৰাত কৃষ্ণৰ আজোৰত গছ দুজোপা উভালি পৰিছিল। পিছত নন্দই আহি কৃষ্ণক তেনে অৱস্থাত দেখি বান্ধ খুলি কোলাত তুলি লৈছিল। কৃষ্ণৰ এনে অৱস্থা দেখি আৰু বিপদৰ আশংকা কৰি নন্দই যশোদাক কৃষ্ণক উৰলত বান্ধি থোৱাৰ বাবে ককৰ্থনা কৰিছিল।


২। বুজা আৰু লিখা

  • কঠিন — সহজ।

  • চঞ্চল — স্থিৰ।

  • বন্দী — মুক্ত।

  • অভিশাপ — আশীৰ্বাদ।

  • আবিৰ্ভাৱ — তিৰোভাৱ।

  • পুৰস্কাৰ — তিৰস্কাৰ।


৩। বুজা আৰু লিখা

  • যমল + অৰ্জুন = যমলাৰ্জুন।

  • নন্দ + ঈশ্বৰ = নন্দেশ্বৰ।

  • অতি + উৎসাহ = অত্যুৎসাহ।

  • জন্ম + অন্ধ = জন্মান্ধ।

  • উমা + আনন্দ = উমানন্দ।

  • উত্তৰ + উত্তৰ = উত্তৰোত্তৰ।


৪। কাক কি বোলা হয় লিখা

ক) যিয়ে গাখীৰ বিক্ৰী কৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰে — গোৱাল।

খ) যিয়ে মাছ মাৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰে — মাছমৰীয়া।

গ) যিয়ে ডাঢ়ি-চুলি কাটে — নাপিত।

ঘ) যিয়ে বাঁহ-বেতৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰে — বাঁহ-বেতৰ শিল্পী।

ঙ) যিয়ে ঘৰে ঘৰে বাতৰিকাকত বিলাই ফুৰে — হকাৰ।


৫। উদাহৰণটো চাই বাকীকেইটা কৰা

  • পোৱাল + ঈ = পোৱালী।

  • সম্ + তান = সন্তান।

  • ধান + অনি = ধাননি।

  • মথ্ + অনি = মথনি।

  • গৰুৰখ্ + ঈয়া = গৰুৰখীয়া।


৬। ল’ৰালি কালত কৃষ্ণই কৰা দুষ্টামিৰ বিষয়ে মাধৱদেৱৰ দুটা বৰগীত সংগ্ৰহ কৰি বহীত লিখা।

উত্তৰঃ মাধৱদেৱৰ বৰগীতত কৃষ্ণৰ ল’ৰালি কালৰ বিভিন্ন দুষ্টামি, মাক যশোদাৰ সৈতে কৰা অভিমান আৰু গোপীসকলৰ সৈতে কৰা ধেমালিৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়। পাঠ্যপুথি বা বৰগীতৰ সংকলনৰ পৰা এই বিষয়ৰ দুটা বৰগীত সংগ্ৰহ কৰি বহীত লিখিব লাগে।


৭। চমুটোকা লিখা


(ক) ঝুমুৰা

উত্তৰঃ মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ নাটৰ আৰ্হিত কেইবাখনো নাট ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ ‘অৰ্জুন ভঞ্জন’ নাটখনৰ বাহিৰে ‘চোৰধৰা’, ‘পিম্পৰা গুচোৱা’ আৰু ‘ভোজন বেহাৰ’ আদি নাটকক ঝুমুৰা বোলা হয়। এই নাটকসমূহত অংকীয়া নাটৰ সকলো অংগ দেখা নাযায়। সাধাৰণ পৰিস্থিতি আৰু কৃষ্ণৰ লীলা-খেলাৰ আধাৰত এই ঝুমুৰাসমূহ ৰচনা কৰা হৈছে।


(খ) অংকীয়া নাট

উত্তৰঃ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে পঞ্চদশ শতিকাত অসমীয়া সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ এক অমূল্য সম্পদ হিচাপে অংকীয়া নাটৰ সৃষ্টি কৰিছিল। এই নাটসমূহ পৌৰাণিক কাহিনীৰ আধাৰত ব্ৰজাৱলী ভাষাত ৰচনা কৰা হৈছিল। অংকীয়া নাটৰ অভিনয়ক ভাওনা বোলা হয়। শংকৰদেৱৰ উল্লেখযোগ্য অংকীয়া নাটসমূহ হ’ল— ‘পত্নীপ্ৰসাদ’, ‘কালীয় দমন’, ‘কেলি গোপাল’, ‘ৰুক্মিণী হৰণ’, ‘পাৰিজাত হৰণ’ আৰু ‘ৰাম বিজয়’। অংকীয়া নাট আৰু ভাওনাই অসমীয়া সমাজৰ ধৰ্মীয়, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনত বিশেষ ভূমিকা পালন কৰি আহিছে।


৮। মাধৱদেৱৰ বিষয়ে এখন সুন্দৰ ৰচনা লিখা

উত্তৰঃ

মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ

অসমীয়া সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ ইতিহাসত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ স্থান অতি উচ্চ। তেওঁ একেধাৰে ধৰ্মপ্ৰচাৰক, কবি, সাহিত্যিক আৰু সমাজ সংস্কাৰক আছিল। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্ৰধান শিষ্য হিচাপে তেওঁ একশৰণ নামধৰ্ম প্ৰচাৰত বিশেষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।

মাধৱদেৱৰ জন্ম ১৪৮৯ খ্ৰীষ্টাব্দত অসমৰ নাৰায়ণপুৰৰ লেটেকুপুখুৰী নামৰ ঠাইত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল গোবিন্দগিৰি ভূঞা। তেওঁ সৰুৰে পৰাই অধ্যয়নৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত বেলগুৰিত ১৫২২ খ্ৰীষ্টাব্দত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ওচৰত শৰণ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পিছৰ পৰাই তেওঁ গুৰুজনাৰ আদৰ্শ অনুসৰি একশৰণ নামধৰ্ম প্ৰচাৰত নিজকে নিয়োজিত কৰে।

শংকৰদেৱৰ মহাপ্ৰয়াণৰ পিছত মাধৱদেৱে নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ বৰপেটা সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ বিকাশত বিশেষ অৱদান আগবঢ়ায়। অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰাৰ লগতে তেওঁ সাহিত্য চৰ্চাও অব্যাহত ৰাখিছিল।

মাধৱদেৱৰ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যকৰ্মসমূহ হ’ল— ‘নামঘোষা’, ‘বৰগীত’, ‘ৰাজসূয় কাব্য’, ‘আদিকাণ্ড’, ‘ভক্তি ৰত্নাৱলী’, ‘জন্ম ৰহস্য’, ‘গুৰু ভটিমা’, ‘দধিমথন’, ‘চোৰধৰা’, ‘পিম্পৰা গুচোৱা’ আৰু ‘ভোজন বেহাৰ’ আদি। তেওঁৰ ৰচিত ‘নামঘোষা’ অসমীয়া সাহিত্যৰ এক অমূল্য সম্পদ।

১৫৯৬ খ্ৰীষ্টাব্দত কোচবিহাৰৰ ভেলাডাঙাত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে ইহলীলা সম্বৰণ কৰে। অসমীয়া সাহিত্য, ধৰ্ম আৰু সংস্কৃতিলৈ আগবঢ়োৱা অমূল্য অৱদানৰ বাবে তেওঁ চিৰস্মৰণীয় হৈ থাকিব।


৯। কৃষ্ণক অনেক নামেৰে জনা যায়। সেই নামবোৰ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যত্ন কৰা।

উত্তৰঃ কৃষ্ণক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। তলত কৃষ্ণৰ কেইটামান নাম উল্লেখ কৰা হ’ল—

১। শ্ৰীকৃষ্ণ
২। গোপাল
৩। গোবিন্দ
৪। মাধৱ
৫। মুৰাৰি
৬। দামোদৰ
৭। কেশৱ
৮। বাসুদেৱ
৯। দৈৱকীনন্দন
১০। যশোদানন্দন
১১। নন্দগোপাল
১২। গিৰিধাৰী
১৩। মুৰলীধৰ
১৪। পীতাম্বৰ
১৫। মধুসূদন
১৬। জনাৰ্দন
১৭। হৰি
১৮। নাৰায়ণ
১৯। চক্ৰপাণি
২০। গোপীনাথ

✏️

এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?

ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।

Update This Post
5 chapters free after login
Scroll to Top
🎓 My Class Membership