অসমৰ মাৰ্গীয় (শাস্ত্রীয়) সংস্কৃতি
১। সত্র কি?
উত্তৰঃ বিশেষকৈ শৈৱ আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত সত্ৰ অসমৰ এক পৰম্পৰাগত ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান। সত্ৰখনত বিভিন্ন ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান, পূজা, উৎসৱ আদি অনুষ্ঠিত হয়, আৰু ইয়াক অসমীয়া সংস্কৃতিৰ কেন্দ্ৰ হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। ইয়াত নৃত্য, সংগীত, নাটক আদি সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয় আৰু সমাজৰ লগ আৰু আলোচনাৰ স্থান হিচাপে কাম কৰে।
২। ‘সত্ৰ’ শব্দৰ অর্থ কি?
উত্তৰঃ ‘সত্ৰ’ শব্দৰ অৰ্থ ‘সভা’ বা ‘সমাজ’। সাধাৰণতে এই শব্দটোৱে কোনো বিশেষ স্থান বা প্ৰতিষ্ঠানক বুজায়, য’ত ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান, আলোচনা, সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান সংঘটিত হয়। বিশেষকৈ অসমৰ ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাত ভক্তৰ মিলন আৰু আধ্যাত্মিক ৰীতি-নীতি সম্পন্ন কৰা ‘সত্ৰ’ শব্দটোৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
৩। সংহতি অনুসৰি সত্ৰক কি কি ভাগত ভাগ কৰা হৈছে?
উত্তৰঃ **সেট অনুসৰি সত্ৰ** কেইটামান ভাগত ভাগ কৰা হৈছে: ১/ **বৈষ্ণৱ সত্ৰ**: – এই সত্ৰসমূহে বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰধান ৰীতি-নীতিসমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। যেনে **নামঘৰ**। ২/ **শৈৱ সত্ৰ**: – এই সত্ৰসমূহ শৈৱ ধৰ্মৰ ৰীতি-নীতি আৰু সাধনাৰ বাবে গঠন কৰা হৈছে। ইয়াত শৈৱ সাধকৰ পৰম্পৰাও সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। ৩/ **শক্তিৰ সত্ৰ**: – এই সত্ৰসমূহ শক্তি পূজাৰ বাবে গঠন কৰা হয়, য’ত দেৱী পূজাৰ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। ৪/ **সামাজিক সত্ৰ**: – এই সত্ৰসমূহে সামাজিক অনুষ্ঠান, আলোচনা আৰু অনুষ্ঠানৰ স্থান হিচাপে কাম কৰে। এইদৰে সত্ৰই ধৰ্মীয়, সাংস্কৃতিক, সামাজিক দিশৰ পথ প্ৰদৰ্শন কৰে।
৪। শাস্ত্রীয় নৃত্য কাক বোলে?
উত্তৰ: **ক্লাছিকেল নৃত্য** বোলে নিৰ্দিষ্ট শাস্ত্ৰ আৰু পৰম্পৰাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঠিত নৃত্যক বুজায়। ইয়াত বিশেষকৈ নৃত্যৰ বিভিন্ন শৈলী আৰু নিয়ম, আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু ভংগীমা অনুসৰণ কৰা হয়। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ কিছুমান প্ৰধান শৈলী হ’ল- ১.**কঠাকালী**:কেৰলৰ পৰম্পৰাগত নৃত্য। ২) **ভাৰত্নট্যম**: তামিলনাডুৰ প্ৰধান নৃত্য প্ৰকাৰ। ৩/ **কুজিনপুৰ**: দক্ষিণ ভাৰতৰ এক পৰম্পৰাগত নৃত্য। ৪/ **মণিপুৰী**: মণিপুৰৰ সংস্কৃতিৰ লগত জড়িত। ৫/ **অৰিশি**: ওড়িশাৰ পৰম্পৰাগত নৃত্য। শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে সাহিত্য, সংগীত, ধৰ্মীয় জ্ঞানক একেলগে মিলাই দিয়া। প্ৰতিটো খোজ আৰু ইংগিতৰ ইয়াত এক বিশেষ অৰ্থ আছে।
৫। অসমৰ মার্গীয় বা শাস্ত্রীয় নৃত্য বুলিলে কোনকেইটা নৃত্যক বুজা যায়?
উত্তৰ: অসমৰ **মাৰ্গীয়া** বা **ক্লাছিকেল ডান্স**ৰ তালিকাত কিছুমান গুৰুত্বপূৰ্ণ নৃত্য শৈলী সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে: ১/ **সত্ৰ নৃত্য***: এই নৃত্যৰ ধৰণটো পৰম্পৰাগত অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এক অংশ, য’ত ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক অনুষ্ঠানত বিভিন্ন আচাৰ-অনুষ্ঠান প্ৰদান কৰা হয়। ২/ **নৃত্য নাটক***: অসমীয়া নৃত্য নাটক, যিবোৰ সাধাৰণতে ধৰ্মীয় কাহিনী বা লোককথাৰ ওপৰত আধাৰিত। ৩/ **ভত্ৰ নৃত্য**: এই নৃত্যৰ সূত্ৰই লোকজীৱনৰ দৈনন্দিন অভিজ্ঞতা আৰু সমাজৰ বাস্তৱতা উন্মোচন কৰে। ৪/ **বিহুগীতৰ নৃত্য**: বিহুৰ লগত জড়িত নৃত্য যি নৃত্যৰ বিভিন্ন ভংগীমা আৰু খোজৰ সৈতে সংঘটিত হয়। এই সকলোবোৰ নৃত্য শৈলী অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এক অংশ আৰু স্থানীয় পৰম্পৰা, বিশ্বাস আৰু জীৱন ধাৰণাক প্ৰতিফলিত কৰে।
৬। সত্রীয়া নৃত্যই কেতিয়া শাস্ত্রীয় নৃত্য হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে?
উত্তৰঃ সত্ৰীয়া নৃত্যক ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ে ২০০০ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত শাস্ত্ৰীয় নৃত্য হিচাপে আনুষ্ঠানিকভাৱে স্বীকৃতি দিয়ে।এই নৃত্য অসমৰ সত্ৰসমূহত বিশেষকৈ ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত পৰিবেশন কৰা হয়। সত্ৰীয়া নৃত্যৰ শাস্ত্ৰ নীতি আৰু পৰম্পৰাৰ আধাৰত ইয়াক সংগীত, নৃত্য আৰু নাটকৰ সংমিশ্ৰণ হিচাপে গঢ়ি তোলা হৈছে।
৭। সত্ৰীয়া নৃত্যক কি কি ভাগত ভগাব পাৰি?
উত্তৰঃ **সত্ৰীয়া নৃত্য**ক কেইটামান ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি, যিবোৰ হ’ল: ১/ **প্ৰাসংগিক নৃত্য**: – এই শিতানত ধৰ্মীয় আৰু পৌৰাণিক কাহিনীৰ আধাৰত গঠিত নৃত্য সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। যেনে, *নাতি পূজন*, *ৰাধা-কৃষ্ণৰ কাহিনী*। ২/ **সাংস্কৃতিক নৃত্য**:: – এই অংশত সমাজ আৰু সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন দিশ প্ৰতিফলিত কৰা নৃত্য সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে, যিয়ে দৈনন্দিন জীৱন আৰু লোকজীৱনৰ অভিজ্ঞতাক উজ্জ্বল কৰি তোলে। যেনে, *বিহু*ৰ লগত জড়িত নৃত্য। ৩/ **অভিনয় নৃত্য**: – এই নৃত্য নাটকীয় আৰু নাটকীয়ৰ সৈতে সংযুক্ত, য’ত বিভিন্ন ভংগীমা আৰু অভিব্যক্তি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৪/ **কিনাৰ ডান্স**: – এই নৃত্যত ধৰ্মীয় অভিজ্ঞতা আৰু সন্তসকলৰ অনুভূতি প্ৰকাশ কৰা হয়। এইদৰে সত্ৰীয়া নৃত্যই বিভিন্ন দিশ আৰু উদ্দেশ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সমাজ আৰু সংস্কৃতিত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
৮। অসমত মার্গীয় শৈলীৰ প্ৰতিষ্ঠিত পৰম্পৰা বহন কৰিব পৰা ধাৰা কেইটা আৰু কি কি?
উত্তৰঃ অসমত **প্ৰান্তীয় শৈলী**ৰ প্ৰতিষ্ঠিত পৰম্পৰাক কঢ়িয়াই নিব পৰা কিছুমান ধাৰা হ’ল- ১/ **সত্ৰীয়া নৃত্য**: – শৈৱ আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ আচাৰ-অনুষ্ঠানত পৰিবেশন কৰা অসমৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ মাৰ্গিয়ান নৃত্য হৈছে সত্ৰীয়া নৃত্য। ২/ **ভতৰা নৃত্য**: – এই নৃত্যসমূহ অসমৰ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ অংশ, য’ত লোকজীৱন আৰু পৰম্পৰাক প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। ৩/ **নৃত্য নাটক**: – নাটকৰ মাধ্যমে সৃষ্টিশীলতা আৰু নাটকৰ প্ৰসাৰ ঘটায়। এই ধাৰাত ধৰ্মীয় কাহিনী আৰু সামাজিক বাৰ্তা প্ৰদান কৰা হয়। ৪/ **লোক নৃত্য আৰু গীত**: – অসমৰ বিভিন্ন গীত-নৃত্যৰ সমন্বয়ৰ বাবে সমাজৰ সাংস্কৃতিক দিশসমূহ প্ৰতিফলিত কৰে। এই সকলোবোৰ ধাৰা মিলি অসমৰ The Margian style ৰ এক সুন্দৰ আৰু চহকী পৰম্পৰা গঠন কৰে।
৯। মাটিৰ আখৰা মানে কি বুজা?
উত্তৰঃ **আখৰা** বোলে সেই ঠাই বা অঞ্চলক বুজায় য’ত **সাংস্কৃতিক, ধৰ্মীয়, আৰু কলাত্মক** কাৰ্য্যকলাপ সংঘটিত হয়। বিশেষকৈ অসমত মাটিৰ ক্ষেত্ৰখন সাধাৰণতে: ১/ **নৃত্য আৰু সংগীত**: এই স্থানসমূহত বিভিন্ন ধৰণৰ নৃত্য, সংগীত আৰু নাটকৰ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। ২) **সামাজিক সংঘ**: মাটি আখৰা গাঁও বা সমাজৰ ৰাইজৰ সাক্ষাৎকাৰৰ স্থান হিচাপে কাম কৰে, য’ত তেওঁলোকে সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান, উৎসৱ আৰু আলোচনা সম্পাদন কৰে। ৩/ **ধৰ্মীয় কাম-কাজ**: মাটিৰ খেলপথাৰখন ধৰ্মীয় আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান বুলি গণ্য কৰা হয়। মাটিৰ আখৰাত অসমীয়া সমাজৰ সাংস্কৃতিক বৈচিত্ৰ্যক প্ৰাঞ্জলভাৱে প্ৰতিফলিত কৰা হৈছে।
১০। খুটি তালৰ প্ৰয়োগ প্রধানতঃ সত্ৰীয়া নৃত্যৰ কোনটো নৃত্য প্ৰকৰণত অধিকভাৱে কৰা হয়?
উত্তৰঃ **খুটি তাল** মূলতঃ সত্ৰীয়া নৃত্যৰ **নৃত্য নাট্য** ৰূপত বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নাট্যশৰ বিভিন্ন দিশ, ভংগীমা, নাট্য কলাৰ সমন্বয়ৰ বাবে এই ছন্দ বিশেষভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নৃত্যৰ গতিবিধি আৰু আৱেগ খুটি তালৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ কৰা হয়, যিয়ে সৃষ্টিশীলতাক প্ৰসাৰিত কৰে আৰু দৰ্শকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে।
১২। অসমীয়া পুথিচিত্ৰৰ প্ৰাচীনতম নিদর্শন বুলিলে কোনখন পুথিক অভিহিত কৰা হয়?
উত্তৰঃ **”বিষ্ণুপ্ৰিয়া পুঠি”** অসমীয়া পাণ্ডুলিপিৰ আদিম উদাহৰণৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি কোৱা হয়। এই গ্ৰন্থখনত অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিৰে গঠিত এক বিশেষ প্ৰাচীন পৰম্পৰাৰ চিত্ৰণ কৰা হৈছে। অসমৰ ইতিহাস, ধৰ্মীয় চিন্তা, সংস্কৃতিৰ এক আভাস বিষ্ণুপ্ৰিয়া পুথিৰ জৰিয়তে পোৱা যায়।
১১। ‘হস্তি বিদ্যার্ণর’ পুথিখন কোনে ৰচনা কৰিছিল?
উত্তৰঃ ‘হস্তি বিদ্যা’ নামৰ গ্ৰন্থখনৰ ৰচনা মাধৱদেৱৰ। এই গ্ৰন্থখনত হাতী কপৌৰ পৰা বিভিন্ন চিকিৎসা, পদ্ধতি আৰু জ্ঞানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিকভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ।
১৩। অসমৰ স্থাপত্যৰ নিদৰ্শন বুলিলে প্রধানকৈ কোনখিনিক বুজায়?
উত্তৰ: **অসমৰ স্থাপত্য** মূলতঃ **কামাখ্যা মন্দিৰ***ক বুজায়। অসমৰ নগাঁৱৰ সমীপত অৱস্থিত এই মন্দিৰটো ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত স্থাপত্যৰ এক উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন। কামাখ্যা মন্দিৰৰ স্থাপত্য বিশেষভাৱে নিখুঁত কাষ আৰু ওপৰৰ ডিজাইনৰ সৈতে পৰিচিত। ইয়াৰ বাহিৰেও অসমৰ আন কিছুমান উল্লেখযোগ্য স্থাপত্যৰ ডিজাইন হ’ল- ১/ **শিৱসাগৰ বৰফুকনৰ মন্দিৰ**: বৰফুকন আৰু ৰাণী গাইডে নিৰ্মাণ কৰিছে। ২/ **ভোগধলা মন্দিৰ***: অসমীয়া স্থাপত্যৰ বৈশিষ্ট্য প্ৰদৰ্শন কৰা প্ৰাচীন মন্দিৰ। ৩/ **মঙলদৈৰ শক্তি মন্দিৰ**: উল্লেখযোগ্য ধৰ্মীয় স্থান। এই সকলোবোৰ শিল্পকৰ্মই অসমৰ চহকী স্থাপত্য ঐতিহ্যক প্ৰতিফলিত কৰে।
১৪। মার্গীয় সংস্কৃতি মানে কি?
উত্তৰঃ **প্ৰান্তীয় সংস্কৃতি** বুলিলে সংস্কৃতক বুজোৱা হয় যিটো মূলতঃ ধৰ্মীয় আৰু আধ্যাত্মিক পৰম্পৰা আৰু ৰীতি-নীতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠে। এই সংস্কৃতিত বিভিন্ন ধৰণৰ নৃত্য, সংগীত, নাট্য কলাৰ লগতে ধৰ্মীয় উদযাপন, উৎসৱ, অনুশীলন আদিও অন্তৰ্ভুক্ত। মাৰ্জিয়ান সংস্কৃতিৰ মূল বৈশিষ্ট্যসমূহ হ’ল- ১/ **ধ্ৰুপদী আৰ্হি**: এই সংস্কৃতি সাধাৰণতে শাস্ত্ৰ আৰু প্ৰাচীন গ্ৰন্থৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠে, যিবোৰে পৰম্পৰাগত নিয়ম আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰ নিৰ্ধাৰণ কৰে। ২) **ধৰ্মীয় সন্মিলন**: ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰত অংশগ্ৰহণ কৰি সমাজৰ বিভিন্ন দিশৰ একত্ৰিত কাৰ্য্যকলাপ। ৩/ **সাংস্কৃতিক সন্মিলন**: সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন দিশ নৃত্য, সংগীত, নাট্য কলাৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ পায়। এই সংস্কৃতিৰ উদাহৰণ অসমৰ **সত্ৰীয়া নৃত্য** আৰু **নৃত্য নাট্য**ৰ জৰিয়তে দেখা যায়।
১৫। পুৰণি অসমৰ মাৰ্গীয় শৈলীৰ কেইটাৰ বিষয়ে এটি টোকা লিখা।
উত্তৰঃ পুৰণি অসমৰ মাৰ্গিয়া শৈলী অসমৰ অন্যতম পৰম্পৰাগত শৈলী। এই শৈলী মূলতঃ ধৰ্মীয় আৰু আধ্যাত্মিক গুণসমূহ সংৰক্ষণৰ উদ্দেশ্যে বিকশিত কৰা হৈছে। মাৰ্গিয়া শৈলীৰ বিশেষত্ব হ’ল ইয়াত গীত, নৃত্য আৰু নাটকীয়তাৰ সমন্বয়। মাৰ্জিয়ান শৈলীৰ অন্যতম চিহ্ন হ’ল ইয়াৰ পাণ্ডিত্য আৰু সূক্ষ্মতা। ইয়াৰ গীতৰ কথা সাধাৰণতে ভক্তি, প্ৰেম আৰু ধৰ্মীয় অনুভূতিৰ ওপৰত আধাৰিত। নৃত্য কৰাৰ সময়ত একাগ্ৰতা আৰু ধৰ্মীয় অভিজ্ঞতা প্ৰতিফলিত হয়। বিশেষকৈ আধ্যাত্মিক অনুষ্ঠান আৰু মন্দিৰৰ প্ৰেক্ষাপটত এই শৈলী ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মাৰ্গিয়া শৈলীৰ ইতিহাস প্ৰাচীন আৰু ইয়াৰ পৰম্পৰা বৌদ্ধ আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ সৈতে জড়িত। তদুপৰি স্থানীয় লোকশিল্পৰ প্ৰভাৱ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ গঠনৰ লগতে মাৰ্গিয়া শৈলীৰ। মাৰ্জিয়ান শৈলীৰ বিকাশ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে বিভিন্ন সাংস্কৃতিক সংগঠন আৰু পদক্ষেপ চলি আছে, যিয়ে এই ধন পৌৰাণিক ঐতিহ্য আৰু সংস্কৃতিৰ নতুন প্ৰজন্মলৈ আগবঢ়াই লৈ গৈছে।
১৬। শংকৰদেৱে ‘সত্ৰ’ শব্দটো কি অৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰিছে?
উত্তৰঃ শংকৰদেৱে ‘সত্ৰ’ শব্দটো ধৰ্মীয় আৰু আধ্যাত্মিক অৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰিছে। The Vaishnavism of Assam ত ‘সত্ৰ’ মানে ভজন, কীৰ্তন আৰু আধ্যাত্মিক সাধনা কৰিবলৈ ভক্তসকলে একত্ৰিত হোৱা ঠাই। ইয়াক ধৰ্মীয় কেন্দ্ৰ বুলি কোৱা হয়, য’ত শংকৰদেৱৰ নিৰ্দেশ অনুসৰি ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। সত্ৰই সংঘৰ ৰূপ লয়, য’ত মানুহে একে পৰম্পৰাৰ অধীনত ধৰ্ম অধ্যয়ন আৰু পালন কৰে। ইয়াৰ লগতে শংকৰদেৱৰ জীৱন আৰু ৰচনাৰ আদৰ্শও উন্মোচিত হৈছে। লগতে সত্ৰসমূহত সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক কাৰ্য্যকলাপ আছে, যিয়ে স্থানীয় লোকসকলৰ মাজত একতা আৰু সমন্বয়ৰ ভাৱ বৃদ্ধি কৰে। এইদৰে শংকৰদেৱৰ ৰচনা আৰু সৃষ্টিৰ লগত ‘সত্ৰ’ শব্দৰ গভীৰ আৰু মৌলিক সম্পৰ্ক আছে।
১৭। অসমীয়া জাতীয় জীবনত সত্ৰৰ ভূমিকা কি?
উত্তৰঃ অসমীয়া জাতীয় জীৱনত সত্ৰৰ ভূমিকা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। সত্ৰসমূহে অসমত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰে, আৰু বিভিন্ন দিশত ইয়াৰ প্ৰভাৱ আছে। কিছুমান মূল দিশৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা যাওক: ধৰ্মীয় কেন্দ্ৰঃ সত্ৰ হৈছে ধৰ্ম অনুশাসন, সাধনা আৰু ভক্তিৰ মঞ্চ। ইয়াত ভক্তসকলে একত্ৰিত হৈ কীৰ্তন, ভজন আৰু আধ্যাত্মিক আলোচনাত অংশগ্ৰহণ কৰে, যিয়ে বিশ্বাস আৰু আধ্যাত্মিকতা বৃদ্ধি কৰে। সাংস্কৃতিক সংৰক্ষণঃ সত্ৰসমূহ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এক বিশেষ অংগ। ইয়াত বিভিন্ন পৰম্পৰাগত কলা, নৃত্য, সংগীত আৰু নাট্য কলাৰ চৰ্চা কৰা হয়। এইদৰে সত্ৰই সংস্কৃতিৰ বিকাশ আৰু সংৰক্ষণত সহায় কৰে। সামাজিক ঐক্য: সত্ৰই বিভিন্ন সমাজৰ মানুহক একত্ৰিত কৰে। ধৰ্ম, সংস্কৃতি, ভাষাৰ ক্ষেত্ৰত সংঘৰ সৃষ্টি হোৱাৰ ফলত অসমত ঐক্য আৰু সম্প্ৰীতিৰ ভাব বৃদ্ধি পায়।
শিক্ষা আৰু জ্ঞান বিতৰণঃ সত্ৰসমূহে ধৰ্মীয় শিক্ষা আৰু জ্ঞান বিতৰণৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে কাম কৰে। ইয়াত সমাজৰ নৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক দিশৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে। সামাজিক উন্নয়নঃ বহু সত্ৰই সামাজিক সহায় আৰু উন্নয়নমূলক কাম-কাজ চলাই আহিছে। দুখীয়া আৰু পিছপৰা লোকসকলক সাহায্য, স্বাস্থ্যসেৱা আৰু শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। অৰ্থাৎ সত্ৰই অসমীয়াৰ ধৰ্মীয়, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক জীৱনৰ আধাৰ। এখন শক্তিশালী সমাজ গঢ়াত ইয়াৰ ভূমিকা অমূল্য।
১৮। সত্ৰীয়া নৃত্যৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।
উত্তৰ: সত্ৰীয়া নৃত্য হৈছে অসমৰ এক পৰম্পৰাগত নৃত্য, যিটো মূলতঃ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম আৰু শংকৰদেৱৰ সৃষ্টিৰ লগত জড়িত। সত্ৰৰ পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠানত একান্তভাৱে পৰিবেশন কৰা এই নৃত্য আধ্যাত্মিক আৰু সামাজিক দিশত গুৰুত্বপূৰ্ণ। সত্ৰীয়া নৃত্যৰ কিছুমান বৈশিষ্ট্যঃ নৃত্যৰ ৰূপঃ সত্ৰীয়া নৃত্যত মূলতঃ চাৰি, মহাৰাজ আৰু বিষেশ পাত্ৰ আদি ৰূপ দেখা যায়। ইয়াত মূৰ্খামি আৰু ভক্তিৰ প্ৰকাশ প্ৰধান। সংগীত আৰু বাদ্যযন্ত্ৰঃ এই নৃত্য সাধাৰণতে নাৰী আৰু গোপালকীৰ্তনৰ সংগীতৰ লগত জড়িত। বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰ, যেনে খোলা, বেত, মৃদংগম আদি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাজ-পোছাক: নৃত্যশিল্পীসকলে পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকৰ পৰা তৈয়াৰী সাজ-পোছাক পিন্ধে, যাৰ ফলত এই নৃত্যটো অধিক আকৰ্ষণীয় আৰু প্ৰতিভাশালী হৈ পৰে। আধ্যাত্মিক উদ্দেশ্যঃ সত্ৰীয়া নৃত্যৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে ধৰ্মীয় আৰু আধ্যাত্মিক অনুভূতি প্ৰদান কৰা। ইয়াৰ জৰিয়তে ভক্তি, প্ৰেম আৰু সৃষ্টিৰ গীত গোৱা হয়। বিভিন্ন ৰূপঃ সত্ৰীয়া নৃত্যৰ বিভিন্ন ৰূপ আৰু শৈলী আছে, যেনে ‘কুহুক’ আৰু ‘কাঞ্চোৰী’। স্থানীয় সমাজ জীৱনত এক অনন্য স্থান দখল কৰা সত্ৰীয়া নৃত্য অসমৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা।
১৯। সত্ৰীয়া নৃত্য সৃষ্টিৰ তাৎপর্য সম্পর্কে চমু আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ সত্ৰীয়া নৃত্য সৃষ্টিৰ তাৎপৰ্য বহুমুখী আৰু গভীৰ। এই নৃত্য শৈলীৰ সৃষ্টি শংকৰদেৱৰ ধৰ্মীয় আৰু আধ্যাত্মিক চিন্তাৰ ফল। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য আৰু তাৎপৰ্য্যৰ কিছুমান দিশ হ’ল- ১/ **ধৰ্মীয় প্ৰচাৰ***: বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ শিক্ষা আৰু মনোভাৱ সত্ৰীয়া নৃত্যৰ জৰিয়তে সমাজৰ মাজত বিয়পি পৰে। ইয়াত ভক্তিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়, যাৰ ফলত মানুহক আধ্যাত্মিকতাৰ অনুগামী কৰি তোলা হয়। ২/ **সাংস্কৃতিক সংৰক্ষণ**:সত্ৰীয়া নৃত্য অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এক অংগ। এই নৃত্যৰ জৰিয়তে স্থানীয় পৰম্পৰা, ইতিহাস আৰু ঐতিহ্য সংৰক্ষিত হৈ থাকে, যাৰ ফলত পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মই সঠিকভাৱে লাভ কৰিব পাৰে। ৩/ **মানৱ মূল্যবোধ**: সত্ৰীয়া নৃত্য হৈছে ভক্তি, প্ৰেম, কৰুণা আদি মূল্যবোধৰ প্ৰতিফলন। ইয়াৰ জৰিয়তেই নৃত্যশিল্পীসকলে জীৱনৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু ধৰ্মীয় আদৰ্শৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ৪/ **সামাজিক ঐক্য**: সত্ৰীয়া নৃত্যই স্থানীয় সমাজত ঐক্য আৰু সম্প্ৰীতিৰ বাৰ্তা বিয়পাই দিয়ে। ইয়াৰ জৰিয়তে বিভিন্ন মানুহৰ মাজত সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠে, যিয়ে সমাজৰ সামৰ্থ্য আৰু সমন্বয়ক শক্তিশালী কৰে। ৫/ **শিল্পীৰ পৰিচয়**: এই নৃত্য শৈলীত শিল্পীসকলৰ কৃতিত্ব আৰু সৃষ্টিশীলতাক উদযাপন কৰা হয়। শিল্পীসকল
২০। সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰকৰণসমূহ কি কি?
উত্তৰঃ সত্ৰীয়া নৃত্যৰ ৰূপ আৰু ভংগীমা বেলেগ বেলেগ, যিয়ে ইয়াৰ বৰ্ণনা আৰু প্ৰকাশত সহায় কৰে। মূল প্ৰক্ৰিয়াসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা যিবোৰ হ’ল: লুক: এই ৰূপত নৃত্যশিল্পীসকলে কোমলতা আৰু প্ৰেমৰ অনুভৱ প্ৰকাশ কৰে। সাধাৰণতে মঞ্চত নাটক এখন উপস্থাপন কৰা হয়, য’ত ভক্তি আৰু প্ৰেমৰ মূৰ্তি দেখা যায়। কানছাৰী: এই ভংগীমাত প্ৰবল আৰু জড়োৰী নৃত্যৰ অভিব্যক্তি আছে। সৃষ্টিৰ শক্তি আৰু জীৱনৰ যাত্ৰা বিভিন্ন ইংগিত আৰু ইংগিতৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। মহাৰাজঃ এই ৰূপত ৰাজসিক আৰু আধ্যাত্মিক চেতনাৰ সমন্বয় আছে। ইয়াক সাধাৰণতে নাটক আৰু সংগীতৰ লগত জড়িত কৰা হয়, যিয়ে ৰাজ আৰু দেৱতাৰ মাজৰ সম্পৰ্ক উপস্থাপন কৰে। ৰাসলীলাঃ ৰাসলীলা অন্যতম অনুষ্ঠান, য’ত কৃষ্ণ আৰু গোপীৰ ভক্তি আৰু প্ৰেমৰ কাহিনী উপস্থাপন কৰা হয়। পৰম্পৰাগত সংগীতৰ সৈতে ই এক বিশেষ ভূমিকা পালন কৰে। বৈষ্ণৱী নৃত্যঃ এই ৰূপত মূলতঃ বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ গুৰুত্ব আৰু শিক্ষাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হয়। ইয়াত নৃত্যশিল্পীসকলে ভক্তি প্ৰকাশ কৰে। এই সকলোবোৰ ৰূপে সত্ৰীয়া নৃত্যৰ বৈশিষ্ট্য আৰু সৃষ্টিৰ গভীৰতা উন্মোচন কৰে আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে অসমীয়া সংস্কৃতি এক হ’ব।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post