শংকৰদেৱৰ পৰৱৰ্তীকালৰ সাহিত্য

ক. চমু প্ৰশ্নোত্তৰ

১। কাৰ উপদেশমতে ভট্টদেৱে ‘কথাভাগৱত’ ৰচনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ গুৰু দামোদৰদেৱৰ উপদেশমতে ভট্টদেৱে ‘কথাভাগৱত’ ৰচনা কৰিছিল।

২। ভট্টদেৱে ‘কথাভাগৱত’ কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ ভট্টদেৱে প্ৰায় ১৫৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৫৯৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত ‘কথাভাগৱত’ ৰচনা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।

৩। অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ পথপ্ৰদৰ্শক বা জনক কাক কোৱা হয়?

উত্তৰঃ বৈকুণ্ঠনাথ ভাগৱত ভট্টাচাৰ্য বা ভট্টদেৱক অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ পথপ্ৰদৰ্শক বা জনক বুলি কোৱা হয়।

৪। ‘কথাভাগৱত’ কোনে ৰচনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ ভট্টদেৱে।

৫। ভট্টদেৱৰ পিতৃৰ নাম কি?

উত্তৰঃ ভট্টদেৱৰ পিতৃৰ নাম চন্দ্ৰ ভাৰতী।

৬। ভট্টদেৱে কেতিয়া ইহলীলা সম্বৰণ কৰে?

উত্তৰঃ ভট্টদেৱে প্ৰায় ১৬৩৮ খ্ৰীষ্টাব্দত ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।

৭। ভট্টদেৱৰ জন্ম কেতিয়া হৈছিল?

উত্তৰঃ ভট্টদেৱৰ জন্ম ১৫৫৮ খ্ৰীষ্টাব্দত হৈছিল।

৮। ভট্টদেৱে সংস্কৃত ভাষাত ৰচনা কৰা দুখন গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ ভট্টদেৱৰ সংস্কৃত ৰচনা দুখন হ’ল—

১। ভক্তিসাৰ
২। ভক্তিবিবেক

তেওঁৰ নামৰ সৈতে শৰণসংগ্ৰহ নামৰ আন এখন সংস্কৃত গ্ৰন্থৰ উল্লেখো পোৱা যায়।

৯। ভট্টদেৱে কাৰ ওচৰত শৰণ লৈছিল?

উত্তৰঃ
ভট্টদেৱে দামোদৰদেৱৰ ওচৰত শৰণ লৈছিল।

১০। ভট্টদেৱে ‘কথাগীতা’ ৰচনাত কোন কোন টীকাৰ সহায় লৈছিল?

উত্তৰঃ
পাঠ্যপৰম্পৰাত ভট্টদেৱে ‘কথাগীতা’ ৰচনাত শাংকৰী, ভাস্কৰী, দামোদৰী আৰু শ্ৰীধৰী—এই চাৰিটা টীকাৰ আলোচনা বা সহায় লোৱা বুলি উল্লেখ কৰা হয়।

১১। ভট্টদেৱৰ তিনিখন উল্লেখযোগ্য গদ্য গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ

১। কথাভাগৱত
২। কথাগীতা
৩। কথাৰত্নাৱলী

ভট্টদেৱে ভাগৱত, গীতা আৰু ৰত্নাৱলী অসমীয়া গদ্যত ৰূপান্তৰ কৰি অসমীয়া গদ্যৰ শক্তিশালী ভিত্তি স্থাপন কৰিছিল।

১২। ভট্টদেৱৰ সৈতে জড়িত দুখন সত্ৰৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ
পাটবাউসী সত্ৰ আৰু ব্যাসকুছি সত্ৰ। ভট্টদেৱ পাটবাউসী সত্ৰৰ অধিকাৰ হৈছিল আৰু পিছত ব্যাসকুছি সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল।

১৩। চৰিত পুথিবোৰ কোন সমাজৰ সৃষ্টি?

উত্তৰঃ
চৰিত পুথিবোৰ মূলত অসমীয়া বৈষ্ণৱ সমাজৰ সৃষ্টি। শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱ আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মপ্ৰচাৰকসকলৰ জীৱন-কাহিনী, ধৰ্মপ্ৰচাৰ আৰু অলৌকিক-লোকবিশ্বাসৰ বিৱৰণ ইয়াত সংৰক্ষিত হৈছে।

১৪। গদ্যত ৰচিত দুখন উল্লেখযোগ্য চৰিত পুথিৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ

১। কথা-গুৰু-চৰিত
২। বৰদোৱা গুৰু চৰিত

এইবোৰ শংকৰোত্তৰ যুগৰ গদ্য সাহিত্যৰ মূল্যৱান নিদৰ্শন।

১৫। ‘বাঁহী’ আলোচনী কোনে সম্পাদনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ
সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই ‘বাঁহী’ আলোচনী সম্পাদনা কৰিছিল। আলোচনীখন ১৯০৯ চনত প্ৰকাশ পায়।

খ. দীঘল প্ৰশ্নোত্তৰ

১। শংকৰোত্তৰ যুগত ভট্টদেৱৰ গদ্যৰ বাহিৰে কি কি নতুন সাহিত্যিক ৰূপৰ সৃষ্টি হৈছিল?

উত্তৰঃ
শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ তিৰোভাৱৰ পিছতো তেওঁলোকৰ শিষ্য-প্ৰশিষ্যসকলে সাহিত্যচৰ্চাৰ ধাৰা আগুৱাই নিয়ে। এই সময়ছোৱাক শংকৰোত্তৰ যুগ বুলি কোৱা হয়। ভট্টদেৱৰ গদ্য সাহিত্যৰ উপৰি এই যুগত বিশেষকৈ তিনিটা নতুন স্বতন্ত্ৰ সাহিত্যিক ধাৰা সৃষ্টি হয়—

১। চৰিত সাহিত্য

শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱ আৰু অন্যান্য বৈষ্ণৱ গুৰু-সন্তৰ জীৱন, ধৰ্মপ্ৰচাৰ, অলৌকিক ঘটনা আৰু সমাজজীৱনৰ বিৱৰণ লৈ চৰিত পুথি ৰচিত হয়।
যেনে—

• শংকৰ চৰিত

• শংকৰদেৱ-মাধৱদেৱ চৰিত্ৰ

• কথা-গুৰু-চৰিত

• বৰদোৱা গুৰু চৰিত

২। বুৰঞ্জী সাহিত্য

আহোম ৰাজসভাৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ৰাজনৈতিক, সামৰিক, কূটনৈতিক আৰু সামাজিক ঘটনাসমূহ লিপিবদ্ধ কৰা বুৰঞ্জী সাহিত্য গঢ়ি উঠে। ই অসমীয়া গদ্যৰ এক স্বতন্ত্ৰ ঐতিহাসিক ধাৰা।

৩। ব্যৱহাৰিক সাহিত্য

দৈনন্দিন জীৱনৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান—হাতী, ঘোঁৰা, চিকিৎসা, জ্যোতিষ, কৃষি আদি বিষয়ৰ ওপৰত গ্ৰন্থ ৰচনা কৰা হয়। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ এই শ্ৰেণীৰ এটা উৎকৃষ্ট উদাহৰণ।

ইয়াৰ উপৰিও এই যুগত অংকীয়া নাটৰ পৰৱৰ্তী বিকাশ, ৰামায়ণ-মহাভাৰত-পুৰাণভিত্তিক কাব্য আৰু গদ্য অনুবাদৰো সৃষ্টি হয়।

২। ভট্টদেৱৰ গদ্যশৈলীৰ সাধাৰণ বৈশিষ্ট্যসমূহ উল্লেখ কৰা।

উত্তৰঃ
ভট্টদেৱৰ গদ্যই অসমীয়া ভাষাক সাহিত্যিক গদ্যৰ মৰ্যাদা দিয়াত বিশেষ ভূমিকা পালন কৰে। তেওঁৰ গদ্যশৈলীৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্যসমূহ হ’ল—

১। সংযত আৰু গাম্ভীৰ্যপূৰ্ণ ভাষা

তেওঁৰ গদ্য কথিত অসমীয়াৰ ওপৰত ভিত্তি কৰিলেও ইয়াত উচ্চ সাহিত্যিক গাম্ভীৰ্য আছে।

২। চুটি আৰু সুসংহত বাক্য

দীঘল আৰু জটিল বাক্যৰ পৰিৱৰ্তে তুলনামূলকভাৱে চুটি আৰু অৰ্থস্পষ্ট বাক্য ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

৩। সংস্কৃত শব্দৰ প্ৰাচুৰ্য

ভট্টদেৱ সংস্কৃতৰ পণ্ডিত হোৱা বাবে তেওঁৰ গদ্যত সংস্কৃত তৎসম শব্দৰ ব্যৱহাৰ যথেষ্ট বেছি।

৪। ছন্দোময়তা

তেওঁৰ গদ্য সম্পূৰ্ণ কথ্য গদ্য নহয়। বহু ঠাইত ছন্দ, ধ্বনি আৰু পদ্যসুলভ গতি দেখা যায়।

৫। স্পষ্ট আৰু সংক্ষিপ্ত প্ৰকাশ

দামোদৰদেৱৰ নিৰ্দেশ অনুসৰি তেওঁ ভাগৱতৰ বিস্তৃত ব্যাখ্যাক সংক্ষেপ কৰি মূল বক্তব্য সুস্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ কৰে।

৬। ধৰ্মীয় আৰু তাত্ত্বিক বিষয়ৰ উপযোগী শৈলী

গভীৰ ভাগৱতীয় তত্ত্ব সাধাৰণ পাঠকৰ বাবে বোধগম্য কৰি দাঙি ধৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে।

৭। বৰ্ণনা আৰু সংলাপৰ ব্যৱহাৰ

বিশেষকৈ কথাগীতাত সংলাপধৰ্মী গুণে গদ্যক অধিক সজীৱ কৰি তুলিছে।

এই গুণসমূহৰ বাবে ভট্টদেৱৰ গদ্যই অসমীয়া সাহিত্যত এক সুসংহত গদ্যৰীতিৰ সূচনা কৰে।

৩। বুৰঞ্জীবিদ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই বুৰঞ্জীসমূহক কেইটা শাখাত ভাগ কৰিছে?

উত্তৰঃ
বুৰঞ্জীবিদ ড° সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই বিষয়বস্তু আৰু সময়ৰ ভিত্তিত অসমৰ বুৰঞ্জীসমূহক তিনিটা শাখাত ভাগ কৰিছে।

প্ৰথম শাখা

প্ৰাচীন কামৰূপৰ হিন্দু ৰজাসকলৰ ইতিহাস—ৰজা ভগদত্তৰ সময়ৰ পৰা আহোম শাসনৰ আৰম্ভণিলৈকে।

দ্বিতীয় শাখা

আহোম ৰাজত্ব আৰু অসমৰ নিজস্ব ৰাজনৈতিক ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচিত বুৰঞ্জীসমূহ।

তৃতীয় শাখা

আহোম স্বৰ্গদেউসকলৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা ওচৰ-চুবুৰীয়া ৰাজ্য আৰু ৰজাসকলৰ বিষয়ে ৰচিত বুৰঞ্জী।

সেয়ে পুৰণি উত্তৰত দিয়া “সামাজিক, অৰ্থনৈতিক, ৰাজনৈতিক বুৰঞ্জী”—এই ভাগবিভাজনটো সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ এই বিশেষ শ্ৰেণীবিভাগ নহয়।

৪। প্ৰথম, দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় শ্ৰেণীৰ বুৰঞ্জীসমূহৰ উদাহৰণ উল্লেখ কৰা।

উত্তৰঃ

প্ৰথম শ্ৰেণী

প্ৰাচীন কামৰূপৰ ইতিহাস আৰু হিন্দু ৰজাসকলৰ সৈতে জড়িত বুৰঞ্জী।

উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ—

• কামৰূপৰ বুৰঞ্জী

• কামৰূপ ৰাজাৱলী

এই শাখাত বহু পৌৰাণিক কাহিনী আৰু কিংবদন্তীও মিহলি হৈ আছে।

দ্বিতীয় শ্ৰেণী

আহোম ৰাজ্য আৰু অসমৰ ৰাজনৈতিক ইতিহাসক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচিত বুৰঞ্জী।

উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ—

• পুৰণি অসম বুৰঞ্জী

• বাঁহগড়ীয়া বুৰঞ্জী

• তুংখুঙীয়া বুৰঞ্জী

• দেওধাই অসম বুৰঞ্জী

• অসম বুৰঞ্জী

• কলি ভাৰত

• বেলিমাৰৰ বুৰঞ্জী

তৃতীয় শ্ৰেণী

আহোম ৰাজ্যৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা ওচৰ-চুবুৰীয়া ৰাজ্যসমূহৰ বিষয়ে ৰচিত বুৰঞ্জী।

উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ—

• কছাৰী বুৰঞ্জী

• জয়ন্তীয়া বুৰঞ্জী

• ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী

• পাদশ্যাহ বুৰঞ্জী

৫। ‘সামান্য হস্তি’ বা মঙ্গলদায়ক হাতীৰ ভাল লক্ষণসমূহ কি কি?

উত্তৰঃ
শংকৰোত্তৰ যুগৰ ব্যৱহাৰিক সাহিত্যত হাতী বিষয়ক ৰচনাই বিশেষ স্থান লাভ কৰিছিল। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ হাতীৰ শুভ-অশুভ লক্ষণ বিস্তৃতভাৱে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এটা মঙ্গলদায়ক বা উত্তম হাতীৰ মুখ্য লক্ষণসমূহ হ’ল—

১। শৰীৰৰ বৰণ শ্যাম বা কালশিলীয়া হোৱা।
২। দেখাত সুন্দৰ, সুঠাম আৰু স্থূল শৰীৰৰ হোৱা।
৩। দুয়োটা দাঁত সমান আৰু সুগঠিত হোৱা।
৪। নখ অলপ ক’লা বা পাতল ক’লা বৰ্ণৰ হোৱা।
৫। দেহৰ অংগ-প্ৰত্যংগ সামঞ্জস্যপূৰ্ণ হোৱা।
৬। কামৰ সময়ত সাহসেৰে আগবাঢ়ি যোৱা।
৭। শক্তিশালী, বলৱন্ত আৰু সক্ৰিয় হোৱা।
৮। সহজে বশ কৰিব পৰা আৰু প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিব পৰা স্বভাৱৰ হোৱা।

এনে হাতীক ৰজাৰ যুদ্ধ, যাত্ৰা, শোভাযাত্ৰা আৰু অন্যান্য ৰাজকীয় কামৰ বাবে উপযুক্ত বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱত ভাল-বেয়া হাতীৰ লক্ষণৰ লগতে হাতীৰ খাদ্য, চিকিৎসা, প্ৰশিক্ষণ, যুদ্ধত ব্যৱহাৰ আৰু হাতীশাল নিৰ্মাণৰ বিষয়েও আলোচনা আছে।

গ. অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্ন

১। শংকৰোত্তৰ যুগ বুলিলে কি বুজা?

উত্তৰঃ
শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ তিৰোভাৱৰ পিছত তেওঁলোকৰ শিষ্য-প্ৰশিষ্য আৰু ৰাজপৃষ্ঠপোষকতাত যি সাহিত্যচৰ্চাৰ বিকাশ ঘটে, সেই সময়ছোৱাক শংকৰোত্তৰ যুগ বুলি কোৱা হয়। এই যুগত চৰিত, বুৰঞ্জী আৰু ব্যৱহাৰিক সাহিত্যৰ বিশেষ বিকাশ ঘটে।

২। চৰিত সাহিত্য কি?

উত্তৰঃ
শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱ আৰু অন্যান্য বৈষ্ণৱ ধৰ্মগুৰুৰ জীৱন-কাহিনী, ধৰ্মপ্ৰচাৰ, শিষ্য-পৰম্পৰা আৰু বিভিন্ন ঘটনা লৈ ৰচিত সাহিত্যক চৰিত সাহিত্য বোলা হয়।

৩। চৰিত সাহিত্যৰ দুটা বৈশিষ্ট্য লিখা।

উত্তৰঃ

১। বৈষ্ণৱ গুৰু-সন্তসকলৰ জীৱন আৰু ধৰ্মীয় কাৰ্যকলাপ ইয়াৰ মূল বিষয়।
২। বাস্তৱ জীৱনৰ ঘটনাৰ সৈতে অলৌকিক কাহিনী, জনশ্ৰুতি আৰু ভক্তিভাৱৰ সংমিশ্ৰণ দেখা যায়।

৪। চৰিত পুথিসমূহ কেতিয়াৰ পৰা অধিক পৰিমাণে ৰচিত হৈছিল?

উত্তৰঃ
প্ৰধানকৈ সপ্তদশ আৰু অষ্টাদশ শতিকাত চৰিত পুথিৰ ব্যাপক বিকাশ ঘটে।

৫। বুৰঞ্জী সাহিত্য কি?

উত্তৰঃ
অসমৰ ৰজা, ৰাজবংশ, যুদ্ধ, কূটনীতি, প্ৰশাসন আৰু সমসাময়িক ঘটনাসমূহ কালানুক্ৰমে লিপিবদ্ধ কৰা ঐতিহাসিক সাহিত্যক বুৰঞ্জী সাহিত্য বোলা হয়।

৬। ‘বুৰঞ্জী’ শব্দৰ অৰ্থ কি?

উত্তৰঃ
সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই ‘বুৰঞ্জী’ শব্দৰ বুৎপত্তিগত অৰ্থ ‘মূৰ্খৰ শিক্ষাৰ ভঁৰাল’ বুলি ব্যাখ্যা কৰিছে।

৭। ব্যৱহাৰিক সাহিত্য বুলিলে কি বুজা?

উত্তৰঃ
মানুহৰ দৈনন্দিন ব্যৱহাৰিক জীৱনৰ সৈতে জড়িত বিষয়—যেনে হাতী-ঘোঁৰাৰ পালন, চিকিৎসা, কৃষি, জ্যোতিষ, স্বাস্থ্য, পশু-পক্ষীৰ গুণাগুণ আদি লৈ ৰচিত সাহিত্যক ব্যৱহাৰিক সাহিত্য বোলা হয়।

৮। এখন উল্লেখযোগ্য অসমীয়া ব্যৱহাৰিক সাহিত্যৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ
হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ।

৯। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’ৰ বিষয়বস্তু কি?

উত্তৰঃ
পুথিখনত বিভিন্ন হাতীৰ লক্ষণ, ভাল-বেয়া হাতী চিনাক্তকৰণ, হাতীশাল নিৰ্মাণ, হাতীদাঁতৰ মূল্য, যুদ্ধত হাতীৰ ব্যৱহাৰ, খাদ্য-পুষ্টি, চিকিৎসা, প্ৰশিক্ষণ আৰু হাতীক বশ কৰাৰ নিয়ম আদি আলোচনা কৰা হৈছে।

১০। ‘কথা-গুৰু-চৰিত’ কোনে সম্পাদনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ
উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰুৱে ১৯৫২ চনত সম্পাদনা কৰিছিল। পিছত মহেশ্বৰ নেওগে ইয়াক ‘গুৰু-চৰিত-কথা’ নামে পুনৰ সম্পাদনা কৰে।

ঘ. শুদ্ধ/অশুদ্ধ

১। ভট্টদেৱৰ জন্ম ১৫৮৮ চনত হৈছিল।

উত্তৰঃ অশুদ্ধ।
শুদ্ধ উত্তৰঃ প্ৰায় ১৫৫৮ খ্ৰীষ্টাব্দত।

২। ভট্টদেৱ অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ পথপ্ৰদৰ্শক।

উত্তৰঃ শুদ্ধ।

৩। ভট্টদেৱে দামোদৰদেৱৰ উপদেশত কথাভাগৱত ৰচনা কৰিছিল।

উত্তৰঃ শুদ্ধ।

৪। কথাভাগৱত প্ৰায় ১৫৯৩–১৫৯৭ চনৰ ভিতৰত ৰচিত।

উত্তৰঃ শুদ্ধ।

৫। ‘বাঁহী’ আলোচনী বিদ্যাধৰ চন্দ্ৰই সম্পাদনা কৰিছিল।

উত্তৰঃ অশুদ্ধ।
শুদ্ধ উত্তৰঃ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই।

৬। চৰিত পুথি অসমীয়া বৈষ্ণৱ সমাজৰ সৃষ্টি।

উত্তৰঃ শুদ্ধ।

৭। সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই বুৰঞ্জীক সামাজিক, অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক—এই তিনিটা ভাগত ভাগ কৰিছিল।

উত্তৰঃ অশুদ্ধ।

৮। কছাৰী বুৰঞ্জী তৃতীয় শাখাৰ বুৰঞ্জী।

উত্তৰঃ শুদ্ধ।

৯। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ এখন ব্যৱহাৰিক সাহিত্য।

উত্তৰঃ শুদ্ধ।

১০। শংকৰোত্তৰ যুগত চৰিত, বুৰঞ্জী আৰু ব্যৱহাৰিক সাহিত্যৰ নতুন ধাৰা গঢ়ি উঠে।

উত্তৰঃ শুদ্ধ।

Teacher Generate Question Answer
শংকৰদেৱৰ পবৱৰ্তীকালৰ সাহিত্য

চমু প্ৰশ্ন উত্তৰঃ

১। কাৰ উপদেশমতে ভট্টদেৱে কথা ভাগৱত ৰচনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ গুৰু দামোদৰদেৱৰ।

২। ভট্টদেৱে কথাভাগৱত কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ ষোড়শ শতিকাৰ শেষ দশকত।

৩। অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ পথ প্রদর্শক কাক কোৱা হয়?

উত্তৰঃ বৈকুণ্ঠনাথ ভাগৱত ভট্টাচার্য বা ভট্টদেৱক।

৪। কথা ভাগৱত কোনে ৰচনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ ভট্টদেৱে।

৫। ভট্টদেৱৰ পিতৃৰ নাম কি?

উত্তৰঃ চন্দ্ৰ ভাৰতী।

৬। ভট্টদেৱে কেতিয়া ইহলীলা সম্বৰণ কৰে?

উত্তৰঃ ইংৰাজী ১৬৩৮ খ্রীষ্টাব্দ মানত।

৭। ভট্টদেৱৰ জন্ম কোন শতাব্দীত হয়?

উত্তৰঃ খ্ৰীষ্টীয় ষোড়শ শতাব্দীৰ মাজভাগত ১৫৮৮ চনত।

৮। ভট্টদেৱে সংস্কৃত ভাষাত লিখা গ্রন্থ দুখনৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ ভক্তিসাৰ আৰু ভক্তিবিবেক।

৯। ভট্টদেৱে কাৰ ওচৰত শৰণ লৈছিল?

উত্তৰঃ দামোদৰ দেৱৰ ওচৰত।

১০। ভট্টদেৱে কথা গীতাত কেইটা আৰু কি কি টীকাৰ আলোচনা কৰিছিল?

 উত্তৰঃ চাৰিটা। সেয়া হ’ল- শঙ্কৰী, ভাস্কৰী, দামোদৰী আৰু শ্ৰীধৰী টীকা

১১। ভট্টদেৱৰ গ্ৰন্থ তিনিখনৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ কথাভাগৱত, কথাগীতা আৰু কথাৰত্নাৱলী।

১২। ভট্টদেৱে স্থাপন কৰা সত্ৰ দুখন কি কি?

উত্তৰঃ পাটবাউসী আৰু ব্যাসকুছি সত্ৰ।

উত্তৰঃ চৰিত পুথিবোৰ অসমীয়া বৈষ্ণৱ সমাজৰ সৃষ্টি।

১৪/ গদ্য়ত ৰচিত দুখন চৰিত পুথি নাম উল্লেখ কৰা?

উত্তৰঃ গদ্য়ত ৰচিত দুখন উল্লেখযোগ্য় চৰিত পুথি হল ‘কথা-গুৰু-চৰিত’ আৰু ’বৰদোৱা-গুৰু-চৰিত’ ।

১৫/ ‘বাঁহী’ আলোচনী কোনে সম্পাদনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ  ‘বাঁহী’ আলোচনী অসমীয়া সাহিত্যৰ এক গুৰুত্বপূর্ণ সাহিত্য পত্রিকা, যি ১৯৪৮ চনৰ পৰা প্ৰকাশিত হয়। এই আলোচনীৰ সম্পাদনা কৰিছিল বহুদূৰী নামৰ পৰিচিত সাহিত্যিক, কবি আৰু লেখক বিদ্যাধৰ চন্দ্ৰ। ‘বাঁহী’ অসমীয়া সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ বিকাশত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰি আছে।

দীঘল প্ৰশ্ন উত্তৰঃ

১। শংকৰোত্তৰ যুগত ভট্টদেৱৰ গদ্যৰ বাহিৰে নতুন সাহিত্যিক ৰূপৰ সৃষ্টি হৈছিল। সেইবোৰ কি কি?

উত্তৰঃ শংকৰৰ পিছৰ কালত ভট্টদেৱৰ গদ্যৰ বাহিৰেও অসমীয়া সাহিত্যৰ বিভিন্ন নতুন সাহিত্যিক ৰূপৰ উন্মেষ ঘটিছিল। এই যুগত একে সময়তে ধৰ্মীয়, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক চিন্তাধাৰাত নতুনত্বৰ আৱিষ্কাৰ হৈছিল। ১.কবিতা:     এই যুগত কবিতাই এক বিশেষ স্থান দখল কৰিছিল। কবিসকলে কৃষ্ণৰ পূজা আৰু ভক্তিৰ অনুভূতিত মগ্ন হৈ থাকে। নামকব্য, গীত আৰু অন্যান্য কবিতা মাধৱদেৱ আৰু তেওঁৰ শিষ্যসকলে ৰচনা কৰিছে।

২.নাটক:     নাট্য সাহিত্যই এক নতুন দিশত আগবাঢ়িছে। শংকৰদেৱৰ নাটকত আধ্যাত্মিক আৰু নৈতিক বিষয়বস্তুৰ প্ৰতিফলন ঘটিছে। নাটকৰ বৈশিষ্ট্যৰ নতুনত্ব আৰু বৈচিত্ৰ্য। ৩/গীতঃ     নাম-গীত আৰু কীৰ্তনৰ ৰূপত বিশেষ সৃষ্টিশীলতা আছে। শংকৰদেৱৰ শিষ্যসকলে বহু গীতৰ ৰচনা কৰিছিল, যিবোৰ লোক সংস্কৃতিৰ অংগ হৈ পৰিছিল। ৪/ গদ্য সাহিত্য:     ভট্টদেৱৰ গদ্যৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ এক নতুন ধৰণৰ গদ্য সাহিত্যৰ উন্মেষ ঘটিল। ইয়াত আধ্যাত্মিক চিন্তা আৰু সামাজিক বিষয়ৰ বিশ্লেষণ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ৫/ শিক্ষা আৰু প্ৰবন্ধ:     এই সময়ছোৱাত ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক প্ৰবন্ধ আৰু শিক্ষামূলক কাম-কাজ বৃদ্ধি পালে। শংকৰদেৱৰ চিন্তা-চৰ্চা, সামাজিক সমস্যা, আধ্যাত্মিকতাৰ বিশ্লেষণৰ ওপৰত সাহিত্য ৰচনা কৰা হৈছে।     শংকৰাৰ পিছৰ যুগত এই নতুন সাহিত্যৰ ৰূপবোৰে অসমীয়া সাহিত্যক এক নতুন দিশ আৰু গুণেৰে আগুৱাই লৈ গৈছিল।

2/ ভট্টদেৱৰ গদ্য়শৈলীৰ সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য়সমূহ উল্লেখ কৰা?

উত্তৰঃ ভট্টদেৱৰ গদ্য শৈলী অসমীয়া সাহিত্যৰ এক উল্লেখযোগ্য অংগ। তেওঁৰ গদ্য শৈলীৰ কিছুমান সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য হ’ল- ১/ সৰলতা: ভট্টদেৱৰ গদ্য সহজ আৰু সহজ ভাষাত লিখা হৈছে, যিটো সকলোৱে সহজে বুজিব পাৰে। ২) অৰ্থৰ গভীৰতাঃ গদ্যই আধ্যাত্মিক আৰু ধৰ্মীয় বিষয়বস্তুৰ গভীৰতা প্ৰকাশ কৰে, যাৰ ফলত পাঠকে চিন্তা কৰিবলৈ বাধ্য হয়। ৩) ছন্দ আৰু সমন্বয়ঃ গদ্যৰ অন্তৰংগতা আৰু সমন্বয় আছে, যিয়ে পাঠকক মোহিত কৰে। ৪) উদাহৰণ আৰু দৃষ্টান্তঃ ভট্টদেৱে প্ৰায়ে উদাহৰণ আৰু চিত্ৰৰ জৰিয়তে বিষয়টো প্ৰকাশ কৰে, যাৰ ফলত বুজাবুজি বৃদ্ধি পায়। ৫) বিষয়ৰ বৈচিত্ৰ্যঃ ধৰ্মীয়, নৈতিক আৰু সামাজিক বিষয়বস্তুৰে সমৃদ্ধ, যিয়ে সাহিত্যৰ বৈচিত্ৰ্য প্ৰদান কৰে। ৬) সাংস্কৃতিক সংযোগঃ গদ্যত অসমৰ সমাজ, সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাৰ বিষয়বস্তু সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। এই বৈশিষ্ট্যই ভট্টদেৱৰ গদ্য শৈলীক সৃষ্টিশীল আৰু আকৰ্ষণীয় ৰূপ দিয়ে।

৩/ বুৰঞ্জীবিদ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাদেৱে বুৰঞ্জীসমূহক কেইটা শাখাত ভগাইছে?

উত্তৰঃ ইতিহাসবিদ সূৰ্য্য কুমাৰ ভূঞাই ইতিহাসসমূহক তিনিটা ভাগত বিভক্ত কৰিছে: ১.সামাজিক ইতিহাসঃ সমাজৰ বিভিন্ন দিশ, পৰম্পৰা আৰু জীৱন-ধাৰণৰ পদ্ধতিৰ আলোচনা। ২) অৰ্থনৈতিক ইতিহাস: অৰ্থনৈতিক অৱস্থা, বাণিজ্য, আৰু বিভিন্ন অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকলাপৰ তথ্য। ৩/ ৰাজনৈতিক ইতিহাস: ৰাষ্ট্ৰৰ গাঁথনি, চৰকাৰী গাঁথনি, আৰু ৰাজনৈতিক পৰিঘটনাৰ বিশ্লেষণ। এই শাখাসমূহে ইতিহাসৰ বিভিন্ন দিশসমূহ শৃংখলাবদ্ধভাৱে অধ্যয়ন কৰাত সহায় কৰে।

৪/ প্ৰথম, দ্বিতীয়, আৰু তৃতীয় শ্ৰেণীৰ বুৰঞ্জীসমূহ উল্লেখ কৰা?

উত্তৰঃ অসমৰ ইতিহাসৰ প্ৰথম, দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় শ্ৰেণীৰ ইতিহাসসমূহ হ’ল- ১/ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ইতিহাস:

• শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱঃ পঞ্চদশ-১৬ শতিকাৰ শংকৰদেৱৰ ধৰ্মীয় আন্দোলন আৰু অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বিকাশৰ বিষয়ে লিখা।

২/ দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ ইতিহাস:

• লাচিত বৰফুকনঃ ষোড়শ আৰু ১৭ শতিকাত অসমৰ স্বাধীনতা আৰু যোদ্ধা লাচিত বৰফুকনৰ অভিযান।

৩/ তৃতীয় শ্ৰেণীৰ ইতিহাস:

• কাঞ্চন বৰফুকনঃ অসমৰ ইতিহাসত বিশেষ স্থান দখল কৰা ১৭-১৮ শতিকাৰ কাঞ্চন বৰফুকনৰ কাহিনী।

    এই ইতিহাসসমূহে অসমীয়াৰ ধৰ্ম, সংস্কৃতি আৰু ইতিহাসৰ গভীৰ দিশসমূহ প্ৰতিফলিত কৰে।

৫/ সামান্য় হস্তিৰ ভাল লক্ষণসমূহ কি কি?

উত্তৰঃ সামান্য হস্তিৰ ভাল লক্ষণসমূহ নিচে উল্লেখ কৰা হৈছে: ১. বৃহৎ মাথা: হস্তিৰ মথা যদি বৃহৎ আৰু সুশ্রী হয়, তেনেহলে ই এক ভাল লক্ষণ। ২. প্ৰসিদ্ধ শ্ৰৱণশক্তি: যদি হস্তি সৰলতা আৰু শ্ৰৱণশক্তিত সফল হয়, তেনেহলে ই ভাল মানৰ। ৩. সু-স্বাস্থ্য: হস্তিৰ সু-স্বাস্থ্য, যেনে চকুৰ উজ্জ্বলতা আৰু চকুত সজীৱতা। ৪. পেটৰ আকৃতি: পেটৰ আকাৰ সঠিক আৰু সংকীৰ্ণ হ’লে ই এক ভাল লক্ষণ। ৫. সদৃশ হাড় আৰু মাংস: হাড়ৰ সু-আকাৰ আৰু মাংসৰ স্বাস্থ্যৱান ৰূপ। ৬. স্বাভাবিক চলাচল: যদি হস্তি সতেজ আৰু স্বাভাবিক ভাবে চলাচল কৰে, তেনেহলে ই এক ভাল লক্ষণ। ৭. চুপচাপ ব্যৱহাৰ: শান্ত, অলস বা কম আক্রমণাত্মক আচৰণ। ৮. নিখুঁত দাঁত: সুস্থ আৰু সম্পূৰ্ণ দাঁত। এই সকল লক্ষণসমূহ সামান্য হস্তিৰ স্বাস্থ্য আৰু মান বিচাৰিবলৈ সহায়ক।