গৰিয়া, মৰিয়া আৰু দেশীসকল
১। বখতিয়াৰ খিলিজিয়ে কেতিয়া অসমত প্ৰৱেশ কৰিছিল?
উত্তৰঃ বখতিয়াৰ খিলিজিয়ে ১২০৫-০৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ সময়ছোৱাত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে অসমৰ মাটিত প্ৰৱেশ কৰিছিল।
২। বখতিয়াৰ খিলিজি কিহৰ বাবে অসম প্ৰৱেশ কৰিছিল?
উত্তৰঃ বখতিয়াৰ খিলিজিৰ অসম প্ৰৱেশৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল অসমৰ মাজেৰে গৈ তিব্বত আৰু চীন দেশ জয় কৰা।
৩। বখতিয়াৰ খিলিজিয়ে কাৰ হাতত পৰাস্ত হৈছিল?
উত্তৰঃ অসম আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহি বখতিয়াৰ খিলিজি কামৰূপৰ সেই সময়ৰ শক্তিশালী ৰজা পৃথুৰ হাতত শোচনীয়ভাৱে পৰাস্ত হৈছিল।
৪। ইছলাম ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হোৱা প্ৰথম জনজাতীয় ৰজাজনৰ নাম কি?
উত্তৰঃ ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা বা ধৰ্মান্তৰিত হোৱা প্ৰথমজন জনজাতীয় নেতা বা ৰজা আছিল ‘আলি মেচ’।
৫। অসমত কাক গৰিয়া বুলি কোৱা হয়?
উত্তৰঃ যিবোৰ খিলঞ্জীয়া লোকে আৰম্ভণিতে মূল সমাজখনৰ পৰা আঁতৰি থাকি বা বাদ পৰি ৰৈ ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল, তেওঁলোককেই অসমত ‘গৰিয়া’ বুলি জনা যায়।
৬। আহোম ৰাজত্বকাললৈকে অসমত একাংশ খিলঞ্জীয়া লোক ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ কাৰণ দুটা বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰঃ আহোম ৰাজত্বকালৰ ভিতৰত অসমৰ একাংশ খিলঞ্জীয়া লোকে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ প্ৰধান কাৰণ দুটা তলত উল্লেখ কৰা হ’ল:
(ক) ইছলাম ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে সুদূৰৰ পৰা অসমলৈ অহা বিভিন্ন ধৰ্মীয় গুৰু বা পীৰসকলৰ উদাৰ ধৰ্মবাণী আৰু আদৰ্শত মোহিত হৈ বহু লোকে এই ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
(খ) বখতিয়াৰ খিলিজিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মোগলসকলৰ আক্ৰমণলৈকে, যুদ্ধৰ সময়ত অহা বহু সৈন্য অসমত যুদ্ধবন্দী হিচাপে থাকি গৈছিল। এই লোকসকলে অসমৰ হিন্দু ছোৱালী বিবাহ কৰোৱাৰ ফলত তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ কিছু লোকেও ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
৭। মৰিয়া আৰু দেশী জনগোষ্ঠীৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰঃ মৰিয়া আৰু দেশী জনগোষ্ঠীৰ চমু বিৱৰণ তলত দিয়া হ’ল:
মৰিয়া সকল: আহোম ৰাজত্বকালত যিসকল ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোক কাঁহ-পিতলৰ শিল্পৰ সৈতে জড়িত আছিল, তেওঁলোককেই ‘মৰিয়া’ বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোক মূলতঃ উজনি অসমৰ একাংশ অঞ্চল, নগাঁও জিলা, গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰ আৰু হাজো অঞ্চলত বসবাস কৰে।
দেশী সকল: দেশীসকল মূলতঃ অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ খিলঞ্জীয়া বাসিন্দা। তেওঁলোক প্ৰাচীন কালত কোচ-ৰাজবংশী, মেচ, কছাৰী আদি জনগোষ্ঠীৰ পৰা ইছলাম ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হোৱা লোক। তেওঁলোকৰ ভাষা আৰু সংস্কৃতি আজিও কোচ-ৰাজবংশী সমাজৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা দেখা যায়।
৮। চমুটোকা লিখাঃ
(ক) বাঘ হাজৰিকা: বাঘ হাজৰিকাৰ প্ৰকৃত নাম আছিল ইছমাইল ছিদ্দিকী। তেওঁ এবাৰ এটা বনৰীয়া বাঘৰ সৈতে অকলশৰে যুঁজ দি তাক পৰাস্ত কৰাৰ বাবে ‘বাঘ’ উপাধি অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁৰ অসাধাৰণ সাহস আৰু কৰ্মদক্ষতাৰ বাবে আহোম প্ৰশাসনে তেওঁক ‘হাজৰিকা’ পদবী প্ৰদান কৰিছিল। বিখ্যাত শৰাইঘাটৰ যুদ্ধত তেওঁ বীৰ লাচিত বৰফুকনৰ এজন বিশ্বস্ত পালি সেনাপতি হিচাপে মোগল বাহিনীৰ বিৰুদ্ধে বিক্ৰমেৰে যুঁজ দিছিল।
(খ) আজান ফকীৰ চাহাব: অসমৰ ইছলাম ধৰ্মীয় ইতিহাসত আজান ফকীৰ এক উজ্জ্বল নক্ষত্ৰ। তেওঁৰ আন এটা নাম আছিল শ্বাহ মিলান। কোৱা হয় যে তেওঁ বাগদাদৰ পৰা ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে অসমলৈ আহিছিল, যদিও তেওঁৰ জিকিৰৰ ভাষাই তেওঁক পশ্চিম অসমৰ লোক বুলিও সূচায়। তেওঁ ৰচনা কৰা ‘আঠকুৰি জিকিৰ’ অসমীয়া সাহিত্যৰ অমূল্য সম্পদ। ৰজা গদাধৰ সিংহৰ দিনত চক্ৰান্তৰ বলি হৈ তেওঁ চকু হেৰুৱাব লগা হৈছিল যদিও পাছত ৰজাই তেওঁৰ মহত্ত্ব বুজি পাই সৰাগুৰি চাপৰিত আশ্ৰয় দিছিল। মছজিদত নিতৌ আজান দিয়াৰ বাবেই তেওঁক মানুহে শ্ৰদ্ধাৰে ‘আজান ফকীৰ’ বুলি মাতিছিল।
(গ) ছৈয়দ আব্দুল মালিক: ১৯১৯ চনৰ ১৬ মে’ত গোলাঘাটৰ নাহৰণি গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা ছৈয়দ আব্দুল মালিক অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন মহীৰূহ আছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল ৰহম্মত আলী। ১৯৩৫ চনত ‘বন্ধ কোঠা’ গল্পৰে সাহিত্য জীৱন আৰম্ভ কৰি তেওঁ অলেখ গল্প, উপন্যাস আৰু কবিতা ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ অসমীয়া জিকিৰ আৰু জাৰী গীতৰ ওপৰতো গৱেষণা কৰিছিল। ১৯৭৭ চনত তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হৈছিল। তেওঁৰ ‘অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী’ উপন্যাসৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি তেওঁক পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ আৰু সাহিত্যাচাৰ্য সন্মানেৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল। ২০০২ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
(ঘ) নবাব ছেহিদুৰ ৰহমান: নবাব ছেহিদুৰ ৰহমান আছিল নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ নেতৃত্বত গঠিত ‘আজাদ হিন্দ ফৌজ’ৰ এগৰাকী অন্যতম সাহসী সৈনিক। ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ ইতিহাসত তেওঁ ‘আজাদ হিন্দ ফৌজ’ৰ প্ৰথমজন অসমীয়া শ্বহীদ হিচাপে পৰিচিত। ১৯৪৫ চনৰ ৩১ মাৰ্চত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধ চলি থকা সময়ত মিত্ৰ বাহিনীৰ বোমা বৰ্ষণত এইগৰাকী মহান দেশপ্ৰেমিকৰ মৃত্যু হৈছিল।