ভাৰতীয় সংবিধান
১। চমু উত্তৰ লিখা—
(ক) ভাৰতীয় সংবিধানখন ৰচনা কৰোঁতে কিমান সময় লাগিছিল?
উত্তৰঃ ভাৰতীয় সংবিধানখন ৰচনা কৰোঁতে ২ বছৰ ১১ মাহ ১৮ দিন সময় লাগিছিল।
(খ) কোন চনত ভাৰতীয় সংবিধানখন সম্পূৰ্ণৰূপে কাৰ্যকৰী কৰা হয়?
উত্তৰঃ ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ভাৰতীয় সংবিধানখন সম্পূৰ্ণৰূপে কাৰ্যকৰী কৰা হয়।
(গ) কেতিয়াৰ পৰা ভাৰতত সদস্য নিৰ্বাচন প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ হয়?
উত্তৰঃ ১৮৯২ চনৰ ভাৰত পৰিষদ আইনৰ পাছৰ পৰা ভাৰতত পৰোক্ষ নিৰ্বাচনৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ সূচনা হয়।
(ঘ) ১৯৩৫ চনৰ ভাৰত চৰকাৰ আইনত কি ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ ১৯৩৫ চনৰ ভাৰত চৰকাৰ আইনত প্ৰাদেশিক স্বায়ত্তশাসনৰ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল আৰু সৰ্বভাৰতীয় যুক্তৰাষ্ট্ৰ গঠনৰ প্ৰস্তাৱ ৰখা হৈছিল।
(ঙ) সংবিধান সভাৰ খচৰা কমিটিখন কেতিয়া গঠন কৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ সংবিধান সভাৰ খচৰা কমিটিখন ১৯৪৭ চনৰ ২৯ আগষ্টত গঠন কৰা হৈছিল।
২। খালী ঠাই পূৰ কৰা—
(ক) মূল ভাৰতীয় সংবিধানত ৩৯৫টা অনুচ্ছেদ, ২২টা ভাগ আৰু ৮খন অনুসূচী আছিল।
(খ) সংবিধানে আইন প্ৰণয়নৰ বিষয়সমূহ কেন্দ্ৰীয় তালিকা, ৰাজ্যিক তালিকা আৰু সমৱৰ্তী তালিকা—এই তিনিটা তালিকাত ভাগ কৰিছে।
(গ) সংবিধানৰ ৪২তম সংশোধনীৰ জৰিয়তে প্ৰস্তাৱনাত সমাজবাদী শব্দটো সংযোজন কৰা হৈছিল।
(ঘ) সংবিধান সভাৰ খচৰা কমিটিত অসমৰ সদস্যজন আছিল ছৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা।
৩। উত্তৰ লিখা—
(ক) ভাৰতৰ সংবিধানক কিয় দীৰ্ঘতম সংবিধান বুলি কোৱা হয়?
উত্তৰঃ ভাৰতীয় সংবিধান বিশ্বৰ অন্যতম বিস্তৃত লিখিত সংবিধান। মূল সংবিধানত ৩৯৫টা অনুচ্ছেদ, ২২টা ভাগ আৰু ৮খন অনুসূচী আছিল। ভাৰতৰ বিশাল ভৌগোলিক পৰিসৰ, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক বৈচিত্ৰ্য, কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজ্যৰ ক্ষমতাৰ বিস্তৃত বৰ্ণনা, নাগৰিকৰ অধিকাৰ, নিৰ্দেশাত্মক নীতি, প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থা আদি বহু বিষয় সংবিধানত বিশদভাৱে সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। তদুপৰি বিভিন্ন দেশৰ সংবিধানৰ উপযোগী বৈশিষ্ট্যসমূহো গ্ৰহণ কৰা হৈছে। সেয়েহে ভাৰতীয় সংবিধানখন অতি বিস্তৃত।
(খ) সংমিশ্ৰিত সংবিধান মানে কি বুজা?
উত্তৰঃ যি সংবিধানত নমনীয় আৰু অনমনীয় দুয়োটা বৈশিষ্ট্য থাকে, তাক সংমিশ্ৰিত সংবিধান বোলে। ভাৰতীয় সংবিধানৰ কিছুমান বিধান সাধাৰণ সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰে সংশোধন কৰিব পাৰি, আনহাতে কিছুমান বিধান সংশোধনৰ বাবে বিশেষ সংখ্যাগৰিষ্ঠতা আৰু কেতিয়াবা ৰাজ্যসমূহৰ অনুমোদনৰো প্ৰয়োজন হয়। সেয়েহে ভাৰতীয় সংবিধানক নমনীয় আৰু অনমনীয় সংবিধানৰ সংমিশ্ৰণ বুলি কোৱা হয়।
(গ) ৰাষ্ট্ৰ পৰিচালনাৰ নিৰ্দেশাত্মক নীতিৰ প্ৰধান উদ্দেশ্যসমূহ কি কি?
উত্তৰঃ ৰাষ্ট্ৰ পৰিচালনাৰ নিৰ্দেশাত্মক নীতিৰ প্ৰধান উদ্দেশ্যসমূহ হ’ল—
১। দেশৰ সকলো শ্ৰেণীৰ লোকৰ জীৱনধাৰণৰ মান উন্নত কৰা।
২। সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক ন্যায় প্ৰতিষ্ঠা কৰা।
৩। ধনী-দুখীয়াৰ মাজৰ অৰ্থনৈতিক বৈষম্য হ্ৰাস কৰা।
৪। পঞ্চায়ত ব্যৱস্থাৰ বিকাশ ঘটোৱা।
৫। সমাজৰ দুৰ্বল আৰু পিছপৰা শ্ৰেণীৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষা কৰা।
৬। জনস্বাস্থ্য আৰু শিক্ষাৰ উন্নয়ন সাধন কৰা।
৭। পৰিৱেশ, বনাঞ্চল আৰু বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ কৰা।
৮। ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব থকা স্মৃতিসৌধ সংৰক্ষণ কৰা।
৯। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শান্তি আৰু বন্ধুত্ব বজাই ৰখাৰ বাবে চেষ্টা কৰা।
(ঘ) কোন দেশৰ সংবিধানৰ আৰ্হিত আমাৰ সংবিধানত নিৰ্দেশাত্মক নীতি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে?
উত্তৰঃ আয়াৰলেণ্ডৰ সংবিধানৰ আৰ্হিত ভাৰতীয় সংবিধানত ৰাষ্ট্ৰ পৰিচালনাৰ নিৰ্দেশাত্মক নীতি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
৪। এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা—
(ক) যি ৰাষ্ট্ৰৰ মুৰব্বী বংশানুক্ৰমিকভাৱে নহয়।
উত্তৰঃ গণৰাজ্য।
(খ) যি ৰাষ্ট্ৰ বিদেশী শাসনৰ পৰা মুক্ত।
উত্তৰঃ সাৰ্বভৌম ৰাষ্ট্ৰ।
(গ) যি ৰাষ্ট্ৰত কোনো ৰাষ্ট্ৰীয় ধৰ্ম নাই।
উত্তৰঃ ধৰ্মনিৰপেক্ষ ৰাষ্ট্ৰ।
(ঘ) যি ৰাষ্ট্ৰই জনসাধাৰণৰ কল্যাণ কামনা কৰে।
উত্তৰঃ কল্যাণকামী ৰাষ্ট্ৰ।
৫। সোঁ অংশৰ লগত বাওঁ অংশ মিলোৱা—
উত্তৰঃ
| উৎস | ভাৰতীয় সংবিধানত গ্ৰহণ কৰা বৈশিষ্ট্য |
|---|---|
| (ক) বৃটিছ সংবিধানৰ পৰা | সংসদীয় শাসন ব্যৱস্থা |
| (খ) কানাডা আদি যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় ব্যৱস্থাৰ পৰা | যুক্তৰাষ্ট্ৰীয় শাসনৰ বিভিন্ন বৈশিষ্ট্য |
| (গ) মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সংবিধানৰ পৰা | মৌলিক অধিকাৰ |
| (ঘ) ফৰাছী বিপ্লৱৰ আদৰ্শৰ পৰা | স্বাধীনতা, সমতা আৰু ভাতৃত্ববোধ |
| (ঙ) আয়াৰলেণ্ডৰ সংবিধানৰ পৰা | ৰাষ্ট্ৰ পৰিচালনাৰ নিৰ্দেশাত্মক নীতি |
৬। ভাৰতীয় সংবিধানৰ ঐতিহাসিক পটভূমিৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ এক দীঘলীয়া সাংবিধানিক বিকাশৰ মাজেৰে ভাৰতীয় সংবিধানে পূৰ্ণতা লাভ কৰিছিল।
১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ পিছত ১৮৫৮ চনৰ ভাৰত চৰকাৰ আইনৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ শাসনভাৰ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ হাতৰ পৰা বৃটিছ ৰাজশক্তিৰ হাতলৈ স্থানান্তৰিত হয়।
১৮৬১ চনৰ ভাৰত পৰিষদ আইনে আইন প্ৰণয়ন প্ৰক্ৰিয়াত ভাৰতীয়সকলক সীমিতভাৱে অংশগ্ৰহণৰ সুযোগ দিয়ে আৰু প্ৰশাসনিক বিকেন্দ্ৰীকৰণৰ দিশত পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে।
১৮৯২ চনৰ ভাৰত পৰিষদ আইনে আইন পৰিষদৰ সদস্য সংখ্যা বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে পৰোক্ষ নিৰ্বাচনৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ সূচনা কৰে।
১৯০৯ চনৰ ভাৰত পৰিষদ আইন, যাক মৰ্লে-মিণ্টো সংস্কাৰ বুলিও জনা যায়, ভাৰতীয়সকলৰ ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণ বৃদ্ধি কৰে। অৱশ্যে এই আইনে পৃথক নিৰ্বাচকমণ্ডলীৰ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰি সাম্প্ৰদায়িক ৰাজনীতিৰো সূচনা কৰে।
১৯১৯ চনৰ ভাৰত চৰকাৰ আইন, যাক মণ্টেগু-চেমছফ’ৰ্ড সংস্কাৰ বুলিও কোৱা হয়, প্ৰদেশসমূহত দ্বৈত শাসন বা ডায়াৰ্কিৰ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰে।
১৯৩৫ চনৰ ভাৰত চৰকাৰ আইন ভাৰতীয় সাংবিধানিক ইতিহাসৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পদক্ষেপ আছিল। ইয়াৰ জৰিয়তে প্ৰাদেশিক স্বায়ত্তশাসন প্ৰৱৰ্তন কৰা হয় আৰু সৰ্বভাৰতীয় যুক্তৰাষ্ট্ৰ গঠনৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়োৱা হয়।
১৯২৭ চনত ছাৰ জন চাইমনৰ নেতৃত্বত চাইমন কমিচন গঠন কৰা হৈছিল। ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক দলসমূহে ইয়াৰ বিৰোধিতা কৰিছিল যদিও পৰৱৰ্তী সাংবিধানিক আলোচনাত ইয়াৰ প্ৰতিবেদন প্ৰভাৱশালী হৈছিল। লণ্ডনত তিনিখন ঘূৰণীয়া মেজমেলো অনুষ্ঠিত হৈছিল।
১৯৩০ৰ দশকত ভাৰতীয়সকলৰ দ্বাৰা নিজ সংবিধান ৰচনাৰ দাবী অধিক শক্তিশালী হৈ উঠে। ১৯৪০ চনৰ আগষ্ট প্ৰস্তাৱত বৃটিছ চৰকাৰে যুদ্ধৰ পিছত ভাৰতীয়সকলে নিজৰ সংবিধান ৰচনা কৰাৰ নীতি স্বীকাৰ কৰে।
১৯৪৬ চনত কেবিনেট মিছন ভাৰতলৈ আহে আৰু ইয়াৰ পৰিকল্পনা অনুসৰি সংবিধান সভা গঠন কৰা হয়। ১৯৪৬ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত সংবিধান সভাৰ প্ৰথম অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হয়। পিছত ড° ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সংবিধান সভাৰ স্থায়ী সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়।
১৯৪৭ চনৰ ২৯ আগষ্টত ড° বি. আৰ. আম্বেদকাৰৰ নেতৃত্বত সাতজন সদস্যৰে খচৰা কমিটি গঠন কৰা হয়। এই কমিটিয়ে সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰে।
১৯৪৯ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত সংবিধান সভাই ভাৰতীয় সংবিধান গৃহীত কৰে। ১৯৫০ চনৰ ২৪ জানুৱাৰীত সংবিধান সভাৰ সদস্যসকলে চূড়ান্ত সংবিধানত স্বাক্ষৰ কৰে আৰু ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা সংবিধানখন সম্পূৰ্ণৰূপে কাৰ্যকৰী হয়।
ভাৰতীয় সংবিধান ৰচনা কৰিবলৈ মুঠ ২ বছৰ ১১ মাহ ১৮ দিন সময় লাগিছিল।
৭। সংবিধান প্ৰণয়নত অসমৰ ভূমিকা কি আছিল? লিখা।
উত্তৰঃ ভাৰতীয় সংবিধান প্ৰণয়নত অসমৰ কেইবাজনো বিশিষ্ট ব্যক্তিয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁলোকৰ ভিতৰত ছৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা, গোপীনাথ বৰদলৈ, ধৰণীধৰ বসুমতাৰী, নিবাৰণ চন্দ্ৰ লস্কৰ, কুলধৰ চলিহা, ৰোহিণী কুমাৰ চৌধুৰী, আব্দুৰ ৰৌফ আদি উল্লেখযোগ্য।
ছৈয়দ মহম্মদ ছাদুল্লা সংবিধান সভাৰ খচৰা কমিটিৰ সাতজন সদস্যৰ ভিতৰত এজন আছিল।
গোপীনাথ বৰদলৈয়ে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ জনজাতীয় আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলসমূহৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ সংবিধান সভাৰ অধীনত গঠিত উত্তৰ-পূব সীমান্ত আৰু অসমৰ জনজাতীয় অঞ্চল সম্পৰ্কীয় উপ-সমিতিৰ অধ্যক্ষ আছিল।
এই সমিতিসমূহৰ পৰামৰ্শৰ আধাৰত ভাৰতীয় সংবিধানত ষষ্ঠ অনুসূচী অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ষষ্ঠ অনুসূচীয়ে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ কিছুমান জনজাতীয় অঞ্চলত স্বায়ত্তশাসিত জিলা আৰু আঞ্চলিক পৰিষদ গঠনৰ ব্যৱস্থা কৰে।
এনেদৰে অসমৰ প্ৰতিনিধিসকলে সমগ্ৰ দেশৰ লগতে অসমৰ জনজাতীয় আৰু অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ স্বাৰ্থ সুৰক্ষিত কৰিবলৈ ভাৰতীয় সংবিধান প্ৰণয়নত গঠনমূলক ভূমিকা পালন কৰিছিল।
৮। ভাৰতীয় সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনাত থকা মূল আদৰ্শসমূহ বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰঃ ভাৰতীয় সংবিধানৰ প্ৰস্তাৱনাত ন্যায়, স্বাধীনতা, সমতা আৰু ভাতৃত্ববোধক গুৰুত্বপূৰ্ণ আদৰ্শ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে।
(ক) ন্যায়
সংবিধানে সকলো নাগৰিকক সামাজিক, অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক ন্যায় প্ৰদানৰ লক্ষ্য স্থিৰ কৰিছে।
সামাজিক ন্যায়ৰ অৰ্থ হ’ল—জাতি, ধৰ্ম, বৰ্ণ, লিংগ আদিৰ ভিত্তিত বৈষম্য নকৰাকৈ সকলো নাগৰিকক সমান মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা।
অৰ্থনৈতিক ন্যায়ৰ অৰ্থ হ’ল—অৰ্থনৈতিক বৈষম্য হ্ৰাস কৰি সকলোকে উন্নয়নৰ সমান সুযোগ প্ৰদান কৰা।
ৰাজনৈতিক ন্যায়ৰ অৰ্থ হ’ল—নাগৰিকসকলক ভোটদান, নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আৰু ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপত অংশগ্ৰহণৰ সমান সুযোগ প্ৰদান কৰা।
(খ) স্বাধীনতা
ভাৰতীয় নাগৰিকসকলক চিন্তা, মত প্ৰকাশ, বিশ্বাস, ধৰ্ম আৰু উপাসনাৰ স্বাধীনতা প্ৰদান কৰা হৈছে।
(গ) সমতা
সংবিধানৰ মতে সকলো নাগৰিক আইনৰ দৃষ্টিত সমান। ধৰ্ম, জাতি, বৰ্ণ, লিংগ বা জন্মস্থানৰ ভিত্তিত বৈষম্য নকৰাকৈ সকলোকে সমান সুযোগ আৰু মৰ্যাদা দিয়াৰ লক্ষ্য স্থিৰ কৰা হৈছে।
(ঘ) ভাতৃত্ববোধ
ভাতৃত্ববোধে ভাৰতত বাস কৰা বিভিন্ন জাতি, ধৰ্ম, ভাষা আৰু সংস্কৃতিৰ লোকসকলৰ মাজত একতা, সম্প্ৰীতি আৰু পাৰস্পৰিক সন্মান বজাই ৰখাক বুজায়। ইয়াৰ উদ্দেশ্য ব্যক্তিৰ মৰ্যাদা আৰু দেশৰ ঐক্য আৰু অখণ্ডতা সুৰক্ষিত কৰা।
৯। চমু টোকা লিখা—
(ক) ড° ভীমৰাও আম্বেদকাৰ
উত্তৰঃ ড° ভীমৰাও ৰামজী আম্বেদকাৰ ভাৰতীয় সংবিধান প্ৰণয়নৰ অন্যতম প্ৰধান স্থপতি আছিল। তেওঁ সংবিধান সভাৰ খচৰা কমিটিৰ সভাপতি আছিল।
১৯৪৭ চনৰ ২৯ আগষ্টত গঠিত খচৰা কমিটিয়ে তেওঁৰ নেতৃত্বত ভাৰতীয় সংবিধানৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰে। সংবিধান সভাত বিভিন্ন বিধানৰ ব্যাখ্যা আৰু সমৰ্থনত তেওঁ বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
ড° আম্বেদকাৰে সামাজিক সমতা, অস্পৃশ্যতা দূৰীকৰণ, মৌলিক অধিকাৰ, আইনৰ আগত সমতা আৰু সমাজৰ দুৰ্বল শ্ৰেণীৰ অধিকাৰ সুৰক্ষাৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।
তেওঁৰ অসামান্য অৱদানৰ বাবে তেওঁক ভাৰতীয় সংবিধানৰ অন্যতম প্ৰধান স্থপতি বুলি গণ্য কৰা হয়।
(খ) ড° ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ
উত্তৰঃ ড° ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সংবিধান সভাৰ স্থায়ী সভাপতি আৰু স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল। ভাৰতীয় সংবিধান প্ৰণয়নৰ আৰম্ভণিৰে পৰা তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
তেওঁৰ সভাপতিত্বতে সংবিধান সভাই বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত আলোচনা কৰি ভাৰতীয় সংবিধানৰ চূড়ান্ত ৰূপ প্ৰদান কৰে। ১৯৪৯ চনৰ ২৬ নৱেম্বৰত সংবিধান সভাই সংবিধানখন গৃহীত কৰে। ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ভাৰত গণৰাজ্যত পৰিণত হোৱাৰ পিছত ড° ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি হয়।
(গ) সংসদীয় চৰকাৰ
উত্তৰঃ সংসদীয় চৰকাৰ ভাৰতীয় সংবিধানৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য।
এই ব্যৱস্থাত ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাষ্ট্ৰৰ সাংবিধানিক বা নামমাত্ৰ মুৰব্বী। সংবিধান অনুসৰি কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যপালিকাৰ ক্ষমতা ৰাষ্ট্ৰপতিৰ হাতত ন্যস্ত থাকিলেও বাস্তৱিক শাসনকাৰ্য প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বাধীন মন্ত্ৰীপৰিষদে পৰিচালনা কৰে।
মন্ত্ৰীপৰিষদে ৰাষ্ট্ৰপতিক পৰামৰ্শ দিয়ে আৰু ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে সাধাৰণতে সেই পৰামৰ্শ অনুসৰি কাৰ্য কৰে। মন্ত্ৰীপৰিষদ সামূহিকভাৱে লোকসভাৰ ওচৰত দায়বদ্ধ।
সেয়েহে ভাৰতত প্ৰকৃত কাৰ্যপালিকাৰ ক্ষমতা প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু মন্ত্ৰীপৰিষদৰ হাতত থাকে আৰু এই ব্যৱস্থাক সংসদীয় চৰকাৰ ব্যৱস্থা বুলি কোৱা হয়।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post