কাঞ্চনজঙ্ঘাৰ বুৰঞ্জী
১। মহাদেৱৰ গুণ আৰু কাৰ্য কাঞ্চনজঙ্ঘাত কিয় আৰোপ কৰা হৈছে?
উত্তৰ: কবিয়ে কাঞ্চনজঙ্ঘাক কেৱল এটা জড় পাহাৰ হিচাপে নাচাই ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক হিচাপে কল্পনা কৰিছে। মহাদেৱ যেনেকৈ হিমালয়ৰ অধিপতি আৰু স্থিৰতাৰ প্ৰতীক, কাঞ্চনজঙ্ঘাও তেনেকৈ সুউচ্চ আৰু অটল। মহাদেৱৰ জটাজালৰ মাজেৰে গংগা বৈ অহাৰ দৰে কাঞ্চনজঙ্ঘাৰ বুকুৰ পৰাও জলধাৰা বৈ আহে। মহাদেৱৰ দৰেই কাঞ্চনজঙ্ঘাও শুভ্ৰ (তুষাৰবৃত) আৰু শান্ত। কবিয়ে মহাদেৱৰ গুণ আৰু কাৰ্য কাঞ্চনজঙ্ঘাত আৰোপ কৰি ইয়াক ভাৰতীয় ইতিহাসৰ এগৰাকী জীৱন্ত সাক্ষী হিচাপে উপস্থাপন কৰিছে, যিয়ে আদিৰ পৰা অন্তলৈ ভাৰতৰ সকলো পৰিৱৰ্তন প্ৰত্যক্ষ কৰি আহিছে।
২। কাঞ্চনজঙ্ঘাক ভাৰতবৰ্ষৰ অতীত-বৰ্তমানৰ সাক্ষী কিয় কৰা হৈছে?
উত্তৰ: কাঞ্চনজঙ্ঘা হিমালয়ৰ এটি সুউচ্চ শৃংগ যি যুগ যুগ ধৰি অটল আৰু স্থিৰ হৈ থিয় দি আছে। ভাৰতবৰ্ষৰ ইতিহাসত বহু ৰজা-মহাৰজাৰ উত্থান-পতন ঘটিল, কত সভ্যতা গঢ়ি উঠিল আৰু ধ্বংস হ’ল, কিন্তু কাঞ্চনজঙ্ঘা অপৰিৱৰ্তিত হৈ ৰ’ল। মানুহ আহে আৰু যায়, কিন্তু এই শুভ্ৰ শৃংগটোৱে অতীতৰ সেই গৌৰৱময় দিনবোৰৰ পৰা বৰ্তমানৰ আধুনিক সমাজলৈকে সকলোবোৰ ঘটনা একেদৰেই নিৰীক্ষণ কৰি আছে। ইয়াৰ অটল অৱস্থিতিৰ বাবেই কবিয়ে কাঞ্চনজঙ্ঘাক ভাৰতীয় সভ্যতাৰ ধাৰাবাহিকতাৰ এক চিৰন্তন সাক্ষী বুলি অভিহিত কৰিছে।
৩। ‘মানুহক প্ৰকৃতিৰ অভিনয় পুতলা’ বুলি কিয় কৈছে?
উত্তৰ: কবিয়ে মানুহৰ জীৱনক ক্ষণস্থায়ী আৰু নাটকৰ ভাওৰ সৈতে তুলনা কৰিছে। এখন নাটকৰ চৰিত্ৰই যেনেকৈ সূত্ৰধাৰৰ নিৰ্দেশত মঞ্চত অভিনয় কৰি নাটক শেষ হোৱাৰ লগে লগে বিদায় লয়, মানুহৰ জীৱনটোও তেনেকুৱাই। প্ৰকৃতি বা নিয়তিৰূপী সূত্ৰধাৰৰ হাতৰ পুতলা হৈ মানুহে এই পৃথিৱীত নিজৰ ভাও দি যায়। কাঞ্চনজঙ্ঘাৰ দৰে চিৰস্থায়ী সত্তাৰ আগত মানুহৰ আয়ুস নিচেই কম। আমি যিমানেই শক্তিশালী বুলি নাভাবো কিয়, আচলতে আমি সকলোৱে প্ৰকৃতিৰ একো একোটি ‘অভিনয় পুতলা’হে, যি নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ মূৰত পৃথিৱীৰ ৰংগমঞ্চৰ পৰা বিদায় ল’বই লাগিব।
৪। প্ৰাচীন আৰু নতুন ভাৰতৰ ছবি কবিয়ে কেনেদৰে কবিতাটিত দাঙি ধৰিছে?
উত্তৰ: ‘কাঞ্চনজঙ্ঘাৰ বুৰঞ্জী’ কবিতাটিত কবিয়ে প্ৰাচীন ভাৰতৰ আধ্যাত্মিকতা আৰু নতুন ভাৰতৰ পৰিৱৰ্তনশীলতাক সুন্দৰকৈ দাঙি ধৰিছে:
প্ৰাচীন ভাৰত: কবিয়ে মহাদেৱৰ জটাজাল, গংগাৰ উৎপত্তি আৰু ভগীৰথৰ তপস্যাৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰি প্ৰাচীন ভাৰতৰ ধৰ্মীয় আৰু পৌৰাণিক গৰিমাৰ ছবিখন অংকন কৰিছে। এই ছবিখনে ভাৰতৰ ঋষি-মুনি আৰু আধ্যাত্মিক সাধনাৰ ঐতিহ্যক সূচায়।
নতুন ভাৰত: আনহাতে, কবিয়ে উল্লেখ কৰিছে যে যুগৰ পৰিৱৰ্তনে সমাজৰ স্বৰূপ সলনি কৰিছে। মানুহৰ জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ উন্নতি হৈছে, কিন্তু মানুহৰ জীৱন এতিয়াও ক্ষণস্থায়ী। নতুন ভাৰতত মানুহে আধুনিকতাৰ পথত ধাৱমান হৈছে যদিও প্ৰকৃতিৰ মহানতাৰ আগত তেওঁলোক আজিও পুতলাৰ দৰেই।
এইদৰে কবিয়ে কাঞ্চনজঙ্ঘাক কেন্দ্ৰ কৰি ভাৰতৰ ধৰ্মীয় ঐতিহ্য আৰু আধুনিক সভ্যতাৰ এক তুলনামূলক চিত্ৰ দাঙি ধৰিছে।
চমু প্ৰশ্নোত্তৰ
১/ ‘জয়মতী’ কথাছবি কিমান চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল? (২০১২)
উত্তৰঃ প্ৰথম অসমীয়া কথাছবি ‘জয়মতী’ ১৯৩৫ চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
২/ ‘ইন্দ্ৰমালতী’ কথাছবিৰ নিৰ্মাতা কোন? (২০১২)
উত্তৰঃ ‘ইন্দ্ৰমালতী’ (দ্বিতীয় অসমীয়া কথাছবি) কথাছবিৰ নিৰ্মাতা হ’ল জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা।
৩/ প্ৰথম অসমীয়া কথাছবিখনৰ নাম কি? এইখন কোনে নিৰ্মাণ কৰিছিল? (২০১৬)
উত্তৰঃ প্ৰথম অসমীয়া কথাছবিখনৰ নাম হ’ল ‘জয়মতী’। এইখন ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই নিৰ্মাণ কৰিছিল।
৪/ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জন্ম হোৱা ঠাইখনৰ নাম কি? (২০১৭)
উত্তৰঃ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জন্ম ডিব্ৰুগড় জিলাৰ তামোলবাৰী চাহ বাগিছাত হৈছিল।
৫/ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কবিতা পুথিখনৰ নাম কি? (২০১৮)
উত্তৰঃ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কবিতা পুথিখনৰ নাম হ’ল— ‘লুইতৰ পাৰৰ অগ্নিসুৰ’।
৬/ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জন্ম কিমান চনত হৈছিল? (২০১৮)
উত্তৰঃ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জন্ম ১৯০৩ চনৰ ১৭ জুনত হৈছিল।
৭/ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই ৰচনা কৰা দুখন নাটকৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ দুখন উল্লেখযোগ্য নাটক হ’ল— ‘শোণিত কুঁৱৰী’ আৰু ‘কাৰেঙৰ লিগিৰী’। (আপুনি উল্লেখ কৰা ‘ৰূপালীম’ আৰু ‘লভিতা’ও শুদ্ধ)।
৮/ ‘প্ৰকৃতিৰ অভিনয় মানপী পুতলা’ — ইয়াত কবিয়ে মানুহক ‘প্ৰকৃতিৰ অভিনয় পুতলা’ বোলাৰ কাৰণ কি? (২০০৭, ২০১৩, ২০১৫)
উত্তৰঃ কবি চন্দ্ৰধৰ বৰুৱাৰ মতে, এই বিশাল পৃথিৱীখন এখন ৰংগমঞ্চ আৰু ইয়াৰ মানুহবোৰ হ’ল একো একোটি পুতলা। ইয়াৰ কাৰণসমূহ হ’ল:
ক্ষণস্থায়িত্ব: মানুহৰ জীৱন নিচেই চুটি। নাটকৰ ভাওৰীয়াৰ দৰে মানুহে পৃথিৱীৰ বুকুত নিজৰ ভাও দি নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ মূৰত বিদায় লয়।
নিয়তিৰ নিৰ্দেশ: নাটকৰ সূত্ৰধাৰে যিদৰে পুতলা নচুৱায়, ঠিক তেনেদৰে প্ৰকৃতি বা নেদেখা এজনৰ (ঈশ্বৰৰ) নিৰ্দেশত মানুহে নিজৰ জীৱন অতিবাহিত কৰে।
মিথ্যা অভিনয়: মানুহে নিজৰ জীৱন ক্ষণস্থায়ী বুলি জানিও মায়াৰ আৱৰ্তত সোমাই পৃথিৱীত বিভিন্ন ভূমিকা নিখুঁতভাৱে পালন কৰি যায়।
কাঞ্চনজঙ্ঘাৰ দৰে চিৰস্থায়ী সত্তাৰ আগত মানুহৰ এই চুটি আৰু পৰাধীন জীৱনটোক বুজাবলৈকে কবিয়ে ‘প্ৰকৃতিৰ অভিনয় পুতলা’ বুলি কৈছে।
৯। “ভাৰতবৰ্ষ দেখি শুনি জাগে মোৰ বিষাদতো হৰ্ষ।” — তাৎপৰ্য ফহিয়াই দেখুওৱা।
উত্তৰ: উদ্ধৃত কবিতাফাকি চন্দ্ৰধৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘কাঞ্চনজঙ্ঘাৰ বুৰঞ্জী’ নামৰ কবিতাটিৰ অন্তৰ্গত। ইয়াৰ তাৎপৰ্য তলত দিয়া ধৰণে আলোচনা কৰিব পাৰি:
কাঞ্চনজঙ্ঘা হ’ল ভাৰতবৰ্ষৰ ইতিহাসৰ এক চিৰন্তন সাক্ষী। যুগে যুগে ভাৰতবৰ্ষত বহু উত্থান-পতন ঘটিছে। কবিয়ে কাঞ্চনজঙ্ঘাৰ দৃষ্টিৰে ভাৰতবৰ্ষৰ সেই পৰিৱৰ্তনসমূহ নিৰীক্ষণ কৰিছে। ভাৰতৰ অতীতৰ গৌৰৱময় অধ্যায়বোৰ এতিয়া ইতিহাস হৈ পৰিল— এই কথা ভাবিলে কবিৰ মনত ‘বিষাদ’ বা দুখ জাগে। কিন্তু সেই একে সময়তে, পুৰণি ধ্বংসস্তূপৰ মাজৰ পৰা পুনৰ নতুন সভ্যতাৰ জন্ম হোৱা আৰু ভাৰতীয় মানুহে সময়ৰ লগত খোজ মিলাই আগবাঢ়ি যোৱা দৃশ্যই কবিৰ মনত ‘হৰ্ষ’ বা আনন্দৰো সৃষ্টি কৰে। অৰ্থাৎ ভাৰতীয় জীৱনৰ এই বৈচিত্ৰ্যময় আৰু সংঘাতময় গতিশীলতাক দেখি কবিৰ মনত একেলগে দুখ আৰু আনন্দ— এই দুয়োটা ভাবৰে উদয় হৈছে।
১০। কঠিন শব্দৰ অৰ্থ (পৰীক্ষোপযোগী):
তুষাৰ: বৰফ।
অভ্ৰভেদী: আকাশ চুব পৰা বা আকাশলংঘী।
শৈলজা: পৰ্বতত জন্ম হোৱা (পাৰ্বতী)।
পয়োধৰা: মেঘ বা স্তন।
পিযুষ: অমৃত বা মৌ।
সলিলা: পানী বা নদী।
সুৰধনী: দেৱনদী গংগা।
দ্যুতি: উজ্জ্বলতা বা পোহৰ।
কিন্নৰী: স্বৰ্গৰ গায়িকা বা নৃত্যশিল্পী।
আলোক বোধন: পোহৰক কৰা আবাহন বা পোহৰৰ জাগৰণ।
কুটজ: গিৰিমল্লিকা ফুল বা গছ।
কুসুম: ফুল।
সমীৰণ: বতাহ।
শৈলবালা: পৰ্বত-কন্যা।
কস্তুৰীগন্ধা: কস্তুৰী মৃগৰ নাভিৰ পৰা ওলোৱা সুগন্ধিযুক্ত।
মানপী: মানৱীয় বা মানুহৰ সৈতে সম্পৰ্কীয় (কবিতাত মানৱী পুতলা অৰ্থত)।
ক) অতি চমু প্ৰশ্নঃ
১. ‘জয়মতী’ কথাছবি কিমান চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ ‘জয়মতী’ কথাছবিখন ১৯৩৫ চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। (বি:দ্ৰ: আপুনি ১৭৩৫ বুলি লিখিছিল, সেইটো ১৯৩৫ হ’ব)।
২. জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জন্ম কিমান চনত হৈছিল? [HS ’18]
উত্তৰঃ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জন্ম ১৯০৩ চনত হৈছিল।
৩. ‘ইন্দ্ৰমালতী’ কথাছবিৰ নিৰ্মাতা কোন? [HS ’13]
উত্তৰঃ ‘ইন্দ্ৰমালতী’ কথাছবিৰ নিৰ্মাতা হ’ল জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা।
৪. প্ৰথম অসমীয়া কথাছবিখনৰ নাম কি? [HS ’16]
উত্তৰঃ প্ৰথম অসমীয়া কথাছবিখনৰ নাম হ’ল ‘জয়মতী’।
৫. জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কবিতাপুথিখনৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ ‘লুইতৰ পাৰৰ অগ্নিসুৰ’।
৬. কাঞ্চনজংঘাৰ পৰা নিজৰি নিজৰি বৈ অহা পবিত্ৰ নদীখন কি?
উত্তৰঃ দেৱনদী গংগা।
৭. ‘শৈলজা’ শব্দই কি বুজাইছে?
উত্তৰঃ শৈলজা মানে হ’ল পৰ্বতৰ জীয়ৰী (শৈল অৰ্থাৎ পৰ্বতৰ পৰা যাৰ জন্ম হৈছে)।
ৰচনাধৰ্মী প্ৰশ্নঃ
১. ‘কাঞ্চনজংঘাৰ বুৰঞ্জী’ কবিতাটিত মহাদেৱৰ গুণ আৰু কাৰ্য কাঞ্চনজংঘাত কিয় আৰোপ কৰা হৈছে লিখা।
উত্তৰঃ কবি চন্দ্ৰধৰ বৰুৱাই কাঞ্চনজংঘাক মহাদেৱৰ এক বিৰাট ৰূপ হিচাপে কল্পনা কৰিছে। ইয়াৰ কাৰণসমূহ হ’ল:
স্থিৰতা: মহাযোগী মহাদেৱ যিদৰে ধ্যানমগ্ন আৰু অটল, কাঞ্চনজংঘাও হাজাৰ প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ মাজতো অটল আৰু স্থিৰ হৈ থিয় দি আছে।
শুভ্ৰতা: মহাদেৱৰ দেহ ভস্মৰে ধূসৰিত হোৱাৰ দৰে কাঞ্চনজংঘাও তুষাৰৰ শুভ্ৰ আৱৰণেৰে আবৃত।
গংগাৰ উৎপত্তি: মহাদেৱৰ জঁটাৰ মাজেৰে গংগা বৈ অহাৰ দৰে কাঞ্চনজংঘাৰূপী মহাদেৱৰ তুষাৰাবৃত শিৰৰ পৰাও জলধাৰা নিৰ্গত হৈ গংগাৰূপে প্ৰবাহিত হৈছে।
এইদৰে কাঞ্চনজংঘাৰ বিশালতা আৰু আধ্যাত্মিক গাম্ভীৰ্য প্ৰকাশ কৰিবলৈকে কবিয়ে মহাদেৱৰ গুণ আৰু কাৰ্য ইয়াত আৰোপ কৰিছে।
২. ‘কাঞ্চনজংঘাৰ বুৰঞ্জী’ কবিতাটিত মানুহক ‘প্ৰকৃতিৰ অভিনয় পুতলা’ বুলি কিয় কোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ কবিয়ে মানুহৰ জীৱনক ক্ষণস্থায়ী আৰু এক নাটকৰ ভাওৰ সৈতে তুলনা কৰিছে। কাঞ্চনজংঘাৰ দৰে চিৰস্থায়ী সত্তাৰ আগত মানুহৰ আয়ুস নিচেই কম। যিদৰে পুতলা নাচত সূত্ৰধাৰে পুতলাবোৰক নচুৱায়, ঠিক তেনেদৰে প্ৰকৃতি বা নিয়তিৰ নিৰ্দেশত মানুহে এই পৃথিৱীত নিজৰ ভাও দি যায়। মানুহে বিচিত্ৰ মেলা পাতি হাঁহি-কান্দোনৰ খেলা খেলে আৰু নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ মূৰত মেলানি মাগে। সময়ৰ সোঁতত মানুহে নতুন সভ্যতাৰ পোছাক পিন্ধি পুৰণিক ভাঙি নতুন গঢ়াৰ যি নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা চলায়, সেয়া প্ৰকৃতিৰ চকুত এক অভিনয়ৰ বাহিৰে আন একো নহয়। সেয়ে কবিয়ে মানুহক ‘প্ৰকৃতিৰ অভিনয় মানপী পুতলা’ বুলিছে।
৩. ‘কাঞ্চনজংঘাৰ বুৰঞ্জী’ কবিতাটিত কবিয়ে প্ৰাচীন আৰু নতুন ভাৰতৰ ছবি কেনেদৰে অংকন কৰিছে, বুজাই লিখা। [HS ’09]
উত্তৰঃ কবিতাটোত কবিয়ে কাঞ্চনজংঘাক সাক্ষী কৰি ভাৰতবৰ্ষৰ এক পৰিৱৰ্তনশীল ছবি দাঙি ধৰিছে।
প্ৰাচীন ভাৰত: প্ৰাচীন ভাৰতত মানুহে প্ৰকৃতিৰ সৈতে একাত্ম হৈ জীৱন কটাইছিল। সেই সময়ত আধ্যাত্মিকতা আৰু সৰলতাৰ প্ৰাধান্য আছিল। কবিয়ে ইয়াক মহাদেৱ আৰু গংগাৰ পৌৰাণিক মহিমাৰে উপস্থাপন কৰিছে।
নতুন ভাৰত: নতুন ভাৰতত সভ্যতাই নতুন ৰূপ গ্ৰহণ কৰিছে। পুৰণি নিয়ম বা সভ্যতাৰ ঠাইত নতুন চিন্তাধাৰাই গা কৰি উঠিছে। নৱযুগৰ নতুন পোহৰত ভাৰত আজি আধুনিকতাৰ পিনে আগুৱাই গৈছে।
কবিয়ে দেখুৱাইছে যে পুৰণিৰ সোণোৱালী ধূলিৰ ওপৰত নতুনৰ জয়যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছে। ভাৰতীয় জীৱনৰ এই পৰিৱৰ্তন দেখি কবিৰ মনত যিদৰে বিষাদ জাগিছে, সেইদৰে নতুনৰ সম্ভাৱনা দেখি আনন্দও (হৰ্ষ) লাভ কৰিছে।
চমু প্ৰশ্নঃ
১. “মোৰ জঁটা ঝৰি ঝৰি, নিজৰি নিজৰি বয়।” — ইয়াত কাৰ জঁটাৰ কথা কৈছে? জঁটা ঝৰি কি বৈ অহাৰ কথা কোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ ইয়াত মহাদেৱৰূপী কাঞ্চনজঙ্ঘাৰ তুষাৰাবৃত জঁটাৰ কথা কোৱা হৈছে। এই জঁটাৰ পৰা পবিত্ৰ গংগা নদী বৈ অহাৰ কথা কোৱা হৈছে।
২. প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰাঃ
“প্ৰকৃতিৰ অভিনয় মানপী পুতলা
আহিল, উঠি গল
পাতি পাতি বিচিত্ৰ মেলা
হাঁহি আৰু কান্দোনৰ
নৱ নৱ খেলা।”
প্ৰসংগ: উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত কবি চন্দ্ৰধৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘কাঞ্চনজঙ্ঘাৰ বুৰঞ্জী’ নামৰ কবিতাটিৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
সংগতি: মানুহৰ জীৱনৰ ক্ষণস্থায়িত্ব আৰু প্ৰকৃতিৰ আগত মানুহৰ পৰাধীনতাৰ কথা বুজাবলৈ কবিয়ে উক্ত কবিতাফাঁকিৰ অৱতাৰণা কৰিছে।
ব্যাখ্যা: কবিৰ মতে, এই বিশাল পৃথিৱীখন এখন ৰংগমঞ্চ আৰু ইয়াৰ মানুহবোৰ হ’ল একো একোটি পুতলা। নাটকৰ সূত্ৰধাৰে যিদৰে পুতলা নচুৱায়, ঠিক তেনেদৰে প্ৰকৃতি বা নিয়তিৰ নিৰ্দেশত মানুহে এই পৃথিৱীত নিজৰ ভাও দি যায়। মানুহে এই ধৰণীত জন্ম লৈ বিচিত্ৰ মেলা পাতে আৰু হাঁহি-কান্দোনৰ খেলা খেলি এজন এজনকৈ বিদায় লয় (অৰ্থাৎ মৃত্যু বৰণ কৰে)।
কাঞ্চনজঙ্ঘাৰ দৰে চিৰস্থায়ী সত্তাৰ আগত মানুহৰ আয়ুস নিচেই কম। যুগে যুগে মানুহে নতুন সভ্যতাৰ পোছাক পিন্ধি পুৰণিক ভাঙি নতুন গঢ়াৰ যি নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা চলায়, সেয়া প্ৰকৃতিৰ চকুত এক চুটি অভিনয়ৰ বাহিৰে আন একো নহয়। ইয়াকে কবিয়ে ‘প্ৰকৃতিৰ অভিনয় মানপী পুতলা’ বুলি অভিহিত কৰিছে।