ভাৰত আৰু উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য
অতি চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন
১। সিন্ধু সভ্যতাৰ পূব সীমা গাংগেয় উপত্যকাৰ কোন ঠাইলৈ বিস্তৃত আছিল?
উত্তৰঃ সিন্ধু সভ্যতাৰ পূব সীমা গাংগেয় উপত্যকাৰ মিৰাট পৰ্যন্ত বিস্তৃত আছিল।
২। সিন্ধু সভ্যতাত নাগৰিক সংস্কৃতিৰ বিকাশ কেতিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ সিন্ধু সভ্যতাত নাগৰিক সংস্কৃতিৰ বিকাশ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ সহস্ৰাব্দত হৈছিল।
৩। ঋকবেদৰ আনুমানিক ৰচনাকাল কি?
উত্তৰঃ ঋকবেদৰ আনুমানিক ৰচনাকাল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫০০ চনৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০০ চনৰ ভিতৰত।
৪। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীকত থকা ‘সত্যমেৱ জয়তে’ বাক্যশাৰী কোনখন গ্ৰন্থৰ পৰা লোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ ‘সত্যমেৱ জয়তে’ বাক্যশাৰী মুণ্ডক উপনিষদৰ পৰা লোৱা হৈছে।
৫। প্ৰাচীন ভাৰতৰ ৰাজনীতিবিজ্ঞান বিষয়ক বিখ্যাত গ্ৰন্থখনৰ নাম কি?
উত্তৰঃ কৌটিল্য ৰচিত ‘অৰ্থশাস্ত্ৰ’।
৬। ‘বিবিধতাৰ মাজত একতা’ ধাৰণাটো কোনখন গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় হৈছিল?
উত্তৰঃ জৱাহৰলাল নেহৰুৰ ‘ভাৰত সম্ভেদ’ (The Discovery of India) গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে।
৭। ভাৰতীয় ভাস্কৰ্যৰ কোন শৈলীত গ্ৰীক-ৰোমান কলাৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়?
উত্তৰঃ গান্ধাৰ শিল্পশৈলীত।
৮। ভৰত মুনিৰ ‘নাট্যশাস্ত্ৰ’ কেতিয়া ৰচিত হৈছিল?
উত্তৰঃ আনুমানিক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০ চনৰ পৰা খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকাৰ ভিতৰত।
৯। ভৰতৰ ‘নাট্যশাস্ত্ৰ’ত কিমানটা শ্লোক আছে?
উত্তৰঃ প্ৰায় ৬০০০টা শ্লোক আছে।
১০। হেৰাকা আন্দোলন কি?
উত্তৰঃ নাগা জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত ধৰ্মবিশ্বাস আৰু সংস্কৃতি সংৰক্ষণ তথা পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে ৰাণী গাইডালুৱে গঢ়ি তোলা আন্দোলনক হেৰাকা আন্দোলন বোলা হয়।
১১। নাগালেণ্ডৰ ‘হৰ্ণবিল’ উৎসৱ কিহৰ নামত উৎসৰ্গিত?
উত্তৰঃ ধনেশ পক্ষীৰ নামত।
১২। ‘চপচৰ কূট’ কোন ৰাজ্যৰ উৎসৱ?
উত্তৰঃ মিজোৰামৰ।
১৩। ‘মিজো’ শব্দৰ অৰ্থ কি?
উত্তৰঃ পাহাৰৰ বাসিন্দা।
১৪। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ কোন ৰাজ্যত মাতৃতান্ত্ৰিক সমাজ ব্যৱস্থা দেখা যায়?
উত্তৰঃ মেঘালয়ত।
১৫। মণিপুৰী নৃত্যৰ মূল বিষয়বস্তু কি?
উত্তৰঃ মূলতঃ কৃষ্ণলীলা আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় কাহিনী।
১৬। অসমৰ প্ৰাচীন নাম কি আছিল?
উত্তৰঃ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আৰু কামৰূপ।
১৭। অসম নামটোৰ উৎপত্তি কোন শব্দৰ পৰা হোৱা বুলি অনুমান কৰা হয়?
উত্তৰঃ ‘হা-চোম’ শব্দৰ পৰা হোৱা বুলি অনুমান কৰা হয়।
১৮। চৰ্যাপদ কি?
উত্তৰঃ চৰ্যাপদ হৈছে সহজযান বৌদ্ধ সাধকসকলৰ দ্বাৰা ৰচিত গীতৰ সংকলন।
১৯। চৰ্যাপদ কেতিয়া ৰচিত হৈছিল?
উত্তৰঃ আনুমানিক খ্ৰীষ্টীয় দশমৰ পৰা চতুৰ্দশ শতিকাৰ ভিতৰত।
২০। মাধৱ কন্দলিয়ে কাৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ৰামায়ণ অনুবাদ কৰিছিল?
উত্তৰঃ বৰাহী ৰজা মহামাণিক্যৰ পৃষ্ঠপোষকতাত।
২১। অসমৰ গদ্য সাহিত্যৰ সূচনা কোনে কৰিছিল?
উত্তৰঃ শংকৰদেৱে।
২২। জিকিৰ আৰু জাৰি কোনে ৰচনা কৰিছিল?
উত্তৰঃ আজানপীৰে।
২৩। আজানপীৰ কোন আছিল?
উত্তৰঃ আজানপীৰ আছিল এজন চুফী সাধক আৰু জিকিৰ-জাৰিৰ ৰচক।
২৪। আজানপীৰ কেতিয়া অসমলৈ আহিছিল?
উত্তৰঃ স্বৰ্গদেউ গদাধৰ সিংহৰ ৰাজত্বকালত।
২৫। দ-পৰ্বতীয়াৰ শিলৰ তোৰণখন কেতিয়া নিৰ্মিত হৈছিল?
উত্তৰঃ খ্ৰীষ্টীয় ষষ্ঠ শতিকাত।
২৬। চাংৰুং ফুকনৰ দায়িত্ব কি আছিল?
উত্তৰঃ পথ, প্ৰাসাদ, মঠ-মন্দিৰ, ঘৰ-দুৱাৰ আদি নিৰ্মাণ, জোখ-মাখ আৰু তদাৰক কৰা।
২৭। লোকসংগীতত অৱদানৰ বাবে অসমৰ কোন শিল্পীয়ে পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল?
উত্তৰঃ প্ৰতিমা পাণ্ডে বৰুৱাই।
২৮। অসমৰ প্ৰথম বাৰ্তালোচনীখনৰ নাম কি?
উত্তৰঃ ‘অৰুণোদয়’।
২৯। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অষ্ট্ৰিক নৃ-গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত জনজাতি কোনটো?
উত্তৰঃ খাছী।
৩০। তলৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ৰচয়িতাৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ
- অৰ্থশাস্ত্ৰ — কৌটিল্য
- হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ — সুকুমাৰ বৰকাইথ
- কীৰ্ত্তন — শংকৰদেৱ
- নামঘোষা — মাধৱদেৱ
- চোৰধৰা পিম্পৰা গুচোৱা — মাধৱদেৱ
- কালিয় দমন — শংকৰদেৱ
- ৰামবিজয় — শংকৰদেৱ
- কথাগীতা — ভট্টদেৱ
- ৰাজতৰঙ্গিণী — কলহন
- ভাৰত সম্ভেদ — জৱাহৰলাল নেহৰু
চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন
১। খ্ৰীষ্টীয় ষষ্ঠ শতিকাৰ পিছত ভাৰতলৈ অহা দুটা বিদেশী জাতিৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ তুমি দিয়া উত্তৰসমূহত এই প্ৰশ্নটোৰ বাবে ‘গ্ৰীক আৰু মোগল’ আৰু ‘গ্ৰীক আৰু আৰ্য’—দুটা পৃথক উত্তৰ আছে। সেয়ে কেৱল দিয়া তথ্যৰ ভিত্তিত নিশ্চিত একক উত্তৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিব নোৱাৰি।
২। সিন্ধু উপত্যকাত আৱিষ্কৃত ধৰ্মীয় উদ্দেশ্যত ব্যৱহৃত দুটা মূৰ্তিৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ
১. পশুপতি সদৃশ মূৰ্তি
২. মাতৃদেৱীৰ মূৰ্তি।
৩। অষ্ট্ৰিকসকলে ভাৰতীয় সংস্কৃতিলৈ আগবঢ়োৱা দুটা অৱদান উল্লেখ কৰা।
উত্তৰঃ
১. ধান খেতিৰ কৌশল।
২. কুঁহিয়াৰৰ পৰা গুড় তৈয়াৰ কৰা পদ্ধতি।
৪। ভাৰতীয় সংস্কৃতিত বৰ্ণাঢ্যতা সৃষ্টিত ভৌগোলিক পৰিস্থিতিয়ে কেনে ভূমিকা লৈছে?
উত্তৰঃ ভাৰতত পাহাৰ, সমভূমি, মৰুভূমি, অৰণ্য, উপকূল আৰু নদী-উপত্যকাৰ দৰে বহু ভিন্ন ভূ-প্ৰকৃতি আছে। এই ভিন্ন পৰিৱেশে মানুহৰ খাদ্য, পোছাক, জীৱিকা, বাসস্থান, উৎসৱ আৰু সামাজিক জীৱনত ভিন্নতা সৃষ্টি কৰিছে। ফলত ভাৰতীয় সংস্কৃতি অধিক বৈচিত্ৰ্যময় আৰু বৰ্ণাঢ্য হৈ উঠিছে।
৫। বেদৰ চাৰিখন সংহিতাৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ ঋগবেদ, যজুৰ্বেদ, সামবেদ আৰু অথৰ্ববেদ।
৬। অশোকৰ দ্বাদশ মুখ্য শিলালিপিত ধৰ্মীয় উদাৰতাৰ বিষয়ে কি কোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ নিজৰ ধৰ্মক একমাত্ৰ শ্ৰেষ্ঠ বুলি প্ৰশংসা কৰি আন ধৰ্মক হেয় নকৰিবলৈ কোৱা হৈছে। সকলো ধৰ্মৰ ভাল দিশক সন্মান কৰি পাৰস্পৰিক সহিষ্ণুতা আৰু সমন্বয় বজাই ৰাখিবলৈ উপদেশ দিয়া হৈছে।
৭। সাংস্কৃতিক বহুত্ববাদ মানে কি?
উত্তৰঃ একে সমাজত বিভিন্ন ভাষা, ধৰ্ম, পৰম্পৰা, জীৱনধাৰা আৰু সংস্কৃতিৰ সহাৱস্থান আৰু সেই বৈচিত্ৰ্যৰ প্ৰতি পাৰস্পৰিক সন্মানক সাংস্কৃতিক বহুত্ববাদ বোলে।
৮। প্ৰাচীন ভাৰতৰ দুগৰাকী বিজ্ঞানীৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ আৰ্যভট্ট আৰু ব্ৰহ্মগুপ্ত।
৯। প্ৰাচীন ভাৰতৰ দুখন চিকিৎসা-শাস্ত্ৰৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ চৰক সংহিতা আৰু সুশ্ৰুত সংহিতা।
১০। ভাৰতীয় চিত্ৰকলাক কি কি ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি?
উত্তৰঃ
১. বৃহদাকাৰ দেৱাল চিত্ৰ।
২. ক্ষুদ্ৰাকাৰ চিত্ৰ।
১১। চিত্ৰকলাৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰা দুগৰাকী মোগল বাদছাহৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ জাহাংগীৰ আৰু ছাহজাহান।
১২। অসমৰ ক্ষুদ্ৰাকাৰ চিত্ৰযুক্ত দুখন সাঁচিপতীয়া পুথিৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ তুমি দিয়া উত্তৰসমূহত এই প্ৰশ্নত ভিন্নতা আছে। এটা অংশত ‘লৱ-কুশৰ যুদ্ধ’ আৰু ‘গীতা গোবিন্দ’, আন অংশত ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’ আৰু ‘আনন্দলহৰী’ দিয়া হৈছে। সেয়ে উৎসভিত্তিকভাৱে একেটা উত্তৰ নিশ্চিত নহয়।
১৩। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ গ্ৰন্থখনৰ চিত্ৰকৰ দুগৰাকীৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ দিলবৰ আৰু দোচাই।
১৪। ঝুম খেতি মানে কি?
উত্তৰঃ পাহাৰীয়া অঞ্চলত বন-জংঘল কাটি বা জ্বলাই মাটি মুকলি কৰি অস্থায়ীভাৱে কৰা পৰম্পৰাগত কৃষিক ঝুম খেতি বোলে।
১৫। জেং বিহু মানে কি?
উত্তৰঃ ব’হাগ বিহুৰ সময়ত উজনি অসমৰ মহিলাসকলে পুৰুষৰ উপস্থিতি নোহোৱাকৈ নিৰ্জন ঠাইত কৰা বিশেষ বিহু নৃত্য-গীতক জেং বিহু বোলে।
১৬। ওজাপালিৰ দুটা ভাগৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ
১. ব্যাসৰ ওজাপালি
২. সুকনান্নী ওজাপালি।
১৭। প্ৰাচীন ভাৰতবৰ্ষৰ দুগৰাকী দাৰ্শনিকৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ তুমি দিয়া উত্তৰসমূহত কপিল-পতঞ্জলি আৰু ৰামানুজ-পতঞ্জলি—দুটা ৰূপ আছে। একাধিক উত্তৰৰ ভিতৰত পতঞ্জলি দুয়োটাতে একে আছে।
১৮। আহোম যুগত ৰচিত দুখন বুৰঞ্জীৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ দেওধাই বুৰঞ্জী আৰু তুংখুঙ্গীয়া বুৰঞ্জী।
১৯। বিহুৰ সমধৰ্মী হিচাপে নামনি অসমত উদযাপিত হোৱা দুটা উৎসৱৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ দেউল আৰু বাঁস পূজা।
২০। দৰঙৰ দুবিধ লোকনৃত্যৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ তোমাৰ দিয়া উত্তৰসমূহত এটা ঠাইত ঢেপা ঢুলীয়া আৰু বৰ ঢুলীয়া, আন ঠাইত দেওধানী আৰু বৰ ঢুলীয়া উল্লেখ আছে। সেয়ে দিয়া তথ্যৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ একমত নাই।
২১। ভাৰতত থকা মূল নৃ-গোষ্ঠীসমূহ কি কি?
উত্তৰঃ অষ্ট্ৰিক, নিগ্ৰো, মংগোলীয়, আৰ্যভাষী নৰ্ডিক, দ্ৰাবিড় আৰু ৱেষ্টাৰ্ণ ব্ৰেচিচেফালিক।
২২। ভাৰতীয় সংস্কৃতিত একতা সৃষ্টিকাৰী তিনিটা কাৰক উল্লেখ কৰা।
উত্তৰঃ
১. সাংস্কৃতিক বহুত্ববাদ।
২. বিভিন্ন যুগৰ ৰাজনৈতিক একতা।
৩. ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক সহিষ্ণুতা তথা সমন্বয়।
২৩। প্ৰাচীন ভাৰতৰ স্থাপত্য নিদৰ্শনসমূহক কি কি শৈলীত ভাগ কৰা হয়?
উত্তৰঃ নাগৰ, দ্ৰাবিড় আৰু ৱেচ শৈলী।
২৪। ‘সাংস্কৃতিক একতাৰ জালিকা’ বুলিলে কি বুজা?
উত্তৰঃ বিভিন্ন জাতি-জনজাতি, ভাষা, ধৰ্ম, ৰীতি-নীতি আৰু পৰম্পৰাৰ মাজত যুগে যুগে হোৱা আদান-প্ৰদান আৰু আত্মীকৰণে যি উমৈহতীয়া সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক সৃষ্টি কৰে, তাক সাংস্কৃতিক একতাৰ জালিকা বোলা হয়।
২৫। UNESCO-ৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে তালিকাভুক্ত ভাৰতৰ তিনিটা স্থাপত্যৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ তাজমহল, অজন্তা গুহা আৰু সাঁচী স্তূপ।
২৬। ভাৰতীয় ভাস্কৰ্যত কি কি মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ গৌতম বুদ্ধ, মহাবীৰ, হিন্দু দেৱ-দেৱী, যক্ষ-যক্ষিণী, অপ্সৰা আৰু বিভিন্ন ধৰ্মীয় জীৱ-জন্তুৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
২৭। ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য শিল্পকলাৰ তিনিটা মুখ্য শৈলী কি?
উত্তৰঃ গান্ধাৰ, মথুৰা আৰু অমৰাৱতী শৈলী।
২৮। দেৱাল চিত্ৰৰ নিদৰ্শন থকা তিনিখন ঠাইৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ অজন্তা, বাঘ আৰু চিত্তনাভাচল।
২৯। মোগল যুগৰ ক্ষুদ্ৰাকাৰ চিত্ৰ সম্বলিত তিনিখন গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ পাদছাহনামা, তুতিনামা আৰু জাহাংগীৰনামা।
৩০। চিত্ৰকলাৰ ষড়াংগ মানে কি?
উত্তৰঃ চিত্ৰ অংকনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ছটা মৌলিক নীতি বা উপাদানক চিত্ৰকলাৰ ষড়াংগ বোলে। ইয়াত আকৃতি, অনুপাত, ভাব প্ৰকাশ, কলাত্মক উপস্থাপন, সাদৃশ্য আৰু তুলিকা ব্যৱহাৰৰ কৌশল অন্তৰ্ভুক্ত।
৩১। ভাৰতৰ যোগবিদ্যাৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ যোগবিদ্যা ভাৰতৰ এক প্ৰাচীন শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক অনুশীলন। পতঞ্জলিৰ যোগসূত্ৰই ইয়াক সুসংহত ৰূপ দিয়ে। যোগাভ্যাসে শৰীৰ সুস্থ ৰখা, মন নিয়ন্ত্ৰণ কৰা আৰু আধ্যাত্মিক উন্নতিত সহায় কৰে।
৩২। ভাৰতৰ স্থাপত্য কলাৰ তিনিটা বৈশিষ্ট্য লিখা।
উত্তৰঃ
১. মন্দিৰৰ শিখৰত পৰ্বতশৃংগৰ আৰ্হি দেখা যায়।
২. দক্ষিণ ভাৰতীয় মন্দিৰত ওপৰলৈ ক্ৰমে সৰু হোৱা স্তৰযুক্ত গঠন থাকে।
৩. বহু ধৰ্মীয় স্থাপত্য বাস্তুশাস্ত্ৰীয় নীতি অনুসৰি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
৩৩। ৰঙালী বিহুৰ সাতদিনৰ নাম কি কি?
উত্তৰঃ গৰু বিহু, মানুহ বিহু, গোসাঁই বিহু, কুটুম বিহু, চেনেহী বিহু, মেলা বিহু আৰু চেৰা বিহু।
৩৪। কামৰূপী আৰু গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ মূল বিষয়বস্তু কি?
উত্তৰঃ মানুহৰ সুখ-দুখ, প্ৰেম-বিৰহ, ঈশ্বৰ চিন্তা, জীৱনৰ ক্ষণভংগুৰতা আৰু দেৱ-দেৱীৰ প্ৰশস্তি।
৩৫। কামৰূপ আৰু প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ উল্লেখ থকা তিনিখন গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ ৰামায়ণ, মহাভাৰত আৰু বিষ্ণু পুৰাণ।
দীঘল উত্তৰৰ প্ৰশ্ন
১। ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক বহুত্ববাদৰ উৎপত্তি আৰু বিকাশৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য হৈছে ‘বিবিধতাৰ মাজত একতা’। ভাৰতত যুগে যুগে বিভিন্ন নৃ-গোষ্ঠী, ভাষা, ধৰ্ম আৰু সামাজিক গোটৰ লোক আহি বসবাস কৰাৰ ফলত এক বহুমুখী সংস্কৃতি গঢ় লৈ উঠিছে।
সিন্ধু সভ্যতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বৈদিক সংস্কৃতি, দ্ৰাবিড়, অষ্ট্ৰিক, মংগোলীয়, আৰ্যভাষী নৰ্ডিক আৰু অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ সংস্কৃতিৰ মাজত আদান-প্ৰদান ঘটিছে। পিছলৈ বিভিন্ন বিদেশী জনগোষ্ঠী আৰু ধৰ্মীয় গোটৰ আগমনেও এই সাংস্কৃতিক ভঁৰাল অধিক সমৃদ্ধ কৰিছে।
ভাৰতৰ ভৌগোলিক বৈচিত্ৰ্যও এই বহুত্ববাদ গঢ়ি তোলাত বিশেষ ভূমিকা লৈছে। পাহাৰ, সমভূমি, মৰুভূমি, নদী-উপত্যকা, অৰণ্য আৰু উপকূলত বাস কৰা মানুহৰ খাদ্য, পোছাক, জীৱিকা, ঘৰ-দুৱাৰ আৰু উৎসৱৰ ধৰণ পৃথক পৃথক হৈ উঠিছে।
ইয়াৰ লগতে হিন্দুধৰ্মৰ উদাৰতা, বিভিন্ন শাসকৰ ধৰ্মীয় সহিষ্ণুতা, ৰাজনৈতিক একতা আৰু ৰামায়ণ-মহাভাৰতৰ দৰে গ্ৰন্থৰ সৰ্বভাৰতীয় প্ৰভাৱে এক উমৈহতীয়া সাংস্কৃতিক চেতনা গঢ়ি তুলিছে।
সেয়ে ভাষা, ধৰ্ম, পোছাক, খাদ্য বা পৰম্পৰাত নানা ভিন্নতা থাকিলেও ভাৰতীয়সকলৰ মাজত এক গভীৰ সাংস্কৃতিক সম্পৰ্ক আৰু ঐক্য বিৰাজ কৰে। এই বৈশিষ্ট্যকেই ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক বহুত্ববাদ বুলি কোৱা হয়।
২। “সংস্কৃত সাহিত্যত ভাৰতীয় সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ আত্মা নিহিত হৈ আছে”—ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰঃ প্ৰাচীন ভাৰতৰ বেদ, উপনিষদ, ব্রাহ্মণ, আৰণ্যক, ৰামায়ণ, মহাভাৰত, গীতা আৰু পুৰাণৰ দৰে বহু মূল্যৱান গ্ৰন্থ সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত হৈছিল। এই সাহিত্যসমূহ কেৱল ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ নহয়; ইয়াত প্ৰাচীন ভাৰতীয় সমাজ, ৰাজনীতি, অৰ্থনীতি, নৈতিকতা, দৰ্শন আৰু দৈনন্দিন জীৱনৰো বহু তথ্য পোৱা যায়।
কৌটিল্যৰ ‘অৰ্থশাস্ত্ৰ’ত ৰাজনীতি আৰু শাসনব্যৱস্থাৰ কথা আছে। ‘চৰক সংহিতা’ আৰু ‘সুশ্ৰুত সংহিতা’ চিকিৎসাবিজ্ঞানৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ। আৰ্যভট্ট, ব্রহ্মগুপ্ত আদি বিজ্ঞানীৰ ৰচনাই গণিত আৰু জ্যোতির্বিজ্ঞানৰ বিকাশৰ পৰিচয় দিয়ে। পতঞ্জলি, কপিল আদি দাৰ্শনিকৰ চিন্তাই ভাৰতীয় দৰ্শনৰ ভেটি শক্তিশালী কৰিছিল।
কালিদাস, বাণভট্ট, শূদ্ৰক আদিৰ সাহিত্যই সেই সময়ৰ সমাজ আৰু মানৱীয় অনুভূতিক কলাত্মক ৰূপ দিছিল। একেদৰে সংস্কৃত সাহিত্যত সত্য, ধৰ্ম, ন্যায়, কৰ্তব্য, ত্যাগ, আত্মসংযম আৰু মানৱকল্যাণৰ দৰে মূল্যবোধৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।
সেয়ে প্ৰাচীন সংস্কৃত সাহিত্য অধ্যয়ন কৰিলে ভাৰতীয় সভ্যতাৰ চিন্তাধাৰা, জ্ঞান, ধৰ্ম, দৰ্শন, বিজ্ঞান আৰু জীৱনবোধৰ সামগ্ৰিক ৰূপ দেখা যায়। এই কাৰণেই সংস্কৃত সাহিত্যত ভাৰতীয় সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ আত্মা নিহিত আছে বুলি কোৱা হয়।
৩। ভাৰতৰ ধৰ্মীয় ঐতিহ্যৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ ভাৰতৰ ধৰ্মীয় ঐতিহ্য অতি প্ৰাচীন, বৈচিত্ৰ্যময় আৰু উদাৰ। প্ৰাচীন কালৰ পৰা ভাৰতত ভিন্ন ভিন্ন উপাসনা-পদ্ধতি, ধৰ্মীয় বিশ্বাস আৰু আচার-অনুষ্ঠানৰ বিকাশ ঘটিছে।
বৈদিক সংস্কৃতি বিকশিত হোৱাৰ সময়ত স্থানীয় অনাৰ্য সমাজৰ নানা ধৰ্মীয় পৰম্পৰাও ইয়াৰ সৈতে সংমিশ্ৰিত হয়। ফলত ভাৰতীয় ধৰ্মীয় জীৱনত সহাৱস্থান, আত্মীকৰণ আৰু সমন্বয়ৰ এক শক্তিশালী ধাৰা গঢ়ি উঠে।
পিছলৈ ভাৰততে বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মৰ বিকাশ হয়। বিভিন্ন যুগত খ্ৰীষ্টান, ইছলাম, জোৰাষ্ট্ৰিয়ান আদি ধৰ্মৰ লোক ভাৰতলৈ আহি বসতি স্থাপন কৰে। তেওঁলোকৰ ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাও ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ অংশ হৈ পৰে।
সম্ৰাট অশোকৰ দ্বাদশ শিলালিপিয়ে ধৰ্মীয় সহিষ্ণুতাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উদাহৰণ দাঙি ধৰে। ইয়াত নিজৰ ধৰ্মৰ অতিৰিক্ত প্ৰশংসা আৰু আন ধৰ্মক নিন্দা নকৰি সকলো ধৰ্মৰ প্ৰতি সন্মান দেখুৱাবলৈ কোৱা হৈছে।
এইদৰে বিভিন্ন ধৰ্মৰ সহাৱস্থান, পাৰস্পৰিক সন্মান আৰু সাংস্কৃতিক আদান-প্ৰদান ভাৰতৰ ধৰ্মীয় ঐতিহ্যৰ মূল বৈশিষ্ট্য।
৪। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ উমৈহতীয়া সুকীয়া পৰিচয় কেনেকৈ সৃষ্টি হৈছে?
উত্তৰঃ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল বহু জাতি-জনজাতি, ভাষা আৰু সংস্কৃতিৰে সমৃদ্ধ। প্ৰতিখন ৰাজ্যৰ নিজস্ব বৈশিষ্ট্য থাকিলেও কিছুমান উমৈহতীয়া দিশে অঞ্চলটোক এক সুকীয়া পৰিচয় দিছে।
অঞ্চলটোৰ বৃহৎ অংশ পাহাৰীয়া। ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক উপত্যকাক কেন্দ্ৰ কৰি পাহাৰ আৰু সমভূমিৰ এক বিশেষ ভূ-প্ৰাকৃতিক গঠন দেখা যায়। বহু জনগোষ্ঠীৰ জীৱিকা, ঘৰ-দুৱাৰ, খাদ্যাভ্যাস আৰু উৎসৱ এই প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত।
অঞ্চলটোৰ বহু জনগোষ্ঠীৰ মাজত মংগোলীয় নৃ-গোষ্ঠীয় বৈশিষ্ট্য দেখা যায়। মেঘালয়ৰ খাছীসকল অষ্ট্ৰিক মূলৰ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। ঝুম খেতি, পৰম্পৰাগত নৃত্য-গীত, হস্তশিল্প, বয়নশিল্প আৰু প্ৰকৃতিৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ জীৱনধাৰাও বহু জনগোষ্ঠীৰ উমৈহতীয়া বৈশিষ্ট্য।
ব্ৰিটিছ যুগত পাহাৰীয়া অঞ্চলসমূহত খ্ৰীষ্টান মিছনেৰীসকলৰ প্ৰভাৱো পৰিছিল। তথাপি বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে নিজৰ পৰম্পৰাগত গীত, নৃত্য, উৎসৱ আৰু পোছাক সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছে।
এই ভৌগোলিক, নৃ-গোষ্ঠীয় আৰু সাংস্কৃতিক মিলসমূহে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলক ভাৰতৰ ভিতৰত এক সুকীয়া উমৈহতীয়া পৰিচয় প্ৰদান কৰিছে।
৫। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যসমূহৰ ধৰ্মীয় পৰিৱেশৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল ধৰ্মীয় দিশৰ পৰা অতি বৈচিত্ৰ্যময়। ইয়াত হিন্দু, খ্ৰীষ্টান, বৌদ্ধ আৰু বিভিন্ন স্থানীয় ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ লোক একেলগে বসবাস কৰে।
অসমত প্ৰাচীন কালৰে পৰা হিন্দুধৰ্মৰ প্ৰভাৱ আছে। পঞ্চদশ শতিকাৰ পৰা বৈষ্ণৱ ধৰ্মই বিশেষ বিকাশ লাভ কৰে। মণিপুৰৰ মেইতেই সমাজত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ গভীৰ প্ৰভাৱ দেখা যায় আৰু মণিপুৰী নৃত্য-সংগীততো কৃষ্ণলীলা আৰু বৈষ্ণৱ ভাবধাৰা প্ৰকাশ পায়।
মেঘালয়, মিজোৰাম আৰু নাগালেণ্ডত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ আছে। এই ৰাজ্যসমূহৰ বহু জনগোষ্ঠীয়ে খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিলেও নিজস্ব লোকসংস্কৃতি, উৎসৱ, নৃত্য আৰু পৰম্পৰাৰ বহু অংশ সংৰক্ষণ কৰিছে।
অৰুণাচল প্ৰদেশত হিন্দু, বৌদ্ধ, খ্ৰীষ্টান আৰু স্থানীয় প্ৰকৃতিপূজাভিত্তিক বিশ্বাসৰ সহাৱস্থান দেখা যায়। সূৰ্য-চন্দ্ৰক কেন্দ্ৰ কৰি ডনিপ’লৰ দৰে পৰম্পৰাগত বিশ্বাসো আছে।
সেয়ে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ধৰ্মীয় পৰিৱেশৰ মূল বৈশিষ্ট্য হৈছে বৈচিত্ৰ্য, সহাৱস্থান আৰু বহুক্ষেত্ৰত ধৰ্মীয়-সাংস্কৃতিক সমন্বয়।
৬। অসমত আৰ্য-অনাৰ্যসকলৰ সমন্বয়ে কেনেকৈ সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিছে?
উত্তৰঃ অসম প্ৰাচীন কালৰে পৰা বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মিলনভূমি। ভৌগোলিক অৱস্থান, সাৰুৱা ভূমি আৰু যোগাযোগৰ সুবিধাৰ বাবে যুগে যুগে বিভিন্ন দিশৰ পৰা মানুহ অসমলৈ আহি বসতি স্থাপন কৰিছিল।
অষ্ট্ৰিক, দ্ৰাবিড়, মংগোলীয় আৰু আৰ্যভাষী জনগোষ্ঠীৰ মাজত দীৰ্ঘদিন ধৰি সাংস্কৃতিক আদান-প্ৰদান চলি আহে। পিছলৈ আহোম, খামতি, তুৰুঙ, নাৰা আদি জনগোষ্ঠীও অসমলৈ আহে। তুৰ্কী-আফগান আৰু মোগল অভিযানৰ ফলতো নতুন সাংস্কৃতিক উপাদান যোগ হয়।
ভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে নিজৰ ভাষা, খাদ্য, পোছাক, লোকগীত, নৃত্য, কৃষি-পদ্ধতি, বিশ্বাস আৰু সামাজিক ৰীতি-নীতি অসমীয়াৰ উমৈহতীয়া সাংস্কৃতিক জীৱনত যোগ কৰে। আনহাতে নতুনকৈ অহা লোকসকলেও স্থানীয় সংস্কৃতিৰ বহু উপাদান গ্ৰহণ কৰে।
অসমীয়া ভাষাতো বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ শব্দৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়। উৎসৱ, খাদ্য, সাজ-পোছাক আৰু লোকসংস্কৃতিতো এই সংমিশ্ৰণ স্পষ্ট।
এই পাৰস্পৰিক গ্ৰহণ আৰু আত্মীকৰণৰ ফলতে অসমত আৰ্য-অনাৰ্য সকলোৰে অৱদানেৰে এক সমৃদ্ধ সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতি গঢ় লৈ উঠিছে।
৭। অসমৰ চিত্ৰকলাৰ ঐতিহ্যৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ অসমৰ চিত্ৰকলাৰ এক সমৃদ্ধ মধ্যযুগীয় ঐতিহ্য আছে। বিশেষকৈ সাঁচিপতীয়া পুথিত চিত্ৰ অংকনৰ পৰম্পৰা উল্লেখযোগ্য।
সপ্তদশ শতিকাৰ পৰা আহোম ৰজা আৰু সত্ৰাধিকাৰসকলৰ পৃষ্ঠপোষকতাত সচিত্র পুথিৰ সৃষ্টি বৃদ্ধি পায়। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’, ‘আনন্দলহৰী’, ‘চিত্ৰ ভাগৱত’, ‘গীত গোবিন্দ’, ‘কুমাৰ হৰণ’ আদি পুথিত চিত্ৰ অংকনৰ নিদৰ্শন পোৱা যায়।
চিত্ৰ অংকনৰ বাবে স্থানীয়ভাবে প্ৰস্তুত কৰা প্ৰাকৃতিক ৰং ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ৰঙা, সেউজীয়া, হালধীয়া আৰু ক’লা ৰঙৰ ব্যৱহাৰ বিশেষভাবে দেখা যায়। ৰজা, ৰাজপ্ৰাসাদ, দেৱ-দেৱী, জীৱ-জন্তু, ফুল-লতা আদি চিত্ৰৰ মূল বিষয়বস্তু আছিল।
অসমীয়া পুথিচিত্ৰত স্থানীয় পৰিৱেশ, সাজ-পোছাক আৰু কলাশৈলীৰ প্ৰভাৱ স্পষ্ট। এই পুথিচিত্ৰসমূহে অসমৰ সাহিত্য আৰু চিত্ৰকলাক একেলগে সমৃদ্ধ কৰিছে।
৮। অসমৰ ধৰ্মীয় বিবিধতা আৰু সংহতিৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ অসম বহু জাতি-জনজাতি আৰু ধৰ্মীয় গোটেৰে গঠিত এখন ৰাজ্য। ইয়াত হিন্দু, ইছলাম, খ্ৰীষ্টান, বৌদ্ধ, শিখ, জৈন আৰু বিভিন্ন জনজাতীয় ধৰ্মপন্থাৰ লোক বসবাস কৰে।
হিন্দুধৰ্মৰ ভিতৰতো শাক্ত, শৈৱ, বৈষ্ণৱ আৰু অন্যান্য পন্থা আছে। কামাখ্যা মন্দিৰ অসমৰ শাক্ত পৰম্পৰাৰ এক বিখ্যাত কেন্দ্ৰ। আনহাতে শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্মধাৰাই অসমৰ সমাজ-সংস্কৃতিত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে।
অসমত ইছলাম ধৰ্মীয় পৰম্পৰাও বহু পুৰণি। হাজোৰ পোৱামক্কা এক উল্লেখযোগ্য ধৰ্মীয় স্থান। আজানপীৰৰ জিকিৰ-জাৰিয়ে অসমীয়া ভাষা আৰু ইছলামিক আধ্যাত্মিক ভাবধাৰাৰ এক সুন্দৰ সমন্বয় সৃষ্টি কৰিছে।
শিখ, খ্ৰীষ্টান আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকেও অসমৰ সামাজিক জীৱনত নিজস্ব অৱদান আগবঢ়াইছে।
বিভিন্ন ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ লোকৰ পাৰস্পৰিক সহাৱস্থান, উৎসৱত অংশগ্ৰহণ আৰু সাংস্কৃতিক আদান-প্ৰদানৰ ফলত অসমত এক শক্তিশালী ধৰ্মীয় সংহতি গঢ়ি উঠিছে।
৯। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অন্য ৰাজ্যৰ তুলনাত অসমত সাংস্কৃতিক বৈচিত্ৰ্য অধিক হোৱাৰ কাৰণ কি?
উত্তৰঃ অসম ভৌগোলিক আৰু ঐতিহাসিক দিশৰ পৰা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মিলনভূমি। যুগে যুগে বহু জাতি-জনজাতিৰ লোক অসমলৈ আহি বসতি স্থাপন কৰাৰ ফলত ইয়াত সাংস্কৃতিক বৈচিত্ৰ্য অধিক হৈছে।
অসমৰ বিস্তৃত সমভূমি, ব্ৰহ্মপুত্ৰ আৰু বৰাক উপত্যকাৰ সাৰুৱা ভূমি, পৰ্যাপ্ত জলসম্পদ আৰু নৌ-যোগাযোগে বহিৰাগত জনগোষ্ঠীক আকৰ্ষণ কৰিছিল। বাণিজ্য আৰু যাতায়তৰ সুবিধাৰ বাবে বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ মাজত সহজে যোগাযোগ আৰু আদান-প্ৰদান হৈছিল।
অষ্ট্ৰিক, মংগোলীয়, দ্ৰাবিড়, আৰ্যভাষী আৰু অন্যান্য বহু নৃ-গোষ্ঠীৰ লোকৰ মিলনে অসমীয়া সমাজ গঢ়ি তুলিছে। আহোম শাসনকালত আৰু তাৰ আগ-পিছতো বিভিন্ন অঞ্চলৰ মানুহ অসমলৈ আহিছিল।
এই জনগোষ্ঠীসমূহৰ ভাষা, খাদ্য, পোছাক, গীত, নৃত্য, উৎসৱ আৰু বিশ্বাসৰ সমন্বয়ে অসমৰ সংস্কৃতিক বিশেষভাবে সমৃদ্ধ কৰিছে। সেয়ে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বহু ৰাজ্যৰ তুলনাত অসমত সাংস্কৃতিক সংমিশ্ৰণ আৰু বিৱৰ্তনৰ পৰিমাণ অধিক।
১০। “লোক-সংস্কৃতি অধ্যয়নৰ বাবে সমগ্ৰ সমাজখনেই এখন কিতাপৰ দৰে”—ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰঃ লোক-সংস্কৃতি কোনো এখন লিখিত গ্ৰন্থৰ ভিতৰত সীমাবদ্ধ নাথাকে। এটা সমাজৰ মানুহৰ দৈনন্দিন জীৱন, আচাৰ-ব্যৱহাৰ, উৎসৱ-পাৰ্বণ, খাদ্য, পোছাক, গীত, নৃত্য, বিশ্বাস, কৃষিকাৰ্য, জন্ম-মৃত্যু-বিবাহৰ ৰীতি আদি সকলোতে লোক-সংস্কৃতি প্ৰকাশ পায়।
লোক-সংস্কৃতি সাধাৰণতে এপুৰুষৰ পৰা আনপুৰুষলৈ দেখি, শুনি আৰু অনুকৰণ কৰি চলি আহে। ইয়াৰ বাবে কোনো আনুষ্ঠানিক পাঠ্যপুথিৰ প্ৰয়োজন নহয়। সেয়ে কোনো সমাজৰ লোক-সংস্কৃতি জানিবলৈ সেই সমাজৰ মানুহৰ জীৱনধাৰা ভালদৰে পৰ্যবেক্ষণ কৰিব লাগে।
অসমত নিচুকনি গীত, বিয়ানাম, আইনাম, ধাইনাম, কামৰূপী লোকগীত, গোৱালপৰীয়া লোকগীত, টোকাৰী গীত আদি বিভিন্ন লোকসংগীত আছে। একেদৰে ওজাপালি, বিহুনৃত্য আৰু বিভিন্ন জনজাতীয় নৃত্যও অসমৰ লোক-সংস্কৃতিৰ অংশ।
সমাজৰ সুখ-দুখ, শ্ৰম, আনন্দ, বিশ্বাস আৰু জীৱনদৰ্শন এই সকলোবোৰ লোক-সংস্কৃতিত প্ৰতিফলিত হয়। সেয়ে লোক-সংস্কৃতি অধ্যয়ন কৰিবলৈ গ’লে সমগ্ৰ সমাজখনেই এখন জীৱন্ত কিতাপৰ দৰে।
চমুটোকা
১। প্ৰাচীন ভাৰতৰ ভাস্কৰ্য শিল্প
উত্তৰঃ ভাৰতৰ ভাস্কৰ্য শিল্পৰ ইতিহাস সিন্ধু সভ্যতাৰ সময়ৰ পৰাই আৰম্ভ হোৱা দেখা যায়। শিল, ব্ৰঞ্জ, তাম, সোণ আদি ধাতু আৰু সামগ্ৰীৰে বিভিন্ন মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
বুদ্ধ, মহাবীৰ, হিন্দু দেৱ-দেৱী, যক্ষ-যক্ষিণী, অপ্সৰা আৰু জীৱ-জন্তুৰ মূৰ্তি ভাৰতীয় ভাস্কৰ্যৰ মূল বিষয় আছিল। মূৰ্তিসমূহত শান্তি, কৰুণা, সৌন্দৰ্য আৰু আধ্যাত্মিক ভাব প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।
ভাৰতীয় ভাস্কৰ্যৰ তিনিটা উল্লেখযোগ্য শৈলী হৈছে গান্ধাৰ, মথুৰা আৰু অমৰাৱতী। গান্ধাৰ শৈলীত গ্ৰীক-ৰোমান শিল্পৰ প্ৰভাৱ স্পষ্ট। মথুৰা শৈলীয়ে দেশীয় বৈশিষ্ট্য বহন কৰিছিল আৰু অমৰাৱতী শৈলীও বৌদ্ধ ভাস্কৰ্যৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ আছিল।
২। ভাৰতীয় চিত্ৰকলা
উত্তৰঃ ভাৰতীয় চিত্ৰকলাৰ এক দীঘলীয়া আৰু সমৃদ্ধ ঐতিহ্য আছে। প্ৰাচীন চিত্ৰকলাক মূলতঃ বৃহদাকাৰ দেৱাল চিত্ৰ আৰু ক্ষুদ্ৰাকাৰ চিত্ৰ—এই দুটা ভাগত বিভক্ত কৰা হয়।
অজন্তা, বাঘ আৰু চিত্তনাভাচলৰ দেৱাল চিত্ৰ এই ঐতিহ্যৰ বিখ্যাত নিদৰ্শন। ইয়াৰ বিষয়বস্তুত বৌদ্ধ, জৈন আৰু হিন্দু ধৰ্মীয় কাহিনী বিশেষ স্থান পাইছে।
ক্ষুদ্ৰাকাৰ চিত্ৰ সাধাৰণতে পুথি আৰু গ্ৰন্থ অলংকৰণৰ বাবে অংকন কৰা হৈছিল। মোগল যুগত আকবৰ, জাহাংগীৰ আৰু ছাহজাহানৰ পৃষ্ঠপোষকতাত এই শিল্পৰ বিশেষ বিকাশ ঘটে।
৩। ভাৰতৰ সংগীত আৰু নৃত্যকলাৰ ঐতিহ্য
উত্তৰঃ সংগীত আৰু নৃত্য ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ অতি প্ৰাচীন অংগ। সামবেদৰ স্তোত্ৰসমূহ সুৰেৰে পাঠ কৰাৰ পৰম্পৰাই ভাৰতীয় সংগীতৰ প্ৰাচীন ঐতিহ্যৰ সাক্ষ্য বহন কৰে।
ভৰত মুনিৰ ‘নাট্যশাস্ত্ৰ’ত সংগীত, নৃত্য আৰু নাট্যকলাৰ বিভিন্ন নিয়ম আলোচনা কৰা হৈছে। পৰৱৰ্তী সময়ত ধ্ৰুপদী আৰু লোকসংগীতৰ বিকাশ ঘটে।
ভাৰতীয় সংগীতত বীণা, বাঁহী, তবলা, চেতাৰ, চেহনাই, সন্তুৰ, খোল আদি বহু বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহৃত হয়।
ভাৰতৰ স্বীকৃত ধ্ৰুপদী নৃত্যসমূহৰ ভিতৰত কথাকলি, মোহিনীআট্টম, ভাৰতনাট্যম, কুচিপুড়ী, ওডিছি, কথক, সত্ৰীয়া আৰু মণিপুৰী উল্লেখযোগ্য।
৪। অসমৰ ভাস্কৰ্য শিল্প
উত্তৰঃ প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগীয় অসমত ভাস্কৰ্য শিল্পৰ বিশেষ বিকাশ ঘটিছিল। শিলৰ লগতে হাতীৰ দাঁত, কাঠ, ব্ৰঞ্জ, সোণ আৰু ৰূপ আদিৰে বিভিন্ন মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
শিৱ, বিষ্ণু, গণেশ, সূৰ্য, দেৱী আৰু বিভিন্ন জীৱ-জন্তুৰ মূৰ্তি অসমৰ ভাস্কৰ্যত দেখা যায়। তেজপুৰৰ দ-পৰ্বতীয়া, বামুণী পাহাৰ, মদন কামদেৱ, সূৰ্যপাহাৰ আদি ঠাইত উল্লেখযোগ্য ভাস্কৰ্যৰ নিদৰ্শন পোৱা যায়।
দ-পৰ্বতীয়াৰ শিলৰ তোৰণ অসমৰ প্ৰাচীন ভাস্কৰ্য আৰু স্থাপত্যৰ এক উল্লেখযোগ্য নিদৰ্শন।
৫। অসমৰ স্থাপত্য শিল্প
উত্তৰঃ অসমৰ অধিকাংশ উল্লেখযোগ্য স্থাপত্য মধ্যযুগত বিশেষকৈ আহোম আৰু কোচ শাসকৰ পৃষ্ঠপোষকতাত গঢ়ি উঠিছিল।
ৰংঘৰ, কাৰেংঘৰ, তলাতল ঘৰ আদি আহোম যুগৰ বিখ্যাত স্থাপত্য। কামাখ্যা মন্দিৰ, উগ্ৰতাৰা মন্দিৰ, উমানন্দ মন্দিৰ, শিৱদৌল, জয়দৌল, নৱগ্ৰহ মন্দিৰ আৰু হাজোৰ হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰো অসমৰ স্থাপত্য ঐতিহ্যৰ মূল্যবান অংশ।
আহোম যুগত পথ, প্ৰাসাদ, মঠ-মন্দিৰ আৰু ৰাজকীয় নিৰ্মাণকাৰ্য চোৱা-চিতা কৰিবলৈ চাংৰুং ফুকন নামৰ বিষয়া নিযুক্ত আছিল।
৬। অসমৰ বৈষ্ণৱী সাহিত্য
উত্তৰঃ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ নেতৃত্বত গঢ়ি উঠা নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মধাৰাই অসমীয়া সাহিত্যৰ বিকাশত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলায়।
শংকৰদেৱে কীৰ্ত্তন, বৰগীত, অংকীয়া নাট আদি বহু মূল্যৱান সাহিত্য সৃষ্টি কৰে। ‘কীৰ্ত্তন’ তেওঁৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য সৃষ্টি। মাধৱদেৱে ‘নামঘোষা’, বৰগীত আৰু বহু নাট্যৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্য সমৃদ্ধ কৰে।
ভট্টদেৱ, অনন্ত কন্দলী, ৰাম সৰস্বতী আদি সাহিত্যিকেও এই যুগত অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাল সমৃদ্ধ কৰে। এই সাহিত্যৰ মূল বিষয় আছিল ভক্তি, ৰামায়ণ-মহাভাৰত-পুৰাণৰ কাহিনী আৰু নৈতিক শিক্ষা।
৭। অসমৰ লোকসংগীত
উত্তৰঃ অসমৰ লোকসংগীত জনজীৱনৰ সুখ-দুখ, উৎসৱ, ধৰ্মীয় বিশ্বাস, প্ৰেম-বিৰহ আৰু দৈনন্দিন জীৱনৰ সৈতে জড়িত।
নিচুকনি গীত, বিয়ানাম, আইনাম, ধাইনাম, কামৰূপী লোকগীত, গোৱালপৰীয়া লোকগীত, টোকাৰী গীত, গৰখীয়া গীত আদি অসমৰ উল্লেখযোগ্য লোকসংগীত।
কামৰূপী আৰু গোৱালপৰীয়া লোকগীতে অসমৰ লোকসংগীতৰ ভঁৰাল বিশেষভাৱে সমৃদ্ধ কৰিছে। লোকসংগীতলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদানৰ বাবে প্ৰতিমা পাণ্ডে বৰুৱা পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত হৈছিল।
৮। অসমৰ ধৰ্মীয় সংহতি
উত্তৰঃ অসম বহু ধৰ্মীয় গোটৰ সহাৱস্থানৰ ৰাজ্য। ইয়াত হিন্দু, ইছলাম, খ্ৰীষ্টান, বৌদ্ধ, শিখ, জৈন আৰু জনজাতীয় ধৰ্মপন্থাৰ লোক বসবাস কৰে।
হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্ত, শৈৱ, বৈষ্ণৱ আদি বিভিন্ন পন্থা আছে। কামাখ্যা মন্দিৰ শাক্তসকলৰ বিখ্যাত তীৰ্থস্থান। নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মধাৰাই অসমীয়া সমাজৰ বিভিন্ন শ্ৰেণীক একত্ৰিত কৰাত সহায় কৰিছে।
আজানপীৰৰ জিকিৰ-জাৰিয়ে হিন্দু-মুছলমানৰ সাংস্কৃতিক সম্প্ৰীতি শক্তিশালী কৰাত বিশেষ ভূমিকা লৈছে। এই পাৰস্পৰিক সন্মান আৰু সহাৱস্থানেই অসমৰ ধৰ্মীয় সংহতিৰ মূল শক্তি।
৯। অসমৰ বুৰঞ্জী সাহিত্য
উত্তৰঃ আহোম যুগত ৰাজকীয় ঘটনা, যুদ্ধ, শাসনব্যৱস্থা আৰু বিভিন্ন ঐতিহাসিক ঘটনাৰ তথ্য সংৰক্ষণ কৰিবলৈ বুৰঞ্জী লিখাৰ পৰম্পৰা গঢ়ি উঠিছিল।
প্ৰথমে বুৰঞ্জীসমূহ আহোম ভাষাত লিখা হৈছিল। পিছলৈ অসমীয়া ভাষাতো বুৰঞ্জী ৰচিত হয়।
দেওধাই বুৰঞ্জী, তুংখুঙ্গীয়া বুৰঞ্জী, কছাৰী বুৰঞ্জী আৰু জয়ন্তীয়া বুৰঞ্জী এই পৰম্পৰাৰ উল্লেখযোগ্য নিদৰ্শন। অসমৰ ইতিহাস পুনৰ নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত এই বুৰঞ্জীসমূহ অতি মূল্যবান উৎস।
১০। বিহু উৎসৱ
উত্তৰঃ বিহু অসমৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় আৰু উমৈহতীয়া উৎসৱ। বছৰত তিনিবিধ বিহু পালন কৰা হয়—ৰঙালী বা ব’হাগ বিহু, কঙালী বা কাতি বিহু আৰু ভোগালী বা মাঘ বিহু।
ৰঙালী বিহু আনন্দ, নৃত্য-গীত আৰু নতুন বছৰৰ উৎসৱ। ইয়াৰ সাতটা দিন গৰু বিহু, মানুহ বিহু, গোসাঁই বিহু, কুটুম বিহু, চেনেহী বিহু, মেলা বিহু আৰু চেৰা বিহু নামেৰে জনা যায়।
কাতি বিহু তুলনামূলকভাৱে সংযমী আৰু কৃষিকেন্দ্ৰিক। পথাৰত চাকি জ্বলাই শস্যৰ মংগল কামনা কৰা হয়।
মাঘ বিহু শস্য চপোৱাৰ পিছৰ ভোগ আৰু আনন্দৰ উৎসৱ। উৰুকাৰ ৰাতি সমূহীয়া ভোজ আয়োজন কৰা হয় আৰু পিছদিনা মেজি জ্বলাই উৎসৱ পালন কৰা হয়।
বিহুৱে জাতি, বৰ্ণ আৰু সামাজিক ভেদাভেদৰ ঊৰ্ধ্বত অসমৰ মানুহক একত্ৰিত কৰে।
Human Generate Question Answer
অতি চমু উত্তৰ
১। সিন্ধু সভ্যতাৰ পূব সীমা গাংগেয় উপত্যকাৰ কোন ঠাইলৈ বিস্তৃত আছিল?
উত্তৰঃ- মিৰাট পৰ্যন্ত।
২। সিন্ধু সভ্যতাত নাগৰিক সংস্কৃতিৰ বিকাশ কেতিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ- খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ সহস্ৰাব্দত।
৩। ঋকবেদৰ আনুমানিক ৰচনা কাল কি?
উত্তৰঃ- খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৫০০ ৰ পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০০ ৰ ভিতৰত।
৪। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্রতীকত থকা ‘সত্যমেৱ জয়তে’ বাক্যশাৰী কোনখন গ্ৰন্থৰ পৰা লোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ- মুণ্ডক উপনিষদ।
৫। প্রাচীন ভাৰতত ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিষয়ক বিখ্যাত গ্ৰন্থখনৰ নাম কি?
উত্তৰঃ- কৌটিল্যৰ অৰ্থশাস্ত্ৰ।
৬। ‘বিবিধতাৰ মাজত একতা’ বাক্যাংশ কোনে জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল?
উত্তৰঃ- জৱহৰলাল নেহৰুৰ “Discovery of India” গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে।
৭। ভাৰতৰ ভাস্কর্য শিল্পকলাৰ কোনটো শৈলীত গ্ৰীক-ৰোমান কলাৰ প্রভাব দেখা যায়?
উত্তৰঃ- গান্ধাৰ শিল্পশৈলী।
৮। ভৰত মুনিৰ নাট্যশাস্ত্ৰ কেতিয়া ৰচিত হৈছিল?
উত্তৰঃ- খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০ ৰ পৰা দ্বিতীয় শতিকাৰ ভিতৰত।
৯। নাট্যশাস্ত্ৰত কিমানটা শ্লোক আছে?
উত্তৰঃ- প্ৰায় ৬০০০ টা।
১০। হেৰাকা আন্দোলন কি?
উত্তৰঃ- ৰাণী গাইডালুৱে নাগা সংস্কৃতি সংৰক্ষণৰ বাবে আৰম্ভ কৰা আন্দোলন।
১১। “হৰ্ণবিল” উৎসৱ কিহৰ নামত উৎসৰ্গিত?
উত্তৰঃ- ধনেশ পক্ষী।
১২। “চপচৰ কূট” কোন ৰাজ্যৰ উৎসৱ?
উত্তৰঃ- মিজোৰাম।
১৩। “মিজো” শব্দৰ অৰ্থ কি?
উত্তৰঃ- পাহাৰৰ বাসিন্দা।
১৪। মাতৃতান্ত্ৰিক সমাজ কোন ৰাজ্যত দেখা যায়?
উত্তৰঃ- মেঘালয়।
১৫। মণিপুৰী নৃত্য কোন বিষয়ৰ ওপৰত আধাৰিত?
উত্তৰঃ- কৃষ্ণলীলা আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় কাহিনী।
১৬। অসমৰ প্ৰাচীন নাম কি আছিল?
উত্তৰঃ- প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আৰু কামৰূপ।
১৭। অসম নামটোৰ উৎপত্তি কোন শব্দৰ পৰা?
উত্তৰঃ- ‘হা-চোম’ শব্দৰ পৰা।
১৮। চৰ্যাপদ কি?
উত্তৰঃ- সহজযান বৌদ্ধ সাধকৰ গীতসমূহ।
১৯। চৰ্যাপদ কেতিয়া ৰচিত হৈছিল?
উত্তৰঃ- দশমৰ পৰা চতুৰ্দশ শতিকাৰ ভিতৰত।
২০। মাধৱ কন্দলিয়ে কাৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ৰামায়ণ অনুবাদ কৰিছিল?
উত্তৰঃ- বৰাহী ৰজা মহামাণিক্য।
২১। অসমৰ গদ্য সাহিত্যৰ সূচনা কোনে কৰিছিল?
উত্তৰঃ- শংকৰদেৱ।
২২। জিকিৰ আৰু জাৰি কোনে ৰচনা কৰিছিল?
উত্তৰঃ- আজানপীৰ।
২৩। আজানপীৰ কোন আছিল?
উত্তৰঃ- এজন চুফী সাধক।
২৪। আজানপীৰ কেতিয়া অসমলৈ আহিছিল?
উত্তৰঃ- গদাধৰ সিংহৰ শাসনকালত।
২৫। দ-পর্বতীয়াৰ শিলৰ তোৰণ কেতিয়া নিৰ্মাণ হৈছিল?
উত্তৰঃ- ষষ্ঠ শতিকাত।
২৬। চাংৰুং ফুকনৰ দায়িত্ব কি আছিল?
উত্তৰঃ- নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰু জোখ-মাখ পৰিদৰ্শন কৰা।
২৭। লোক সংগীতত অৱদানৰ বাবে কোনে পদ্মশ্ৰী পাইছিল?
উত্তৰঃ- প্ৰতিমা পাণ্ডে বৰুৱা।
২৮। অসমৰ প্ৰথম বার্তালোচনীখনৰ নাম কি?
উত্তৰঃ- অৰুণোদয়।
২৯। অষ্ট্ৰিক নৃ-গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত জনজাতি কোনটো?
উত্তৰঃ- খাছীয়া।
৩০। ৰচয়িতাসকলৰ নাম লিখা।
(ক) অর্থশাস্ত্র 一 কৌটিল্য।
(খ) হস্তিবিদ্যার্ণৱ 一 সুকুমাৰ বৰকাইথ।
(গ) কীৰ্ত্তন 一 শংকৰদেৱ।
(ঘ) নামঘোষা 一 মাধৱদেৱ।
(ঙ) চোৰধৰা পিম্পৰা গুচোৱা 一 মাধৱদেৱ।
(চ) কালিয় দমন 一 শংকৰদেৱ।
(ছ) ৰামবিজয় 一 শংকৰদেৱ।
(জ) কথাগীতা 一 ভট্টদেৱ।
(ঝ) ৰাজতৰঙ্গিনী 一 কলহল।
(ঞ) ভাৰত সম্ভেদ 一 জৱাহৰলাল নেহৰু।
চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্নসমূহ
১। খ্ৰীষ্টীয় ষষ্ঠ শতিকাৰ পিছত ভাৰতলৈ অহা দুটা বিদেশী জাতিৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- গ্ৰীক আৰু মোগল।
২। সিন্ধু উপত্যকাত আৱিষ্কৃত ধৰ্মীয় উদ্দেশ্যত ব্যৱহৃত হোৱা দুটা মূৰ্ত্তিৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- পশুপতি সদৃশ মূৰ্তি আৰু মাতৃদেৱীৰ মূৰ্তি।
৩। অষ্ট্ৰিকসকলে ভাৰতীয় সংস্কৃতিলৈ আগবঢ়োৱা দুটা অৱদান উল্লেখ কৰা।
উত্তৰঃ- ধান খেতি কৰা আৰু কুঁহিয়াৰৰ পৰা গুৰ তৈয়াৰ কৰা কৌশল।
৪। ভাৰতীয় সংস্কৃতিত বৰ্ণাঢ্যতা সৃষ্টিত ভৌগোলিক পৰিস্থিতিৰ ভূমিকা কি?
উত্তৰঃ- ভিন্ন ভৌগোলিক পৰিস্থিতিয়ে বিভিন্ন অঞ্চলত ভিন্ন জীৱনধাৰা আৰু সংস্কৃতিৰ বিকাশ ঘটাই বৰ্ণাঢ্যতা সৃষ্টি কৰিছে।
৫। বেদৰ চাৰিখন সংহিতাৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- ঋগবেদ, যজুৰ্বেদ, সামবেদ আৰু অথৰ্ববেদ।
৬। অশোকৰ দ্বাদশ শিলা-লিপিত ধৰ্মীয় উদাৰতাৰ বিষয়ে কি উল্লেখ আছে?
উত্তৰঃ- নিজৰ ধৰ্মকেই শ্ৰেষ্ঠ বুলি গণ্য নকৰি আন ধৰ্মৰ প্ৰতি সন্মান জনাব লাগে।
৭। সাংস্কৃতিক বহুত্ববাদ মানে কি?
উত্তৰঃ- একে সমাজত বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ সহাৱস্থান আৰু সেইবোৰৰ প্ৰতি সন্মান।
৮। ভাৰতৰ প্ৰাচীন যুগৰ দুগৰাকী বিজ্ঞানীৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- আৰ্যভট্ট আৰু ব্ৰহ্মগুপ্ত।
৯। প্ৰাচীন ভাৰতৰ দুখন চিকিৎসা-শাস্ত্ৰৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- চৰক সংহিতা আৰু সুশ্ৰুত সংহিতা।
১০। ভাৰতীয় চিত্ৰকলাক কি কি ভাগত ভগাব পাৰি?
উত্তৰঃ- বৃহদাকাৰ দেৱাল চিত্ৰ আৰু ক্ষুদ্ৰাকাৰ চিত্ৰ।
১১। চিত্ৰকলাত পৃষ্ঠপোষকতা আগবঢ়োৱা দুগৰাকী মোগল বাদছাহৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- জাহাংগীৰ আৰু ছাহজাহান।
১২। অসমৰ ক্ষুদ্ৰাকাৰ চিত্ৰযুক্ত দুখন সাঁচিপতীয়া পুথিৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- লৱ-কুশৰ যুদ্ধ আৰু গীতা গোবিন্দ।
১৩। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ গ্ৰন্থখনৰ চিত্ৰকৰ দুগৰাকীৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- দিলবৰ আৰু দোচাই।
১৪। ঝুম খেতি মানে কি?
উত্তৰঃ- পাহাৰীয়া অঞ্চলত জুই লগাই মাটি মুকলি কৰি কৰা পৰম্পৰাগত খেতি।
১৫। জেং বিহু মানে কি?
উত্তৰঃ- মহিলাসকলে নিৰ্জন ঠাইত কৰা ব’হাগ বিহুৰ বিশেষ নৃত্য-গীত।
১৬। ওজাপালিৰ দুটা ভাগৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- ব্যাসৰ ওজা আৰু সুকনান্নী ওজা।
১৭। প্ৰাচীন ভাৰতবৰ্ষৰ দুগৰাকী দাৰ্শনিকৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- কপিল আৰু পতঞ্জলি।
১৮। আহোম যুগত ৰচিত দুখন বুৰঞ্জীৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- দেওধাই বুৰঞ্জী আৰু তুংখুঙ্গীয়া বুৰঞ্জী।
১৯। বিহুৰ সহধৰ্মী হিচাপে নামনি অসমত উদযাপিত হোৱা দুটা উৎসৱ উল্লেখ কৰা।
উত্তৰঃ- দেউল আৰু বাঁস পূজা।
২০। দৰঙৰ দুবিধ লোক নৃত্যৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- ঢেপা ঢুলীয়া নৃত্য আৰু বৰ ঢুলীয়া নৃত্য।
২১। ভাৰতত থকা মূল নৃ-গোষ্ঠী কেইটা কি কি?
উত্তৰঃ- অষ্ট্ৰিক, নিগ্ৰো, মংগোলীয়, আৰ্যভাষী নর্ডিক, দ্ৰাবিড় আৰু ৱেষ্টাৰ্ণ ব্রেচিচেফালিক।
২২। ভাৰতীয় সংস্কৃতিত একতা সৃষ্টিকাৰী তিনিটা কাৰক উল্লেখ কৰা।
উত্তৰঃ- সাংস্কৃতিক বহুত্ববাদ, ৰাজনৈতিক একতা আৰু ধৰ্মীয়-সাংস্কৃতিক একতা।
২৩। প্ৰাচীন ভাৰতৰ স্থাপত্য নিদৰ্শনসমূহ কি কি ভাগত ভগোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ- নাগৰ, দ্ৰাবিড় আৰু ৱেচ শৈলী।
২৪। ‘সাংস্কৃতিক একতাৰ জালিকা’ বুলিলে কি বুজা?
উত্তৰঃ- বিভিন্ন জাতি-জনজাতিৰ সংস্কৃতিৰ সমন্বয়ে গঠিত এক সামগ্ৰিক সাংস্কৃতিক একতা।
২৫। UNESCO ৰ দ্বাৰা বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে তালিকাভুক্ত ভাৰতৰ তিনিটা স্থাপত্যৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- তাজমহল, অজন্তা গুহা আৰু সাঁচী স্তূপ।
২৬। ভাৰতৰ ভাস্কৰ্য শিল্পত কি কি মূৰ্ত্তি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ- বুদ্ধ, মহাবীৰ, দেৱ-দেৱী, যক্ষ-যক্ষিণী আদি।
২৭। ভাৰতৰ ভাস্কৰ্য শিল্পকলাৰ তিনিটা মুখ্য শৈলী কি কি?
উত্তৰঃ- গান্ধাৰ, মথুৰা আৰু অমৰাৱতী শৈলী।
২৮। দেৱাল চিত্ৰৰ নিদৰ্শন থকা তিনিখন ঠাইৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- অজন্তা, বাঘ আৰু চিত্তনাভাচল।
২৯। চিত্ৰকলাৰ ষড়াংগ মানে কি?
উত্তৰঃ- চিত্ৰ অংকনৰ ছয়টা মৌলিক নিয়ম।
৩০। ভাৰতৰ যোগবিদ্যাৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ- যোগবিদ্যা শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক বিকাশৰ এক প্ৰাচীন পদ্ধতি।
৩১। ভাৰতৰ স্থাপত্য কলাৰ তিনিটা বৈশিষ্ট্য লিখা।
উত্তৰঃ- নাগৰ, দ্ৰাবিড় আৰু ৱেচ শৈলী।
৩২। ৰঙালি বিহুৰ সাতদিনৰ নাম কি কি?
উত্তৰঃ- গৰু বিহু, মানুহ বিহু, গোসাই বিহু, কুটুম বিহু, চেনেহী বিহু, মেলা বিহু আৰু চেৰা বিহু।
৩৩। কামৰূপী আৰু গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ মূল বিষয়বস্তু কি?
উত্তৰঃ- জীৱনৰ সুখ-দুখ, আধ্যাত্মিকতা আৰু দেৱ-দেৱীৰ প্ৰশস্তি।
৩৪। কামৰূপ আৰু প্ৰাগজ্যোতিষৰ উল্লেখ থকা তিনিখন গ্ৰন্থৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ- ৰামায়ণ, মহাভাৰত আৰু বিষ্ণু পুৰাণ।
দীঘল উত্তৰৰ প্ৰশ্নসমূহ
১। ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক বহুত্ববাদৰ উৎপত্তি আৰু বিকাশৰ বিষয়ে চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ- সাংস্কৃতিক বহুত্ববাদে এখন সমাজত থকা বিভিন্ন সংস্কৃতি আৰু সেইবোৰৰ প্ৰতি সন্মানক বুজায়। ভাৰতত বিভিন্ন জাতি, ভাষা, ধৰ্ম আৰু ভৌগোলিক পৰিস্থিতিৰ বাবে বহু বিবিধতা থাকিলেও মানুহে সহাৱস্থান আৰু ঐক্য বজাই ৰাখিছে। হিন্দুধৰ্মৰ উদাৰতা, বিভিন্ন সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজনৈতিক একতা আৰু শাসকসকলৰ ধৰ্মীয় সহনশীলতাই ইয়াৰ বিকাশত সহায় কৰিছে। ৰামায়ণ-মহাভাৰত আদিৰ দৰে গ্ৰন্থইও সাংস্কৃতিক ঐক্য গঢ়াত ভূমিকা লৈছে।
২। “সংস্কৃত সাহিত্যত ভাৰতীয় সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ আত্মা নিহিত” — এই কথাৰ ভাবাৰ্থ লিখা।
উত্তৰঃ- বেদ, উপনিষদ, ৰামায়ণ, মহাভাৰত, গীতা, পুৰাণ আদি সংস্কৃত সাহিত্যই ভাৰতীয় সমাজ, ধৰ্ম, দৰ্শন, বিজ্ঞান, চিকিৎসা আৰু ৰাজনীতিৰ জ্ঞান প্ৰকাশ কৰে। এই গ্ৰন্থসমূহে ভাৰতীয় মূল্যবোধ, চিন্তাধাৰা আৰু জীৱনদৰ্শন গঢ়ি তুলিছে। ‘সত্যমেৱ জয়তে’, ‘অহিংসা পৰম ধৰ্ম’ আদি বাণীয়ে সমাজক প্ৰেৰণা দিছে। সেয়ে এই সাহিত্যসমূহত ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ মূল আত্মা প্ৰতিফলিত হৈছে।
৩। ভাৰতৰ ধৰ্মীয় ঐতিহ্যৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ- ভাৰতৰ ধৰ্মীয় ঐতিহ্য অতি প্ৰাচীন আৰু উদাৰ। ইয়াত বিভিন্ন ধৰ্মৰ সহাৱস্থান দেখা যায়। হিন্দুধৰ্মৰ লগতে বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মো বিকশিত হৈছিল। সম্ৰাট অশোকে ধৰ্মীয় সহনশীলতা প্ৰচাৰ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত খ্ৰীষ্টিয়ান, ইছলাম, জোৰাষ্ট্ৰিয়ান আদি ধৰ্মো ভাৰতলৈ আহে। বিভিন্ন ধৰ্মৰ মাজত সমন্বয় আৰু সহনশীলতাই ভাৰতৰ ধৰ্মীয় ঐতিহ্যৰ বিশেষত্ব।
৪। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ উমৈহতীয়া সুকীয়া পৰিচয় কেনেকৈ সৃষ্টি হৈছে?
উত্তৰঃ- উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত থকা বিভিন্ন ৰাজ্যত ভিন্ন সংস্কৃতি থাকিলেও কিছু উমৈহতীয়া বৈশিষ্ট্য আছে। পাহাৰীয়া ভৌগোলিক পৰিস্থিতি, মংগোলীয় নৃ-গোষ্ঠীৰ প্ৰাধান্য, ঝুম খেতি, পৰম্পৰাগত জীৱনধাৰা আদিয়ে এক সুকীয়া পৰিচয় সৃষ্টি কৰিছে। উৎসৱ, নৃত্য, পোছাক আদিতো মিল দেখা যায়।
৫। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যসমূহৰ ধৰ্মীয় পৰিৱেশৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ- উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত হিন্দু, খ্ৰীষ্টিয়ান, বৌদ্ধ আৰু স্থানীয় ধৰ্মৰ সহাৱস্থান আছে। অসমত হিন্দুধৰ্ম প্ৰাচীনকালৰে পৰা আছে। মেঘালয়, মিজোৰাম, নাগালেণ্ডত খ্ৰীষ্টিয়ান ধৰ্ম অধিক। মণিপুৰত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ আছে। জনজাতীয় লোকসকলে প্ৰকৃতি পূজাও কৰে। এইদৰে ধৰ্মীয় বৈচিত্ৰ্য আৰু সহনশীলতা দেখা যায়।
৬। অসমত আৰ্য-অনাৰ্য সমন্বয়ে কেনেকৈ সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতি গঢ়ি উঠিছে?
উত্তৰঃ- অসমৰ ভৌগোলিক অৱস্থান আৰু সম্পদৰ বাবে বিভিন্ন নৃ-গোষ্ঠীৰ লোক ইয়ালৈ আহিছিল। দ্ৰাবিড়, অষ্ট্ৰিক, মংগোলীয় আৰু আৰ্য লোকৰ মিলনৰ ফলত এক সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতি গঢ়ি উঠিছে। এইদৰে অসমৰ সংস্কৃতি বহুমুখী আৰু সমৃদ্ধ হৈছে।
৭। অসমৰ চিত্ৰকলাৰ ঐতিহ্যৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ- অসমত সপ্তদশ শতিকাৰ পৰা চিত্ৰকলাৰ বিকাশ ঘটে। সাঁচিপতীয়া পুথিত প্ৰাকৃতিক ৰঙ ব্যৱহাৰ কৰি চিত্ৰ অঁকা হৈছিল। ৰজা, দেৱ-দেৱী, জীৱ-জন্তু আদি বিষয়ত চিত্ৰ অঁকা হৈছিল। চিত্ৰসমূহ সহজ, ৰঙিন আৰু দৃষ্টিনন্দন আছিল।
৮। অসমৰ ধৰ্মীয় বিবিধতা আৰু সংহতিৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ- অসমত হিন্দু, ইছলাম, খ্ৰীষ্টিয়ান, বৌদ্ধ, শিখ আদি ধৰ্মৰ মানুহে একেলগে বাস কৰে। নৱ বৈষ্ণৱ আন্দোলনে ঐক্য গঢ়াত সহায় কৰিছে। আজানপীৰৰ জিকিৰ-জাৰিয়ে ধৰ্মীয় সম্প্ৰীতি বৃদ্ধি কৰিছে। বিভিন্ন ধৰ্মৰ মাজত সহাৱস্থান আৰু সন্মান দেখা যায়।
৯। অসমত সাংস্কৃতিক বিবিধতা অধিক হোৱাৰ কাৰণ কি?
উত্তৰঃ- অসমৰ সাৰুৱা ভূমি আৰু বাণিজ্য পথৰ বাবে বিভিন্ন জাতিৰ লোক ইয়ালৈ আহিছিল। তেওঁলোকৰ মিলনে সংস্কৃতিৰ সংমিশ্ৰণ ঘটাইছে। সেয়ে অসমত সাংস্কৃতিক বৈচিত্ৰ্য বেছি।
১০। “লোক সংস্কৃতি অধ্যয়নৰ বাবে সমগ্ৰ সমাজখনেই এখন কিতাপ” — ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰঃ- লোক সংস্কৃতিত সমাজৰ জীৱনধাৰা, ৰীতি-নীতি, গীত, নৃত্য, খাদ্য, পোছাক আদি প্ৰতিফলিত হয়। এইবোৰ মানুহে পৰম্পৰাগতভাৱে শিকে। সমাজৰ দৈনন্দিন আচৰণ আৰু কাৰ্যকলাপত লোক সংস্কৃতি দেখা যায়। সেয়ে সমাজখনেই লোক সংস্কৃতি অধ্যয়নৰ এখন কিতাপৰ দৰে।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post