শিৱৰ কৃষিকৰ্ম
দীঘল প্ৰশ্নোত্তৰ
১। ভীমক ভাত খুৱাবলৈ গৈ পাৰ্বতীৰ অৱস্থা কি হৈছিল? বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰঃ শিৱৰ ঘৰত ভীম গৰখীয়া হিচাপে আছিল। ভীম আছিল অত্যন্ত ভোজনপ্ৰিয়। এদিন গৰু চৰাই আহি তেওঁ কাৰ্তিক আৰু গণেশৰ লগত ভাত খাবলৈ বহিল।
পাৰ্বতীয়ে ভীমৰ কাঁহীত ভাত দি আঞ্জা আনিবলৈ ভিতৰলৈ গ’ল। আঞ্জা লৈ উভতি আহি তেওঁ দেখিলে কাঁহীত ভাত নাই। ভীমে একে গৰাহতে সকলো ভাত খাই পেলাইছিল। পাৰ্বতীয়ে পুনৰ ভাত দিলে, কিন্তু সেয়াও মুহূৰ্ততে শেষ হ’ল। এনেকৈ বাৰে বাৰে ভাত দিয়াৰ পাছতো ভীমৰ পেট নভৰিল।
অৱশেষত চৰুৰ সকলো ভাত-আঞ্জা শেষ হৈ গ’ল। কিন্তু ভীমে পুনৰ খাবলৈ বিচাৰিলে। পাৰ্বতীয়ে ঘৰত আৰু একো নাই বুলি কোৱাত ভীমে অসন্তুষ্ট হৈ ক’লে যে শিৱৰ ঘৰত থাকি তেওঁ সদায় আধাপেটীয়াকৈ থাকিব লাগে। পেট ভৰাই খাব নাপালে তেওঁ আৰু গৰু নচৰায় আৰু আন ঠাইলৈ গুচি যাব।
ভীমৰ এই কথাত পাৰ্বতী অত্যন্ত লজ্জিত আৰু দুখিত হ’ল। এই ঘটনাই পিছত শিৱক কৃষিকৰ্মত মন দিবলৈ বাধ্য কৰাৰ মূল কাৰণ হৈ পৰে।
২। কি পৰিস্থিতিত শিৱই খেতি কৰিবলৈ সন্মত হৈছিল? শিৱৰ কৃষিকৰ্মৰ এটি বৰ্ণনা দিয়া।
উত্তৰঃ ভীমে গৰখীয়া হিচাপে শিৱৰ ঘৰত থাকি পেট ভৰাই খাব নোপোৱাত পাৰ্বতীক নানা কথা কৈ তিৰস্কাৰ কৰিছিল। ভীমৰ কথাত পাৰ্বতী অত্যন্ত লজ্জিত হয়। তেতিয়া তেওঁ শিৱক ভিক্ষাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰি কৃষিকৰ্ম কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
প্ৰথমতে শিৱ খেতি কৰিবলৈ অমান্তি হৈছিল। তেওঁ কৈছিল যে কৃষিকৰ্ম অতি কঠিন আৰু তেওঁৰ হাতত ধন-সম্পদ বা প্রয়োজনীয় সা-সঁজুলি নাই।
তেতিয়া পাৰ্বতীয়ে উপায় দেখুৱালে। তেওঁ শিৱক বাসৱ অৰ্থাৎ ইন্দ্ৰৰ পৰা মাটি, কুবেৰৰ পৰা কঠিয়া, বলৰামৰ পৰা নাঙল আৰু যমৰ পৰা ম’হ আনিবলৈ পৰামৰ্শ দিলে। নিজৰ বৃষভৰ লগত ম’হ জুৰি ত্ৰিশূলক নাঙলৰ ফাল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈও ক’লে।
পাৰ্বতীৰ পৰামৰ্শমতে শিৱই সকলো সা-সঁজুলি গোটাই মাটি চহ কৰিলে আৰু বিভিন্ন জাতৰ ধান সিঁচিলে। লাহে লাহে ধান লহপহকৈ বাঢ়ি উঠিল। এইদৰেই শিৱৰ কৃষিকৰ্ম আৰম্ভ হৈছিল।
৩। শিৱৰ খেতি কেনেদৰে নষ্ট হৈছিল? ইয়াৰ পৰিণতি কি হ’ল?
উত্তৰঃ পাৰ্বতীৰ অনুৰোধত শিৱই বহু কষ্টেৰে খেতি কৰিলে। বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা সা-সঁজুলি আৰু বীজ সংগ্ৰহ কৰি তেওঁ বিস্তীৰ্ণ মাটি চহ কৰি ধান সিঁচিলে। খেতিডৰা অতি সুন্দৰভাৱে বাঢ়ি উঠিল।
শিৱই পাৰ্বতীক খেতিডৰা চাবলৈ যাবলৈ নিষেধ কৰিছিল। কিন্তু পাৰ্বতীয়ে কৌতূহল দমন কৰিব নোৱাৰি এদিন গোপনে পথাৰলৈ গ’ল। লহপহীয়া ধাননি দেখি বিস্ময়ত তেওঁৰ মুখৰ পৰা ‘উস্’ আৰু ‘আস্’ শব্দ ওলাল। কবিতাৰ কল্পনা অনুসৰি সেই ধ্বনিৰ পৰা খোবা-খোবিৰ জন্ম হয় আৰু ধাননিডৰা পুৰি নষ্ট কৰে।
পাৰ্বতীয়ে নিজৰ ভুল স্বীকাৰ কৰি পুনৰ খেতি কৰিবলৈ শিৱক অনুৰোধ কৰিলে। দ্বিতীয়বাৰ খেতিও ভাল হ’ল। ধান পকাৰ পাছত ভীমে ধান কাটিবলৈ গৈ গোটেই ধান নিজৰ বৃহৎ মুঠিত মাত্ৰ তিনিমুঠি হোৱা দেখি শিৱক উপহাস কৰিলে।
ভীমৰ কথা আৰু পাৰ্বতীৰ তিৰস্কাৰত শিৱৰ খং উঠিল আৰু তেওঁ ধানত জুই লগাই দিলে। সাত দিন ধৰি জুই জ্বলি থকাৰ পাছত শিৱই কমণ্ডলুৰ পানীৰে জুই নুমুৱালে।
কবিতাৰ লোককল্পনা অনুসৰি যিবোৰ ধান কিছু পৰিমাণে পুৰিছিল তাৰ পৰা আহু ধান আৰু যিবোৰ নোপোৰাকৈ ৰৈ গৈছিল তাৰ পৰা শালি ধানৰ সৃষ্টি হৈছিল।
৪। পাঠটিৰ মাজেদি শিৱৰ লৌকিক ৰূপটো কিদৰে ফুটি উঠিছে? বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰঃ ‘শিৱৰ কৃষি কৰ্ম’ কবিতাংশত শিৱক কেৱল এজন দেৱতা হিচাপে নহয়, অসমীয়া গাঁৱলীয়া সমাজৰ এজন সাধাৰণ গৃহস্থ আৰু কৃষক হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। ইয়াৰ মাজেদি শিৱৰ লৌকিক ৰূপ সুন্দৰভাৱে ফুটি উঠিছে।
শিৱৰ সংসাৰত অভাৱ-অনাটন আছে। ভিক্ষা কৰি অনা খাদ্যৰে গৰখীয়া ভীমৰ পেট ভৰাব নোৱাৰাত পাৰ্বতী লজ্জিত হয়। স্বামীৰ সৈতে স্ত্ৰীৰ আলোচনা, খং-অভিমান, অভাৱৰ চিন্তা—এই সকলোবোৰ এক সাধাৰণ গৃহস্থ জীৱনৰ বৈশিষ্ট্য।
পাৰ্বতীৰ অনুৰোধত শিৱই কৃষিকৰ্মত নামি পৰে। ধন আৰু সা-সঁজুলি নথকাৰ বাবে আনৰ পৰা সামগ্ৰী সংগ্ৰহ কৰে আৰু নিজৰ ত্ৰিশূলক নাঙলৰ ফাল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ মাজেৰে তেওঁৰ পৰিশ্ৰমী কৃষকৰ ৰূপ প্ৰকাশ পাইছে।
পাৰ্বতীৰ ভুলত খেতি নষ্ট হোৱা, পুনৰ খেতি কৰা, ধান চপোৱা আৰু খঙত ধান জ্বলাই দিয়া—এই ঘটনাবোৰৰ মাজেৰে শিৱৰ মানৱীয় অনুভূতি, খং, অভিমান আৰু সংসাৰিক জীৱনৰ স্বাভাৱিক ৰূপ প্ৰকাশ পাইছে।
সেয়ে কবিতাংশটোৱে শিৱক দৈৱিক উচ্চতাৰ পৰা নমাই আনি অসমীয়া সমাজৰ এজন চিৰচিনাকি কৃষক-গৃহস্থৰ ৰূপত উপস্থাপন কৰিছে।
৫। ‘শিৱৰ কৃষি কৰ্ম’ কবিতাৰ মূল কথাখিনি তোমাৰ ভাষাত বৰ্ণনা কৰা।
উত্তৰঃ ‘শিৱৰ কৃষি কৰ্ম’ কবিতাংশ ৰাম সৰস্বতীৰ ‘ভীম চৰিত’ৰ পৰা লোৱা। ইয়াত পৌৰাণিক চৰিত্ৰসমূহক অসমীয়া গাঁৱলীয়া সমাজৰ মানুহৰ দৰে উপস্থাপন কৰা হৈছে।
শিৱৰ ঘৰত ভীম গৰখীয়া হিচাপে আছিল। ভীমৰ প্ৰচণ্ড ভোকৰ বাবে পাৰ্বতীয়ে পেট ভৰাই খাব দিব নোৱাৰিলে। অসন্তুষ্ট ভীমে শিৱক ভিক্ষাৰী আৰু অকৰ্মণ্য বুলি তিৰস্কাৰ কৰে। এই কথাত লজ্জিত পাৰ্বতীয়ে শিৱক খেতি কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
প্ৰথমতে শিৱে ধন-সঁজুলি নথকাৰ কথা কৈ অমান্তি হয়। পাৰ্বতীৰ পৰামৰ্শত বিভিন্নজনৰ পৰা মাটি, কঠিয়া, নাঙল, ম’হ আদি সংগ্ৰহ কৰি ত্ৰিশূলক ফাল কৰি খেতি কৰে। খেতি লহপহকৈ বাঢ়ে।
পাৰ্বতীয়ে নিষেধ অমান্য কৰি খেতি চাবলৈ যোৱাত খোবা-খোবিৰ উৎপত্তি হৈ খেতি নষ্ট হয়। পুনৰ শিৱই খেতি কৰে। ধান চপোৱাৰ সময়ত ভীমে মাত্ৰ তিনিমুঠি ধান দেখে আৰু শিৱক উপহাস কৰে। শেষত শিৱে খঙত ধান জ্বলাই দিয়ে। পাছত জুই নুমুৱালে কিছু ধান আধাপোৰা আৰু কিছু নোপোৰাকৈ ৰৈ যায়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি তাৰ পৰাই আহু আৰু শালি ধানৰ উৎপত্তি হয়।
চমু প্ৰশ্নোত্তৰ
৬। কবি ৰাম সৰস্বতীৰ চমু পৰিচয় দিয়া।
উত্তৰঃ ৰাম সৰস্বতী অসমীয়া বৈষ্ণৱ যুগৰ এগৰাকী বিশিষ্ট কবি। তেওঁৰ আন এটা নাম অনিৰুদ্ধ। তেওঁ পণ্ডিত ভীমসেন কবিচূড়ামণিৰ পুত্ৰ আছিল। কোচৰজা নৰনাৰায়ণৰ ৰাজসভাত তেওঁ বিশেষ সন্মান লাভ কৰিছিল আৰু ৰজাই তেওঁক ‘ৰাম সৰস্বতী’ উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।
ৰাম সৰস্বতী বিশেষকৈ মহাভাৰতৰ বিভিন্ন পৰ্বৰ অসমীয়া অনুবাদ আৰু বধকাব্য ৰচনাৰ বাবে বিখ্যাত। তেওঁৰ ৰচনাৰ ব্যাপকতাৰ বাবে তেওঁক ‘অসমীয়া ব্যাস’ বুলি কোৱা হয়।
তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য বধকাব্যসমূহৰ ভিতৰত ‘ভীম চৰিত’, ‘জংঘাসুৰ বধ’, ‘খটাসুৰ বধ’, ‘বঘাসুৰ বধ’ আদি উল্লেখযোগ্য। তেওঁৰ ৰচনাত সহজ-সৰল ভাষা, হাস্যৰস আৰু গাঁৱলীয়া জীৱনৰ জীৱন্ত ছবি দেখা যায়।
৭। “দেখি পাৰ্বতীৰ মনে বিস্ময় মিলিল”—পাৰ্বতীৰ মনত কি বিস্ময় মিলিছিল?
উত্তৰঃ ভীমৰ অস্বাভাৱিক ভোজন দেখি পাৰ্বতী আচৰিত হৈছিল। তেওঁ বাৰে বাৰে কাঁহী ভৰাই ভাত দিলেও ভীমে মুহূৰ্ততে সকলো খাই পেলাইছিল। চৰুৰ ভাত-আঞ্জা শেষ হ’লেও ভীমৰ পেট নভৰাত পাৰ্বতীৰ মনত বিস্ময় জাগিছিল।
৮। “নচৰাওঁ গৰু মই যৈকৈ তৈকে যাওঁ”—ভীমে কিয় গৰু নচৰাওঁ বুলি কৈছিল?
উত্তৰঃ ভীমে দিনটো শিৱৰ গৰু চৰাইছিল, কিন্তু পেট ভৰাই খাব নাপাইছিল। পাৰ্বতীৰ ঘৰৰ সকলো অন্ন খোৱাৰ পাছতো তেওঁৰ ভোক নুগুচাত তেওঁ ক্ষুব্ধ হয়। সেইবাবেই আধাপেটীয়াকৈ থাকি গৰু চৰাব নোৱাৰে বুলি কৈ আন ঠাইলৈ গুচি যোৱাৰ কথা কৈছিল।
৯।
“একবাৰ কিৰিষি কৰিবে দিয়া মন।
ভিক্ষাৰ চাউলে জানা পেট নুপূৰয়।।”
—কোনে, কি প্ৰসংগত কথাষাৰ কৈছিল?
উত্তৰঃ কথাষাৰ পাৰ্বতীয়ে শিৱক কৈছিল।
ভীমে গৰখীয়া হিচাপে থাকিও পেট ভৰাই খাব নোপোৱাত শিৱক নানা কথা কৈ তিৰস্কাৰ কৰিছিল। এই কথাত পাৰ্বতী লজ্জিত হয়। ভিক্ষাৰ চাউলে সংসাৰৰ সকলোৰে পেট ভৰাব নোৱাৰি বুলি বুজি তেওঁ শিৱক এবাৰ কৃষিকৰ্ম কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰি এই কথাষাৰ কৈছিল।
১০।
“ত্ৰিশূলক ফাল কৰি হালক জুৰিয়ো।
এহিমতে কৃষি কাৰ্য বিধান কৰিয়ো।।”
—কোনে কি কাৰণে এই কথাষাৰ কৈছিল?
উত্তৰঃ কথাষাৰ পাৰ্বতীয়ে শিৱক কৈছিল।
শিৱে কৃষিকৰ্ম অতি কঠিন আৰু নিজৰ ওচৰত ধন-সা-সঁজুলি নাই বুলি কোৱাত পাৰ্বতীয়ে তেওঁক উপায় দেখুৱাইছিল। আনৰ পৰা প্রয়োজনীয় মাটি, কঠিয়া, নাঙল আৰু ম’হ সংগ্ৰহ কৰি নিজৰ ত্ৰিশূলক নাঙলৰ ফাল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি খেতি কৰিবলৈ পাৰ্বতীয়ে শিৱক পৰামৰ্শ দিছিল।
১১।
“তাত হস্তে খোবা-খোবি হুয়া উৎপন্ন।”
—কি পৰিস্থিতিত খোবা-খোবিৰ উৎপত্তি হ’ল?
উত্তৰঃ শিৱই পাৰ্বতীক ধাননি পথাৰলৈ যাবলৈ নিষেধ কৰিছিল। কিন্তু পাৰ্বতীয়ে কৌতূহল দমন কৰিব নোৱাৰি গোপনে পথাৰলৈ যায়। লহপহীয়া ধান দেখি বিস্ময়ত তেওঁৰ মুখৰ পৰা ‘উস্-আস্’ ধ্বনি ওলায়। কাব্যৰ লোককল্পনা অনুসৰি সেই ধ্বনিৰ পৰাই খোবা-খোবি নামৰ এহাল ভূত-ভূতনীৰ উৎপত্তি হয় আৰু সিহঁতে ধাননি পুৰি নষ্ট কৰে।
১২।
“সি কাৰণে কিছু আহু কিছু ভৈলা শালি।”
—আহু আৰু শালি ধানৰ জন্মবৃত্তান্ত চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ দ্বিতীয়বাৰ শিৱৰ খেতিৰ ধান চপোৱাৰ পাছত ভীমে মাত্ৰ তিনিমুঠি ধান দেখি শিৱক উপহাস কৰে। পাৰ্বতীয়েও খং কৰাত শিৱই ৰাগতে ধানত জুই লগাই দিয়ে। সাত দিন পাছত কমণ্ডলুৰ পানীৰে জুই নুমুৱাওঁতে কিছু ধান আধাপোৰা আৰু কিছু নোপোৰাকৈ থাকে। লোককল্পনা অনুসৰি আধাপোৰা ধানৰ পৰা আহু আৰু নোপোৰা ধানৰ পৰা শালি ধানৰ উৎপত্তি হয়।
১৩।
“দুষ্কৰ কৃষিক মই কৰিবো কিমত।
নাই কড়াকড়ি ধন মোহৰ ঘৰত।।”
—কথাষাৰ কোনে কাক কৈছিল? পাছত কৃষিকৰ্ম কেনেদৰে কৰিলে?
উত্তৰঃ কথাষাৰ শিৱে পাৰ্বতীক কৈছিল।
পাৰ্বতীয়ে কৃষিকৰ্ম কৰিবলৈ কোৱাত শিৱে নিজৰ ঘৰত ধন আৰু সা-সঁজুলি নথকাৰ কথা কৈ কৃষিকৰ্ম অসম্ভৱ বুলি ভাবিছিল। পাছত পাৰ্বতীৰ পৰামৰ্শমতে বিভিন্নজনৰ পৰা মাটি, কঠিয়া, নাঙল আৰু ম’হ আনি, ত্ৰিশূলক ফাল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি শিৱই মাটি চহ কৰি ধান খেতি কৰিছিল।
১৪।
“কি কৰিবে কৃষি আই ভঙুৱা শংকৰ।
কৈত শুনি আছাহা চহকী ভিক্ষুকৰ।।”
—কথাখিনি কোনে কাক কৈছিল? এনেদৰে কিয় কৈছিল?
উত্তৰঃ কথাখিনি ভীমে পাৰ্বতীক কৈছিল।
ধান কাটিবলৈ গৈ ভীমে গোটেই পথাৰৰ ধান নিজৰ বৃহৎ মুঠিত মাত্ৰ তিনিমুঠি হোৱা দেখি শিৱৰ কৃষিকৰ্মক উপহাস কৰিছিল। শিৱ ভিক্ষা কৰি খোৱা আৰু ভাং খাই সময় কটোৱা মানুহ; এনে ভিক্ষাৰী কেনেকৈ চহকী কৃষক হ’ব পাৰে—এই ব্যঙ্গ প্ৰকাশ কৰিবলৈ ভীমে কথাষাৰ কৈছিল।
অতি চমু প্ৰশ্নোত্তৰ
১৫। কবি ৰাম সৰস্বতী কোন যুগৰ কবি?
উত্তৰঃ বৈষ্ণৱ বা শংকৰী যুগৰ কবি।
১৬। ৰাম সৰস্বতীক কি নামেৰে জনা যায়?
উত্তৰঃ অসমীয়া ব্যাস।
১৭। ‘শিৱৰ কৃষি কৰ্ম’ কোনখন কাব্যৰ পৰা লোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ ‘ভীম চৰিত’ৰ পৰা।
১৮। ‘ভীম চৰিত’ কোন শ্ৰেণীৰ কাব্য?
উত্তৰঃ বধকাব্য।
১৯। ৰাম সৰস্বতীৰ এখন বধকাব্যৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ ‘জংঘাসুৰ বধ’।
২০। ‘বৃকোদৰ’ বুলি কাক বুজোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ ভীমক।
২১। ‘বাসৱ’ কোন?
উত্তৰঃ ইন্দ্ৰ।
২২। খোবা-খোবি কি?
উত্তৰঃ অসমীয়া লোকবিশ্বাসত পথাৰত থকা এহাল ভূত-ভূতনী।
২৩। শিৱৰ ঘৰত গৰখীয়া কোন আছিল?
উত্তৰঃ ভীম।
২৪। শিৱৰ বাহন কি?
উত্তৰঃ বৃষভ।
২৫। শিৱই নাঙলৰ ফাল হিচাপে কি ব্যৱহাৰ কৰিছিল?
উত্তৰঃ ত্ৰিশূল।
২৬। ভীমে ধান কাটি কিমান মুঠি কৰিছিল?
উত্তৰঃ তিনিমুঠি।
২৭। শিৱই ধানৰ জুই কিহেৰে নুমুৱাইছিল?
উত্তৰঃ কমণ্ডলুৰ পানীৰে।
২৮। শিৱৰ খেতিৰ পৰা কোন দুবিধ ধানৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি কোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ আহু আৰু শালি ধান।
শব্দাৰ্থ
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| বৃষভ | ষাঁড় গৰু |
| বৃকোদৰ | ভীম |
| ব্যঞ্জন | আঞ্জা |
| জুলী | মোনা |
| আচান্ত | খোৱাৰ পাছত মুখ ধোৱা |
| পঞ্চা | পঠোৱা |
| উড়ি | উৰাল |
| পঞ্চামৃত | পাঁচবিধ অমৃত |
| আৱ | চিঞৰ-বাখৰ |
| দুষ্কৰ | অতি কঠিন |
| বাসৱ | ইন্দ্ৰ |
| কিৰিষি | কৃষি |
| ফাল | নাঙলৰ মাটি ফাল কৰা অংশ |
| কমণ্ডলু | সন্ন্যাসীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা পানী ৰখা পাত্ৰ |
| কঠিয়া | ৰোপণৰ বাবে তৈয়াৰ কৰা ধানৰ পুলি |
| তিৰস্কাৰ | গালি বা নিন্দা |
| লহপহ | ঘন আৰু সুন্দৰভাৱে বাঢ়ি উঠা |
বহু বিকল্পধৰ্মী প্ৰশ্ন (MCQ)
১। ‘শিৱৰ কৃষি কৰ্ম’ৰ কবি কোন?
(ক) হেম সৰস্বতী
(খ) ৰাম সৰস্বতী
(গ) মাধৱদেৱ
(ঘ) শংকৰদেৱ
উত্তৰঃ (খ) ৰাম সৰস্বতী
২। ‘শিৱৰ কৃষি কৰ্ম’ কোন কাব্যৰ অংশ?
(ক) প্ৰহ্লাদ চৰিত্ৰ
(খ) ভীম চৰিত
(গ) কীৰ্তন ঘোষা
(ঘ) ৰামায়ণ
উত্তৰঃ (খ) ভীম চৰিত
৩। শিৱৰ ঘৰত গৰখীয়া কোন আছিল?
(ক) গণেশ
(খ) কাৰ্তিক
(গ) ভীম
(ঘ) অৰ্জুন
উত্তৰঃ (গ) ভীম
৪। ভীমে কিয় অসন্তুষ্ট হৈছিল?
(ক) গৰু নাছিল
(খ) পেট ভৰাই খাব নাপাইছিল
(গ) ধান নাছিল
(ঘ) ঘৰ নাছিল
উত্তৰঃ (খ) পেট ভৰাই খাব নাপাইছিল
৫। পাৰ্বতীয়ে শিৱক কি কৰিবলৈ কৈছিল?
(ক) যুদ্ধ কৰিবলৈ
(খ) খেতি কৰিবলৈ
(গ) বনলৈ যাবলৈ
(ঘ) গৰু বিক্ৰী কৰিবলৈ
উত্তৰঃ (খ) খেতি কৰিবলৈ
৬। শিৱই নাঙলৰ ফাল হিচাপে কি ব্যৱহাৰ কৰিছিল?
(ক) ডম্বৰু
(খ) ত্ৰিশূল
(গ) কমণ্ডলু
(ঘ) ধনু
উত্তৰঃ (খ) ত্ৰিশূল
৭। ‘বাসৱ’ কোন?
(ক) যম
(খ) কুবেৰ
(গ) ইন্দ্ৰ
(ঘ) বলৰাম
উত্তৰঃ (গ) ইন্দ্ৰ
৮। খোবা-খোবি কি?
(ক) এহাল চৰাই
(খ) এহাল ভূত-ভূতনী
(গ) ধানৰ জাত
(ঘ) কৃষিৰ সঁজুলি
উত্তৰঃ (খ) এহাল ভূত-ভূতনী
৯। ভীমে ধান কাটি কিমান মুঠি কৰিছিল?
(ক) একমুঠি
(খ) দুমুঠি
(গ) তিনিমুঠি
(ঘ) চাৰিমুঠি
উত্তৰঃ (গ) তিনিমুঠি
১০। ধানত কোনে জুই লগাইছিল?
(ক) ভীমে
(খ) পাৰ্বতীয়ে
(গ) শিৱই
(ঘ) গণেশে
উত্তৰঃ (গ) শিৱই
১১। জুই কিহেৰে নুমুওৱা হৈছিল?
(ক) বৰষুণেৰে
(খ) নদীৰ পানীৰে
(গ) কমণ্ডলুৰ পানীৰে
(ঘ) কুঁৱাৰ পানীৰে
উত্তৰঃ (গ) কমণ্ডলুৰ পানীৰে
১২। আহু আৰু শালি কিহৰ জাত?
(ক) গম
(খ) ধান
(গ) মাহ
(ঘ) সৰিয়হ
উত্তৰঃ (খ) ধান
১৩। ৰাম সৰস্বতীক কি বুলি কোৱা হয়?
(ক) অসমীয়া কালিদাস
(খ) অসমীয়া ব্যাস
(গ) কবিৰত্ন
(ঘ) কবিশেখৰ
উত্তৰঃ (খ) অসমীয়া ব্যাস
১৪। ‘বৃকোদৰ’ কোনৰ আন এটা নাম?
(ক) শিৱ
(খ) ভীম
(গ) ইন্দ্ৰ
(ঘ) গণেশ
উত্তৰঃ (খ) ভীম
১৫। কবিতাটোৰ প্ৰধান পটভূমি কি?
(ক) ৰাজসভা
(খ) যুদ্ধক্ষেত্ৰ
(গ) অসমীয়া গাঁৱলীয়া জীৱন
(ঘ) নগৰীয়া জীৱন
উত্তৰঃ (গ) অসমীয়া গাঁৱলীয়া জীৱন
১৬। কবিতাংশত শিৱক মূলত কোন ৰূপত দেখুওৱা হৈছে?
(ক) ৰজা
(খ) যোদ্ধা
(গ) কৃষক-গৃহস্থ
(ঘ) শিক্ষক
উত্তৰঃ (গ) কৃষক-গৃহস্থ
১৭। শিৱৰ কৃষিকৰ্মৰ আৰম্ভণিৰ মূল কাৰণ কি?
(ক) ধন লাভ
(খ) ভীমৰ খাদ্য সমস্যাৰ সমাধান
(গ) ৰাজআদেশ
(ঘ) যুদ্ধৰ প্ৰস্তুতি
উত্তৰঃ (খ) ভীমৰ খাদ্য সমস্যাৰ সমাধান
১৮। পাৰ্বতীৰ মুখৰ কোন ধ্বনিৰ লগত খোবা-খোবিৰ উৎপত্তি জড়িত?
(ক) হৰি-হৰি
(খ) উস্-আস্
(গ) জয়-জয়
(ঘ) হায়-হায়
উত্তৰঃ (খ) উস্-আস্
১৯। ‘ব্যঞ্জন’ শব্দৰ অৰ্থ কি?
(ক) ভাত
(খ) আঞ্জা
(গ) পানী
(ঘ) পিঠা
উত্তৰঃ (খ) আঞ্জা
২০। ‘দুষ্কৰ’ শব্দৰ অৰ্থ কি?
(ক) সহজ
(খ) আনন্দদায়ক
(গ) কঠিন
(ঘ) সৰু
উত্তৰঃ (গ) কঠিন
Teacher Generate Question Answer
দীঘল প্ৰশ্নোত্তৰ
শিৱৰ কৃষিকাৰ্য — পাঠভিত্তিক প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ
১ ভীমক ভাত খুৱাবলৈ গৈ পাৰ্বতীৰ অৱস্থা কি হৈছিল? বৰ্ণনা কৰা।
শিৱৰ ঘৰত ভীম গৰখীয়া হিচাপে আছিল। ভীমে বহুত খাইছিল; কিন্তু ভিক্ষা কৰি অনা খাদ্যৰে তেওঁৰ পেট ভৰাব পৰা নগৈছিল। এদিন দুপৰীয়া গৰু চৰাই আহি ভীমে কাৰ্তিক আৰু গণেশৰ সৈতে ভাত খাবলৈ বহিল।
পাৰ্বতীয়ে কাঁহীত ভাত দি আঞ্জা আনিবলৈ গৈছিল। আঞ্জা লৈ উভতি আহি তেওঁ দেখিলে যে কাঁহীত ভাত নাই। পাৰ্বতীয়ে কাঁহীত ভাত দিয়াৰ লগে লগে ভীমে একে গৰাহতে সেই ভাত খাই পেলাইছিল। তিনি-চাৰিবাৰকৈ ভাত দিয়াৰ পাছতো ভীমৰ পেট নভৰিল। সেয়ে তেওঁ পাৰ্বতীক পুনৰ ভাত দিবলৈ ক’লে।
চৰুৰ ভাত শেষ হোৱাত পাৰ্বতীয়ে লাজতে ভীমৰ ওচৰলৈ ওলাই নাহিল। পাৰ্বতীয়ে আঞ্জা-ভাত নিদিয়াত ভীমে হাত ধুই উঠি আহিল। তাৰ পাছত ভিক্ষাৰ জোলোঙাত কিবা খোৱা বস্তু থাকিলে দিবলৈ পাৰ্বতীক অনুৰোধ কৰিলে।
পাৰ্বতীয়ে ঘৰত একো নাই বুলি কোৱাত ভীমে খঙেৰে ক’লে যে তেওঁলোকৰ ঘৰত তেওঁ খোৱা-বোৱাত যথেষ্ট কষ্ট পাইছে আৰু সদায় আধাপেটীয়াকৈ থাকিবলগীয়া হৈছে। সেয়ে তেওঁ সেই ঘৰত আৰু নাথাকি আন ঠাইলৈ গুচি যাব। ভীমৰ এই কথা শুনি পাৰ্বতী অত্যন্ত লজ্জিত হ’ল।
২ কি পৰিস্থিতিত শিৱই খেতি কৰিবলৈ সন্মত হৈছিল? শিৱৰ কৃষিকৰ্মৰ এটি বৰ্ণনা দিয়া।
শিৱৰ ঘৰত ভীম গৰখীয়া হিচাপে আছিল। ভীমে বহুত খাইছিল; কিন্তু ভিক্ষা কৰি অনা খাদ্যৰে তেওঁৰ পেট ভৰাব পৰা নগৈছিল। এদিন দুপৰীয়া গৰু চৰাই আহি ভীমে কাৰ্তিক আৰু গণেশৰ সৈতে ভাত খাবলৈ বহিল।
পাৰ্বতীয়ে কাঁহীত ভাত দি আঞ্জা আনিবলৈ যাওঁতেই ভীমে সকলো ভাত খাই পেলাইছিল। তিনি-চাৰিবাৰকৈ ভাত দিয়াৰ পাছতো ভীমৰ পেট নভৰিল। কিন্তু চৰুৰ ভাত শেষ হৈ যোৱাত পাৰ্বতীয়ে তেওঁক পুনৰ ভাত দিব নোৱাৰিলে।
ভীমে খঙেৰে ক’লে যে শিৱৰ ঘৰত তেওঁ সদায় আধাপেটীয়াকৈ থাকিবলগীয়া হয়। সেয়ে তেওঁ সেই ঘৰত আৰু নাথাকে আৰু আন ঠাইলৈ গুচি যাব। ভীমৰ কথা শুনি পাৰ্বতী অত্যন্ত লজ্জিত হ’ল।
শিৱই নিজৰ ত্ৰিশূলডালকে নাঙলৰ ফাল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি হাল জুৰিলে আৰু খেতি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। এনেদৰেই শিৱৰ কৃষিকাৰ্যৰ আৰম্ভণি হৈছিল।
৩ শিৱৰ খেতি কেনেদৰে নষ্ট হৈছিল? ইয়াৰ পৰিণতি কি হ’ল?
ভীমৰ টান কথা শুনি পাৰ্বতীয়ে শিৱক খেতি কৰিবলৈ কৈছিল। পাৰ্বতীৰ কথা অনুসৰি শিৱই বিভিন্নজনৰ পৰা বীজ সংগ্ৰহ কৰি খেতি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। খেতি বৰ ভাল হৈছিল। কিন্তু শিৱই পাৰ্বতীক খেতিডৰা চাবলৈ যাবলৈ নিষেধ কৰিছিল।
পাৰ্বতীৰ খেতিডৰা চাবলৈ বৰ মন গৈ আছিল। সেয়ে এদিন তেওঁ খেতি চাবলৈ গ’ল। লহপহীয়া খেতিডৰা দেখি পাৰ্বতী আচৰিত হ’ল আৰু তেওঁৰ মুখৰ পৰা ‘উচ্’ আৰু ‘আচ্’ শব্দ দুটা ওলাল। সেই শব্দ দুটাৰ পৰা ওলোৱা জুইৰ ফিৰিঙতিয়ে খেতিডৰা পুৰি পেলালে। এই দৃশ্য দেখি পাৰ্বতী ভয় খালে আৰু ঘৰলৈ উভতি আহি মনে মনে থাকিল।
পিছত নিজৰ দোষ স্বীকাৰ কৰি পাৰ্বতীয়ে শিৱক পুনৰ খেতি কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। পাৰ্বতীৰ অনুৰোধত শিৱই পুনৰ খেতি কৰিলে আৰু এইবাৰো খেতি বৰ ভাল হ’ল। খেতি চপোৱাৰ সময়ত শিৱই ভীমক ধান কাটি আনিবলৈ পঠিয়ালে।
সেয়া দেখি ভীমে—“ভঙুৱা শংকৰে কি খেতি কৰিলে!” বুলি হাঁহিবলৈ ধৰিলে। ভীমৰ মুঠিৰে মাত্ৰ তিনিমুঠি ধানহে হ’ল। তাকে দেখি পাৰ্বতীয়ে শিৱৰ ওপৰত খং কৰিলে। পাৰ্বতীয়ে খং কৰা দেখি শিৱৰো খং উঠিল আৰু তেওঁ সকলো ধান জ্বলাই দিলে।
সেইবাবে আধাপোৰা ধানক ‘আহু’ আৰু একেবাৰে নোপোৰাকৈ থকা ধানক ‘শালি’ বুলি কোৱা হয়। এয়াই শিৱৰ খেতি নষ্ট হোৱাৰ পৰিণতি।
৪ পাঠটিৰ মাজেদি শিৱৰ লৌকিক ৰূপটো কিদৰে ফুটি ওলাইছে? বৰ্ণনা কৰা।
কাব্যপুথিখনত শিৱক খেতিয়কৰূপে আৰু ভীমক গৰখীয়াৰূপে কল্পনা কৰা হৈছে। ইয়াৰ মাজেৰে অসমীয়া লৌকিক সমাজৰ এখন সুন্দৰ প্ৰতিচ্ছবি প্ৰকাশ পাইছে। কবিয়ে সমগ্ৰ কাব্যখনত বিমল হাস্যৰসৰ সৃষ্টি কৰি জনসাধাৰণক আনন্দ দিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছে।
ইয়াত শিৱক কেৱল দেৱতাৰূপে দেখুওৱা হোৱা নাই। তেওঁক এজন সাধাৰণ গৃহস্থৰ দৰে অভাৱ-অনাটনৰ মাজত জীৱন নিৰ্বাহ কৰা, পৰিয়ালৰ সমস্যা সমাধান কৰা আৰু খেতি-বাতিত জড়িত হোৱা চৰিত্ৰৰূপে উপস্থাপন কৰা হৈছে।
শিৱৰ ঘৰত থকা গৰখীয়া ভীমক ভিক্ষা কৰি অনা খাদ্যৰে পেট ভৰাই খুৱাব নোৱাৰাত পাৰ্বতী লজ্জিত হৈছিল। পাৰ্বতীৰ অনুৰোধত শিৱই বিভিন্নজনৰ পৰা বীজ সংগ্ৰহ কৰি খেতি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ ত্ৰিশূলডালকে নাঙলৰ ফাল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ইয়াৰ মাজেৰে শিৱৰ পৰিশ্ৰমী কৃষকসুলভ ৰূপ প্ৰকাশ পাইছে।
পাৰ্বতীৰ ভুলত প্ৰথমবাৰৰ খেতি নষ্ট হোৱাৰ পাছতো শিৱই তেওঁৰ অনুৰোধত পুনৰ খেতি কৰিছিল। কিন্তু ধান চপোৱাৰ পাছত পাৰ্বতীয়ে খং কৰাত শিৱই খঙেৰে সকলো ধান জ্বলাই দিছিল। পিছত পাৰ্বতীৰ অনুৰোধতে তেওঁ কমণ্ডলুৰ পানীৰে জুই নুমুৱাইছিল।
এনেদৰে অভাৱ, খং, অভিমান, পৰিশ্ৰম, দাম্পত্য জীৱন আৰু কৃষিকৰ্মৰ মাজেৰে পাঠটিত শিৱৰ দৈৱিক ৰূপৰ পৰিৱৰ্তে এজন সাধাৰণ অসমীয়া গৃহস্থ আৰু খেতিয়কৰ লৌকিক ৰূপ সুন্দৰভাৱে ফুটি উঠিছে।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post