মিলন
(ক) অতি চমু প্ৰশ্নোত্তৰ
১। নলিনীবালা দেৱীক কি কবিৰূপে জনা যায়?
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱীক অসমীয়া সাহিত্যত ৰহস্যবাদী বা অতীন্দ্ৰিয়বাদী কবি হিচাপে জনা যায়।
২। নলিনীবালা দেৱীৰ আত্মজীৱনীখনিৰ নাম কি?
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱীৰ আত্মজীৱনীখনিৰ নাম ‘এৰি অহা দিনবোৰ’।
৩। ‘জাগৃতি’ কাব্যগ্ৰন্থখনৰ মাজেৰে কবিৰ কি মনোভাৱ প্ৰকাশ পাইছে?
উত্তৰঃ ‘জাগৃতি’ কাব্যগ্ৰন্থখনৰ মাজেৰে কবিৰ স্বদেশপ্ৰেমৰ মনোভাৱ প্ৰকাশ পাইছে।
৪। ‘মিলন’ কবিতাটিত কবিয়ে ‘তোমাৰ’ বুলি কাক বুজাইছে?
উত্তৰঃ ‘মিলন’ কবিতাটিত কবিয়ে ‘তোমাৰ’ বুলি তেওঁৰ পৰম আৰাধ্য ভগৱান বা পৰম সত্তাক বুজাইছে।
৫। নলিনীবালা দেৱীয়ে কোনখন কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰিছিল?
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱীয়ে ‘অলকানন্দা’ কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৬৮ চনত সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
(খ) চমু প্ৰশ্নোত্তৰ
১। নলিনীবালা দেৱীয়ে ৰচনা কৰা দুখন জীৱনীৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱীয়ে ৰচনা কৰা দুখন জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ হ’ল—
১. স্মৃতিতীৰ্থ
২. বিশ্বদীপা
২। কবিৰ পৰম আৰাধ্যজনে আহি নিতে তেওঁক কেনেকৈ দৰ্শন দিয়ে?
উত্তৰঃ কবিৰ পৰম আৰাধ্যজনে বাহ্যিক ৰূপত নহয়, কবিৰ মানসৰ তীৰে তীৰে, সপোনে-দিঠকে আৰু হৃদয়ৰ গভীৰ অনুভূতিৰ মাজেৰে তেওঁক দৰ্শন দিয়ে। কবিয়ে নিজৰ অন্তৰৰ নিজান কোণত সদায় তেওঁৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰে।
৩। কবিয়ে ‘আছা মোৰ নিজান কোণত’ বুলি কাৰ কথা বুজাইছে?
উত্তৰঃ ‘আছা মোৰ নিজান কোণত’ কথাষাৰেৰে কবিয়ে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্য ভগৱানৰ কথা বুজাইছে। কবিৰ মতে, সেই পৰম সত্তা দূৰৈত নহয়; তেওঁ কবিৰ হৃদয়ৰ গভীৰ আৰু নিৰ্জন কোণতে সদায় বিৰাজমান।
৪। কোনে নিয়ৰৰ মালা গাঁথি ৰাতিপুৱা কবিক দেখা দিয়েহি?
উত্তৰঃ ঊষাই সোণালী সাজ পিন্ধি নিয়ৰৰ মালা গাঁথি ৰাতিপুৱা কবিক দেখা দিয়েহি। এই প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যৰ মাজতো কবিয়ে পৰম আৰাধ্যজনৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰে।
৫। ভাগৰুৱা হৈ টোপনিৰ কোলাত থাকিলে কবিয়ে কাক দেখা পায়?
উত্তৰঃ ভাগৰুৱা হৈ টোপনিৰ কোলাত আশ্ৰয় ল’লে কবিয়ে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্য ভগৱানক মানসৰ কল্প-কাননত দেখা পায়।
(গ) দীঘল প্ৰশ্নোত্তৰ
১। নলিনীবালা দেৱীৰ কবিতাসমূহৰ মাজেৰে মূলতঃ কি ভাবধাৰা প্ৰকাশ পাইছে? তোমাৰ পাঠটিৰ আধাৰত আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱীৰ কবিতাসমূহৰ মাজেৰে মূলতঃ আধ্যাত্মিক, ৰহস্যবাদী আৰু অতীন্দ্ৰিয়বাদী ভাবধাৰা প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁৰ কবিতাত ভগৱানৰ প্ৰতি গভীৰ অনুৰাগ, আত্মাৰ মুক্তিৰ আকুলতা আৰু মানৱ জীৱনৰ দুখ-বেদনাৰ আধ্যাত্মিক ৰূপান্তৰ দেখা যায়।
ব্যক্তিগত জীৱনত পোৱা শোক, দুখ আৰু বিচ্ছেদে কবিক হতাশ কৰি পেলোৱাৰ পৰিৱৰ্তে অধিক অন্তৰ্মুখী কৰি তোলে। তেওঁ সেই দুখ-বেদনাক ভাৰতীয় ধৰ্ম আৰু দৰ্শনৰ আলোকে উপলব্ধি কৰি পৰম সত্তাৰ সান্নিধ্যত মানসিক শান্তি বিচাৰে।
‘মিলন’ কবিতাটোত কবিয়ে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্যজনক কোনো বাহ্যিক মূৰ্তি বা নিৰ্দিষ্ট স্থানত সীমাবদ্ধ কৰি দেখা নাই। সপোন, ধ্যান, জোনাকী পোহৰ, তৰাভৰা আকাশ, গধূলি, ঊষা, নিয়ৰ আৰু নিজৰ হৃদয়ৰ গভীৰ কোণ—সকলোতে তেওঁ সেই পৰমজনৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰে।
সেয়ে নলিনীবালা দেৱীৰ কবিতাত ভগৱৎপ্ৰেম, আত্মবোধ, প্ৰকৃতি-চেতনা আৰু জীৱাত্মাৰ সৈতে পৰমাত্মাৰ মিলনৰ আকুলতা একেলগে প্ৰকাশ পাইছে। এই গভীৰ আধ্যাত্মিকতাই তেওঁৰ কবিতাক স্বকীয় মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছে।
২। ‘মিলন’ কবিতাটিত কবিয়ে কাৰ লগত কাৰ মিলন হোৱাৰ কথা বুজাইছে? আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ ‘মিলন’ কবিতাটিত কবিয়ে নিজৰ আত্মাৰ সৈতে পৰম আৰাধ্য পৰমাত্মাৰ মিলন হোৱাৰ কথা বুজাইছে। এই মিলন কোনো পাৰ্থিৱ বা শাৰীৰিক মিলন নহয়; ই সম্পূৰ্ণ আত্মিক আৰু আধ্যাত্মিক মিলন।
কবিয়ে তেওঁৰ পৰমজনক দূৰৱৰ্তী শক্তি হিচাপে নেদেখে। তেওঁ অনুভৱ কৰে যে সেই পৰম সত্তা তেওঁৰ অন্তৰৰ নিজান কোণত সদায় বিৰাজমান। সপোনে-দিঠকে, নিশাৰ জোনাকী পোহৰত, তৰাভৰা আকাশত, গধূলিৰ ম্লান পৰিৱেশত, ধ্যানৰ নিস্তব্ধতাত আৰু পুৱাৰ প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্যত কবিয়ে পৰমজনৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰে।
দিনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা গভীৰ নিশাৰ টোপনিলৈকে এই সান্নিধ্য কেতিয়াও বিচ্ছিন্ন নহয়। কবিৰ আত্মা যেন সদায় পৰমাত্মাৰ সৈতে এক অদৃশ্য বন্ধনেৰে যুক্ত হৈ থাকে।
সেয়েহে ‘মিলন’ কবিতাটোৰ ‘মিলন’ হৈছে জীৱাত্মা আৰু পৰমাত্মাৰ চিৰন্তন আধ্যাত্মিক একাত্মতা।
৩। কবিয়ে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্যজনক ক’ত কেনেকৈ নিতে দেখা পায় বুলি কৈছে, চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ কবিয়ে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্যজনক কোনো বিশেষ স্থান বা সময়ত সীমাবদ্ধ কৰি দেখা নাই। তেওঁ জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষণতে আৰু প্ৰকৃতিৰ নানা ৰূপৰ মাজত সেই পৰম সত্তাৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰে।
সপোনে-দিঠকে তেওঁ পৰমজনক নিজৰ হৃদয়ৰ নিজান কোণত দেখা পায়। গধূলিৰ ম্লান পোহৰ, নিশাৰ জোনাকী দীপালি, তৰাৰে ভৰা আকাশ আৰু ধ্যানমগ্ন নীৰৱ মুহূৰ্তত তেওঁৰ সান্নিধ্য অনুভৱ কৰে।
ভাগৰুৱা হৈ টোপনিৰ কোলাত পৰিলেও মানসৰ কল্প-কাননত কবিয়ে পৰম আৰাধ্যজনক দেখা পায়। পুৱতি নিশা ঊষাই সোণালী সাজ পিন্ধি নিয়ৰৰ মালা গাঁথি অহা প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্যৰ মাজতো কবি সেই পৰমজনৰ প্ৰকাশ অনুভৱ কৰে।
এইদৰে সপোন-দিঠক, জাগৰণ-নিদ্ৰা আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো মনোৰম ৰূপৰ মাজতে কবিয়ে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্যজনক নিতৌ উপলব্ধি কৰে।
৪। কবিয়ে ‘তোমাৰ লগত মোৰ অনন্ত মিলন’ বুলি কি বুজাইছে? ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰঃ ‘তোমাৰ লগত মোৰ অনন্ত মিলন’ কথাষাৰৰ মাজেৰে কবিয়ে তেওঁৰ আত্মা আৰু পৰম আৰাধ্য ভগৱানৰ মাজত থকা চিৰন্তন আৰু অবিচ্ছেদ্য আধ্যাত্মিক সম্পৰ্ক বুজাইছে।
এই মিলন সময়, স্থান বা বাহ্যিক ৰূপৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল নহয়। কবিয়ে পুৱা, গধূলি, নিশা, সপোন, টোপনি, ধ্যান আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো ৰূপতে পৰম সত্তাৰ সান্নিধ্য অনুভৱ কৰে। তেওঁৰ বাবে ভগৱান দূৰৈৰ কোনো অচিন শক্তি নহয়; তেওঁ কবিৰ অন্তৰৰেই এক অবিচ্ছেদ্য অংশ।
এই উপলব্ধি ক্ষণস্থায়ী নহয়। জীৱনৰ প্ৰতিটো মুহূৰ্ততে কবিৰ আত্মা পৰমাত্মাৰ সৈতে এক আধ্যাত্মিক বন্ধনত যুক্ত হৈ আছে। সেই চিৰস্থায়ী আত্মিক একাত্মতাকেই কবিয়ে ‘অনন্ত মিলন’ বুলি অভিহিত কৰিছে।
অতএব, ‘অনন্ত মিলন’ হৈছে কবিৰ জীৱাত্মা আৰু পৰমাত্মাৰ মাজৰ অক্ষয়, চিৰন্তন আৰু অতীন্দ্ৰিয় মিলন।
৫। ‘মিলন’ কবিতাটিৰ মাজেৰে কবিৰ আধ্যাত্মিক অনুভূতি কেনেদৰে প্ৰকাশ পাইছে, চমুকৈ আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ ‘মিলন’ কবিতাটিত কবি নলিনীবালা দেৱীৰ গভীৰ আধ্যাত্মিক অনুভূতি অতি মনোৰমভাৱে প্ৰকাশ পাইছে।
কবিৰ বাবে ভগৱান কোনো দূৰৱৰ্তী বা বাহ্যিক সত্তা নহয়। তেওঁ কবিৰ হৃদয়ৰ নিজান কোণত সদায় উপস্থিত। সপোনে-দিঠকে, জোনাকী নিশাত, তৰাভৰা আকাশত, গধূলিৰ নীৰৱতাত, ধ্যানৰ মুহূৰ্তত, পুৱাৰ ঊষা আৰু নিয়ৰৰ সৌন্দৰ্যত কবিয়ে সেই পৰম সত্তাক অনুভৱ কৰে।
এনে অনুভূতিৰ ফলত কবিৰ বাবে প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো দৃশ্যই ঈশ্বৰৰ উপস্থিতিৰ প্ৰতীক হৈ উঠে। আনকি গভীৰ টোপনিতো তেওঁৰ মানসৰ কল্প-কাননত পৰম আৰাধ্যজনৰ সান্নিধ্য অটুট থাকে।
ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে কবিৰ আধ্যাত্মিক অনুভূতি কোনো বিশেষ পূজা-পদ্ধতি বা আচাৰ-অনুষ্ঠানত সীমাবদ্ধ নহয়। ই তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ জীৱন আৰু অন্তৰজগতক আৱৰি থকা এক নিৰন্তৰ অনুভৱ।
সেয়েহে ‘মিলন’ কবিতাটিত ভগৱৎপ্ৰেম, আত্মিক সান্নিধ্য আৰু জীৱাত্মা-পৰমাত্মাৰ চিৰন্তন একাত্মতাৰ মাজেৰেই কবিৰ আধ্যাত্মিক অনুভূতি সুস্পষ্টভাৱে প্ৰকাশ পাইছে।
অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ
১। ‘মিলন’ কবিতাৰ কবি কোন?
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱী।
২। ‘মিলন’ কবিতাৰ মূল বিষয় কি?
উত্তৰঃ জীৱাত্মা আৰু পৰমাত্মাৰ আধ্যাত্মিক মিলন।
৩। কবিৰ পৰম আৰাধ্যজন ক’ত বিৰাজমান?
উত্তৰঃ কবিৰ হৃদয়ৰ নিজান কোণত আৰু সমগ্ৰ প্ৰকৃতিৰ মাজত।
৪। ‘অনন্ত মিলন’ কিহৰ প্ৰতীক?
উত্তৰঃ আত্মা আৰু পৰমাত্মাৰ চিৰস্থায়ী একাত্মতাৰ প্ৰতীক।
৫। কবিয়ে পৰমজনক সপোনত ক’ত অনুভৱ কৰে?
উত্তৰঃ নিজৰ মানসৰ কল্প-কাননত।
৬। ঊষাই কেনে সাজ পিন্ধি আহে?
উত্তৰঃ সোণালী সাজ পিন্ধি আহে।
৭। ঊষাই কি গাঁথি আহে?
উত্তৰঃ নিয়ৰৰ মালা গাঁথি আহে।
৮। নলিনীবালা দেৱীৰ কবিতাৰ এটা প্ৰধান বৈশিষ্ট্য কি?
উত্তৰঃ গভীৰ আধ্যাত্মিকতা আৰু অতীন্দ্ৰিয় অনুভূতি।
৯। ‘অলকানন্দা’ কি?
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱীৰ এখন কাব্যগ্ৰন্থ।
১০। ‘মিলন’ কবিতাত প্ৰকৃতিৰ ভূমিকা কি?
উত্তৰঃ প্ৰকৃতিৰ বিভিন্ন ৰূপৰ মাজেৰে কবিয়ে পৰম আৰাধ্যজনৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰিছে।
MCQ
১। ‘মিলন’ কবিতাৰ কবি কোন?
A) নলিনীবালা দেৱী
B) নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ
C) নলিনীবালা দেৱী
D) মামণি ৰয়ছম গোস্বামী
উত্তৰঃ A) নলিনীবালা দেৱী
২। নলিনীবালা দেৱীক কি কবি বুলি জনা যায়?
A) প্ৰকৃতি কবি
B) ৰহস্যবাদী বা অতীন্দ্ৰিয়বাদী কবি
C) বিদ্ৰোহী কবি
D) হাস্যৰসৰ কবি
উত্তৰঃ B) ৰহস্যবাদী বা অতীন্দ্ৰিয়বাদী কবি
৩। নলিনীবালা দেৱীৰ আত্মজীৱনী কোনখন?
A) বিশ্বদীপা
B) স্মৃতিতীৰ্থ
C) এৰি অহা দিনবোৰ
D) অলকানন্দা
উত্তৰঃ C) এৰি অহা দিনবোৰ
৪। ‘জাগৃতি’ কাব্যগ্ৰন্থত কোন মনোভাৱ প্ৰকাশ পাইছে?
A) ভক্তিভাৱ
B) মাতৃস্নেহ
C) প্ৰকৃতিপ্ৰেম
D) স্বদেশপ্ৰেম
উত্তৰঃ D) স্বদেশপ্ৰেম
৫। ‘মিলন’ কবিতাত ‘তোমাৰ’ বুলি কাক বুজোৱা হৈছে?
A) পৰম আৰাধ্য ভগৱানক
B) কবিৰ বন্ধুক
C) প্ৰকৃতিক
D) মাতৃক
উত্তৰঃ A) পৰম আৰাধ্য ভগৱানক
৬। নলিনীবালা দেৱীয়ে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা কোনখন গ্ৰন্থৰ বাবে লাভ কৰিছিল?
A) জাগৃতি
B) অলকানন্দা
C) সন্ধিয়াৰ সুৰ
D) সপোনৰ সুৰ
উত্তৰঃ B) অলকানন্দা
৭। নলিনীবালা দেৱীয়ে কিমান চনত সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰিছিল?
A) ১৯৬৫
B) ১৯৬৭
C) ১৯৬৮
D) ১৯৭০
উত্তৰঃ C) ১৯৬৮
৮। ‘মিলন’ কবিতাৰ মূল মিলন কিহৰ?
A) মানুহ আৰু প্ৰকৃতিৰ
B) দুটি মানুহৰ
C) দিন আৰু নিশাৰ
D) জীৱাত্মা আৰু পৰমাত্মাৰ
উত্তৰঃ D) জীৱাত্মা আৰু পৰমাত্মাৰ
৯। ‘আছা মোৰ নিজান কোণত’ কথাষাৰে কাক বুজাইছে?
A) পৰম আৰাধ্যজনক
B) কবিৰ মাতৃক
C) প্ৰকৃতিক
D) ঊষাক
উত্তৰঃ A) পৰম আৰাধ্যজনক
১০। নলিনীবালা দেৱীৰ দুখন জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ কোনকেইখন?
A) জাগৃতি আৰু অলকানন্দা
B) স্মৃতিতীৰ্থ আৰু বিশ্বদীপা
C) সপোনৰ সুৰ আৰু সন্ধিয়াৰ সুৰ
D) পৰশমণি আৰু জাগৃতি
উত্তৰঃ B) স্মৃতিতীৰ্থ আৰু বিশ্বদীপা
১১। পুৱা নিয়ৰৰ মালা গাঁথি কোনে আহে?
A) কবিয়ে
B) নিশাই
C) ঊষাই
D) সন্ধিয়াই
উত্তৰঃ C) ঊষাই
১২। ভাগৰুৱা হৈ টোপনিৰ কোলাত থাকিলে কবিয়ে কাক দেখা পায়?
A) ঊষাক
B) বন্ধুক
C) মাতৃক
D) পৰম আৰাধ্যজনক
উত্তৰঃ D) পৰম আৰাধ্যজনক
১৩। কবিয়ে পৰম আৰাধ্যজনক ক’ত অনুভৱ কৰে?
A) হৃদয়ৰ নিজান কোণত
B) কেৱল মন্দিৰত
C) কেৱল আকাশত
D) কেৱল সপোনত
উত্তৰঃ A) হৃদয়ৰ নিজান কোণত
১৪। ‘অনন্ত মিলন’ বুলি কিহক বুজোৱা হৈছে?
A) প্ৰকৃতিৰ পৰিৱৰ্তন
B) আত্মা আৰু পৰমাত্মাৰ চিৰন্তন মিলন
C) দিন-ৰাতিৰ মিলন
D) দুজন মানুহৰ মিলন
উত্তৰঃ B) আত্মা আৰু পৰমাত্মাৰ চিৰন্তন মিলন
১৫। ‘মিলন’ কবিতাত কোন ভাব বিশেষভাৱে প্ৰকাশ পাইছে?
A) বীৰভাব
B) হাস্যভাব
C) আধ্যাত্মিক ভাব
D) ৰৌদ্ৰভাব
উত্তৰঃ C) আধ্যাত্মিক ভাব
১৬। কবিয়ে পৰমজনৰ উপস্থিতি ক’ত অনুভৱ কৰে?
A) কেৱল নিশাত
B) কেৱল পুৱাত
C) কেৱল সপোনত
D) জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষণ আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজত
উত্তৰঃ D) জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষণ আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজত
১৭। ‘মিলন’ কবিতাৰ কেন্দ্ৰীয় সত্তা কোন?
A) পৰম আৰাধ্য ভগৱান
B) ঊষা
C) প্ৰকৃতি
D) কবিৰ বন্ধু
উত্তৰঃ A) পৰম আৰাধ্য ভগৱান
১৮। ‘স্মৃতিতীৰ্থ’ কি ধৰণৰ গ্ৰন্থ?
A) কাব্যগ্ৰন্থ
B) জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ
C) উপন্যাস
D) নাটক
উত্তৰঃ B) জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ
১৯। কবিয়ে পৰমজনক কিহৰ মাজেৰে অনুভৱ কৰে?
A) কেৱল যুক্তিৰে
B) কেৱল পাঠৰ মাধ্যমেৰে
C) সপোন, ধ্যান আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজেৰে
D) কেৱল পূজাৰ মাধ্যমেৰে
উত্তৰঃ C) সপোন, ধ্যান আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজেৰে
২০। ‘মিলন’ কবিতাৰ মূল সাৰকথা কি?
A) জীৱনৰ দুখ
B) স্বদেশপ্ৰেম
C) প্ৰকৃতি বৰ্ণনা
D) পৰম সত্তাৰ সৈতে চিৰন্তন আধ্যাত্মিক একাত্মতা
উত্তৰঃ D) পৰম সত্তাৰ সৈতে চিৰন্তন আধ্যাত্মিক একাত্মতা
Teacher Generate Question Answer
মিলন
(ক) অতি চমু প্ৰশ্নঃ
১। নলিনীবালা দেৱীক কি কবিৰূপে জনা যায়?
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱীক অসমীয়া সাহিত্যত ৰহস্যবাদী অথবা অতীন্দ্ৰিয়বাদী কবি হিচাপে জনাজাত।
২। নলিনীবালা দেৱীৰ আত্মজীৱনীখনিৰ নাম কি?
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱীৰ নিজা জীৱনৰ কাহিনী সন্নিৱিষ্ট গ্ৰন্থখনৰ নাম হ’ল ‘এৰি অহা দিনবোৰ’।
৩। ‘জাগৃতি’ কাব্য গ্রন্থখনৰ মাজেৰে কবিৰ কি মনোভাব প্রকাশ পাইছে?
উত্তৰঃ ‘জাগৃতি’ কাব্য সংকলনখনৰ মাজেৰে কবিয়ে নিজৰ দেশৰ প্ৰতি থকা প্ৰবল প্ৰেমৰ মনোভাৱ ব্যক্ত কৰিছে।
৪। ‘মিলন’ কবিতাটিত কবিয়ে ‘তোমাৰ’ বুলি কাক বুজাইছে?
উত্তৰঃ ‘মিলন’ শীৰ্ষক কবিতাটোত কবিয়ে ‘তোমাৰ’ বুলি তেওঁৰ পৰম আৰাধনাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু, অৰ্থাৎ পৰম ঈশ্বৰৰ কথা কৈছে।
৫। নলিনীবালা দেৱীয়ে কোনখন কাব্যগ্রন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰিছিল ?
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱীয়ে তেওঁৰ ‘অলকানন্দা’ নামৰ কাব্য সংকলনখনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমিৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
(খ) চমু প্ৰশ্নঃ
১। নলিনীবালা দেৱীয়ে ৰচনা কৰা দুখন জীৱনীৰ নাম লিখা।
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱীৰ দ্বাৰা ৰচিত দুখন জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ হ’ল— ‘স্মৃতিতীর্থ’ আৰু ‘বিশ্বদীপা’।
২। কবিৰ পৰম আৰাধ্যজনে আহি নিতে তেওঁক কেনেকৈ দর্শন দিয়ে ?
উত্তৰঃ কবিৰ পৰম আৰাধ্যজনে বাহ্যিক ৰূপত নহয়, বৰং কবিৰ মনৰ গভীৰতাৰ তীৰে তীৰে আহি দৰ্শন দিয়ে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে— কবিয়ে নিজৰ অন্তৰাত্মাৰ মাজতে আৰাধ্যজনৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰে। তেওঁ সপোন আৰু বাস্তৱৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি হৃদয়ৰ ভিতৰতেই পৰমজনৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে। এই আধ্যাত্মিক অনুভৱৰ জৰিয়তে কবিয়ে উপলব্ধি কৰে যে ঈশ্বৰ সদায় ভক্তৰ অন্তৰতেই বাস কৰে, আৰু অন্তৰৰ শুদ্ধ ভক্তি আৰু বিশ্বাসৰ জৰিয়তেই তেওঁৰ দৰ্শন সম্ভৱ হয়।
৩। কবিয়ে ‘আছা মোৰ নিজান কোণত’ বুলি কাৰ কথা বুজাইছে?
উত্তৰঃ ‘আছা মোৰ নিজান কোণত’ কথাষাৰেৰে কবিয়ে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্য ভগৱানৰ উপস্থিতিৰ কথা বুজাইছে।
৪। কোনে নিয়ৰৰ মালা গাঁথি ৰাতিপুৱা কবিক দেখা দিয়েহি ?
উত্তৰঃ কবিৰ পৰম আৰাধ্যজনে নিয়ৰৰ মালা গাঁথি পুৱাৰ সময়ত কবিক দৰ্শন দিয়ে।
৫। ভাগৰুৱা হৈ টোপনিৰ কোলাত থাকিলে কবিয়ে কাক দেখা পায়?
উত্তৰঃ ভাগৰুৱা হৈ টোপনিৰ কোলাত আশ্ৰয় ল’লে কবিয়ে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্য ভগৱানক দেখা পায়।
(গ) দীঘল প্রশ্ন।
১। নলিনীবালা দেৱীৰ কবিতাসমূহৰ মাজেৰে মূলতঃ কি ভাবধাৰা প্ৰকাশ পাইছে, তোমাৰ পাঠটিৰ আধাৰত আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ নলিনীবালা দেৱীৰ কবিতাসমূহৰ মাজেৰে মূলতঃ অতীন্দ্ৰিয়বাদী তথা আধ্যাত্মিক ভাবধাৰাৰ প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁৰ কাব্যত ভগৱানৰ প্ৰতি গভীৰ অনুৰাগ, আত্মাৰ মুক্তিৰ আকুলতা আৰু মানৱ জীৱনৰ দুখ-বেদনাৰ আধ্যাত্মিক ব্যাখ্যা স্পষ্ট ৰূপত ফুটি উঠিছে। ব্যক্তিগত জীৱনৰ সুখ-দুখ, বেদনাবোধ আৰু অন্তৰৰ ব্যাকুলতাই তেওঁৰ কবিতাত ভগৱৎ প্ৰেমৰ সৈতে একাত্ম হৈ এক গভীৰ ভাবগম্ভীৰতাৰ সৃষ্টি কৰিছে।
নলিনীবালা দেৱীয়ে ভাৰতীয় ধৰ্ম, সংস্কৃতি আৰু দাৰ্শনিক চিন্তাধাৰাৰ প্ৰতি থকা নিজৰ গভীৰ আস্থা আৰু নিষ্ঠা কবিতাৰ মাজেৰে প্ৰকাশ কৰিছে। জীৱনত লাভ কৰা দুখ-কষ্টসমূহক তেওঁ আধ্যাত্মিক দৃষ্টিকোণেৰে গ্ৰহণ কৰি মানসিক শক্তি আৰু শান্তি লাভ কৰাৰ পথ অনুসন্ধান কৰিছে। এই দুখ-বেদনাই তেওঁৰ কবিতাত নিৰাশাৰ পৰিৱৰ্তে আত্মশুদ্ধি আৰু ঈশ্বৰপ্ৰাপ্তিৰ আকাংক্ষা জন্ম দিছে।
এইদৰে ক’ব পাৰি যে নলিনীবালা দেৱীৰ কবিতাসমূহত অতীন্দ্ৰিয়বাদ, ভগৱৎ প্ৰেম, আত্মবোধ আৰু গভীৰ আধ্যাত্মিক চিন্তাৰ এক সুন্দৰ সংমিশ্ৰণ দেখা যায়, যিয়ে তেওঁৰ কবিতাক ভাবগম্ভীৰ আৰু অৰ্থবহ কৰি তুলিছে।
২। ‘মিলন’ কবিতাটিত কবিয়ে কাৰ লগত কাৰ মিলন হোৱাৰ কথা বুজাইছে আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ ‘মিলন’ কবিতাটিত কবিয়ে যাৰ কোনো পাৰ্থিৱ ৰূপ নাই, সেই নিৰাকাৰ পৰম আৰাধ্য পৰমব্ৰহ্মৰ সৈতে নিজৰ অন্তৰৰ আধ্যাত্মিক মিলনৰ কথা ব্যক্ত কৰিছে। কবিতাটোৰ মাজেৰে কবিয়ে দেখুৱাইছে যে সাধাৰণ চকুৰে দেখা নোপোৱা সেই পৰমজনক তেওঁ নিজৰ মনৰ গভীৰতম স্তৰত সদায় অনুভৱ কৰে। জোনাকী নিশা, তিৰবিৰাই থকা তৰা, সন্ধিয়াৰ পোহৰ অথবা ধ্যানমগ্ন অৱস্থাত— সকলো ঠাইতে কবিয়ে পৰম আৰাধ্যৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰে। পৰমজন যেন কবিৰ হৃদয়ত নিজৰ স্থায়ী বাসস্থান গঢ়ি লৈছে।
মাজনিশা যেতিয়া সমগ্ৰ জগত আৰু প্ৰাণীকূল গভীৰ নিদ্ৰাত নিমগ্ন থাকে, তেতিয়াও কবিৰ মনত পৰম আৰাধ্যৰ স্মৃতি আৰু উপলব্ধি জাগ্ৰত থাকে। পুৱাৰ নিৰ্জন, শান্ত প্ৰকৃতিৰ মাজতো কবিয়ে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্যজনক অনুভৱ কৰে। এইদৰে কবিয়ে জীৱনৰ প্ৰতিটো ক্ষণতে নিজৰ মন আৰু পৰম আৰাধ্যৰ মাজত এক অটুট সম্পৰ্ক অনুভৱ কৰে। কবিতাটোৰ মাজেৰে কবিৰ আত্মা আৰু পৰম আৰাধ্যৰ এনে একাত্মবোধৰ মিলনকেই গভীৰ আধ্যাত্মিক অনুভূতিৰে অংকন কৰা হৈছে।
৩। কবিয়ে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্যজনক ক’ত কেনেকৈ নিতে দেখা পায় বুলি কৈছে, চমুকৈ লিখা।
উত্তৰঃ কবিয়ে কৈছে যে তেওঁ তেওঁৰ পৰম আৰাধ্যজনক সদায় আৰু সকলো ঠাইতে দেখা পায়। পুৱা টোপনিৰ পৰা সাৰ পোৱাৰ পৰা ৰাতি গভীৰ নিদ্ৰালৈকে, গধূলিৰ আন্ধাৰত, সন্ধিয়াৰ আৰাধনাৰ সুৰত, নিশাৰ জোনাকী পোহৰত আৰু আকাশৰ তৰাবোৰৰ সৌন্দৰ্যৰ মাজতো তেওঁ নিজৰ পৰম আৰাধ্য ভগৱানক অনুভৱ কৰে। আনকি গভীৰ টোপনি আৰু সপোনতো কবিয়ে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্যজনৰ দৰ্শন লাভ কৰে বুলি কৈছে।
8। কবিয়ে ‘তোমাৰ লগত মোৰ অনন্ত মিলন’ বুলি কি বুজাইছে ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰঃ কবিয়ে ‘তোমাৰ লগত মোৰ অনন্ত মিলন’ বুলি কওঁতে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্যজনৰ সৈতে হোৱা নিৰৱচ্ছিন্ন আধ্যাত্মিক একাত্মতাক বুজাইছে। কবিয়ে পৰম আৰাধ্য ভগৱানৰ অস্তিত্ব পৃথিৱীৰ সকলো বস্তু আৰু পৰিৱেশৰ মাজতে অনুভৱ কৰে। নিশাৰ জোনাকী পোহৰ, গধূলিৰ ম্লান পোহৰ, সন্ধিয়াৰ আৰতিৰ সুৰ, সৌন্দৰ্য আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো ৰূপতেই তেওঁ ভগৱানৰ উপস্থিতি উপলব্ধি কৰে। পুৱা সাৰ পোৱা পৰা ৰাতি গভীৰ টোপনিলৈকে, সপোন আৰু বাস্তৱ— দুয়োটাতে কবিয়ে সদায় পৰম আৰাধ্যজনৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে। এইদৰে কবিৰ মন আৰু পৰম আৰাধ্যজনৰ মাজত গঢ় লৈ উঠা গভীৰ আধ্যাত্মিক একাত্মতাকেই কবিয়ে ‘অনন্ত মিলন’ বুলি অভিহিত কৰিছে।
৫। ‘মিলন’ কবিতাটিৰ মাজেৰে কবিৰ আধ্যাত্মিক অনুভূতি কেনেদৰে প্রকাশ পাইছে, চমুকৈ আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ কবিয়ে ‘তোমাৰ লগত মোৰ অনন্ত মিলন’ বুলি কওঁতে তেওঁৰ পৰম আৰাধ্যজনৰ সৈতে হোৱা নিৰৱচ্ছিন্ন আধ্যাত্মিক একাত্মতাক বুজাইছে। কবিয়ে পৰম আৰাধ্য ভগৱানৰ অস্তিত্ব পৃথিৱীৰ সকলো বস্তু আৰু পৰিৱেশৰ মাজতে অনুভৱ কৰে। নিশাৰ জোনাকী পোহৰ, গধূলিৰ ম্লান পোহৰ, সন্ধিয়াৰ আৰতিৰ সুৰ, সৌন্দৰ্য আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰতিটো ৰূপতেই তেওঁ ভগৱানৰ উপস্থিতি উপলব্ধি কৰে। পুৱা সাৰ পোৱা পৰা ৰাতি গভীৰ টোপনিলৈকে, সপোন আৰু বাস্তৱ— দুয়োটাতে কবিয়ে সদায় পৰম আৰাধ্যজনৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে। এইদৰে কবিৰ মন আৰু পৰম আৰাধ্যজনৰ মাজত গঢ় লৈ উঠা গভীৰ আধ্যাত্মিক একাত্মতাকেই কবিয়ে ‘অনন্ত মিলন’ বুলি অভিহিত কৰিছে।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post