আঘোণৰ কুঁৱলী

---

(ক) অতি চমু প্ৰশ্নোত্তৰ

১। কবি কেশৱ মহন্তই কোনখন কাব্যগ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰিছিল?

উত্তৰঃ কবি কেশৱ মহন্তই ‘মোৰ যে কিমান হেঁপাহ’ গ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।

২। কেশৱ মহন্তৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন গীতৰ পুথিৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ কেশৱ মহন্তৰ এখন গীতৰ পুথিৰ নাম ‘মোৰ যে কিমান হেঁপাহ’।

৩। ‘পছোৱা’ আলোচনী কোনগৰাকী সাহিত্যিকে সম্পাদনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ হেম বৰুৱাই ‘পছোৱা’ আলোচনী সম্পাদনা কৰিছিল।

৪। কেশৱ মহন্তই কোনখন আলোচনীত প্ৰথমতে কবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল?

উত্তৰঃ কেশৱ মহন্তই ‘জয়ন্তী’ আলোচনীত প্ৰথমে কবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।

৫। ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাটিত উল্লেখ থকা ‘সেউতী’ কোন?

উত্তৰঃ ‘সেউতী’ হ’ল কবিৰ মৰমৰ প্ৰেয়সী বা ভালপোৱাৰ পাত্ৰী।

---

(খ) চমু প্ৰশ্নোত্তৰ

১। ‘জয়ন্তী’ৰ কবিসকলৰ কবিতাৰ দুটা বৈশিষ্ট্য লিখা।

উত্তৰঃ ‘জয়ন্তী’ গোষ্ঠীৰ কবিসকলৰ কবিতাৰ দুটা উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য হ’ল—

১. তেওঁলোকৰ কবিতাত সাম্যবাদী আৰু প্ৰগতিশীল চিন্তাধাৰা প্ৰকাশ পাইছে।
২. কৃষক, শ্ৰমিক, বনুৱা আৰু সাধাৰণ মানুহৰ সুখ-দুখ, জীৱনসংগ্ৰাম আৰু সামাজিক বাস্তৱতা কবিতাৰ বিষয়বস্তু হৈ উঠিছে।

২। অসমীয়া কবিতাৰ আধুনিক যুগ সৃষ্টিত বিশেষ অৰিহণা যোগোৱা তিনিখন আলোচনীৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ অসমীয়া কবিতাৰ আধুনিক যুগৰ বিকাশত বিশেষ অৰিহণা যোগোৱা তিনিখন আলোচনী হ’ল—

১. জয়ন্তী
২. পছোৱা
৩. ৰামধেনু

৩। কেশৱ মহন্তৰ দুখন কবিতা-পুথিৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ কেশৱ মহন্তৰ দুখন কবিতা-পুথি হ’ল—

১. আমাৰ পৃথিৱী
২. আগন্তুক

৪। ‘আঘোণৰ পথাৰত কাম আৰু কাম’— কবিয়ে কি কামৰ বিষয়ে ইংগিত কৰিছে?

উত্তৰঃ কবিয়ে আঘোণ মাহত পথাৰত পকা ধান কটা, মুঠি কৰা, ডাঙৰি বন্ধা আৰু ধান চপোৱা আদি কামৰ ব্যস্ততাৰ কথা ইংগিত কৰিছে। এই সময়ত কৃষক আৰু দাৱনীসকলৰ কৰ্মব্যস্ত জীৱনৰ শেষ নাই।

৫। ‘উৰুলি’ আৰু ‘ৰাগি’ শব্দ দুটাৰ অৰ্থ লিখা।

উত্তৰঃ
উৰুলি — শুভকাৰ্যত তিৰোতাসকলে মুখেৰে উলিওৱা বিশেষ মঙ্গলধ্বনি।
ৰাগি — নিচা, মাদকতা বা গভীৰ অনুৰাগৰ আবেশ।

---

(গ) দীঘল প্ৰশ্নোত্তৰ

১। আঘোণৰ কুঁৱলীয়ে কবিক কিদৰে আমনি কৰিছে বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাটিত কুঁৱলী কেৱল প্ৰাকৃতিক দৃশ্য নহয়; ই কবিৰ অপ্ৰাপ্তি আৰু ব্যাকুলতাৰো এক প্ৰতীক।

আঘোণৰ সোণবৰণীয়া ধাননি পথাৰত দাৱনীসকলে হাঁহি-মাতি ধান কাটিছে। এই মনোমোহা পৰিৱেশে কবিৰ মনত তেওঁৰ প্ৰেয়সী সেউতীৰ স্মৃতি জগাই তোলে। কবিয়ে দাৱনীসকলৰ মাজত সেউতীক এবাৰ চাবলৈ ব্যাকুল হৈ পৰে।

কিন্তু ঘন কুঁৱলীয়ে পথাৰ, ধাননি আৰু দাৱনীসকলক ঢাকি ৰাখে। সেউতী পথাৰত আছে নে নাই, কবিয়ে ভালদৰে ধৰিব নোৱাৰে। কুঁৱলীয়ে যেন তেওঁৰ আৰু প্ৰেয়সীৰ মাজত এখন আৱৰণৰ সৃষ্টি কৰিছে।

প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য উপভোগ কৰা আৰু প্ৰেয়সীক এবাৰ দেখাৰ কবিৰ হেঁপাহ এই কুঁৱলীৰ কাৰণে অপূৰ্ণ হৈ ৰয়। ফলত তেওঁৰ মনত বিষাদ, হতাশা আৰু অপ্ৰাপ্তিৰ অনুভূতি জন্মে।

সেয়েহে আঘোণৰ কুঁৱলীয়ে কবিৰ বাহ্যিক দৃষ্টিক বাধা দিয়াৰ লগতে তেওঁৰ অন্তৰৰ প্ৰেমৰ আকুলতাকো অধিক তীব্ৰ কৰি তুলিছে।

২। আঘোণৰ পথাৰৰ মন-পৰশা চিত্ৰ ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ত কেনেদৰে প্ৰকাশ পাইছে আলোচনা কৰা।

উত্তৰঃ ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাটিত কেশৱ মহন্তই আঘোণ মাহৰ অসমৰ গ্ৰাম্য পথাৰৰ এক অত্যন্ত সজীৱ আৰু মন-পৰশা ছবি অংকন কৰিছে।

আঘোণ মাহত পথাৰ পকা সোণবৰণীয়া ধানেৰে ভৰি উঠে। এই সময়ত দাৱনীসকল কাঁচি লৈ পথাৰত নামি ধান কাটিবলৈ ব্যস্ত হয়। তেওঁলোকৰ লিহিৰি আঙুলিৰে ধানৰ মুঠি ধৰা, কাঁচিৰ কেচ্-কেচ্ শব্দ আৰু ডাঙৰি বন্ধাৰ ব্যস্ততাই পথাৰখনক জীৱন্ত কৰি তোলে।

দাৱনীসকলৰ হাঁহি-ধেমালি, উৰুলি আৰু আনন্দময় কণ্ঠে পথাৰৰ কৰ্মব্যস্ততাৰ মাজতো উৎসৱমুখৰ পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে। আকাশেৰে বন-হাঁহৰ জাক উৰি যোৱা দৃশ্যই প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য আৰু অধিক বৃদ্ধি কৰে।

কিন্তু এই সকলো দৃশ্যৰ ওপৰত আঘোণৰ কুঁৱলীৰ এক কোমল আৱৰণ আছে। কেতিয়াবা সেই কুঁৱলীয়ে ধাননি, দাৱনী আৰু সমগ্ৰ পথাৰখন অস্পষ্ট কৰি তোলে। এই আৱৰণে কবিতাটোৰ সৌন্দৰ্যৰ লগত এক বিষণ্ণ কোমলতা যোগ কৰিছে।

এইদৰে পকা ধান, দাৱনীৰ কৰ্মব্যস্ততা, হাঁহি-উৰুলি, বন-হাঁহ আৰু কুঁৱলীৰ সমন্বয়ে কবিয়ে আঘোণৰ পথাৰৰ এক জীৱন্ত, গ্ৰাম্য আৰু হৃদয়স্পৰ্শী ছবি অংকন কৰিছে।

৩। ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাটিত সহজ-সৰল প্ৰেমৰ চিত্ৰ কেনেদৰে অংকিত হৈছে বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাটিত এক সৰল, নিৰ্ভেজাল আৰু গাঁৱলীয়া প্ৰেমৰ মনোৰম চিত্ৰ অংকিত হৈছে।

কবিৰ প্ৰেমৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈছে সেউতী। আঘোণৰ সোণালী ধাননি পথাৰত দাৱনীসকলৰ মাজত সেউতীক এবাৰ দেখা পোৱাৰ হেঁপাহেই কবিৰ মনত বিশেষ ব্যাকুলতা সৃষ্টি কৰিছে। তেওঁৰ প্ৰেমত কোনো কৃত্ৰিমতা নাই; আছে প্ৰিয়জনক এবাৰ দেখাৰ সৰল আকাংক্ষা।

সেউতীৰ তামোল-পিকেৰে ৰঙা ওঁঠ, ডালিমৰ দৰে দাঁত আৰু খিলখিলীয়া হাঁহিৰ কল্পনাই কবিৰ মনত গাঁৱলীয়া সৌন্দৰ্যৰ এখন সহজ ছবি আঁকে। এই বৰ্ণনাত বাহুল্য নাই, আছে আন্তৰিক ভালপোৱা।

কিন্তু কুঁৱলীয়ে দাৱনীসকলৰ লগতে সেউতীকো ঢাকি পেলোৱাত কবিৰ হেঁপাহ অপূৰ্ণ হৈ থাকে। প্ৰেয়সীক নেদেখাৰ এই বেদনাই তেওঁৰ প্ৰেমৰ গভীৰতাক আৰু স্পষ্ট কৰে।

এইদৰে কবিতাটোত প্ৰেমক নাটকীয় বা জটিল ৰূপ নিদি, অপেক্ষা, মৰম, আকুলতা আৰু অপ্ৰাপ্তিৰে ভৰা সহজ গ্ৰাম্য অনুভূতি হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে।

৪। ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ত কবিৰ অন্তৰৰ বিষাদবোধ কিদৰে প্ৰকাশ পাইছে বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাটোৰ আৰম্ভণিতে আঘোণৰ পথাৰৰ ব্যস্ত আৰু আনন্দময় পৰিৱেশ দেখা যায় যদিও শেষলৈ কবিৰ মনৰ গভীৰ বিষাদ স্পষ্ট হৈ উঠে।

কবিৰ মনত প্ৰেয়সী সেউতীক এবাৰ দেখা পোৱাৰ তীব্ৰ হেঁপাহ আছে। দাৱনীসকলৰ মাজত তেওঁ সেউতীক বিচাৰে। কিন্তু আঘোণৰ ঘন কুঁৱলীয়ে সমগ্ৰ পথাৰখন আৱৰি ধৰাৰ বাবে কবিৰ দৃষ্টিপথ বন্ধ হৈ যায়।

কবিতাৰ শেষৰ পংক্তিসমূহত এই বিষাদ চৰম ৰূপ পায়— ধাননি কুঁৱলীত লুকায়, দাৱনীসকল ঢাক খায় আৰু সেউতীও যেন কুঁৱলীৰ মাজত হেৰাই যায়।

ইয়াত কুঁৱলী কেৱল প্ৰকৃতিৰ এটা অৱস্থা নহয়; ই কবিৰ অপূৰ্ণ আশা, নোপোৱাৰ বেদনা আৰু প্ৰেমৰ ব্যৰ্থ আকাংক্ষাৰ প্ৰতীক হৈ উঠে।

সেউতীক চাব নোৱাৰাৰ দুখ, কল্পনাত গঢ়ি তোলা মিলনৰ হেঁপাহ অপূৰ্ণ হৈ ৰোৱা আৰু আঘোণৰ সৌন্দৰ্যও সম্পূৰ্ণকৈ উপভোগ কৰিব নোৱাৰা—এই সকলো অনুভূতিয়েই কবিৰ অন্তৰৰ বিষাদবোধ প্ৰকাশ কৰিছে।

---

(ঘ) প্ৰসংগ-সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা

১।

“আঘোণৰ পথাৰত দাৱনীৰ কাম আছে
মুঠি মুঠি কাঁচি ডাঙৰি ডাঙৰি,
কাম আছে,
আঘোণৰ পথাৰত কাম আৰু কাম।”

উত্তৰঃ উদ্ধৃত কবিতাফাঁকি কেশৱ মহন্ত ৰচিত ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাটোৰ পৰা তুলি অনা হৈছে।

ইয়াত কবিয়ে আঘোণ মাহত অসমৰ কৃষিজীৱনৰ কৰ্মব্যস্ত ৰূপ প্ৰকাশ কৰিছে।

আঘোণ মাহ ধান চপোৱাৰ সময়। পকা ধান পথাৰত ভৰি উঠাৰ লগে লগে দাৱনীসকল কাঁচি লৈ ধান কাটিবলৈ ব্যস্ত হয়। ধানৰ মুঠি কৰা, ডাঙৰি বন্ধা আৰু চপোৱা—এনেকৈ এটাৰ পিছত এটাকৈ কাম চলি থাকে।

‘কাম আৰু কাম’ কথাষাৰৰ পুনৰুক্তিৰ জৰিয়তে কবিয়ে এই অন্তহীন কৰ্মব্যস্ততা বিশেষভাৱে প্ৰকাশ কৰিছে। আঘোণৰ পথাৰত যেন বিশ্ৰামৰ সময় নাই; আছে মাথোঁ কঠোৰ পৰিশ্ৰম।

সেয়েহে পংক্তিকেইটাৰ মাজেৰে কবিয়ে অসমৰ কৃষক আৰু দাৱনীসকলৰ শ্ৰম, ব্যস্ততা আৰু কৃষিভিত্তিক জীৱনৰ বাস্তৱ ছবি সুন্দৰভাৱে ফুটাই তুলিছে।

২।

“আঘোণৰ আকাশতে উৰুলিৰ ৰাগি আছে,
ৰাগি আছে,
আঘোণৰ আকাশত ৰাগি আৰু ৰাগি।”

উত্তৰঃ উদ্ধৃত কবিতাফাঁকি কেশৱ মহন্ত ৰচিত ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাটোৰ পৰা লোৱা হৈছে।

ইয়াত কবিয়ে আঘোণ মাহৰ কৰ্মময় পৰিৱেশৰ লগতে তাৰ আনন্দ, উচ্ছ্বাস আৰু মাদকতাপূৰ্ণ সৌন্দৰ্যৰ কথাও প্ৰকাশ কৰিছে।

ধান চপোৱাৰ সময়ত দাৱনীসকলৰ হাঁহি-মাতি, উৰুলি আৰু উৎসাহে পথাৰখন জীৱন্ত কৰি তোলে। এই উৰুলিৰ ধ্বনি যেন কেৱল পথাৰত সীমাবদ্ধ নাথাকি আকাশলৈকে বিয়পি পৰে।

‘ৰাগি’ শব্দটোৱে ইয়াত আনন্দ, উচ্ছ্বাস আৰু এক বিশেষ মাদকতাপূৰ্ণ আবেশক বুজাইছে। আঘোণৰ পথাৰত কামৰ ক্লান্তি থাকিলেও মনত আছে ফচল চপোৱাৰ আনন্দ আৰু যৌৱনৰ স্বাভাৱিক উচ্ছ্বাস।

এইদৰে কবিয়ে আঘোণৰ আকাশ-বতাহত বিয়পি থকা আনন্দ, উৎসৱমুখৰতা আৰু জীৱনৰ মাদকতাপূৰ্ণ সুৰ প্ৰকাশ কৰিছে।

৩।

“আঘোণৰ কুঁৱলীত ধাননি লুকালে
আঘোণৰ কুঁৱলীয়ে দাৱনী ঢাকিলে
আঘোণৰ কুঁৱলীতে সেউতী হেৰালে
ডাঙৰি বান্ধিম বুলি তৰা-জৰী তোলাতে থাকিল…”

উত্তৰঃ উদ্ধৃত কবিতাফাঁকি কেশৱ মহন্ত ৰচিত ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাটোৰ পৰা তুলি অনা হৈছে।

ইয়াত কবিতাটোৰ শেষত কবিৰ অপ্ৰাপ্তি আৰু অন্তৰৰ গভীৰ বিষাদবোধ প্ৰকাশ পাইছে।

আঘোণৰ ঘন কুঁৱলীয়ে প্ৰথমে ধাননি ঢাকি পেলায়, তাৰ পাছত দাৱনীসকলকো দেখা নোপোৱা কৰি তোলে। শেষত কবিৰ মৰমৰ সেউতীও যেন কুঁৱলীৰ মাজত হেৰাই যায়।

সেউতীক এবাৰ দেখা পোৱাৰ কবিৰ যি হেঁপাহ আছিল, সেয়া অপূৰ্ণ হৈ ৰয়। কবিৰ মনৰ আশা আৰু কল্পনা বাস্তৱ ৰূপ নাপায়। ‘তৰা-জৰী তোলাতে থাকিল’ কথাষাৰে পূৰণ নোহোৱা আশা আৰু অপেক্ষাৰ অনুভূতি প্ৰকাশ কৰিছে।

ইয়াত কুঁৱলী প্ৰকৃতিৰ এটা সাধাৰণ ঘটনা হৈ নাথাকি অপ্ৰাপ্তি, দূৰত্ব, বাধা আৰু প্ৰেমৰ বিষাদৰ প্ৰতীক হৈ পৰিছে।

সেয়েহে কবিতাফাঁকিটোৰ মাজেৰে কবিয়ে প্ৰকৃতিৰ দৃশ্যৰ লগত ব্যক্তিগত প্ৰেমবেদনা মিলাই এক গভীৰ আৰু হৃদয়স্পৰ্শী অনুভূতি প্ৰকাশ কৰিছে।

---

অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ

১। ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাৰ কবি কোন?

উত্তৰঃ কেশৱ মহন্ত।

২। ‘সেউতী’ নামটোৱে কাক বুজাইছে?

উত্তৰঃ কবিৰ প্ৰেয়সীক।

৩। কবিতাটোৰ মূল পটভূমি কি?

উত্তৰঃ আঘোণ মাহৰ সোণবৰণীয়া ধাননি পথাৰ আৰু ধান কটা দাৱনীসকল।

৪। কবিতাটিত কুঁৱলী কিহৰ প্ৰতীক?

উত্তৰঃ বাধা, অপ্ৰাপ্তি, বিষাদ আৰু প্ৰিয়জনৰ পৰা দূৰত্বৰ প্ৰতীক।

৫। ‘পংকজ’ নহয়— এই কবিতাত মুখ্য ফুল-প্ৰতীক কি?

উত্তৰঃ এই কবিতাত বিশেষ ফুল-প্ৰতীকৰ পৰিৱৰ্তে ধাননি, কুঁৱলী, দাৱনী আৰু বন-হাঁহৰ চিত্ৰ মুখ্য।

৬। ‘কাম আৰু কাম’ কথাষাৰে কি প্ৰকাশ কৰিছে?

উত্তৰঃ আঘোণৰ পথাৰত কৃষক আৰু দাৱনীসকলৰ অন্তহীন কৰ্মব্যস্ততা প্ৰকাশ কৰিছে।

৭। কবিৰ প্ৰেম কেনে ধৰণৰ?

উত্তৰঃ সহজ, আন্তৰিক, নিৰ্ভেজাল আৰু গ্ৰাম্য জীৱনৰ সৈতে জড়িত।

৮। বন-হাঁহৰ জাকৰ দৃশ্যই কি প্ৰকাশ কৰিছে?

উত্তৰঃ আঘোণৰ প্ৰকৃতিৰ চঞ্চলতা আৰু কবিৰ মনৰ উৰণীয়া ব্যাকুলতা প্ৰকাশ কৰিছে।

৯। ‘ৰাগি’ শব্দে কবিতাত কি ভাব প্ৰকাশ কৰিছে?

উত্তৰঃ আনন্দ, প্ৰেম আৰু উচ্ছ্বাসৰ মাদকতাপূৰ্ণ আবেশ প্ৰকাশ কৰিছে।

১০। কবিতাটোৰ শেষত মুখ্য অনুভূতি কি?

উত্তৰঃ অপ্ৰাপ্তি আৰু বিষাদ।

---

MCQ

১। ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাৰ কবি কোন?

A) কেশৱ মহন্ত
B) নৱকান্ত বৰুৱা
C) হেম বৰুৱা
D) অমূল্য বৰুৱা

উত্তৰঃ A) কেশৱ মহন্ত

২। কেশৱ মহন্তই কোনখন গ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰিছিল?

A) আমাৰ পৃথিৱী
B) মোৰ যে কিমান হেঁপাহ
C) আগন্তুক
D) পছোৱা

উত্তৰঃ B) মোৰ যে কিমান হেঁপাহ

৩। ‘পছোৱা’ আলোচনী কোনে সম্পাদনা কৰিছিল?

A) বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য
B) কেশৱ মহন্ত
C) হেম বৰুৱা
D) নৱকান্ত বৰুৱা

উত্তৰঃ C) হেম বৰুৱা

৪। কেশৱ মহন্তই প্ৰথমে কোনখন আলোচনীত কবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল?

A) ৰামধেনু
B) বাঁহী
C) পছোৱা
D) জয়ন্তী

উত্তৰঃ D) জয়ন্তী

৫। ‘সেউতী’ কোন?

A) কবিৰ প্ৰেয়সী
B) কবিৰ ভনী
C) এগৰাকী দাৱনী
D) কবিৰ মাতৃ

উত্তৰঃ A) কবিৰ প্ৰেয়সী

৬। ‘জয়ন্তী’ গোষ্ঠীৰ কবিতাৰ এটা মুখ্য বৈশিষ্ট্য কি?

A) ৰহস্যবাদ
B) প্ৰগতিশীল ভাবধাৰা
C) ভক্তিবাদ
D) পৌৰাণিকতা

উত্তৰঃ B) প্ৰগতিশীল ভাবধাৰা

৭। ‘উৰুলি’ শব্দৰ অৰ্থ কি?

A) গান
B) বাঁহীৰ মাত
C) শুভকাৰ্যত কৰা বিশেষ ধ্বনি
D) হাঁহিৰ শব্দ

উত্তৰঃ C) শুভকাৰ্যত কৰা বিশেষ ধ্বনি

৮। ‘ৰাগি’ শব্দৰ অৰ্থ কি?

A) খং
B) দুখ
C) ক্লান্তি
D) নিচা বা মাদকতা

উত্তৰঃ D) নিচা বা মাদকতা

৯। আঘোণৰ পথাৰত দাৱনীসকলে কি কৰে?

A) ধান কাটে
B) মাছ ধৰে
C) বোৱা-কটা কৰে
D) চাহপাত তোলে

উত্তৰঃ A) ধান কাটে

১০। কেশৱ মহন্তৰ এখন কবিতা-পুথিৰ নাম কি?

A) মোৰ যে কিমান হেঁপাহ
B) আমাৰ পৃথিৱী
C) বনফুল
D) নিৰ্মালি

উত্তৰঃ B) আমাৰ পৃথিৱী

১১। কবিতাটোৰ মূল পটভূমি কি?

A) নগৰীয়া জীৱন
B) পাহাৰীয়া অঞ্চল
C) আঘোণৰ ধাননি পথাৰ
D) নদীৰ পাৰ

উত্তৰঃ C) আঘোণৰ ধাননি পথাৰ

১২। কবিতাটিত কুঁৱলীয়ে কাক ঢাকি পেলায়?

A) কেৱল আকাশ
B) কেৱল বন-হাঁহ
C) কেৱল ঘৰ
D) ধাননি, দাৱনী আৰু সেউতীক

উত্তৰঃ D) ধাননি, দাৱনী আৰু সেউতীক

১৩। কবিৰ প্ৰেম কেনে?

A) সহজ আৰু নিৰ্ভেজাল
B) জটিল আৰু কৃত্ৰিম
C) ৰাজনৈতিক
D) আধ্যাত্মিক

উত্তৰঃ A) সহজ আৰু নিৰ্ভেজাল

১৪। ‘কাম আৰু কাম’ কথাষাৰে কি বুজাইছে?

A) আনন্দ
B) পথাৰৰ অন্তহীন কৰ্মব্যস্ততা
C) দুখ
D) বিশ্ৰাম

উত্তৰঃ B) পথাৰৰ অন্তহীন কৰ্মব্যস্ততা

১৫। কবিতাটোৰ শেষৰ মুখ্য অনুভূতি কোনটো?

A) হাস্য
B) বীৰত্ব
C) বিষাদ
D) ক্ৰোধ

উত্তৰঃ C) বিষাদ

১৬। কুঁৱলী কবিতাটিত কিহৰ প্ৰতীক হৈ পৰিছে?

A) উৎসৱ
B) ফচল
C) মিলন
D) বাধা আৰু অপ্ৰাপ্তি

উত্তৰঃ D) বাধা আৰু অপ্ৰাপ্তি

১৭। কবিয়ে দাৱনীসকলৰ মাজত কাক বিচাৰে?

A) সেউতীক
B) বৌয়েকক
C) মাতৃক
D) ভনীক

উত্তৰঃ A) সেউতীক

১৮। আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ বিকাশত উল্লেখযোগ্য আলোচনী কোনখন?

A) জোনাকী
B) ৰামধেনু
C) অৰুণোদই
D) বিজুলী

উত্তৰঃ B) ৰামধেনু

১৯। ‘আঘোণৰ আকাশত ৰাগি’ কথাষাৰে কি প্ৰকাশ কৰিছে?

A) শোক
B) ভয়
C) আনন্দ আৰু মাদকতাপূৰ্ণ উচ্ছ্বাস
D) যুদ্ধ

উত্তৰঃ C) আনন্দ আৰু মাদকতাপূৰ্ণ উচ্ছ্বাস

২০। ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাৰ মূল সুৰ কি?

A) যুদ্ধ আৰু বিপ্লৱ
B) ভক্তি
C) নগৰীয়া জীৱন
D) গ্ৰাম্য সৌন্দৰ্য, প্ৰেম আৰু বিষাদ

উত্তৰঃ D) গ্ৰাম্য সৌন্দৰ্য, প্ৰেম আৰু বিষাদ

Teacher Generate Question Answer

আঘোণৰ কুঁৱলী

(ক) অতি চমু প্ৰশ্নঃ

১। কবি কেশৱ মহন্তই কোনখন কাব্যগ্রন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰিছিল?

উত্তৰঃ কবি কেশৱ মহন্তই ‘মোৰ যে কিমান হেঁপাহ’ কাব্যগ্রন্থখনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।

২। কেশৱ মহন্তৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন গীতৰ পুথিৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ কেশৱ মহন্তৰ ৰচিত এখন গীতৰ পুথি হৈছে ‘মোৰ যে কিমান হেঁপাহ’।

৩। ‘পছোৱা’ আলোচনী কোনগৰাকী সাহিত্যিকে সম্পাদনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ ‘পছোৱা’ নামৰ আলোচনীখন সম্পাদনা কৰিছিল হেম বৰুৱাই।

৪। কেশৱ মহন্তই কোনখন আলোচনীত প্রথমতে কবি হিচাপে আত্মপ্রকাশ কৰিছিল ?

উত্তৰঃ কেশৱ মহন্তই ‘জয়ন্তী’ নামৰ আলোচনীখনত পোন প্রথমতে কবি হিচাপে আত্মপ্রকাশ কৰিছিল।

৫। ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ শীর্ষক কবিতাটিত উল্লেখ থকা ‘সেউতী’ কোন?

উত্তৰঃ ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ শীর্ষক কবিতাটোত উল্লেখ থকা সেউতী হৈছে কবিৰ সোতৰ বছৰীয়া মৰমৰ প্ৰেয়সী।

(খ)চমু প্ৰশ্নঃ

১। ‘জয়ন্তী’ৰ কবিসকলৰ কবিতাৰ দুটা বৈশিষ্ট্য লিখা।

উত্তৰঃ ‘জয়ন্তী’ৰ কবিসকলৰ কবিতাৰ দুটা বৈশিষ্ট্য হ’ল—

(ক) জয়ন্তী গোষ্ঠীৰ কবিতাত প্ৰধান বৈশিষ্ট্য হিচাপে দেখা যায় সাম্যবাদী আৰু প্রগতিশীল ভাবধাৰা। সেইবাবে এই কবিসকলক প্রগতিশীল কবি বুলি গণ্য কৰা হয়।

(খ) এই কবিসকলৰ ৰচনাত বিশেষকৈ কৃষক, শ্রমিক আৰু সাধাৰণ মানুহৰ সুখ-দুখ, জীৱন সংগ্ৰাম আৰু সমাজৰ বাস্তৱ চিত্ৰ সুস্পষ্টভাৱে প্ৰতিফলিত হৈছে।

২। অসমীয়া কবিতাৰ আধুনিক যুগ সৃষ্টিত বিশেষ অৰিহণা যোগাৱা তিনিখন আলোচনীৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ অসমীয়া কবিতাৰ আধুনিক যুগৰ সৃষ্টি আৰু বিকাশত বিশেষ অৰিহণা যোগোৱা তিনিখন আলোচনী হৈছে—

(ক) কমল নাৰায়ণদেৱ আৰু চক্ৰেশ্বৰ ভট্টাচাৰ্য্যৰ দ্বাৰা সম্পাদিত ‘জয়ন্তী’।

(খ) হেম বৰুৱা দেৱ সম্পাদিত ‘পছোৱা’।

(গ) ড° বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যদেৱ সম্পাদিত ‘ৰামধেনু’।

৩। কেশৱ মহন্তৰ দুখন কবিতা পুথিৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ কেশৱ মহন্তৰ দুখন কবিতা পুথি হ’ল — ‘আমাৰ পৃথিৱী’ আৰু ‘বুকুত এজাক ধুমুহা’।

৪। ‘আঘোণৰ পথাৰত কাম আৰু কাম।’- কবিয়ে আঘোণৰ পথাৰত থকা কি ‘কাম’ৰ বিষয়ে ইংগিত কৰিছে ?

উত্তৰঃ ‘আঘোণৰ পথাৰত কাম আৰু কাম।’ — উক্ত কথাফাঁকিৰে কবিয়ে আঘোণৰ পথাৰত ধান দাৱলৈ অহা দাৱনীসকলৰ ধান কটা, দাঙৰি বন্ধা আদি কামৰ বিষয়ে ইংগিত দিছে।

৫। ‘উৰুলি’ আৰু ‘ৰাগি’ শব্দ দুটাৰ অৰ্থ লিখা।

উত্তৰঃ ‘উৰুলি’ আৰু ‘ৰাগি’ শব্দ দুটাৰ অৰ্থ হ’লঃ—

(ক) উকলিঃ শুভকার্যত তিৰোতাসকলে জিভা লৰাই কৰা বিশেষ শব্দ বা ধ্বনি।

(খ) ৰাগিঃ নিচা বা মাদকতা।

(গ) দীঘল প্ৰশ্নঃ

১। আঘোণৰ কুঁৱলীয়ে কবিক কিদৰে আমনি কৰিছে বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ কুৱঁলীয়ে আবৃত কৰা পুৱা এটিতো কবিৰ প্ৰেমৰ অনুভৱ লেৰেলি যোৱা নাই, বৰং পুৱাৰ সোণালী আঘোণৰ পথাৰত ধান দাবলৈ অহা দাৱনীৰ দলটোক দেখি কবিৰ প্ৰেমিক হৃদয়ৰ ব্যাকুলতাহে বাঢ়িছে।

আঘোণৰ পথাৰৰ সেই সোণবৰণীয়া ৰূপে কবিক তেওঁৰ ওঠৰ বছৰীয়া প্ৰেয়সী সেউতীলৈ গভীৰভাৱে মনত পেলাই দিছে। তাইৰ কথা মনলৈ অহাৰ লগে লগে কবি ৰোমাঞ্চিত হৈ পৰিছে আৰু এই মনোমোহা পৰিৱেশত তাইক এবাৰ চকুৰ আগত চাবলৈ অতিশয় ব্যগ্ৰ হৈ পৰিছে। সেয়েহে, আঘোণৰ পথাৰত ধান চপাবলৈ অহা জাক জাক দাৱনীৰ মাজত তেওঁৰ প্ৰেয়সী সেউতীও আছে নেকি বুলি কবিয়ে অলপ আঁতৰৰ পৰা দাৱনীসকলৰ মাজত নিজৰ প্ৰেয়সীক উৎকণ্ঠাৰে বিচাৰিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু সেই সময়তে আঘোণৰ কুঁৱলীয়ে তেওঁৰ দৰ্শনৰ বাট ভেটি ধৰি বাৰে বাৰে আমনি কৰিছে। আঘোণৰ ঘন কুঁৱলীয়ে পথাৰখন ঢাকি ধৰাত তেওঁ তেওঁৰ প্ৰেয়সী পথাৰত আছে নে নাই সেইয়া ভালদৰে ধৰিব নোৱাৰিলে। আঘোণৰ কুঁৱলীয়ে সৃষ্টি কৰা এই আমনিৰ বাবেই তেওঁৰ মনৰ হেঁপাহ মনতে মৰহি গৈছিল।

২। আঘোণৰ পথাৰৰ মন পৰশা চিত্র ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ত কেনেদৰে প্ৰকাশ পাইছে আলোচনা কৰা।

উত্তৰঃ ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ত আঘোণৰ পথাৰৰ মন পৰশা দৃশ্য এক অতিশয় সুন্দৰ আৰু জীৱন্ত ৰূপত প্ৰকাশ পাইছে। অসমীয়া কৃষিভিত্তিক সমাজত আঘোণৰ পথাৰ এক আশাৰ প্ৰতীক হিচাপে বিবেচিত। কঠীয়া সিঁচোতে সপোনৰ বীজৰ ফলাফল পথাৰত দেখা পোৱা যায়— সোণালী ধানৰ ভিৰ। সেই ধান চপাবলৈ দাৱনীসকল দিন-ৰাতি, সূৰ্যোদয়ৰ পৰা সূৰ্যাস্তলৈ কামত ব্যস্ত থাকে। তেওঁলোকৰ হাতত থকা চিকমিকীয়া কাঁচিৰে কৰা ‘কেচ্ কেচ্’ শব্দে পথাৰখনক যেন জীৱন্ত কৰি তোলে।

দাৱনীসকলৰ মুখত থকা তেল-হালধীয়া হাঁহি পথাৰৰ উজ্জ্বল সোণালী ধানৰ সৈতে মিলি এক মনোমোহা দৃশ্য সৃষ্টিৰে, কবিৰ মনোযোগ আৰু হেঁপাহক তীব্ৰ কৰি তোলে। আঘোণৰ পথাৰৰ এই সৌন্দৰ্য আৰু জীৱন্ততা কবিৰ অন্তৰত এক প্ৰগাঢ় প্ৰভাব পেলাই, পাঠককও সেই দৃশ্যৰ মাজত উপস্থিত কৰাৰ অনুভৱ কৰায়। কুঁৱলীয়ে পথাৰৰ দৃশ্যক আংশিকভাবে আৱৰণ কৰাৰ বাবেই কবিৰ চকুত সম্পূৰ্ণ দৃশ্য ধৰা নাযায়, কিন্তু তাতো কবিৰ অন্তৰৰ প্ৰেম আৰু মন পৰশাৰ অনুভূতিকে কমাব পৰা নাই।

সেয়েহে, ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ৰ বৰ্ণনাই আঘোণৰ পথাৰৰ ধান-দাৱনী, হাত-কৰ্ম, হাঁহি আৰু সোণালী ৰঙৰ সৌন্দৰ্যৰ মিলনেৰে এক মন পৰশা, জীৱন্ত আৰু হৃদয়স্পৰ্শী দৃশ্য সৃষ্টিৰে, পাঠকৰ অন্তৰত সেই সৌন্দৰ্যৰ গভীৰ ছাপ পেলাইছে।

৩। ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ শীর্ষক কবিতাটিত সহজ-সৰল প্ৰেমৰ চিত্ৰ কেনেদৰে অংকিত হৈছে বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ শীৰ্ষক কবিতাটিত কবিয়ে এক সহজ-সৰল, নিৰ্ভেজাল আৰু গ্ৰাম্য প্ৰেমৰ মনোমোহা চিত্ৰ অংকন কৰিছে। এই কবিতাৰ প্ৰেম আধুনিক জটিলতা বা কৃত্ৰিম আবেগেৰে ভৰপূৰ নহয়; বৰং ই গাঁৱৰ সহজ জীৱনৰ মাজতেই জন্ম লোৱা এক স্বাভাৱিক আৰু আন্তৰিক অনুভূতি। কবিৰ একমাত্ৰ আকাংক্ষা হ’ল— আঘোণৰ সোণালী পথাৰত ধান দাই থকা দাৱনীসকলৰ মাজত নিজৰ প্ৰেয়সী সেউতীক এবাৰ চকুৰে চোৱা।

কবিয়ে সেউতীৰ সৌন্দৰ্য অতি সাধাৰণ কিন্তু হৃদয়স্পৰ্শী ৰূপত চিত্ৰিত কৰিছে। সেউতীৰ তামোল পিকেৰে ৰঙা হোৱা ওঁঠ, ডালিমী দাঁত আৰু খিল্‌খিল্‌ হাঁহি—এইবোৰে কবিৰ মনত এক সৰল গাঁৱলীয়া নাৰীৰ ছবি ফুটাই তোলে। এই বৰ্ণনাত কোনো বাহুল্য নাই, আছে কেৱল স্বাভাৱিক সৌন্দৰ্যৰ প্ৰতি কবিৰ অকৃত্ৰিম আকর্ষণ। কবিৰ প্ৰেমত দেহাত্মক উচ্ছ্বাসতকৈ অধিক গুৰুত্ব পাইছে মানসিক টান আৰু মমতা।

আঘোণৰ কুঁৱলীয়ে কবিৰ দৃষ্টিপথ আৱৰণ কৰাত তেওঁ প্ৰেয়সীক দেখা নাপাই যি বিষাদ অনুভৱ কৰে, সিয়েই এই প্ৰেমৰ গভীৰতা প্ৰকাশ কৰে। কুঁৱলীয়ে সৃষ্টি কৰা এই বাধাই কবিৰ হেঁপাহ পূৰণ নকৰিলেও, প্ৰেমৰ অনুভূতিক অধিক তীব্ৰ আৰু সংবেদনশীল কৰি তোলে। প্ৰিয়জনক নেদেখাৰ বেদনাই কবিৰ অন্তৰত থকা মৰম, অপেক্ষা আৰু ব্যাকুলতাক স্পষ্ট কৰি তোলে।

এইদৰে ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ কবিতাটিত কবিয়ে প্ৰেমক কোনো অলৌকিক বা নাটকীয় ৰূপ নিদি, গাঁৱৰ সাধাৰণ জীৱনৰ মাজত জন্ম লোৱা এক নিষ্পাপ, মৰমলগা আৰু হৃদয়স্পৰ্শী অনুভূতি হিচাপে উপস্থাপন কৰিছে। সেয়েহে এই কবিতাৰ প্ৰেমচিত্র পাঠকৰ মনত সহজেই দাগ কাটে আৰু বহুদিনলৈ স্মৃতিত ৰৈ যায়।

৪। ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ ত কবিৰ অন্তৰৰ বিষাদবোধ কিদৰে প্ৰকাশ পাইছে বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ কবিতাটোত কবিৰ অন্তৰৰ বিষাদবোধ সুন্দৰভাৱে প্ৰকাশ পাইছে। কবিৰ মন আঘোণৰ পথাৰৰ সৌন্দৰ্য আৰু প্ৰেয়সী সেউতীক চাবলৈ ব্যাকুল। কিন্তু ঘন কুঁৱলীয়ে তেওঁৰ এই ইচ্ছাত বাধাৰ প্ৰাচীৰ হৈ থিয় দিছে। তেওঁ একোকে দেখা নোপোৱাৰ বাবে তেওঁৰ মনত এক গভীৰ হতাশাই বিৰাজ কৰিছে। কবিতাটোৰ শেষৰফালে এই বিষাদবোধ আৰু অধিক স্পষ্ট হৈ উঠে যেতিয়া তেওঁ কয়— “আঘোণৰ কুঁৱলীত ধাননি লুকালে / আঘোণৰ কুঁৱলীয়ে দাৱনী ঢাকিলে / আঘোণৰ কুঁৱলীতে সেউতী হেৰালে”। তেওঁৰ প্ৰেয়সী সেউতী কুঁৱলীৰ আৱৰণত হেৰাই যোৱাৰ যি দুখ, সেয়াই তেওঁৰ অন্তৰৰ বিষাদবোধক চৰম ৰূপ দিছে।

৫। প্রসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা।

(ক) আঘোণৰ পথাৰত দাৱনীৰ কাম আছে

মুঠি মুঠি কাচি ডাঙৰি ডাঙৰি,

কাম আছে,

আঘোণৰ পথাৰত কাম আৰু কাম ।

উত্তৰঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্য়-পুথিৰ অন্তৰ্গত কবি কেশৱ মহন্ত ৰচিত ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ শীৰ্ষক কবিতাটিৰ পৰা তুলি অনা হৈছে।

আঘোণ মাহ হৈছে শস্য চপোৱাৰ মাহ। ধান পকি উঠাৰ লগে লগে দাৱনীসকলৰ কামো বহুগুণে বৃদ্ধি পায়। কবিয়ে “মুঠি মুঠি কাচি ডাঙৰি ডাঙৰি” বুলি কৈ দাৱনীসকলৰ অবিৰাম পৰিশ্ৰমৰ ছবি দাঙি ধৰিছে।

কবিয়ে দাৱনীসকলৰ কামৰ শেষ নথকাৰ কথাটো বিশেষভাৱে প্ৰকাশ কৰিছে। আঘোণৰ পথাৰখনত বিশ্ৰামৰ কোনো ঠাই নাই; আছে মাথোঁ অবিৰাম শ্ৰম। এই শ্ৰমৰ মাজতেই দাৱনীসকলৰ জীৱন আবদ্ধ। কবিয়ে কেৱল আঘোণৰ পথাৰৰ কৰ্মব্যস্ততা বৰ্ণনা কৰা নাই, বৰং অসমৰ কৃষক সমাজৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰম, জীৱন সংগ্ৰাম আৰু বাস্তৱ জীৱনৰ সত্যকো সুন্দৰভাৱে প্ৰকাশ কৰিছে। সেয়েহে এই কবিতাফাঁকি আঘোণৰ পথাৰৰ জীৱন্ত আৰু স্পৰ্শকাতৰ ছবি হিচাপে বিশেষ গুৰুত্ব বহন কৰে।

(খ) আঘোণৰ আকাশতে উৰুলিৰ ৰাগি আছে,

ৰাগি আছে,

আঘোণৰ আকাশত ৰাগি আৰু ৰাগি।

উত্তৰঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি ৰ অন্তৰ্গত কবি কেশৱ মহন্তৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ শীৰ্ষক কবিতাটিৰ পৰা তুলি অনা হৈছে।

কবিয়ে কইছে যে আঘোণৰ পথাৰত ধান কাটাত ব্যস্ত থকা সময়তো ডেকা-গাভৰুৰ মনত প্ৰেমৰ সুৰ থমকি নাথাকে। কঠোৰ শ্ৰমৰ মাজতো হৃদয়ৰ স্বাভাৱিক অনুভূতিসমূহ জাগ্ৰত হৈ থাকে।

আঘোণৰ পথাৰত ধান কটা দাৱনীসকলৰ মাজত কেতিয়াবা উৰুলি, হাঁহি আৰু উচ্ছ্বাসৰ শব্দ শুনা যায়। এই শব্দসমূহে কেৱল কামৰ আনন্দকেই নহয়, ডেকা-গাভৰুৰ অন্তৰত জাগি উঠা প্ৰেমৰ ৰাগিকো প্ৰতিফলিত কৰে। বন-হাঁহ উৰি যোৱাৰ দৃশ্যই যেন তেওঁলোকৰ মনকো উৰাই লৈ যায় প্ৰিয়জনৰ কাষলৈ। সেইবাবে কবিয়ে কৈছে—“আঘোণৰ পথাৰত ৰাগি আৰু ৰাগি”, অৰ্থাৎ আঘোণৰ পথাৰত কেৱল কামৰ ব্যস্ততা নাই, আছে প্ৰেম, উল্লাস আৰু জীৱনৰ মধুৰ সুৰ।

(গ) আঘোণৰ কুঁৱলীত ধাননি লুকালে

আঘোণৰ কুঁৱলীয়ে দাৱনী ঢাকিলে

আঘোণৰ কুঁৱলীতে সেউতী হেৰালে

ডাঙৰি বান্ধিম বুলি তৰা-জৰী তোলাতে থাকিল…..

উত্তৰঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্য়-পুথিৰ অন্তৰ্গত কবি কেশৱ মহন্তৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘আঘোণৰ কুঁৱলী’ শীৰ্ষক কবিতাটিৰ পৰা তুলি অনা হৈছে।

কবিয়ে আঘোণৰ পথাৰত ধান কাটাত ব্যস্ত দাৱনীসকলৰ মাজত নিজৰ প্ৰেয়সী সেউতীক এবাৰ চাবলৈ ব্যাকুল হৈ আছে। কিন্তু ঘন কুঁৱলীয়ে তেওঁৰ দৃষ্টিশক্তিক আৱদ্ধ কৰি ৰাখিছে। কুঁৱলীৰ আৱৰণত ধাননি পথাৰ লুকাই যায়, দাৱনীসকলো দেখা নাপায়, আৰু শেষত কবিৰ প্ৰেয়সী সেউতীও যেন কুঁৱলীৰ মাজতেই হেৰাই যায়।

“আঘোণৰ কুঁৱলীত ধাননি লুকালে” বুলি কওঁতে কবিয়ে প্ৰাকৃতিক দৃশ্যৰ অদৃশ্য হোৱাৰ কথা কৈছে। “দাৱনী ঢাকিলে” বুলিলে কৰ্মব্যস্ত জনজীৱনৰ ছবি অস্পষ্ট হৈ যোৱা বুজোৱা হৈছে। কিন্তু “সেউতী হেৰালে” পংক্তিয়ে কবিৰ ব্যক্তিগত বেদনাক সৰ্বাধিক তীব্ৰ ৰূপ দিয়ে। ইয়াত কুঁৱলী কেৱল প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনা নহয়; ই কবিৰ মনৰ অপ্ৰাপ্তি, হতাশা আৰু ব্যৰ্থ প্ৰেমৰ প্ৰতীক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়। শেষ পংক্তিত “ডাঙৰি বান্ধিম বুলি তৰা-জৰী তোলাতে থাকিল” বুলি কওঁতে কবিয়ে দেখুৱাইছে যে আশা আৰু কামনাৰে ভৰা মনটোৱে পূৰণ নোহোৱা সপোনক আঁকোৱালি ধৰি থাকিলেও বাস্তৱত সেয়া অধৰাই থাকি গ’ল।