কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ

---

(ক) অতি চমু প্ৰশ্নোত্তৰ

১। ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটো কিমান চনত ৰচিত?

উত্তৰঃ ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটো ১৯৩৯ চনত ৰচিত।

২। কবি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ এখন কবিতা-পুথিৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ কবিতা-পুথিখনৰ নাম ‘অভিযান’।

৩। কবিতাটিত ‘প্ৰৱাল দ্বীপৰ শৃংগৰ দৰে’ বুলি কিহৰ কথা কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ কবিতাটিত কাঠমিস্ত্ৰীয়ে সাজি থোৱা কাঠৰ আচবাব-পত্ৰৰ দ’মক ‘প্ৰৱাল দ্বীপৰ শৃংগৰ দৰে’ বুলি কোৱা হৈছে।

৪। কবিতাটিত উল্লেখ থকা ‘বিশ্বশিল্পী’ কোন?

উত্তৰঃ কবিতাটিত উল্লেখ থকা ‘বিশ্বশিল্পী’ হ’ল কাঠমিস্ত্ৰী।

৫। কাঠমিস্ত্ৰীসকলে নিজৰ অধিকাৰ কেনেকৈ সাব্যস্ত কৰিব লাগিব বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ কাঠমিস্ত্ৰীসকলে নিজৰ ঐক্যবদ্ধ বাহুবল আৰু সংগ্ৰামৰ জৰিয়তে নিজৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিব লাগিব বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে।

---

(খ) চমু প্ৰশ্নোত্তৰ

১। কবিতাটিত উল্লেখ থকা কাঠমিস্ত্ৰীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা দুবিধ সঁজুলিৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ কাঠমিস্ত্ৰীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা দুবিধ সঁজুলি হ’ল—

১. ৰাণ্ডা
২. বটালি

২। ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটিৰ বিষয়ে নৱকান্ত বৰুৱাই কি কৈছিল?

উত্তৰঃ নৱকান্ত বৰুৱাই ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটিৰ উচ্চ মূল্যায়ন কৰি কৈছিল যে, কোনোবাই যদি তেওঁক দহটা শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া কবিতাৰ নাম সোধে, তেন্তে তাৰ মাজত ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ নিশ্চয় থাকিব।

৩। কাঠমিস্ত্ৰীয়ে সজা কেইবিধমান আচবাবৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ কাঠমিস্ত্ৰীয়ে টেবুল, চেয়াৰ, আলনা, ড্ৰয়াৰ, আলমাৰি, টিপয়, আৰামী চকী আদি বিভিন্ন আচবাব সাজে।

৪। কাঠমিস্ত্ৰীয়ে কাৰ বাবে কাম কৰে বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ কবিতাটিত কাঠমিস্ত্ৰীয়ে মূলতঃ সমাজৰ ধনী, বিলাসী আৰু স্বচ্ছল শ্ৰেণীৰ লোকসকলৰ বাবে কাম কৰে বুলি কোৱা হৈছে।

৫। কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীৰ লগতে আৰু কাক কাক নিজৰ অধিকাৰ কাঢ়ি ল’বলৈ কৈছে?

উত্তৰঃ কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীৰ লগতে মিস্ত্ৰী, কঁহাৰ, কমাৰ আদি সকলো শ্ৰমজীৱী লোকক নিজৰ প্ৰাপ্য অধিকাৰ আদায় কৰিবলৈ আহ্বান জনাইছে।

---

(গ) দীঘল প্ৰশ্নোত্তৰ

১। কবি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰ চমু পৰিচয় দিয়া।

উত্তৰঃ ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্ত অসমীয়া প্ৰগতিবাদী কবিতাৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য কবি। তেওঁৰ জন্ম ১৯১০ চনত গোলাঘাট জিলাৰ কৰুণাটিং চাহ-বাগিচাত হৈছিল। সৰুতেই পিতৃহীন হোৱা বাবে তেওঁৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা বেছি দূৰ আগবাঢ়িব নোৱাৰিলেও স্বাধ্যায়, সমাজজীৱনৰ অভিজ্ঞতা আৰু ৰাজনৈতিক চেতনাৰ জৰিয়তে তেওঁ নিজকে গঢ়ি তুলিছিল।

দেশপ্ৰেম আৰু জাতীয় চেতনাৰ প্ৰভাৱত তেওঁ স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰে। আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে তেওঁ কাৰাবাসো ভোগ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ শ্ৰমজীৱী, কৃষক আৰু বনুৱা শ্ৰেণীৰ অধিকাৰৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত হৈ পৰে।

তেওঁৰ কবিতাত শোষিত-নিপীড়িত মানুহৰ জীৱনসংগ্ৰাম, দৰিদ্ৰতা, বৈষম্য, শ্ৰমৰ গৌৰৱ আৰু সামাজিক ন্যায়ৰ দাবী শক্তিশালীভাৱে প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁৰ ‘অভিযান’ কাব্যসংকলন বিশেষ উল্লেখযোগ্য।

‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটিতো কবিৰ এই প্ৰগতিবাদী মনোভাৱ স্পষ্ট। ইয়াত তেওঁ শ্ৰমজীৱী মানুহৰ সৃষ্টিশীলতা আৰু শোষিত অৱস্থাক একেলগে দাঙি ধৰি নিজৰ অধিকাৰৰ বাবে সচেতন আৰু সংগঠিত হ’বলৈ আহ্বান জনাইছে।

২। কবিতাটিত কাঠমিস্ত্ৰীৰ শ্ৰম আৰু কষ্টৰ চিত্ৰ কেনেদৰে দাঙি ধৰা হৈছে চমুকৈ লিখা।

উত্তৰঃ ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটিত কাঠমিস্ত্ৰীৰ কঠোৰ শ্ৰম, সৃষ্টিশীলতা আৰু বঞ্চনাৰ এখন জীৱন্ত ছবি দাঙি ধৰা হৈছে।

কাঠমিস্ত্ৰীয়ে আজাৰ, শাল, শিঙৰী আদি কঠিন কাঠ ৰাণ্ডা-বটালি আদি সঁজুলিৰে কাটি, চাঁচি আৰু মিহি কৰি নানা মনোমোহা আচবাব তৈয়াৰ কৰে। তেওঁ অক্লান্ত পৰিশ্ৰমেৰে কপালৰ ঘাম মাটিত পেলায় আৰু নিজৰ শক্তি-সামৰ্থ্য ঢালি আনৰ জীৱন আৰামদায়ক কৰি তোলে।

তেওঁৰ শ্ৰমত টেবুল, চেয়াৰ, আলমাৰি, আৰামী চকী, ঘৰ-দুৱাৰ আৰু অট্টালিকা গঢ়ি উঠে। কিন্তু বিদ্ৰূপৰ বিষয় হ’ল— যিসকলে আনৰ বাবে বিলাসী জীৱনৰ সামগ্ৰী গঢ়ে, সেই কাঠমিস্ত্ৰীসকল নিজে অভাৱ-অনাটন আৰু সাধাৰণ বাসস্থানত জীৱন কটায়।

এই বিপৰীত বাস্তৱতাৰ জৰিয়তে কবিয়ে শ্ৰমজীৱী মানুহৰ শ্ৰমৰ মহত্ত্ব আৰু সামাজিক-অৰ্থনৈতিক বঞ্চনা দুয়োটা স্পষ্ট কৰি তুলিছে।

৩। প্ৰসংগ-সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা—

“বিশ্বৰ যত কৰ্মীৰ দল
তেজ ঢালি গঢ়ে প্ৰাসাদ উজ্জ্বল।”

উত্তৰঃ উদ্ধৃত কবিতাফাঁকি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্ত ৰচিত ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটোৰ পৰা লোৱা হৈছে।

ইয়াত কবিয়ে কেৱল কাঠমিস্ত্ৰীৰ নহয়, সমগ্ৰ বিশ্বৰ শ্ৰমজীৱী মানুহৰ ত্যাগ, পৰিশ্ৰম আৰু বঞ্চনাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে।

‘তেজ ঢালি’ কথাষাৰে আক্ষৰিক অৰ্থত তেজ ঢলা নুবুজাই, শ্ৰমিকে নিজৰ দেহ-মন, শক্তি, সময় আৰু জীৱনৰ মূল্যবান অংশ কঠোৰ পৰিশ্ৰমত বিলাই দিয়াকে বুজাইছে। তেওঁলোকৰ ঘাম আৰু শ্ৰমৰ ফলতেই সমাজৰ সুউচ্চ অট্টালিকা, ৰাজকীয় প্ৰাসাদ, বিলাসী ঘৰ আৰু সভ্যতাৰ নানা উপকৰণ গঢ়ি উঠে।

কিন্তু যিসকলে এই সকলো নিৰ্মাণ কৰে, সেই শ্ৰমজীৱীসকলে প্ৰায়ে সেই সুখ-সুবিধা নিজে ভোগ কৰিবলৈ নাপায়। আনৰ ঐশ্বৰ্য গঢ়ি তেওঁলোকে নিজে দৰিদ্ৰতা আৰু বঞ্চনাৰ মাজত জীৱন কটায়।

এই পংক্তিৰ মাজেৰে কবিয়ে শ্ৰমৰ গৌৰৱ, শ্ৰমিকৰ ত্যাগ আৰু সমাজৰ বৈষম্যমূলক অৱস্থাক অতি শক্তিশালীভাৱে প্ৰকাশ কৰিছে।

৪। কাঠমিস্ত্ৰীক কিয় শিল্পী বুলি কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ কাঠমিস্ত্ৰী কেৱল এজন শাৰীৰিক শ্ৰমিক নহয়; তেওঁ এজন সৃষ্টিশীল শিল্পীও। এই কাৰণেই কবিয়ে তেওঁক ‘বিশ্বশিল্পী’ বুলি অভিহিত কৰিছে।

আজাৰ, শাল, শিঙৰী আদি নীৰস, কঠিন আৰু বেঁকা-বেঁকি কাঠ কাঠমিস্ত্ৰীৰ নিপুণ হাতত নতুন ৰূপ লাভ কৰে। ৰাণ্ডা, বটালি, হাতুৰী আদি সঁজুলিৰ সহায়ত তেওঁ সেই কাঠক কাটি-চাঁচি, মিহি কৰি মনোমোহা টেবুল, চেয়াৰ, আলনা, আলমাৰি, আৰামী চকী আৰু অন্যান্য সামগ্ৰীত ৰূপান্তৰিত কৰে।

এজন শিল্পীয়ে যেনেকৈ নিৰ্জীৱ উপাদানক নিজৰ কল্পনা আৰু দক্ষতাৰে সৌন্দৰ্যময় ৰূপ দিয়ে, কাঠমিস্ত্ৰীয়েও তেনেদৰেই কাঠক ব্যৱহাৰযোগ্য আৰু দৃষ্টিনন্দন সামগ্ৰীত পৰিণত কৰে।

সেয়ে তেওঁৰ শ্ৰমত কেৱল কষ্টই নহয়, কল্পনা, কৌশল, সৌন্দৰ্যবোধ আৰু সৃষ্টিশীলতাও জড়িত থাকে। এই কাৰণেই কাঠমিস্ত্ৰীক শিল্পী বুলি কোৱা হৈছে।

৫। কাঠমিস্ত্ৰীকে ধৰি শ্ৰমজীৱীসকলে কেনেদৰে নিজৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিব লাগিব বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটিৰ শেষৰফালে কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীকে ধৰি সকলো শ্ৰমজীৱী মানুহক নিজৰ প্ৰাপ্য অধিকাৰৰ প্ৰতি সচেতন হ’বলৈ আহ্বান জনাইছে।

শ্ৰমজীৱীসকলে নিজৰ তেজ-ঘাম ঢালি সমাজৰ ধনী শ্ৰেণীৰ বাবে সম্পদ, আচবাব, অট্টালিকা আৰু সুখ-সুবিধা গঢ়ি তোলে। কিন্তু নিজৰ শ্ৰমৰ ন্যায্য মূল্য, আৰাম আৰু সামাজিক মৰ্যাদা তেওঁলোকে বহু সময়ত লাভ নকৰে।

কবিৰ মতে, অন্যায় আৰু শোষণ নীৰৱে সহ্য কৰি থাকিলে এই অৱস্থাৰ পৰিৱৰ্তন নহ’ব। কাঠমিস্ত্ৰী, মিস্ত্ৰী, কঁহাৰ, কমাৰ আদি সকলো শ্ৰমজীৱীয়ে নিজৰ শক্তি আৰু মৰ্যাদা উপলব্ধি কৰি ঐক্যবদ্ধ হ’ব লাগিব।

‘নিজ বাহুবলে’ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰাৰ অৰ্থ হ’ল— সংগঠিত শক্তি, সচেতনতা, আত্মমৰ্যাদা আৰু ন্যায়সংগত সংগ্ৰামৰ জৰিয়তে নিজৰ প্ৰাপ্য অধিকাৰ আদায় কৰা।

এইদৰে কবিয়ে শ্ৰমজীৱীসকলক বঞ্চনাৰ পৰা মুক্ত হৈ ন্যায্য অধিকাৰ আৰু সন্মানৰ বাবে জাগি উঠিবলৈ আহ্বান জনাইছে।

---

অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ

১। ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাৰ কবি কোন?

উত্তৰঃ ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্ত।

২। ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্ত কেনে ধাৰাৰ কবি?

উত্তৰঃ তেওঁ এগৰাকী প্ৰগতিবাদী কবি।

৩। ‘অভিযান’ কি?

উত্তৰঃ ‘অভিযান’ ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ কাব্যসংকলন।

৪। কবিতাটোৰ মূল বিষয় কি?

উত্তৰঃ কাঠমিস্ত্ৰীৰ কঠোৰ শ্ৰম, সৃষ্টিশীলতা, শোষণ-বঞ্চনা আৰু শ্ৰমজীৱীৰ অধিকাৰৰ দাবী।

৫। কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ কেনে জীৱনৰ প্ৰতীক?

উত্তৰঃ শ্ৰমজীৱী মানুহৰ দৰিদ্ৰ, বঞ্চিত আৰু কষ্টময় জীৱনৰ প্ৰতীক।

৬। কবিতাত ধনী শ্ৰেণীৰ জীৱন কেনেকৈ প্ৰকাশ পাইছে?

উত্তৰঃ কাঠমিস্ত্ৰীৰ শ্ৰমত সৃষ্টি হোৱা আচবাব আৰু অট্টালিকাৰ মাজত আৰাম আৰু বিলাসেৰে কটোৱা জীৱন হিচাপে।

৭। ‘বিশ্বশিল্পী’ শব্দে কাঠমিস্ত্ৰীৰ কোন গুণ প্ৰকাশ কৰিছে?

উত্তৰঃ তেওঁৰ সৃষ্টিশীলতা, নিপুণতা আৰু শিল্পকুশলতা।

৮। কবিতাটিত কোন সামাজিক সমস্যাৰ ছবি দেখা যায়?

উত্তৰঃ শ্ৰেণী-বৈষম্য আৰু শ্ৰমজীৱীৰ শোষণ।

৯। কবিয়ে শ্ৰমজীৱীসকলক কিহৰ বাবে আহ্বান জনাইছে?

উত্তৰঃ ঐক্যবদ্ধ হৈ নিজৰ ন্যায্য অধিকাৰ আদায় কৰিবলৈ।

১০। ‘তেজ ঢালি’ কথাষাৰে কি বুজাইছে?

উত্তৰঃ অশেষ কষ্ট, ত্যাগ আৰু শাৰীৰিক শ্ৰমক বুজাইছে।

---

MCQ

১। ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাৰ কবি কোন?

A) ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্ত
B) নৱকান্ত বৰুৱা
C) হেম বৰুৱা
D) অমূল্য বৰুৱা

উত্তৰঃ A) ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্ত

২। ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটো কিমান চনত ৰচিত?

A) ১৯৩৬
B) ১৯৩৯
C) ১৯৪২
D) ১৯৪৫

উত্তৰঃ B) ১৯৩৯

৩। ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ কাব্যসংকলনৰ নাম কি?

A) জয়যাত্ৰা
B) অগ্নিসুৰ
C) অভিযান
D) ৰূপান্তৰ

উত্তৰঃ C) অভিযান

৪। কবিতাটিত ‘বিশ্বশিল্পী’ বুলি কাক কোৱা হৈছে?

A) কমাৰক
B) কঁহাৰক
C) মিস্ত্ৰীক
D) কাঠমিস্ত্ৰীক

উত্তৰঃ D) কাঠমিস্ত্ৰীক

৫। কাঠমিস্ত্ৰীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা এটা সঁজুলি কোনটো?

A) ৰাণ্ডা
B) কাঁচি
C) কোৰ
D) জাল

উত্তৰঃ A) ৰাণ্ডা

৬। কাঠমিস্ত্ৰীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা আন এটা সঁজুলি কোনটো?

A) দা
B) বটালি
C) কুঠাৰ
D) খন্তি

উত্তৰঃ B) বটালি

৭। ‘প্ৰৱাল দ্বীপৰ শৃংগৰ দৰে’ বুলি কিহক কোৱা হৈছে?

A) পাহাৰক
B) কাঠৰ গছক
C) আচবাবৰ দ’মক
D) অট্টালিকাক

উত্তৰঃ C) আচবাবৰ দ’মক

৮। কাঠমিস্ত্ৰীয়ে মূলত কাৰ বাবে কাম কৰে?

A) নিজৰ বাবে
B) কৃষকৰ বাবে
C) শিশুৰ বাবে
D) ধনী আৰু বিলাসী শ্ৰেণীৰ বাবে

উত্তৰঃ D) ধনী আৰু বিলাসী শ্ৰেণীৰ বাবে

৯। ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাৰ মূল সুৰ কি?

A) শ্ৰমজীৱীৰ জীৱনসংগ্ৰাম
B) প্ৰকৃতিৰ সৌন্দৰ্য
C) প্ৰেম
D) ভক্তি

উত্তৰঃ A) শ্ৰমজীৱীৰ জীৱনসংগ্ৰাম

১০। নৱকান্ত বৰুৱাই কবিতাটোক কেনেকৈ মূল্যায়ন কৰিছিল?

A) সাধাৰণ কবিতা বুলি
B) শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া কবিতাসমূহৰ এখন বুলি
C) নাট্যকবিতা বুলি
D) হাস্যৰসৰ কবিতা বুলি

উত্তৰঃ B) শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া কবিতাসমূহৰ এখন বুলি

১১। কাঠমিস্ত্ৰীক শিল্পী বুলি কোৱাৰ মূল কাৰণ কি?

A) তেওঁ গান গায়
B) তেওঁ ছবি আঁকে
C) তেওঁ কাঠক সৌন্দৰ্যময় ৰূপ দিয়ে
D) তেওঁ কবিতা লিখে

উত্তৰঃ C) তেওঁ কাঠক সৌন্দৰ্যময় ৰূপ দিয়ে

১২। কবিতাটিত কোন সামাজিক সমস্যা প্ৰকাশ পাইছে?

A) ভাষাৰ সমস্যা
B) শিক্ষাৰ অভাৱ
C) প্ৰকৃতি ধ্বংস
D) শ্ৰেণী-বৈষম্য আৰু শোষণ

উত্তৰঃ D) শ্ৰেণী-বৈষম্য আৰু শোষণ

১৩। ‘তেজ ঢালি’ কথাষাৰে কি বুজাইছে?

A) অশেষ পৰিশ্ৰম আৰু ত্যাগ
B) যুদ্ধ
C) অসুখ
D) খং

উত্তৰঃ A) অশেষ পৰিশ্ৰম আৰু ত্যাগ

১৪। কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীৰ লগতে কাক অধিকাৰৰ বাবে জাগিবলৈ কৈছে?

A) শিক্ষকক
B) মিস্ত্ৰী, কঁহাৰ, কমাৰ আদি শ্ৰমজীৱীক
C) ব্যৱসায়ীক
D) শাসকক

উত্তৰঃ B) মিস্ত্ৰী, কঁহাৰ, কমাৰ আদি শ্ৰমজীৱীক

১৫। কাঠমিস্ত্ৰীৰ শ্ৰমৰ ফলত কি গঢ়ি উঠে?

A) কেৱল খেলনা
B) কেৱল দুৱাৰ
C) আচবাব আৰু অট্টালিকা
D) কেৱল ঘৰ

উত্তৰঃ C) আচবাব আৰু অট্টালিকা

১৬। কবিয়ে অধিকাৰ কেনেকৈ সাব্যস্ত কৰিবলৈ কৈছে?

A) অপেক্ষা কৰি
B) ভিক্ষা কৰি
C) নীৰৱে থাকি
D) নিজৰ ঐক্যবদ্ধ শক্তিৰে

উত্তৰঃ D) নিজৰ ঐক্যবদ্ধ শক্তিৰে

১৭। ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্ত কেনে কবি?

A) প্ৰগতিবাদী কবি
B) ৰহস্যবাদী কবি
C) ৰোমান্টিক কবি
D) ভক্তিকবি

উত্তৰঃ A) প্ৰগতিবাদী কবি

১৮। কাঠমিস্ত্ৰীৰ জীৱন কিহেৰে ভৰা?

A) বিলাসেৰে
B) শ্ৰম আৰু অভাৱেৰে
C) আনন্দেৰে
D) আৰামেৰে

উত্তৰঃ B) শ্ৰম আৰু অভাৱেৰে

১৯। ‘বিশ্বৰ যত কৰ্মীৰ দল’ বুলিলে কাক বুজোৱা হৈছে?

A) কেৱল কাঠমিস্ত্ৰীক
B) কেৱল কৃষকক
C) সকলো শ্ৰমজীৱী মানুহক
D) কেৱল ধনীক

উত্তৰঃ C) সকলো শ্ৰমজীৱী মানুহক

২০। কবিতাটোৰ শেষত মূলত কি আহ্বান জনোৱা হৈছে?

A) বিশ্ৰাম ল’বলৈ
B) ধন সঞ্চয় কৰিবলৈ
C) ঘৰ সাজিবলৈ
D) নিজৰ অধিকাৰৰ বাবে জাগি উঠিবলৈ

উত্তৰঃ D) নিজৰ অধিকাৰৰ বাবে জাগি উঠিবলৈ

Teacher Generate Question Answer

কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ

(ক) অতি চমু প্ৰশ্নঃ

১। কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ কবিতাটো কিমান চনত ৰচিত?

উত্তৰঃ ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটো ১৯৩৯ চনত ৰচিত হৈছিল।

২। কবি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ এখন কবিতাপুথিৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ কবি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ এখন কবিতা পুথি হ’ল ‘অভিযান’।

৩। কবিতাটিত ‘প্ৰৱাল দ্বীপৰ শৃঙ্গৰ দৰে’ বুলি কিহৰ কথা কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ কবিতাটোত ‘প্রৱাল দ্বীপৰ শৃংগৰ দৰে’ বুলি কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰৰ কথা কোৱা হৈছে।

৪। কবিতাটিত উল্লেখ থকা বিশ্বশিল্পী কোন?

উত্তৰঃ কবিতাটোত উল্লেখ কৰা বিশ্বশিল্পীজন হ’ল কাঠমিস্ত্রী।

৫। কাঠমিস্ত্ৰীসকলে নিজৰ অধিকাৰ কেনেকৈ সাব্যস্ত কৰিব লাগিব বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে

উত্তৰঃ কবিতাটোত কাঠমিস্ত্ৰীয়ে নিজৰ অধিকাৰ নিজ বাহুবলেৰে সাব্যস্ত কৰিব লাগিব বুলি কোৱা হৈছে।

(খ) চমু প্ৰশ্নঃ

১। কবিতাটিত উল্লেখ থকা কাঠমিস্ত্ৰীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা দুবিধ সঁজুলিৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ কবিতাটোত উল্লেখ থকা কাঠমিস্ত্রীয়ে ব্যৱহাৰ কৰা দুবিধ সঁজুলিৰ নাম হ’ল — ৰাণ্ডা আৰু বটালি।

২। ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটিৰ বিষয়ে নৱকান্ত বৰুৱাই কি কৈছিল?

উত্তৰঃ নৱকান্ত বৰুৱাদেৱে ‘কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ কবিতাটোৰ বিষয়ত এনেদৰে কৈছিল ‘মোক যদি কোনোবাই দহোটা শ্রেষ্ঠ অসমীয়া কবিতাৰ নাম সোধে, তাৰ মাজত এটা হ’ব কাঠমিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’।

৩। কাঠমিস্ত্ৰীয়ে সজা কেইবিধমান আচবাবৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ কাঠমিস্ত্রীয়ে সজা কেইবিধমান আচবাব হৈছে টেবুল, চকী, আলনা, ড্ৰয়াৰ, আলমাৰি, আৰামী চকী, ঘৰ-দুৱাৰ, অট্টালিকা আদি।

৪। কাঠমিস্ত্ৰীয়ে কাৰ বাবে কাম কৰে বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ কবিতাটোত কাঠমিস্ত্রীয়ে সমাজৰ ধনী শ্ৰেণীটোৰ বাবে কাম কৰে বুলি কোৱা হৈছে।

৫। কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীৰ লগতে আৰু কাক কাক নিজৰ অধিকাৰ কাঢ়ি ল’বলৈ কৈছে?

উত্তৰঃ কাঠমিস্ত্ৰীৰ লগতে কবিয়ে মিস্ত্রী, কঁহাৰ, কমাৰ আদিৰ দৰে শ্ৰমজীৱী শ্রমিকসকলক নিজৰ নিজৰ অধিকাৰ নিজ বাহুবলেৰে কাঢ়ি ল’বলৈ কৈছে।

(গ) দীঘল প্ৰশ্ন:

১। কবি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰ চমু পৰিচয় দিয়া।

উত্তৰঃ কবি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ জন্ম ১৯১০ চনত গোলাঘাট জিলাৰ কৰুণাটিং চাহ বাগিছাত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল ডাঃ শৰৎ চন্দ্ৰ দত্ত আৰু মাতৃ আছিল নয়নতৰা। সৰুতেই পিতৃহীন হোৱা ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তই ষষ্ঠ শ্ৰেণীলৈকে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা লাভ কৰি তাৰ পিছত স্বাধ্যায় আৰু অভিজ্ঞতাৰ জৰিয়তে নিজে নিজেই জ্ঞান অৰ্জন কৰে। দেশপ্ৰেমৰ গভীৰ অনুভূতিয়ে তেওঁক অতি সোনকালেই স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত কৰে আৰু ১৯২৮ চনৰ পৰা তেওঁ সক্ৰিয়ভাৱে দেশৰ সেৱাত আত্মনিয়োগ কৰে। স্বাধীনতা সংগ্ৰামত অংশ লোৱাৰ বাবে তেওঁ দুবছৰ কাৰাবাস ভোগ কৰিবলগীয়া হয়। কৃষক আৰু শ্ৰমজীৱী জনসাধাৰণৰ অধিকাৰৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰোঁতে তেওঁ বহুতো দমন-পীড়নৰ সন্মুখীন হয়। ১৯৩৬ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ কাব্য সংকলন ‘অভিযান’ৰ জৰিয়তে অসমীয়া কবিতাত প্ৰগতিবাদী ধাৰাৰ সুদৃঢ় বিকাশ ঘটে। তেওঁৰ কবিতাসমূহত সমাজজীৱনৰ কঠোৰ বাস্তৱতা, শোষণ-বঞ্চনাৰ চিত্ৰ আৰু বিপ্লৱী চেতনাৰ স্পষ্ট প্ৰতিফলন দেখা যায়।

২। কবিতাটিত কাঠমিস্ত্ৰীৰ শ্ৰম আৰু কষ্টৰ চিত্ৰ কেনেদৰে দাঙি ধৰা হৈছে চমুকৈ লিখা ।

উত্তৰঃ কবিতাটিত কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীসকলৰ কঠোৰ শ্ৰম আৰু দুখ-কষ্টৰ এক হৃদয়বিদাৰক চিত্ৰ দাঙি ধৰিছে। কাঠমিস্ত্ৰীসকলে কপালৰ ঘাম মাটিত পেলাই আজাৰ, শাল, শিঙৰীৰ দৰে কঠিন কাঠ ৰাণ্ডা, হাতুৰী আৰু বটালিৰে কাটি-ছাঁট কৰি ধনী শ্ৰেণীৰ বাবে সুন্দৰ আচবাব আৰু সুউচ্চ অট্টালিকা নিৰ্মাণ কৰে। দেহৰ তেজ-পানী কৰি তেওঁলোকে সমাজৰ ভৌতিক সুখৰ আধাৰ গঢ়ি তোলে, কিন্তু সেই অট্টালিকাত তেওঁলোকৰ নিজস্ব আশ্ৰয় নাথাকে। ইমান শ্ৰম কৰাৰ পিছতো তেওঁলোক দৰিদ্ৰতাৰ মাজতেই জীৱন কটাবলৈ বাধ্য হয়। এইদৰে কবিয়ে কাঠমিস্ত্ৰীসকলৰ শ্ৰম, বঞ্চনা আৰু জীৱনৰ দুৰ্দশাক সংবেদনশীলভাৱে প্ৰকাশ কৰিছে।

৩। প্ৰসংগ সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা-

‘ বিশ্বৰ যত কৰ্মীৰ দল

তেজ ঢালি গঢ়ে প্ৰাসাদ উজ্জ্বল’

উত্তৰঃ উক্ত কবিতাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত কবি ধীৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ দত্তৰ ৰচিত ‘কাঠ মিস্ত্ৰীৰ ঘৰ’ শীৰ্ষক কবিতাটোৰ পৰা লোৱা হৈছে।

কাঠমিস্ত্ৰীসকলৰ অক্লান্ত শ্ৰম, ত্যাগ আৰু সৃষ্টিশীলতাৰ বিপৰীতে তেওঁলোকৰ দুখ-কষ্টপূৰ্ণ জীৱনৰ বাস্তৱ চিত্ৰ দাঙি ধৰাৰ প্ৰসংগত কবিয়ে এই পংক্তিকেইটা উল্লেখ কৰিছে।

উক্ত কবিতাফাকিত কবিয়ে দেখুৱাইছে যে পৃথিৱীৰ সকলো শ্ৰমজীৱী কৰ্মীয়ে নিজৰ তেজ-ঘাম ঢালি মানৱ সভ্যতাৰ গৌৰৱ স্বৰূপ উজ্জ্বল প্ৰাসাদ আৰু অট্টালিকা নিৰ্মাণ কৰে। ধনী শ্ৰেণীৰ সুখ-ভোগ আৰু ঐশ্বৰ্যৰ আধাৰ এই মায়াপুৰীৰ দৰে প্ৰাসাদসমূহ কৰ্মীৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ ফল। কিন্তু এনে মহৎ সৃষ্টি কৰা কাঠমিস্ত্ৰীসকলৰ নিজৰ ঘৰ সাধাৰণ আৰু দুখীয়া। যিসকলে মানৱৰ বাবে উজ্জ্বল প্রাসাদ গঢ়ে, সেইসকলেই নিজে দৰিদ্ৰ জীৱন যাপন কৰিবলগীয়া হয়। এইদৰে কবিয়ে শ্ৰমজীৱী কাঠমিস্ত্ৰীসকলৰ ত্যাগ আৰু সমাজৰ বৈষম্যক গভীৰ সংবেদনশীলতাৰে প্ৰকাশ কৰিছে।

৪। কাঠমিস্ত্ৰীক কিয় শিল্পী বুলি কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ কাঠমিস্ত্ৰীসকলে আজাৰ, শাল, শিঙৰী আদি কঠিন আৰু নীৰস কাঠবোৰক মসৃণ কৰি, ৰাণ্ডা মাৰি, বটালিৰে খুন্দিয়াই বিভিন্ন মনোমোহা আচবাব সাজি উলিয়ায়। তেওঁলোকৰ হাতৰ পৰশতেই সেই কঠিন, বেঁকা-বেঁকি কাঠে যেন জীৱন লাভ কৰে। ঠিক যেন এজন শিল্পীৰ স্পৰ্শত শিল্পকলা প্ৰাণৱন্ত হৈ উঠে, তেনেকৈ কাঠমিস্ত্ৰীৰ হাতৰ ছোঁৱাত কাঠটোৱে নানা আকাৰ-আকৃতি লাভ কৰি মনোমোহা ৰূপ ধৰে। সেই বাবে কাঠমিস্ত্ৰীসকলক শিল্পী বুলি অভিহিত কৰা হয়।

৫। কাঠমিস্ত্ৰীকে ধৰি শ্ৰমজীৱীসকলে কেনেদৰে নিজৰ অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰিব লাগিব বুলি কবিতাটিত কোৱা হৈছে?

উত্তৰঃ কাঠমিস্ত্ৰী আৰু অন্যান্য শ্রমজীৱীসকলে কঠোৰ শাৰীৰিক শ্ৰম কৰি সমাজৰ ধনী শ্ৰেণীৰ বাবে সুউচ্চ অট্টালিকা আৰু মনোমোহা সামগ্ৰী নিৰ্মাণ কৰে। তাৰ বিপৰীতে, তেওঁলোকৰ জীৱন সদায় অভাৱ-অনাটনত কটে আৰু তেওঁলোকে নিজৰ শ্ৰমৰ প্ৰকৃত মূল্য কেতিয়াও লাভ নকৰে। কবিতাটোত কবিয়ে কয় যে এই দুৰ্দশাগ্ৰস্ত শ্রমজীৱীসকলে নিজৰ প্ৰাপ্য অধিকাৰ নিজেই সাব্যস্ত কৰিব লাগিব, কাৰণ ধনী শ্ৰেণীয়ে স্বেচ্ছায় এই অধিকাৰ দিয়া নাই। সেই অধিকাৰ লাভ কৰিবলৈ তেওঁলোকে নিজৰ বাহুবল আৰু সংহত প্ৰচেষ্টাৰ জৰিয়তে ব্যৱস্থা ল’বলগীয়া হৈছে।