আনন্দৰাম বৰুৱা

---

(ক) অতি চমু প্ৰশ্নোত্তৰ

১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম ক’ত হৈছিল?

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰজাদুৱাৰত হৈছিল।

২। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম কেতিয়া হৈছিল?

উত্তৰঃ ১৮৫০ চনৰ ২১ মে’ তাৰিখে।

৩। ভাৰতত শিক্ষা শেষ কৰি আনন্দৰাম বৰুৱা ক’লৈ গৈছিল?

উত্তৰঃ উচ্চ শিক্ষা আৰু জ্ঞানাৰ্জনৰ বাবে ইউৰোপলৈ গৈছিল।

৪। আনন্দৰাম বৰুৱাই কোনখন গ্ৰন্থত কামৰূপৰ ভাওনাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে?

উত্তৰঃ ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ সংস্কৃত ব্যাখ্যাত কামৰূপৰ ভাওনাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।

৫। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কাম আৰু সংকল্প দেখি বিস্ময়াভিভূত হোৱা বিদেশী পণ্ডিতজন কোন?

উত্তৰঃ মেক্স মূলাৰ।

৬। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ কি আছিল?

উত্তৰঃ কৰ্ম।

৭। আনন্দৰাম বৰুৱাই ল’ৰাকালতে কোনখন গ্ৰন্থ কণ্ঠস্থ কৰিছিল?

উত্তৰঃ ‘অমৰকোষ’।

৮। আনন্দৰাম বৰুৱাই নিজৰ জন্মভূমিৰ পৰিচয় কি শব্দেৰে দিছিল?

উত্তৰঃ ‘প্ৰাগজ্যোতিষপুৰসম্ভৱম্’ বুলি।

৯। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম কি আছিল?

উত্তৰঃ তেওঁৰ পিতৃ গৰ্গৰাম বৰুৱা আৰু মাতৃ দুৰ্লভেশ্বৰী দেৱী।

১০। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ দুজন ভাতৃৰ নাম কি?

উত্তৰঃ পৰশুৰাম আৰু জানকীৰাম।

---

(খ) চমু প্ৰশ্নোত্তৰ

১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কোনবোৰ গুণ সদায় অনুকৰণ কৰিবলগীয়া?

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জ্ঞানপিপাসা, একাগ্ৰতা, অধ্যৱসায়, কৰ্মনিষ্ঠা, সাহস, স্বদেশপ্ৰেম, পিতৃ-মাতৃ আৰু পৰিয়ালৰ প্ৰতি গভীৰ শ্ৰদ্ধা আদি গুণ অনুকৰণীয়। তেওঁ কেতিয়াও মান-সন্মান বা প্ৰশংসাৰ বাবে কাম কৰা নাছিল; কৰ্মকেই জীৱনৰ মুখ্য আদৰ্শ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। এই গুণবোৰে তেওঁৰ জীৱনক মহান কৰি তুলিছিল।

২। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সময়ত ভাৰতীয় মানুহে ইউৰোপলৈ যাবলৈ কিয় সাহ কৰা নাছিল?

উত্তৰঃ সেই সময়ত যাতায়াত ব্যৱস্থা দুৰ্গম আৰু কষ্টকৰ আছিল। অসমৰ পৰা বংগদেশলৈ যোৱাটোও বহু লোকৰ বাবে কঠিন আৰু ভয়ংকৰ বুলি বিবেচিত হৈছিল। তাৰ উপৰি সাগৰ পাৰ হৈ বিলাতলৈ গ’লে জাতি নষ্ট হয় বুলি সমাজত গভীৰ কুসংস্কাৰ প্ৰচলিত আছিল। এই সামাজিক ভয়, দুৰ্গম যাত্ৰাপথ আৰু আত্মীয়-স্বজনৰ পৰা দূৰ হোৱাৰ আশংকাৰ বাবে মানুহে ইউৰোপলৈ যাবলৈ সাহ কৰা নাছিল।

৩। কেনেধৰণে নিজৰ পৰিচয় দি আনন্দৰাম বৰুৱাই সন্তোষ লাভ কৰিছিল?

উত্তৰঃ উচ্চশিক্ষিত আৰু বিশ্ববিখ্যাত পণ্ডিত হোৱাৰ পিছতো আনন্দৰাম বৰুৱাই নিজৰ বংশ-পৰিয়ালক কেতিয়াও পাহৰা নাছিল। তেওঁ নিজকে দুৰ্লভেশ্বৰী আৰু গৰ্গৰামৰ পুত্ৰ, পৰশুৰাম আৰু জানকীৰামৰ ভ্ৰাতৃ বুলি পৰিচয় দি সন্তোষ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা পিতৃ-মাতৃ আৰু পৰিয়ালৰ প্ৰতি তেওঁৰ গভীৰ শ্ৰদ্ধা প্ৰকাশ পাইছিল।

৪। “আনন্দৰামৰ নিজৰ দেশৰ প্ৰতি ভক্তিও কম নাছিল”—বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নিজৰ মাতৃভূমিৰ প্ৰতি গভীৰ ভালপোৱা আৰু গৌৰৱবোধ আছিল। তেওঁ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহত নিজকে ‘প্ৰাগজ্যোতিষপুৰসম্ভৱম্’ বুলি পৰিচয় দিছিল। ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ সংস্কৃত ব্যাখ্যাত নাটাভিনয়ৰ প্ৰসংগত কামৰূপৰ ভাওনাৰ কথাও উল্লেখ কৰিছিল। সুযোগ পালেই তেওঁ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আৰু কামৰূপৰ উল্লেখ কৰিছিল। এইবোৰে তেওঁৰ গভীৰ স্বদেশপ্ৰেমৰ পৰিচয় দিয়ে।

৫। কি কি কথাৰ বাবে আনন্দৰাম বৰুৱা পূজ্য হৈ থাকিব?

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱা তেওঁৰ অসাধাৰণ পাণ্ডিত্য, জ্ঞানপিপাসা, একাগ্ৰতা, কৰ্মনিষ্ঠা, সাহস আৰু স্বদেশপ্ৰেমৰ বাবে চিৰপূজ্য হৈ থাকিব। সমাজৰ বাধা আৰু কুসংস্কাৰ নেওচি তেওঁ ইউৰোপলৈ গৈ উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু সংস্কৃত ভাষা-সাহিত্যৰ জ্ঞান পাশ্চাত্য বিদ্বৎসমাজৰ আগত উপস্থাপন কৰিছিল। নিজৰ দেশ আৰু জাতিৰ গৌৰৱ বৃদ্ধি কৰা তেওঁৰ এই মহৎ কৰ্মৰাজিৰ বাবেই তেওঁ সদায় স্মৰণীয় হৈ থাকিব।

---

(গ) দীঘল প্ৰশ্নোত্তৰ

১। মহাপুৰুষৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি মানুহে কেনেদৰে নিজক পৰিচালিত কৰিব পাৰে? ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ পাঠটিৰ আধাৰত বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ সমাজত সময়ে সময়ে এনে কিছুমান মহান ব্যক্তি জন্মগ্ৰহণ কৰে, যিসকলে নিজৰ কৰ্ম, জ্ঞান আৰু আদৰ্শেৰে পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মক পথ দেখুৱাই যায়। আনন্দৰাম বৰুৱা তেনে এজন মহৎ ব্যক্তি।

তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ শিক্ষা হ’ল—একাগ্ৰতা, অধ্যৱসায় আৰু কৰ্মনিষ্ঠা। ল’ৰাকালৰে পৰা তেওঁ যিকোনো কাম একমনে কৰিছিল। এই একাগ্ৰতাৰ ফলতেই তেওঁ অতি কম বয়সতে ‘অমৰকোষ’ কণ্ঠস্থ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁ গভীৰ নিষ্ঠা দেখুৱাইছিল।

সেই সময়ত ইউৰোপলৈ যোৱা অতি কঠিন আছিল। দুৰ্গম যাত্ৰাপথ, সামাজিক কুসংস্কাৰ আৰু জাতি হেৰুৱাৰ ভয়ৰ বাবে অধিকাংশ ভাৰতীয়ই বিদেশযাত্ৰা কৰিবলৈ সাহ কৰা নাছিল। কিন্তু আনন্দৰাম বৰুৱাই এই সকলো বাধা অতিক্ৰম কৰি উচ্চশিক্ষাৰ বাবে ইউৰোপলৈ গৈছিল।

তেওঁ কেতিয়াও মান-সন্মানৰ আশাত কাম কৰা নাছিল। কৰ্মকেই তেওঁ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ কৰি লৈছিল। পিতৃ-মাতৃ, পৰিয়াল, স্বদেশ আৰু স্বজাতিৰ প্ৰতি তেওঁৰ গভীৰ শ্ৰদ্ধা আছিল।

সেয়ে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ দৰে মহাপুৰুষৰ পদাংক অনুসৰণ কৰিবলৈ হ’লে আমিও একাগ্ৰ, অধ্যৱসায়ী, সাহসী, জ্ঞানপিপাসু আৰু কৰ্মনিষ্ঠ হ’ব লাগিব। নিজৰ উন্নতিৰ লগতে দেশ আৰু সমাজৰ কল্যাণৰ বাবে কাম কৰিলেহে জীৱন সাৰ্থক হ’ব।

২। একাগ্ৰতা গুণে আনন্দৰাম বৰুৱাক কেনেধৰণে সহায় কৰিছিল?

উত্তৰঃ একাগ্ৰতা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ অন্যতম প্ৰধান গুণ আছিল। এই গুণৰ বাবেই তেওঁ অসাধাৰণ জ্ঞানী আৰু কৰ্মী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

ল’ৰাকালতে ভাওনা, অভিনয় বা অন্য কোনো কামত অংশ লওঁতে তেওঁ যিদৰে একমনা হৈছিল, পঢ়া-শুনাৰ ক্ষেত্ৰতো সেই একেই মনোযোগ দেখুৱাইছিল। এই গভীৰ একাগ্ৰতাৰ ফলতেই তেওঁ গোটেই ‘অমৰকোষ’ গ্ৰন্থখন ল’ৰাকালতে কণ্ঠস্থ কৰিছিল।

পৰৱৰ্তী জীৱনত উচ্চ শিক্ষা, সংস্কৃত চৰ্চা, গৱেষণা আৰু গ্ৰন্থ ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁৰ এই একাগ্ৰতা অটুট আছিল। চাকৰি জীৱনৰ ব্যস্ততাৰ মাজতো তেওঁ উচ্চমানৰ বহু গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। বিদেশত শিক্ষা লাভ কৰোঁতেও তেওঁ নিজৰ লক্ষ্যৰ পৰা বিচলিত হোৱা নাছিল।

সেয়েহে ক’ব পাৰি যে একাগ্ৰতাই আনন্দৰাম বৰুৱাক গভীৰ জ্ঞান, অসাধাৰণ কৰ্মক্ষমতা আৰু বিশ্বমানৰ পাণ্ডিত্য লাভ কৰিবলৈ বিশেষভাৱে সহায় কৰিছিল।

৩। প্ৰসংগ-সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা—“কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই প্ৰকৃত মৃত্যুস্বৰূপ।”

উত্তৰঃ উদ্ধৃত কথাষাৰ উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ লেখাৰু ৰচিত ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ পাঠৰ পৰা লোৱা হৈছে।

এই কথাষাৰৰ জৰিয়তে লেখকে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কৰ্মনিষ্ঠ জীৱনদৰ্শন প্ৰকাশ কৰিছে। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল কৰ্ম। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে কৰ্মৰ মাজেৰেই মানুহৰ জীৱন সাৰ্থক হয়।

যিজন মানুহে সদায় সৎ আৰু সৃষ্টিশীল কৰ্মত নিজকে নিয়োজিত ৰাখে, তেওঁ সমাজ আৰু দেশৰ বাবে উপকাৰী হৈ উঠে। তেওঁৰ কৰ্মই মৃত্যুৰ পাছতো মানুহৰ মাজত স্মৃতি আৰু প্ৰভাৱ ৰাখে। তাৰ বিপৰীতে কৰ্মহীন আৰু নিষ্ক্ৰিয় মানুহ জীয়াই থাকিও সমাজৰ বাবে মৃতপ্ৰায়।

আনন্দৰাম বৰুৱাই নিজৰ জীৱনত এই আদৰ্শৰ বাস্তৱ প্ৰমাণ দিছিল। শিক্ষা, চাকৰি আৰু গৱেষণাৰ ব্যস্ততাৰ মাজতো তেওঁ বহু মূল্যৱান গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ কৰ্মস্পৃহা আৰু ভবিষ্যৎ পৰিকল্পনা দেখি মেক্স মূলাৰৰ দৰে বিদেশী পণ্ডিতো বিস্মিত হৈছিল। তেওঁ নিজৰ কামৰ বাবে কেতিয়াও প্ৰশংসা বা মান-সন্মান আশা কৰা নাছিল।

সেয়েহে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কৰ্মময় জীৱনৰ আধাৰত “কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই প্ৰকৃত মৃত্যুস্বৰূপ” কথাষাৰ সম্পূৰ্ণ সাৰ্থক।

৪। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মহৎ আদৰ্শৰাজি আমি কেনেদৰে গ্ৰহণ কৰিব পাৰোঁ বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱন আমাৰ বাবে এক উজ্জ্বল আদৰ্শ। তেওঁৰ জীৱনৰ বিভিন্ন গুণ নিজৰ জীৱনত গ্ৰহণ কৰিলে আমিও ব্যক্তি, সমাজ আৰু জাতিৰ উন্নতিত সহায় কৰিব পাৰোঁ।

প্ৰথমতে, তেওঁৰ দৰে জ্ঞানৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আৰু একাগ্ৰ হ’ব লাগে। কেৱল পৰীক্ষাৰ বাবে নহয়, জীৱনব্যাপী জ্ঞান আহৰণৰ মনোভাৱ গঢ়ি তুলিব লাগে।

দ্বিতীয়তে, কৰ্মক জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব লাগে। মান-সন্মান বা প্ৰশংসাৰ আশাত নহয়, নিজৰ কৰ্তব্য সৎভাৱে পালন কৰাটোকেই গুৰুত্ব দিব লাগে।

তৃতীয়তে, সামাজিক বাধা বা কুসংস্কাৰক ভয় নকৰি সাহসেৰে আগবাঢ়িব লাগে। আনন্দৰাম বৰুৱাই সমাজৰ নানা বাধা নেওচি বিদেশলৈ গৈ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।

চতুৰ্থতে, নিজৰ দেশ, ভাষা, সংস্কৃতি আৰু পৰিয়ালৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাশীল হ’ব লাগে। বিশ্ববিখ্যাত পণ্ডিত হোৱাৰ পিছতো তেওঁ নিজৰ জন্মভূমি আৰু পৰিয়ালৰ পৰিচয় গৌৰৱেৰে বহন কৰিছিল।

এই গুণবোৰ গ্ৰহণ কৰিলে আমি আনন্দৰাম বৰুৱাৰ আদৰ্শ অনুসৰণ কৰি নিজৰ জীৱন সাৰ্থক কৰিব পাৰোঁ।

৫। প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্যৰ সমন্বয় সাধনত আনন্দৰাম বৰুৱাই কেনে অৱদান আগবঢ়াই গৈছে বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ অন্যতম মহৎ অৱদান আছিল প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্যৰ জ্ঞানজগতৰ মাজত সেতু নিৰ্মাণ কৰা।

ভাৰতত শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি তেওঁ উচ্চশিক্ষাৰ বাবে ইউৰোপলৈ গৈছিল। পাশ্চাত্য শিক্ষাৰ গভীৰ জ্ঞান লাভ কৰাৰ লগতে তেওঁ সংস্কৃত ভাষা আৰু ভাৰতীয় সাহিত্যৰো গভীৰ অধ্যয়ন কৰিছিল। এইদৰে তেওঁ প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্য—দুয়ো জ্ঞানধাৰাৰ সৈতে সমানভাৱে পৰিচিত হৈছিল।

তেওঁ সংস্কৃত ভাষা, সাহিত্য আৰু ভাৰতীয় জ্ঞানসম্পদৰ ওপৰত বহু মূল্যৱান গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। এই গ্ৰন্থসমূহৰ জৰিয়তে পাশ্চাত্য পণ্ডিতসকলে ভাৰতীয় সাহিত্য আৰু চিন্তাধাৰাৰ সৈতে অধিক সহজে পৰিচিত হ’ব পাৰিছিল।

তেওঁৰ কৰ্মৰ ফলত প্ৰাচ্যৰ মূল্যৱান জ্ঞান পাশ্চাত্যৰ বৌদ্ধিক সমাজলৈ গৈছিল আৰু একে সময়তে পাশ্চাত্যৰ গৱেষণা-পদ্ধতি আৰু শিক্ষাদৰ্শ প্ৰাচ্যৰ পণ্ডিতসকলৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণা হৈ উঠিছিল।

এইদৰে আনন্দৰাম বৰুৱাই নিজৰ পাণ্ডিত্য আৰু গ্ৰন্থৰাজিৰ জৰিয়তে প্ৰাচ্য-পাশ্চাত্যৰ মাজত জ্ঞানৰ আদান-প্ৰদান ঘটাই এক নতুন বৌদ্ধিক যুগৰ সূচনা কৰিছিল।

---

অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ

১। আনন্দৰাম বৰুৱাক মহান পণ্ডিত কৰি তোলা প্ৰধান গুণবোৰ কি কি?

উত্তৰঃ একাগ্ৰতা, অধ্যৱসায়, অসীম জ্ঞানপিপাসা, কৰ্মনিষ্ঠা আৰু সাহস।

২। আনন্দৰাম বৰুৱাই বিদেশলৈ যোৱাৰ সাহস কিহৰ বাবে কৰিছিল?

উত্তৰঃ অধিক জ্ঞান আৰু উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰাৰ প্ৰবল আকাঙ্ক্ষাৰ বাবে।

৩। ‘প্ৰাগজ্যোতিষপুৰসম্ভৱম্’ শব্দটোৱে কি প্ৰকাশ কৰে?

উত্তৰঃ এই শব্দটোৱে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নিজৰ জন্মভূমি প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ তথা অসমৰ প্ৰতি গৌৰৱ আৰু গভীৰ স্বদেশপ্ৰেম প্ৰকাশ কৰে।

৪। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কৰ্মদৰ্শনৰ মূল কথা কি?

উত্তৰঃ মানুহৰ জীৱনৰ সাৰ্থকতা কৰ্মত নিহিত; কৰ্মহীন জীৱন অৰ্থহীন।

৫। আনন্দৰাম বৰুৱাই কিয় মান-সন্মানৰ আশাত কাম কৰা নাছিল?

উত্তৰঃ তেওঁ কৰ্মকেই সাধনা আৰু জীৱনৰ উদ্দেশ্য বুলি মানিছিল। সেয়েহে বাহ্যিক প্ৰশংসা বা সন্মানতকৈ কৰ্মসম্পাদনক অধিক গুৰুত্ব দিছিল।

৬। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ পৰা শিক্ষাৰ্থীয়ে কি শিক্ষা ল’ব পাৰে?

উত্তৰঃ মনোযোগ, নিয়মানুবর্তিতা, অধ্যৱসায়, সাহস, কঠোৰ পৰিশ্ৰম আৰু নিজৰ দেশ-সংস্কৃতিৰ প্ৰতি গৌৰৱবোধ।

৭। মেক্স মূলাৰ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কোন দিশ দেখি বিস্মিত হৈছিল?

উত্তৰঃ তেওঁৰ বিপুল কৰ্মক্ষমতা, পাণ্ডিত্য আৰু ভবিষ্যতে বহু গ্ৰন্থ ৰচনাৰ বিশাল সংকল্প দেখি।

---

MCQ

১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম ক’ত হৈছিল?

A) ৰজাদুৱাৰ
B) যোৰহাট
C) তেজপুৰ
D) ডিব্ৰুগড়

উত্তৰঃ A) ৰজাদুৱাৰ

২। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম কিমান চনত হৈছিল?

A) ১৮৪৮
B) ১৮৫০
C) ১৮৫২
D) ১৮৫৫

উত্তৰঃ B) ১৮৫০

৩। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ কি আছিল?

A) শিক্ষা
B) ভ্ৰমণ
C) কৰ্ম
D) সম্পদ

উত্তৰঃ C) কৰ্ম

৪। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কাম দেখি কোন বিদেশী পণ্ডিত বিস্মিত হৈছিল?

A) শ্বেক্সপীয়েৰ
B) মিল্টন
C) কীট্‌ছ
D) মেক্স মূলাৰ

উত্তৰঃ D) মেক্স মূলাৰ

৫। ভাৰতত শিক্ষা শেষ কৰি আনন্দৰাম বৰুৱা ক’লৈ গৈছিল?

A) ইউৰোপলৈ
B) জাপানলৈ
C) চীনলৈ
D) নেপাললৈ

উত্তৰঃ A) ইউৰোপলৈ

৬। আনন্দৰাম বৰুৱাই ল’ৰাকালতে কোনখন গ্ৰন্থ কণ্ঠস্থ কৰিছিল?

A) গীতা
B) অমৰকোষ
C) ৰামায়ণ
D) মহাভাৰত

উত্তৰঃ B) অমৰকোষ

৭। আনন্দৰাম বৰুৱাই কামৰূপৰ ভাওনাৰ কথা ক’ত উল্লেখ কৰিছে?

A) ৰামায়ণত
B) অমৰকোষত
C) ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ ব্যাখ্যাত
D) গীতাত

উত্তৰঃ C) ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ ব্যাখ্যাত

৮। ‘প্ৰাগজ্যোতিষপুৰসম্ভৱম্’ কথাষাৰে কি প্ৰকাশ কৰে?

A) বিদেশপ্ৰেম
B) ধৰ্মবিশ্বাস
C) পৰিয়ালপ্ৰেম
D) স্বদেশপ্ৰেম

উত্তৰঃ D) স্বদেশপ্ৰেম

৯। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ অন্যতম অনুকৰণীয় গুণ কোনটো?

A) একাগ্ৰতা
B) বিলাসিতা
C) অহংকাৰ
D) নিষ্ক্ৰিয়তা

উত্তৰঃ A) একাগ্ৰতা

১০। আনন্দৰামৰ পিতৃৰ নাম কি?

A) পৰশুৰাম
B) গৰ্গৰাম
C) জানকীৰাম
D) মাধৱৰাম

উত্তৰঃ B) গৰ্গৰাম

১১। আনন্দৰামৰ মাতৃৰ নাম কি?

A) জানকী দেৱী
B) কনকলতা দেৱী
C) দুৰ্লভেশ্বৰী দেৱী
D) প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱী

উত্তৰঃ C) দুৰ্লভেশ্বৰী দেৱী

১২। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনদৰ্শনৰ লগত কোনটো উক্তি মিল খায়?

A) ধনেই জীৱন
B) বিদ্যাই ধন
C) বিশ্ৰামেই সুখ
D) কৰ্মই জীৱন

উত্তৰঃ D) কৰ্মই জীৱন

১৩। আনন্দৰাম বৰুৱা কিয় ইউৰোপলৈ গৈছিল?

A) উচ্চ শিক্ষা আৰু জ্ঞানাৰ্জনৰ বাবে
B) ব্যৱসায়ৰ বাবে
C) ৰাজনীতিৰ বাবে
D) ভ্ৰমণৰ বাবে

উত্তৰঃ A) উচ্চ শিক্ষা আৰু জ্ঞানাৰ্জনৰ বাবে

১৪। তৎকালীন সমাজত বিদেশলৈ গ’লে কি হ’ব বুলি ভয় কৰা হৈছিল?

A) ধন নষ্ট হ’ব
B) জাতি নষ্ট হ’ব
C) ভাষা পাহৰিব
D) চাকৰি হেৰুৱাব

উত্তৰঃ B) জাতি নষ্ট হ’ব

১৫। আনন্দৰাম বৰুৱাই কোন দুটা জ্ঞানধাৰাৰ মাজত সমন্বয় সাধন কৰিছিল?

A) উত্তৰ আৰু দক্ষিণ
B) নগৰ আৰু গাঁও
C) প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্য
D) ধৰ্ম আৰু ৰাজনীতি

উত্তৰঃ C) প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্য

১৬। কৰ্মহীনতাক পাঠটোত কিহৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে?

A) দুখ
B) অসুখ
C) ব্যৰ্থতা
D) মৃত্যু

উত্তৰঃ D) মৃত্যু

১৭। আনন্দৰাম বৰুৱাই নিজ দেশৰ প্ৰতি ভক্তি কেনেদৰে প্ৰকাশ কৰিছিল?

A) নিজৰ জন্মভূমিৰ নাম গৌৰৱেৰে উল্লেখ কৰি
B) বিদেশত স্থায়ী হৈ
C) নিজৰ পৰিচয় গোপন কৰি
D) কেৱল ইংৰাজী ব্যৱহাৰ কৰি

উত্তৰঃ A) নিজৰ জন্মভূমিৰ নাম গৌৰৱেৰে উল্লেখ কৰি

১৮। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ দুজন ভাতৃৰ ভিতৰত এজন কোন?

A) গৰ্গৰাম
B) পৰশুৰাম
C) মেক্স মূলাৰ
D) লেখাৰু

উত্তৰঃ B) পৰশুৰাম

১৯। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনত সফলতাৰ অন্যতম চাবিকাঠি কি আছিল?

A) ধন
B) বংশমৰ্যাদা
C) একাগ্ৰতা আৰু অধ্যৱসায়
D) ভাগ্য

উত্তৰঃ C) একাগ্ৰতা আৰু অধ্যৱসায়

২০। ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ পাঠটোৰ মূল শিক্ষা কি?

A) কেৱল বিদেশত পঢ়িলেহে সফল হয়
B) সম্পদেই সাফল্য
C) পৰিয়াল এৰি আগবাঢ়িব লাগে
D) কৰ্ম, জ্ঞান, একাগ্ৰতা আৰু স্বদেশপ্ৰেমে জীৱন মহান কৰে

উত্তৰঃ D) কৰ্ম, জ্ঞান, একাগ্ৰতা আৰু স্বদেশপ্ৰেমে জীৱন মহান কৰে

Teacher Generate Question Answer

আনন্দৰাম বৰুৱা

অতি চমু প্ৰশ্নঃ

১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম ক’ত হৈছিল?

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল উত্তৰ গুৱাহাটীৰ ৰজাদুৱাৰ নমৰ ঠাইত।

২। ভাৰতত শিক্ষা শেষ কৰি আনন্দৰাম বৰুৱা ক’লৈ গৈছিল?

উত্তৰঃ ভাৰতত শিক্ষা শেষ কৰি আনন্দৰাম বৰুৱা সুদূৰ ইউৰোপলৈ গৈছিল ৷

৩। আনন্দৰাম বৰুৱাই কোনখন গ্ৰন্থত কামৰূপৰ ভাওনাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে?

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই ‘মহাবীৰ চৰিত’ৰ সংস্কৃক ব্যাখ্যাত নাট অভিনয়ৰ বিষয়ে লিখোঁতে কামৰূপৰ ভাওনাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।

৪। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কাম আৰু সংকল্প দেখি বিস্ময়াভিভূত হোৱা বিদেশী পণ্ডিতৰ নাম লিখা ৷

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কাম আৰু সংকল্প দেখি বিদেশী পণ্ডিত মেক্সমুলাৰেও বিস্ময় মানিছিল।

৫। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ কি আছিল?

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল কৰ্ম।

চমু প্ৰশ্নঃ

১। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কোনবোৰ গুণ সদায় অনুকৰণ কৰিবলগীয়া?

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল কৰ্ম আৰু সাধনা। তেওঁ প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্যৰ জ্ঞানৰ সমন্বয় সাধন কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় আদৰ্শক পাশ্চাত্যত প্ৰচলিত কৰি জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। কৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ কেতিয়াও পশংসা বা স্ব-মান বিচৰা নাছিল।

তেওঁৰ অগাধ পাণ্ডিত্য, দেশপ্ৰেম, কৰ্মস্পৃহা, পিতৃ-মাতৃ, স্বদেশ আৰু স্ব-জাতিৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তি আদি গুণবোৰ সদায় অনুকৰণীয় বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।

২। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সময়ত ভাৰতৰ মানুহে ইউৰোপলৈ যাবলৈ কিয় সাহ কৰা নাছিল?

উত্তৰঃ আনন্দৰামৰ সময়ত ভাৰতৰ পৰা নিচেই কম মানুহেহে ইউৰোপলৈ যাবলৈ সাহ কৰিছিল। কাৰন সেই সময়ত পথ দুৰ্গম হোৱাৰ বাবে অসমৰ পৰা বংগদেশলৈ যাবলৈকে মানুহে ভয় কৰিছিল। এনে ভয়ৰ বাহিৰেও বিলাতলৈ গলে জাতি হেৰুৱাৰ ভয় মানুহৰ মনত সম্পূৰ্ণ আছিল। গতিকে তেনে সময়ত পৃতি-মাতৃ, জাতি-কুটুম আৰু সমাজৰ পৰা আঁতৰি মহাসাগৰ পাৰ হৈ সদূৰ ইউৰোপ যাবলৈ ভাৰতৰ মানুহে সাহস কৰা নাছিল।

৩। কেনেধৰণে নিজৰ পৰিচয় দি আনন্দৰাম বৰুৱাই সন্তোষ লাভ কৰিছিল?

উত্তৰঃ আপোন পিতৃ-মাতৃ আৰু ভাই-ককাইৰ প্ৰতি থকা অচল ভক্তিৰ বাবে আনন্দৰাম বৰুৱা বিখ্যাত পণ্ডিতসকলৰ শাৰীত বহিও তেওঁ দুৰ্লভেশ্বৰী আৰু গৰ্গৰামৰ পুত্ৰ পৰশুৰাম আৰু জানেকীৰামৰ ভ্ৰাতৃ বুলি পৰিচয় দিহে সন্তোষ লাভ কৰিছিল।

৪। আনন্দৰামৰ নিজৰ দেশৰ প্ৰতি ভক্তিও কম নাছিল – বুজাই লিখা ৷

উত্তৰঃ আপোন পিতৃ-মাতৃ,ভাই-ককাইৰ লগতে নিজ দেশৰ প্ৰতিও আনন্দৰামৰ বৰুৱাৰ অগাধ ভক্তিভাৱ আছিল ৷ সেয়েহে প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰাজিত তেওঁ নিজকে ‘প্ৰাগজ্যোতিষপুৰসম্ভৱম’ বুলি পৰিচয় দিছে ৷ “মহাবীৰ চৰিত”ৰ সংস্কৃত ব্যাখ্যাত তেওঁ কামৰূপৰ ভাওনাৰ কথা উল্লেখ কৰিছে ৷ এনেদৰে য’তেই সুবিধা পাইছে ত’তে প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ আৰু কামৰূপৰ কথা উল্লেখ কৰি আনন্দৰামে দেশপ্ৰেমৰ পৰিচয় দিছে ৷

৫। কি কি কথাৰ বাবে আনন্দৰাম বৰুৱা পূজ্য হৈ থাকিব?

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই জ্ঞান লাভৰ কাৰণে ভাৰতত শিক্ষা শেষ কৰি সুদূৰ ইউৰোপলৈ গৈছিল। দুৰ্গম পথৰ লগতে জাতি যোৱাৰ ভয়ত সেই সময়ত মানুহ ইউৰোপলে নগৈছিল। কিন্তু সেই ভয়কো নেউচি অদম্য সাহস আৰু মনোবল থকাৰ ফলত আনন্দৰাম বৰুৱা ইউৰোপলৈ গৈছিল। বৰুৱা সাহিত্যকৰ্মৰ বাবেই ভাৰতীয় সাহিত্যৰাজিৰ লগত পশ্চিমৰ পণ্ডিতসকলৰ পৰিচয় ঘটিল ৷ তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ বাবে এক নৰ্ৱযুগৰ আৰম্ভনি ঘটিল। তেওঁৰ মূল্যবান সংস্কৃতৰ গ্ৰন্থসমূহৰ কাৰনে তেওঁ সদায় পূজনীয় হৈ ৰব।

দীঘল প্ৰশ্নঃ

১। মহাপুৰুষৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি মানুহে কেনেদৰে নিজক পৰিচালিত কৰিব পাৰে? আনন্দৰাম বৰুৱা পাঠটিৰ আধাৰত বুজাই লিখা ৷

উত্তৰঃ সংসাৰত সময়ে সময়ে এনে কিছুমান মানুহ জন্মগ্ৰহণ কৰে, যিসকলে কৰ্ম আৰু আর্দশৰ দ্বাৰা জগতত কীৰ্তি ৰাখিবলৈ সক্ষম। এনে এজন ব্যক্তি হল আনন্দৰাম বৰুৱা।

আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনে দেখুৱাইছে যে, সাধাৰণ পৰিৱেশ আৰু সীমাবদ্ধতাবোৰৰ মাজতো কৰ্মস্পৃহা, একাগ্ৰতা আৰু অধ্যৱসায়ৰ জৰিয়তে মহান কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিব পাৰি। তেওঁ ইংৰাজী আৰু সংস্কৃত ভাষাৰ জ্ঞানৰ সমন্বয়ে প্ৰাচ্যৰ শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থৰাজিৰ স্বাদ পাশ্চাত্যৰ বৌদ্ধিক সমাজলৈ অনাৰ বাবে সক্ষম হৈছিল।

তেওঁৰ জীৱনত একাগ্ৰতা আৰু মনোবলৰ বিশেষ স্থান আছিল — ল’ৰা কালতে ভাওনা, অভিনয় আদি উৎসৱত যেন একমনা আছিল, ঠিক সেইদৰে লিখা-পঢ়াৰ ক্ষেত্ৰতো একমনা আছিল। এই একাগ্ৰতাই তেওঁৰ অমৰকোষ গ্ৰন্থ ল’ৰাকালতে কন্ঠস্থ কৰাৰ ক্ষমতা দিছে।

ইয়াৰ উপৰিও, যি সময়ত মানুহে দূৰত্ব, দুৰ্গম পথ আৰু সামাজিক বাধাৰ বাবে বিদেশলৈ যোৱাৰ সাহ নাপায়, সেই সময়তে আনন্দৰাম বৰুৱাই ইউৰোপলৈ গৈ জ্ঞানৰ সাধনা কৰিছিল। তেওঁৰ একাগ্ৰতা, কৰ্মস্পৃহা আৰু সাহসই তেওঁক অসাধাৰণ জ্ঞানী আৰু কৰ্মী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে।

এই সকলোবোৰ কাৰণৰ বাবে লেখকে আনন্দৰাম বৰুৱাক মহাপুৰুষ হিচাপে মানি, তেওঁৰ পদাংক অনুকৰণ কৰি উন্নতিৰ পথত নিজকে পৰিচালিত কৰিবলগীয়া বুলি উল্লেখ কৰিছে।

২। একাগ্ৰতা গুণে আনন্দৰাম বৰুৱাক কেনেধৰণে সহায় কৰিছিল?

উত্তৰঃ মানুহৰ জীৱনৰ সফলতাৰ অন্যতম চাবিকাঠি হল-ধ্যৰ্য আৰু একাগ্ৰতা। আনন্দৰাম সদায় একাগ্ৰ আছিল। একাগ্ৰতাৰ গুনতে তেওঁ অসাধাৰণ জ্ঞানী আৰু অসাধাৰণ কৰ্মী হব পাৰিছিল। এই গুনেই তেওঁক সাহ আৰু শক্তি দান কৰিছিল। ল’ৰাকালতে তেওঁ ভাওনা, অভিনয় আদি উৎসৱত যোগ দিওঁতে যেনে একমনা আছিল ঠিক সেইদৰে লিখা পঢ়া বিষয়তো তেওঁ একমনা আছিল। সেয়েহে গোটেই ‘অমৰকোষ’ গ্ৰন্থ খনি তেওঁ ল’ৰাকালতে কন্ঠস্থ কৰিব পৰিছিল।

৩। প্ৰসংগ-সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা ৷’কৰ্মই জীৱন আৰু কৰ্মহীনতাই প্ৰকৃত মৃত্যুস্বৰূপ ৷’

উত্তৰঃ উক্ত কথাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি ‘সাহিত্য সৌৰভ’ৰ অন্তৰ্গত উপেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ লেখাৰু দেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’ নামৰ পাঠটোৰ পৰা লোৱা হৈছে।

এই কথাফাঁকিৰ জৰিয়তে লেখকে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ একান্ত কৰ্মনিষ্ঠা, কৰ্মস্পৃহা আৰু জীৱনদৰ্শন প্ৰকাশ কৰিব বিচাৰিছে।

মানুহৰ জীৱনৰ সাৰ্থকতা কৰ্মত নিহিত থাকে। যিজনে নিৰন্তৰ কৰ্মত আত্মনিয়োগ কৰে, সেইজনেই প্ৰকৃত অৰ্থত জীৱিত। বিপৰীতে, যিজনে কৰ্ম এৰি অলসতা আৰু নিষ্ক্ৰিয়তাত জীৱন অতিবাহিত কৰে, তেওঁৰ জীৱনটো মৃত্যুৰ সমান। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰই আছিল কৰ্ম। কৰ্মৰ মাজতেই তেওঁ আনন্দ লাভ কৰিছিল। তেওঁ কেতিয়াও নিজৰ কৰ্মৰ বাবে প্ৰশংসা বা মান বিচৰা নাছিল—এইটোই প্ৰকৃত কৰ্মীৰ লক্ষণ। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষা শেষ কৰি চাকৰি জীৱনত অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে তেওঁ বহু কেইখন উচ্চমানৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি উলিয়াইছিল। তদুপৰি, ভবিষ্যতে আৰু বহু গ্ৰন্থ প্ৰণয়নৰ সংকল্পো কৰিছিল। তেওঁৰ অবিৰাম কৰ্মস্পৃহা আৰু জ্ঞানসাধনা দেখি জগতবিখ্যাত পণ্ডিত মেক্স মূলাৰেও বিস্মিত হৈছিল। এই সকলো কথাৰ দ্বাৰাই লেখকে উক্ত কথাফাঁকিৰ যথার্থতা প্ৰতিপন্ন কৰিছে।

৪। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মহৎ কৰ্মৰাজি আমি কেনেদৰে গ্ৰহণ কৰিব পাৰো বুজাই লিখা ৷

উত্তৰঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ কৰ্মৰাজিয়ে এটা নৱযুগৰ আৰম্ভণি কৰিলে ৷ তেওঁৰআদৰ্শসমূহে অসমীয়াক নতুন দিগন্তৰ সন্ধান দিলে ৷ তেওঁৰ জীৱনৰ মূলমন্ত্ৰ আছিল কৰ্ম আৰু একাগ্ৰতা। কৰ্ম আৰু একাগ্ৰতাৰ বাবে তেওঁৰ আজিৰ পৰা প্ৰায় ডেৰশ বছৰৰ পূৰ্বে উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে ইউৰোপলৈ গৈছিল। যিখিনি সময়ত জাতি যোৱাৰ ভয়ত এচাম মানুহে ইউৰোপলৈ যাবলৈ ভয় কৰিছিল সেইখিনি সময়তে আনন্দৰাম বৰুৱাই শিক্ষাজগতৰ এখন নতুন দ্বাৰ উন্মোচন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ইংৰাজী আৰু সংস্কৃত ভাষাত গভীৰ জ্ঞান থকা আনন্দৰাম বৰুৱাই ভালেকেইখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্যৰ বৌদ্ধিক ক্ষেত্ৰত সমন্বয় সাধন কৰিছিল। দেশপ্ৰেম আৰু স্বজনৰ প্ৰতি থকা ভক্তিও আনন্দৰাম বৰুৱাৰ চৰিত্ৰৰ প্ৰধান গুন আছিল। যতেই সুবিধা পাইছিল তাতেই তেওঁ নিজ মাতৃভূমিৰ নাম উল্লেখ কৰিছিল। পিতৃ-মাতৃ আৰু ভাতৃৰ নাম উল্লেখ কৰি স্বজনৰ প্ৰতি থকা ভক্তি আৰু শ্ৰদ্ধা প্ৰকাশ কৰি নিজৰ পৰিচয় দিছিল। তেওঁৰ এই মহৎ আৰ্দশৰাজি আমি গ্ৰহন কৰিব পাৰো।

৫। প্ৰাচ্য আৰু পাশ্চাত্যৰ সমন্বয় সাধনত আনন্দৰাম বৰুৱাই কেনে অৱদান আগবঢ়াই গৈছে বুজাই লিখা।

উত্তৰঃ নিজ দেশত শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি আনন্দৰাম বৰুৱাই উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে ইউৰোপলৈ গৈছিল। তেওঁৰ পূৰ্বৱৰ্তী সময়ছোৱাত প্ৰাচ্যৰ বিশেষকৈ ভাৰতীয় সাহিত্য আৰু দাৰ্শনিক গ্ৰন্থসমূহ পাশ্চাত্য বিদ্বৎসমাজৰ অগোচৰেই আছিল। সেইসময়ত প্ৰাচ্যৰ জ্ঞানভাণ্ডাৰক পাশ্চাত্যৰ লোকসকলৰ আগত সহজে উপস্থাপন কৰিব পৰা উপযুক্ত গ্ৰন্থৰ অভাৱ আছিল। ফলত পাশ্চাত্য বিদ্বৎসমাজে প্ৰাচ্যৰ জ্ঞান-সম্পদৰ ওপৰত গভীৰ আলোচনা কৰিবলৈ সুবিধা পোৱা নাছিল।

আনন্দৰাম বৰুৱাই ইংৰাজী আৰু সংস্কৃত ভাষাত বিভিন্ন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি এই দূৰত্ব দূৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ জৰিয়তে পাশ্চাত্য সমাজে প্ৰাচ্যৰ অমূল্য সাহিত্য, দৰ্শন আৰু জ্ঞানৰাজিৰ সৈতে পৰিচিত হোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল। এইদৰে তেওঁ প্ৰাচ্যৰ জ্ঞানভাণ্ডাৰক পাশ্চাত্যৰ বৌদ্ধিক সমাজৰ আগত উপস্থাপন কৰি দুয়ো সভ্যতাৰ মাজত এক সেতু নিৰ্মাণ কৰিছিল।

আনন্দৰাম বৰুৱাক আদৰ্শ হিচাপে লৈ ভাৰতত বহু লোকেই সংস্কৃত চৰ্চা আৰু প্ৰাচ্য সাহিত্যৰ অধ্যয়নত আগ্ৰহী হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ এই কৰ্মৰাজিয়ে ভাৰতীয় সাহিত্যত এটা নৱ যুগৰ সূচনা কৰিলে আৰু প্ৰাচ্য-পাশ্চাত্যৰ বৌদ্ধিক সমাজৰ মাজত সুদৃঢ় সমন্বয়ৰ স্থাপন হ’ল।