হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথি

(ক) অতি চমু প্ৰশ্নোত্তৰ

১। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথি’ শীৰ্ষক পাঠটি ক’ৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে?

উত্তৰঃ যোগেন্দ্ৰনাৰায়ণ ভূঞা সম্পাদিত ‘সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ বিবিধ প্ৰবন্ধ’ নামৰ গ্ৰন্থখনৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে।

২। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথি’ শীৰ্ষক প্ৰবন্ধটি প্ৰথমতে ক’ত প্ৰকাশ পাইছিল?

উত্তৰঃ শুক্লেশ্বৰ বৰা সম্পাদিত ‘জয়ন্তী’ আলোচনীত ১৯৫৩ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল।

৩। কটন কলেজৰ প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া অধ্যাপকৰ নাম কি?

উত্তৰঃ ড° সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা।

৪। সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ গৱেষণামূলক গ্ৰন্থখনৰ নাম কি?

উত্তৰঃ ‘Anglo-Assamese Relations, 1771–1826’।

৫। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ পুথিখন কোনে ৰচনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ সুকুমাৰ বৰকাথে ৰচনা কৰিছিল।

৬। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ কিমান চনত ৰচনা কৰা হৈছিল?

উত্তৰঃ ১৬৫৬ শকত, অৰ্থাৎ ১৭৩৪ খ্ৰীষ্টাব্দত।

৭। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’ পুথিৰ চিত্ৰবোৰ কোনে অংকন কৰিছিল?

উত্তৰঃ দিলবৰ আৰু দোষায় নামৰ দুজন চিত্ৰকৰে।

৮। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ কোন ৰজাৰ সময়ত ৰচিত হৈছিল?

উত্তৰঃ আহোম স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহৰ সময়ত।

---

(খ) চমু প্ৰশ্নোত্তৰ

১। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ পুথিখন কোনে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ আহোম স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহ আৰু বৰকুঁৱৰী অম্বিকাদেৱীৰ আদেশ অনুসৰি সুকুমাৰ বৰকাথে ১৬৫৬ শকত, অৰ্থাৎ ১৭৩৪ খ্ৰীষ্টাব্দত ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ পুথিখন ৰচনা কৰিছিল।

২। পুৰণি অসমীয়া সচিত্ৰ পুথি দুখনৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ ‘শঙ্খচূড় বধ’ আৰু ‘লৱ-কুশৰ যুদ্ধ’।

৩। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিৰ চিত্ৰবোৰ কোনে অংকন কৰিছিল?

উত্তৰঃ পুথিখনৰ চিত্ৰবোৰ দিলবৰ আৰু দোষায় নামৰ দুজন চিত্ৰকৰে অংকন কৰিছিল। তেওঁলোকৰ অংকিত চিত্ৰসমূহে সেই সময়ৰ ৰাজকীয় জীৱন, সাজ-পাৰ আৰু হাতীৰ বিভিন্ন ৰূপৰ মূল্যবান চাক্ষুষ তথ্য সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছে।

৪। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিত কোনকেইজন লোকৰ চিত্ৰ অংকিত হৈছে?

উত্তৰঃ পুথিখনত গ্ৰন্থকাৰ সুকুমাৰ বৰকাথ, চিত্ৰকৰ দিলবৰ আৰু দোষায়, স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহ, বৰকুঁৱৰী অম্বিকাদেৱী আৰু ৰাজকুমাৰ উগ্ৰসিংহ কোঁৱৰৰ চিত্ৰ অংকিত হৈছে।

৫। হস্তিগ্ৰন্থ বুলিলে কি বুজা?

উত্তৰঃ হাতীৰ স্বভাৱ, লক্ষণ, পালন-পোষণ, প্ৰশিক্ষণ, চিকিৎসা, ব্যৱহাৰ আৰু বিভিন্ন ব্যাধিৰ প্ৰতিকাৰৰ বিষয়ে ৰচিত ব্যৱহাৰিক গ্ৰন্থক হস্তিগ্ৰন্থ বোলা হয়।

এনে গ্ৰন্থত ভাল-বেয়া হাতী চিনাক্ত কৰা, হাতীক বশ কৰা, হাতীৰে কাঠ টনা, যুদ্ধত ব্যৱহাৰ, হাতীশাল নিৰ্মাণ, হাতীদাঁতৰ মূল্য আৰু ৰোগ-চিকিৎসা আদিৰ বিৱৰণ থাকে।

---

(গ) দীঘল প্ৰশ্নোত্তৰ

১। ব্যৱহাৰিক সাহিত্য বুলিলে কি বুজা? দুখন অসমীয়া ব্যৱহাৰিক সাহিত্য পুথিৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ মানুহৰ দৈনন্দিন আৰু প্ৰায়োগিক জীৱনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় জ্ঞানক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ ৰচনা কৰা সাহিত্যক ব্যৱহাৰিক সাহিত্য বোলা হয়।

এই সাহিত্যত অন্ন-বস্ত্ৰ, বাসস্থান, কৃষি, আয়ুৰ্বেদ, ৰোগ-চিকিৎসা, জ্যোতিষ, অংক, গৃহ নিৰ্মাণ, নৃত্য-গীত, জীৱ-জন্তুৰ পালন-পোষণ, স্বাস্থ্য, গুণাগুণ আদি বিষয়ৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান সন্নিৱিষ্ট থাকে। এইবোৰ কবিতা, গল্প বা উপন্যাসৰ দৰে কেৱল ৰসসৃষ্টিৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত নহয়; বৰং বাস্তৱ জীৱনত প্ৰয়োগ কৰিব পৰা জ্ঞান সংৰক্ষণ কৰাই ইয়াৰ মুখ্য উদ্দেশ্য।

মধ্যযুগীয় অসমত এনে বহু মূল্যবান পুথি সাঁচিপাতত লিখা হৈছিল। এইবোৰে সেই সময়ৰ অসমীয়া সমাজৰ বিজ্ঞানমনস্কতা, জীৱন-পদ্ধতি আৰু অভিজ্ঞতাৰ পৰিচয় দিয়ে।

দুখন অসমীয়া ব্যৱহাৰিক সাহিত্য পুথি হ’ল—
১. ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’
২. ‘ঘোঁৰা নিদান’।

২। ড° সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ সাহিত্য প্ৰতিভা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা।

উত্তৰঃ ড° সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা অসমীয়া সাহিত্য আৰু ইতিহাসচৰ্চাৰ এগৰাকী বিশিষ্ট পণ্ডিত, গৱেষক, ইতিহাসবিদ আৰু সাহিত্যিক। তেওঁৰ সাহিত্যিক প্ৰতিভা বহুমুখী আছিল। কবিতা, চুটিগল্প, প্ৰবন্ধ, জীৱনী, ইতিহাস আৰু গৱেষণা—সকলো ক্ষেত্ৰতে তেওঁ উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াই গৈছে।

তেওঁ প্ৰথমে কবি হিচাপে সাহিত্যক্ষেত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ কবিতা-পুথি ‘নিৰ্মালি’ আৰু চুটিগল্প সংকলন ‘পঞ্চমী’ উল্লেখযোগ্য। প্ৰবন্ধ সাহিত্যত ‘ত্ৰিপদী’ আৰু ‘সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ বিবিধ প্ৰবন্ধ’ তেওঁৰ বিশেষ কৃতি।

জীৱনীমূলক ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত ‘গোপাল কৃষ্ণ গোখলে’, ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’, ‘অসম জীয়ৰী’, ‘জোনাকী’ আৰু ‘চানেকী’ আদি উল্লেখযোগ্য। ইতিহাস বিষয়ক ৰচনাত তেওঁৰ প্ৰতিভা অধিক উজ্জ্বল হৈ উঠে। ‘কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ’, ‘বুৰঞ্জীৰ বাণী’, ‘ৰমণী গাভৰু’, ‘মীৰজুমলাৰ অসম আক্ৰমণ’ আৰু ‘লাচিত বৰফুকন’ আদি গ্ৰন্থত অসমৰ অতীত ইতিহাস সুগভীৰ গৱেষণাৰে উপস্থাপন কৰা হৈছে।

ইংৰাজী ভাষাতো তেওঁ বহু মূল্যবান গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। ‘An Assamese Nur-Jahan’, ‘Early British Relations with Assam’, ‘Lachit Borphukan and His Times’, ‘Atan Buragohain and His Times’, ‘Men I Have Met’, ‘London Memories’ আদি বিশেষ উল্লেখযোগ্য। তেওঁৰ গৱেষণা গ্ৰন্থ ‘Anglo-Assamese Relations, 1771–1826’ বিশেষ মূল্যবান।

সেয়ে ড° সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা কেৱল এগৰাকী সাহিত্যিকেই নহয়, অসমীয়া জাতিৰ অতীত ঐতিহ্যক অনুসন্ধান আৰু সংৰক্ষণ কৰা এগৰাকী মহান ইতিহাসবিদ হিচাপেও চিৰস্মৰণীয়।

৩। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিৰ বিষয়বস্তুৰ এটি আভাস দিয়া।

উত্তৰঃ ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ অসমীয়া ব্যৱহাৰিক সাহিত্যৰ এখন অতি মূল্যবান গ্ৰন্থ। স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহ আৰু বৰকুঁৱৰী অম্বিকাদেৱীৰ আদেশত সুকুমাৰ বৰকাথে ১৭৩৪ খ্ৰীষ্টাব্দত পুথিখন ৰচনা কৰিছিল।

পুথিখনৰ মূল বিষয় হাতী। ইয়াত হাতীৰ বিভিন্ন জাতি, স্বভাৱ, শাৰীৰিক লক্ষণ আৰু গুণাগুণৰ বিস্তৃত বিৱৰণ দিয়া হৈছে। ভাল আৰু মংগলদায়ক হাতী কেনেকৈ চিনাক্ত কৰিব লাগে, বেয়া বা নিন্দিত হাতীৰ লক্ষণ কি, ৰজাৰ বাবে কোন হাতী উপযুক্ত—এইবোৰৰ বিষয়ে বিশদ আলোচনা আছে।

হাতীশাল কেনেদৰে নিৰ্মাণ কৰিব লাগে, কি ধৰণৰ কাঠ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে, হাতী বন্ধা খুঁটা কেনেকুৱা হোৱা উচিত, ৰ’দ-বতাহ সোমাব পৰা ব্যৱস্থা কেনেকৈ কৰিব লাগে—এই ব্যৱহাৰিক কথাবোৰো পুথিখনত আছে।

ইয়াৰ উপৰি হাতীৰ আহাৰ, স্বাস্থ্য, বল বৃদ্ধি, বিভিন্ন ৰোগ আৰু তাৰ চিকিৎসা, হাতীক বশ কৰাৰ উপায়, হাতীৰে কাঠ আদি টনা, যুদ্ধত হাতীৰ ব্যৱহাৰ, যাত্ৰাৰ সময়ত হাতীৰ শুভ-অশুভ লক্ষণ, হাতীদাঁতৰ মূল্য আদি বিষয় বৰ্ণিত হৈছে।

পুথিখনত ঐৰাৱত হাতীৰ পৌৰাণিক প্ৰসংগৰ লগতে ৰাজকাৰ্য, যুদ্ধ, শোভাযাত্ৰা আৰু উপঢৌকন হিচাপে হাতীৰ ব্যৱহাৰৰ কথাও আছে। সেয়ে ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’ কেৱল হাতী বিষয়ক পুথি নহয়; ই আহোম যুগৰ ৰাজনীতি, সমাজ, অৰ্থনীতি, সংস্কৃতি আৰু ব্যৱহাৰিক জ্ঞানৰো মূল্যবান দলিল।

৪। ‘মংগলদায়ক হাতী’ৰ লক্ষণ সম্পৰ্কে হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিত থকা বিৱৰণটি নিজৰ ভাষাত লিখা।

উত্তৰঃ ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ পুথিত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ হাতীৰ লক্ষণ বৰ্ণনা কৰাৰ লগতে মংগলদায়ক হাতীৰ বিশেষ বৈশিষ্ট্যও উল্লেখ কৰা হৈছে।

পুথিখনৰ মতে মংগলদায়ক হাতী দেখাত সুন্দৰ, শ্যাম বা কালশিলিৰ দৰে বৰণৰ আৰু সুগঠিত শৰীৰৰ হোৱা উচিত। ইয়াৰ শৰীৰ বলিষ্ঠ আৰু স্থূল হ’লেও চলাফেৰাত সক্ৰিয়তা থকা প্ৰয়োজন।

এনে হাতীৰ দুয়োটা দাঁত দীঘল, সুসম আৰু সমান আকাৰৰ হয়। নখৰ আগছোৱা জোঙা আৰু পাতল ক’লা বৰণৰ হয়। কামৰ সময়ত পিছ হোঁহকা নখাই আগলৈ চাপি যোৱা আৰু বল-বীৰ্য প্ৰকাশ কৰাটোও উত্তম হাতীৰ লক্ষণ।

এনে হাতীক উপযুক্ত আহাৰ আৰু যত্ন দিলে সহজে বশ কৰিব পৰা যায় আৰু ৰাজকাৰ্য, যুদ্ধ, শোভাযাত্ৰা আদি বিভিন্ন কামত সুফল পোৱা যায়। সেইবাবে এনে গুণসম্পন্ন, বলৱন্ত আৰু কাৰ্যক্ষম হাতীক ৰাজপৰিয়ালৰ বাবে মংগলদায়ক আৰু সৌভাগ্যৰ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।

৫। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিৰ গদ্যশৈলীৰ বিষয়ে চমুকৈ আলোচনা কৰা।

উত্তৰঃ ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ পুথিৰ গদ্যশৈলী পুৰণি অসমীয়া গদ্যৰ এক উল্লেখযোগ্য নিদৰ্শন। পুথিখনৰ বিষয় ব্যৱহাৰিক হ’লেও ইয়াৰ ভাষা আৰু প্ৰকাশভংগীত সাহিত্যিক সৌন্দৰ্য দেখা যায়।

পুথিখনৰ গদ্যত মূলত দুটা পৃথক বৈশিষ্ট্য লক্ষ্য কৰা যায়। প্ৰশস্তিমূলক অংশত ভাষা সংস্কৃতগন্ধী, গম্ভীৰ আৰু অলংকাৰপূৰ্ণ। ৰজা, ৰাণী আৰু ৰাজবংশৰ প্ৰশংসা কৰোঁতে দীঘল বাক্য, সংস্কৃত শব্দ আৰু অলংকাৰৰ প্ৰয়োগে ভাষাক আভিজাত্যপূৰ্ণ কৰি তুলিছে।

আনহাতে হাতীৰ গুণাগুণ, দৈহিক লক্ষণ, পালন-পোষণ, চিকিৎসা বা ব্যৱহাৰিক নিয়ম বৰ্ণনা কৰা অংশত ভাষা যথেষ্ট সহজ, পোনপটীয়া আৰু কথিত অসমীয়া ভাষাৰ ওচৰ চপা। কাৰণ এই অংশসমূহৰ উদ্দেশ্য আছিল ব্যৱহাৰিক জ্ঞান সহজে বুজাই দিয়া।

বৰ্ণনাত চিত্ৰধৰ্মিতা আৰু বাস্তৱতা আছে। হাতীৰ আকাৰ, বৰণ, দাঁত, নখ, স্বভাৱ আদি এনেদৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে পাঠকৰ মনত সহজে তাৰ ছবি ভাঁহি উঠে।

এইদৰে সংস্কৃতগন্ধী গাম্ভীৰ্য আৰু সহজ অসমীয়া কথ্যভাষাৰ সুন্দৰ সংমিশ্ৰণে ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’ৰ গদ্যক বৈচিত্ৰ্যময় আৰু মূল্যবান কৰি তুলিছে।

---

অতিৰিক্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰশ্নোত্তৰ

১। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’ কোন শ্ৰেণীৰ সাহিত্য?

উত্তৰঃ ব্যৱহাৰিক সাহিত্য।

২। ‘ঘোঁৰা নিদান’ কি বিষয়ক পুথি?

উত্তৰঃ ঘোঁৰাৰ স্বাস্থ্য, ৰোগ আৰু চিকিৎসা আদি বিষয়ক ব্যৱহাৰিক পুথি।

৩। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিৰ মুখ্য বিষয় কি?

উত্তৰঃ হাতীৰ লক্ষণ, পালন-পোষণ, প্ৰশিক্ষণ, ব্যৱহাৰ আৰু চিকিৎসা।

৪। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিৰ বিশেষত্ব কি?

উত্তৰঃ ই এখন সচিত্ৰ ব্যৱহাৰিক পুথি; ইয়াত লিখিত বিৱৰণৰ লগতে হাতী আৰু ৰাজকীয় জীৱনৰ বহু চিত্ৰ অংকিত আছে।

৫। হাতীশাল সম্পৰ্কে পুথিখনত কি আলোচনা আছে?

উত্তৰঃ হাতীশালৰ নিৰ্মাণপদ্ধতি, ব্যৱহৃত কাঠ, খুঁটাৰ উচ্চতা আৰু ৰ’দ-বতাহ চলাচলৰ ব্যৱস্থা আদি আলোচনা আছে।

৬। পুৰণি কালত হাতীৰ ব্যৱহাৰ ক’ত ক’ত হৈছিল?

উত্তৰঃ যুদ্ধ, ৰাজকাৰ্য, শোভাযাত্ৰা, ভাৰ বহন, কাঠ টনা আৰু উপঢৌকন আদি কামত।

৭। পুথিখনৰ চিত্ৰসমূহৰ ঐতিহাসিক মূল্য কিয় আছে?

উত্তৰঃ চিত্ৰসমূহৰ পৰা সেই সময়ৰ ৰজা-ৰাণী, ৰাজকুমাৰ, শিল্পী, সাজ-পাৰ, হাতীৰ বিভিন্ন ৰূপ আৰু ৰাজকীয় জীৱনৰ আভাস পোৱা যায়।

৮। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’ পুথিয়ে আহোম যুগৰ কোনবোৰ দিশৰ পৰিচয় দিয়ে?

উত্তৰঃ ৰাজনীতি, সংস্কৃতি, পশুচিকিৎসা, যুদ্ধনীতি, শিল্পকলা আৰু ব্যৱহাৰিক জ্ঞানৰ পৰিচয় দিয়ে।

---

MCQ

১। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথি’ পাঠটি কোনখন গ্ৰন্থৰ পৰা সংগৃহীত?

A) সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ বিবিধ প্ৰবন্ধ
B) ত্ৰিপদী
C) পঞ্চমী
D) নিৰ্মালি

উত্তৰঃ A) সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ বিবিধ প্ৰবন্ধ

২। প্ৰবন্ধটি প্ৰথমে কোনখন আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল?

A) বাঁহী
B) জয়ন্তী
C) জোনাকী
D) আৱাহন

উত্তৰঃ B) জয়ন্তী

৩। কটন কলেজৰ প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া অধ্যাপক কোন?

A) হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী
B) বাণীকান্ত কাকতি
C) সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা
D) কালিৰাম মেধি

উত্তৰঃ C) সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা

৪। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ৰ ৰচক কোন?

A) দিলবৰ
B) দোষায়
C) শিৱসিংহ
D) সুকুমাৰ বৰকাথ

উত্তৰঃ D) সুকুমাৰ বৰকাথ

৫। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ কিমান খ্ৰীষ্টাব্দত ৰচিত?

A) ১৭৩৪
B) ১৭৪৪
C) ১৭৫৪
D) ১৭৬৪

উত্তৰঃ A) ১৭৩৪

৬। পুথিখন কাৰ আদেশত ৰচিত হৈছিল?

A) ৰুদ্ৰসিংহ আৰু ফুলেশ্বৰী
B) শিৱসিংহ আৰু অম্বিকাদেৱী
C) প্ৰমত্তসিংহ আৰু কুৰংগনয়নী
D) ৰাজেশ্বৰসিংহ আৰু জয়মতী

উত্তৰঃ B) শিৱসিংহ আৰু অম্বিকাদেৱী

৭। পুথিৰ চিত্ৰ অংকন কৰা দুজনৰ এজন কোন?

A) সুকুমাৰ
B) উগ্ৰসিংহ
C) দিলবৰ
D) সূৰ্যকুমাৰ

উত্তৰঃ C) দিলবৰ

৮। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’ কোন শ্ৰেণীৰ সাহিত্য?

A) চৰিত সাহিত্য
B) নাট্য সাহিত্য
C) ভক্তিমূলক সাহিত্য
D) ব্যৱহাৰিক সাহিত্য

উত্তৰঃ D) ব্যৱহাৰিক সাহিত্য

৯। ‘হস্তিগ্ৰন্থ’ মূলত কিহৰ বিষয়ে ৰচিত?

A) হাতীৰ বিষয়ে
B) ঘোঁৰাৰ বিষয়ে
C) কৃষিৰ বিষয়ে
D) নৌযাত্ৰাৰ বিষয়ে

উত্তৰঃ A) হাতীৰ বিষয়ে

১০। দুখন ব্যৱহাৰিক সাহিত্যৰ এখন কোনখন?

A) কীৰ্তনঘোষা
B) ঘোঁৰা নিদান
C) নামঘোষা
D) ৰামবিজয়

উত্তৰঃ B) ঘোঁৰা নিদান

১১। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱৰ আনজন চিত্ৰকৰ কোন?

A) দিলীপ
B) দেৱানন্দ
C) দোষায়
D) গৰ্গৰাম

উত্তৰঃ C) দোষায়

১২। পুথিখনত কোন ৰাজকুমাৰৰ ছবি আছে?

A) গদাপাণি
B) চুক্লেনমুং
C) ৰুদ্ৰসিংহ
D) উগ্ৰসিংহ

উত্তৰঃ D) উগ্ৰসিংহ

১৩। ‘Anglo-Assamese Relations, 1771–1826’ কাৰ গ্ৰন্থ?

A) সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা
B) সুকুমাৰ বৰকাথ
C) দিলবৰ
D) শুক্লেশ্বৰ বৰা

উত্তৰঃ A) সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা

১৪। ‘পঞ্চমী’ কি ধৰণৰ পুথি?

A) কবিতা পুথি
B) চুটিগল্পৰ পুথি
C) নাটক
D) বুৰঞ্জী

উত্তৰঃ B) চুটিগল্পৰ পুথি

১৫। পুথিখনৰ প্ৰশস্তি অংশৰ ভাষা কেনেধৰণৰ?

A) ইংৰাজীগন্ধী
B) কথিত
C) সংস্কৃতগন্ধী
D) হিন্দীগন্ধী

উত্তৰঃ C) সংস্কৃতগন্ধী

১৬। ব্যৱহাৰিক অংশৰ ভাষা সাধাৰণতে কেনেধৰণৰ?

A) অত্যন্ত জটিল
B) সম্পূৰ্ণ সংস্কৃত
C) বিদেশী শব্দযুক্ত
D) সহজ আৰু প্ৰাঞ্জল

উত্তৰঃ D) সহজ আৰু প্ৰাঞ্জল

১৭। পুথিখনত হাতীৰ কোন দিশৰ আলোচনা আছে?

A) স্বাস্থ্য আৰু চিকিৎসা
B) কেৱল জন্মস্থান
C) কেৱল বয়স
D) কেৱল নাম

উত্তৰঃ A) স্বাস্থ্য আৰু চিকিৎসা

১৮। মংগলদায়ক হাতীৰ শৰীৰ কেনেধৰণৰ বুলি বৰ্ণিত?

A) অতি ক্ষীণ
B) বলিষ্ঠ আৰু সুগঠিত
C) অতি সৰু
D) দুৰ্বল

উত্তৰঃ B) বলিষ্ঠ আৰু সুগঠিত

১৯। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’ৰ চিত্ৰসমূহে কিহৰ আভাস দিয়ে?

A) আধুনিক জীৱন
B) ইউৰোপীয় সমাজ
C) আহোম যুগৰ ৰাজকীয় জীৱন
D) মোগল যুদ্ধমাত্ৰ

উত্তৰঃ C) আহোম যুগৰ ৰাজকীয় জীৱন

২০। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ’ৰ মুখ্য মূল্য ক’ত নিহিত?

A) কেৱল কাহিনীত
B) কেৱল কবিত্বত
C) কেৱল ধৰ্মত
D) ব্যৱহাৰিক জ্ঞান, ইতিহাস আৰু সংস্কৃতিত

উত্তৰঃ D) ব্যৱহাৰিক জ্ঞান, ইতিহাস আৰু সংস্কৃতিত

Teacher Generate Question answer

হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথি

(ক) অতি চমু প্ৰশ্নঃ

১। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথি’ শীৰ্ষক পাঠটি কʼৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে ?

উত্তৰঃ ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথি’ শীৰ্ষক পাঠটি সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ বিবিধ প্ৰবন্ধ’ নামৰ গ্ৰন্থখনৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে।

২। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথি’ শীৰ্ষক প্ৰৱন্ধটি প্ৰথমতে কʼত প্ৰকাশ পাইছিল?

উত্তৰঃ হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথি’ শীৰ্ষক প্ৰৱন্ধটি প্ৰথমতে ১৯৫৩ চনত, শুক্লেশ্বৰ বৰা সম্পাদিত ‘জয়ন্তী’ আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল।

৩। কটন কলেজৰ প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া অধ্যাপকৰ নাম কি?

উত্তৰঃ কটন কলেজৰ প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া অধ্যাপকৰ নাম হল ‘সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা’ ।

৪। সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ গৱেষণা গ্ৰন্থখনৰ নাম লিখা।

উত্তৰঃ সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা গৱেষণা গ্ৰন্থখনৰ নাম হল “Anglo-Assamese Relations 1771-1826″.

৫। ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ পুথিখন কোনে ৰচনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ পুথিখন সুকুমাৰ বৰকাথে ‍১৬৫৬ শকত, অর্থাৎ ১৭৩৪ খৃষ্টাব্দত ৰচনা কৰিছিল।

(খ) চমু প্ৰশ্নঃ

১। ‘হস্তি-বিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ পুথিখন কোনে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল?

উত্তৰঃ ‘হস্তি-বিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ পুথিখন মহাৰাজ শিৱসিংহ আৰু বৰকুঁৱৰী অম্বিকা দেৱীৰ আদেশ অনুসৰি সুকুমাৰ বৰকাথে ১৭৩৪ খৃষ্টাব্দত ৰচনা কৰে।

২। পুৰণি অসমীয়া সচিত্ৰ পুথি দুখনৰ নাম লিখা ।

উত্তৰঃ পুৰণি অসমীয়া সচিত্ৰ পুথি দুখনৰ নাম হল-শঙখচূড় বধ আৰু ধৰ্মপুৰাণ।

৩। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিৰ চিত্ৰবোৰ কোনে অংকন কৰিছিল?

উত্তৰঃ হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিৰ চিত্ৰবোৰ দিলবৰ আৰু দোষায় নামৰ দুজন চিত্ৰকৰে অংকন কৰিছিল।

৪। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিত কোনকেইজন লোকৰ চিত্ৰ অংকিত হৈছে?

উত্তৰঃ হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিত গ্ৰন্থকাৰ, চিত্ৰকৰ দুগৰাকী, ৰজা শিৱসিংহ, বৰকুঁৱৰী অম্বিকা দেৱী আৰু ৰাজকুমাৰ উগ্ৰসিংহ কোঁৱৰৰ চিত্ৰ অংকিত হৈছিল।

৫। হস্তিগ্ৰন্থ বুলিলে কি বুজা?

উত্তৰঃ হস্তিগ্ৰন্থ বুলিলে সাধাৰণতে হাতী বিষয়ক গ্ৰন্থক বুজা যায়। বিবিধ হাতীৰ লক্ষণ, হাতীশাল নিৰ্মাণৰ নিয়ম, যাত্ৰাকালত আৰু উভতি অহাৰ পিছত হাতীৰ শুভ কাম,হাতীদাঁতৰ মূল্য, হাতীৰে কাঠ আদি টনা, যুদ্ধ হাতীৰ কথা, ঐৰাৱত হাতিৰ কথা, বেয়া হাতীৰ লক্ষণ ইত্যাদি হাতীৰ বিভিন্ন ব্যাধিৰ প্ৰতিকাৰ সন্দৰ্ভত বিশেষ বৰ্ণনা পোৱা যায় ।

(গ) দীঘল প্ৰশ্নঃ

১। ব্যবহাৰিক সাহিত্য বুলিলে কি বুজা? দুখন অসমীয়া ব্যবহাৰিক সাহিত্য পুথিৰ নাম লিখা ।

উত্তৰঃ ব্যৱহাৰিক সাহিত্য বুলিলে মানুহৰ দৈনন্দিন ব্যৱহাৰিক জীৱনৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহ— যেনে অন্ন, বস্ত্ৰ, বাসস্থান, কৃষি, পশু-পখি তথা জীৱ-জন্তুৰ গুণাগুণ, স্বাস্থ্য আদি বিষয়ক লৈ ৰচিত সাহিত্যক বুজা যায়। এই সাহিত্যসমূহে সমাজৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান আৰু অভিজ্ঞতা সংৰক্ষণ কৰি ৰাখে। শংকৰোত্তৰ যুগৰ সাহিত্যৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰিক সাহিত্যৰ ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব যথেষ্ট বেছি। পূৰ্বতে এইবোৰ সাঁচিপতীয়াত লিখা হৈছিল যদিও বৰ্তমান ছপা পুথি হিচাপে উপলব্ধ।

দুখন অসমীয়া ব্যৱহাৰিক সাহিত্য পুথিৰ নাম হল- ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ আৰু ‘ঘোঁৰা নিদান’।

২। ড° সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ সাহিত্য প্ৰতিভা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা।

উত্তৰঃ ড° সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা অসমৰ এজন প্ৰখ্যাত ইতিহাসবিদ, সাহিত্যিক আৰু গৱেষক আছিল। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯২ চনত নগাঁও চহৰত। ছাত্ৰ জীৱনৰ পৰাই তেওঁ অধ্যয়নশীল, মেধাৱী আৰু সাহিত্যৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল। ১৯০৯ চনত শ্বিলং চৰকাৰী স্কুলৰ পৰা স্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অসম উপত্যকাৰ ভিতৰত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি ভিক্টোৰিয়া মেম’ৰিয়েল স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ কটন কলেজৰ পৰা আই. এ. আৰু কলকাতাৰ প্ৰেছিডেন্সি কলেজৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত সন্মানসহ বি. এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ড° ভূঞা কটন কলেজৰ প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া অধ্যাপক আৰু অধ্যক্ষ আছিল।

ড° সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ সাহিত্য প্ৰতিভা বহুমুখী আছিল। ছাত্ৰজীৱনৰ পৰাই তেওঁ কবিতা, চুটিগল্প, প্ৰবন্ধ আৰু জীৱনীমূলক ৰচনা বিভিন্ন আলোচনীত প্ৰকাশ কৰিছিল। অসমীয়া আৰু ইংৰাজী— দুয়োটা ভাষাতেই তেওঁ গ্ৰন্থ ৰচনা আৰু সম্পাদনা কৰিছিল। তেওঁৰ ৰচিত আৰু সম্পাদিত গ্ৰন্থৰ সংখ্যা একুৰিৰো অধিক। তেখেতৰ একমাত্ৰ কবিতা পুথিখনৰ নাম আছিল ‘নিৰ্মালি’ আৰু চুটিগল্প পুথিখনৰ নাম হল- ‘পঞ্চমী’। উল্লেখযোগ্য প্ৰবন্ধ সংকলনসমূহ হ’ল ‘ত্ৰিপদী’ আৰু ‘সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাৰ বিবিধ প্ৰবন্ধ’।

জীৱনীমূলক গ্ৰন্থৰ ভিতৰত ‘গোপাল কৃষ্ণ গোখলে’, ‘আনন্দৰাম বৰুৱা’, ‘অসম জীয়ৰী’, ‘জোনাকী’ আৰু ‘চানেকী’ বিশেষ উল্লেখযোগ্য। তেখেতৰ ঐতিহাসিক গ্ৰন্থসমূহত অসমৰ বুৰঞ্জী সুগভীৰ গৱেষণাৰ সৈতে উপস্থাপন কৰা হৈছে। এই ক্ষেত্ৰৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থসমূহ হ’ল ‘কোৱৰ বিদ্ৰোহ’, ‘বুৰঞ্জীৰ বাণী’, ‘ৰমণী গাভৰু’, ‘মীৰজুমলাৰ অসম আক্ৰমণ’ আৰু ‘লাচিত বৰফুকন’। ইংৰাজী ভাষাত ৰচিত তেখেতৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত An Assamese Nur-Jahan, Early British Relations with Assam, Lachit Borphukan and His Times, Atan Buragohain & His Times, Men I Have Met, London Memories আদি বিশেষ উল্লেখযোগ্য। তেখেতৰ গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ Anglo-Assamese Relations (1771–1826) বিশেষ মূল্যবান।

মুঠতে, ড° সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই ইতিহাস আৰু সাহিত্য— এই দুয়োটা ক্ষেত্ৰতেই অসমৰ বাবে অমূল্য অৱদান আগবঢ়াই গৈছে। এজন দক্ষ সাহিত্যিক, গৱেষক আৰু ইতিহাসবিদ হিচাপে তেখেতৰ স্থান অসমীয়া সাহিত্যত চিৰস্মৰণীয়। তেখেতৰ মৃত্যু হয় ১৯৬৪ চনত।

৩। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিৰ বিষয়বস্তুৰ এটি আভাস দিয়া ।

উত্তৰঃ মধ্যযুগত অসমীয়া ভাষাত ৰচিত ব্যৱহাৰিক সাহিত্যসমূহৰ ভিতৰত হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ পুথি। অষ্টাদশ শতিকাৰ সাহিত্যিক সুকুমাৰ বৰকাথে আহোম স্বৰ্গদেউ শিৱ সিংহ আৰু ৰাণী ফুলেশ্বৰী কুঁৱৰীৰ অনুৰোধত এই পুথিখন ৰচনা কৰিছিল। ৰাজ অনুগ্ৰহত ৰচিত হোৱা বাবে পুথিখনৰ বিষয়বস্তু মূলতঃ ৰাজ্যৰ প্ৰয়োজন আৰু শাসন ব্যৱস্থাৰ দৃষ্টিভংগীৰে গঢ় লৈ উঠিছে। হাতীক কেন্দ্ৰ কৰি প্ৰাচীন সংস্কৃত গ্ৰন্থ, অসমত প্ৰচলিত হাতী বিষয়ক জ্ঞান আৰু দাঁতি-কাষৰীয়া জাতিৰ মাজত প্ৰচলিত চিকিৎসা-পদ্ধতি আদি একত্ৰিত কৰি ইয়াৰ বিষয়বস্তু গঠন কৰা হৈছে।

এই পুথিত ৰাজ্যৰ বাবে উপযোগী হাতী চিনাক্ত কৰা, ভাল আৰু বেয়া হাতীৰ লক্ষণ, যুদ্ধ আৰু ৰাজকাৰ্যৰ বাবে হাতীৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰণালী আদিৰ বিস্তৃত বৰ্ণনা পোৱা যায়। লগতে অন্য ৰাজ্যৰ লগত অপ্ৰীতিবৰ্দ্ধক হ’ব পৰা হাতীৰ লক্ষণসমূহো ইয়াত উল্লেখ কৰা হৈছে। হাতীশাল নিৰ্মাণৰ নিয়ম, ব্যৱহৃত কাঠৰ প্ৰকাৰ, হাতীবন্ধা খুটাৰ উচ্চতা, বতাহ আৰু ৰʼদ সোমাব পৰা ব্যৱস্থা আদিও সাৱধানতাৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

তদুপৰি হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিত হাতীক শুভকাৰ্যৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। যাত্ৰাকালত হাতী দেখা বা ব্যৱহাৰ কৰাটো শুভ বুলি ধৰা হৈছিল। যুদ্ধকালত হাতীৰ ব্যৱহাৰ, উপঢৌকন হিচাপে হাতী প্ৰেৰণ কৰা, ৰাজপ্ৰতিপত্তি প্ৰদৰ্শনৰ বাবে গড়ৰ বাহিৰত হাতী ৰাখা আৰু হাতীদাঁতৰ মূল্যৱান বস্তু হিচাপে ব্যৱহাৰ আদি বিষয়ো ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। এনেদৰে হাতীক কেন্দ্ৰ কৰি ৰাজনৈতিক, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক দিশসমূহ হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিৰ বিষয়বস্তু হিচাপে প্ৰতিফলিত হৈছে।

৪। ‘মংগলদায়ক হাতী’ৰ লক্ষণ সম্পৰ্কে হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিত থকা বিৱৰণটি নিজৰ ভাষাত লিখা।

উত্তৰঃ হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিখন হাতী বিষয়ক এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যৱহাৰিক গ্ৰন্থ। এই পুথিখনত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ হাতীৰ স্বভাৱ, গুণাগুণ আৰু লক্ষণৰ বিস্তৃত বিৱৰণ পোৱা যায়। ইয়াৰ উপৰিও হাতীশাল নিৰ্মাণৰ নিয়ম, হাতীবন্ধা খুঁটাৰ মান, ব্যৱহৃত কাঠৰ প্ৰকাৰ, হাতীদাঁতৰ মূল্য, যুদ্ধত ব্যৱহৃত হাতী, শুভ-অশুভ লক্ষণযুক্ত হাতী আদি নানা বিষয় অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। এই গ্ৰন্থৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল ৰাজ্য আৰু ৰজাসকলৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি উপযোগী হাতীৰ চিনাক্তকৰণ কৰা।

হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিত বৰ্ণিত মঙ্গলদায়ক হাতীৰ লক্ষণসমূহ যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ। পুথিখনৰ মতে মঙ্গলদায়ক হাতীৰ শৰীৰৰ বৰণ শ্যাম বা কালশিলি হোৱা উচিত আৰু দেখাত সুন্দৰ হ’ব লাগে। হাতী প্ৰকাণ্ড প্ৰাণী হ’লেও তাৰ শৰীৰ স্থূল আৰু সুগঠিত হোৱা বাঞ্ছনীয়। দুয়োটা দাঁত সমান দীঘল আৰু সমানে ৰঙা হোৱা উচিত। কামৰ সময়ত আগলৈ চাপি যোৱা হাতী শুভ লক্ষণৰ পৰিচায়ক বুলি গণ্য কৰা হৈছে। তদুপৰি হাতীৰ নখ আগছোৱা জোঙা আৰু অলপ পাতল ক’লা বৰণৰ হ’ব লাগে। বলৱন্ত হাতীৰ মূল্য অধিক বুলি ধৰা হৈছে।

এনেদৰে পুৰণি কালত যি হাতীসমূহ উত্তম গুণসম্পন্ন, বলৱন্ত আৰু কাৰ্যক্ষম আছিল, তেনেবোৰ হাতীক মঙ্গলদায়ক হাতী বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। তেনে হাতীসমূহে ৰজাৰ গড়ৰ ভিতৰ-বাহিৰ সকলোতে ভাল কাম দেখুৱাইছিল আৰু সোনকালে বশ কৰিব পৰা গৈছিল। সেয়েহে ৰজা-মহাৰজাসকলে এনে হাতীক বিশেষ গুৰুত্ব দি উপযুক্ত আহাৰ আৰু দক্ষ বিষয়া নিযুক্ত কৰি পোহপাল দিছিল।

৫। হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিৰ গদ্যশৈলীৰ বিষয়ে চমুকৈ আলোচনা কৰা।

উত্তৰঃ সুকুমাৰ বৰকাথে আহোম ৰজা শিৱসিংহ আৰু বৰকুঁৱৰী অম্বিকাদেৱীৰ আদেশক্রমে ‘হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ সাৰ সংগ্ৰহ’ পুথিখন ৰচনা কৰিছিল। এই পুথিখন অসমীয়া সাহিত্যৰ এক অমূল্য সম্পদ আৰু গদ্য সাহিত্যৰ এখন উল্লেখযোগ্য নিদৰ্শন। পুথিখন গদ্যত ৰচিত যদিও ইয়াৰ ভাষা আৰু শৈলী যথেষ্ট গুণসম্পন্ন। বিশেষকৈ প্ৰশস্তি অংশত ব্যৱহৃত ভাষা অধিক সংস্কৃতগন্ধী, অলংকাৰপ্ৰধান আৰু গম্ভীৰ ধৰণৰ।

এই পুথিৰ গদ্যশৈলীত সংস্কৃত সাহিত্যৰ প্ৰভাৱ স্পষ্টকৈ দেখা যায়। সংস্কৃত পুথিক অনুকৰণ কৰি লিখা হেতুকে বহু ঠাইত দীঘল বাক্য, উপমা-অলংকাৰ আৰু উচ্চ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। সেইবাবে কিছুমান অংশত ভাষা গম্ভীৰ আৰু ভাবগম্ভীৰ ৰূপত প্ৰকাশ পাইছে। ইয়াৰ বিপৰীতে, দাঁতি-কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহৰ পৰা সংগৃহীত ব্যৱহাৰিক জ্ঞানসমূহ বৰ্ণনা কৰা অংশত ভাষা অধিক সৰল, প্ৰাঞ্জল আৰু কথিত অসমীয়া ভাষাৰ ওচৰ চাপে।

এনেদৰে বিশ্লেষণ কৰিলে দেখা যায় যে হস্তিবিদ্যাৰ্ণৱ পুথিৰ গদ্যশৈলী দ্বৈত বৈশিষ্ট্যসম্পন্ন—এফালে সংস্কৃতগন্ধী আৰু গম্ভীৰ, আনফালে সহজ, সৰল আৰু বোধগম্য। সাধাৰণ পাঠকেও বুজিব পৰা ধৰণে বাক্য গাঁথনি ৰচনা কৰা হৈছে। মুঠতে, এই পুথিৰ সুন্দৰ আৰু বৈচিত্ৰ্যময় গদ্যশৈলীয়ে পুথিখনৰ সাহিত্যিক মৰ্যাদা বহুগুণে বৃদ্ধি কৰিছে।