পাঠ- ১৩
তেজীমলা
অৰ্থৰ সৈতে চিনাকি হওঁ আহা
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| তেজগোৰা | ৰঙা আভা মিহলি বগা |
| দিগঙ্গনা | বিভিন্ন দিশৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী |
| কুটুম | আত্মীয়, আপোন মানুহ |
| চিকুণ | মিহি, নিমজ, ধুনীয়া |
| মিতিৰ | মিত্ৰ, বন্ধু |
| ভাও | অভিনয়, দেখুওৱা ভাব |
১। একোটিকৈ বাক্যত উত্তৰ লিখা।
(ক) তেজীমলাক কোনে টোপনিৰ পৰা উঠা বুলি কৈছিল?
উত্তৰঃ পুৱাৰ মলয়া বতাহে তেজীমলাক টোপনিৰ পৰা উঠিবলৈ কৈছিল।
(খ) তেজীমলাই মাতিলে কি আহি হাতত পৰিছিল?
উত্তৰঃ তেজীমলাই মাতিলে তাইৰ পোহনীয়া পাৰযুৰি আহি হাতত পৰিছিল।
(গ) মানুহৰ চোতালত কি ফুটিলে বুলি কবিয়ে কৈছে?
উত্তৰঃ মানুহৰ চোতালত মাধুৰী ফুটিলে বুলি কবিয়ে কৈছে। তেজীমলা
(ঘ) তেজীমলাই কি হৈ মানুহৰ পৰা দূৰৈত শিপাই ৰৈছে?
উত্তৰঃ তেজীমলাই পাৰিজাত ফুল হৈ মানুহৰ পৰা দূৰৈত শিপাই ৰৈছে।
(ঙ) ‘তেজীমলা’ সাধুটো কাৰ ৰচনা?
উত্তৰঃ ‘বুঢ়ী আইৰ সাধু’ত সন্নিৱিষ্ট ‘তেজীমলা’ সাধুটো ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই লিখিত ৰূপ দিছিল। ~ Daily Assam
২। কবিতাটোৰ মূলভাব লিখা।
উত্তৰঃ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ ‘তেজীমলা’ কবিতাত আপোন মানুহৰ নিষ্ঠুৰতাৰ বিপৰীতে প্ৰকৃতিৰ মৰমময় ৰূপ ফুটাই তোলা হৈছে। মাহীমাকৰ অত্যাচাৰৰ বলি হোৱা তেজীমলাই মানুহৰ পৰা আঁতৰি পানীৰ বুকুত পাৰিজাত ফুল হৈ আশ্ৰয় লৈছে। পুৱাৰ মলয়াই তাইক জগায়, পানীৰ লতাই মৰমেৰে আৱৰি ৰাখে আৰু পানীৰ চৰাই তথা সোণ-ৰূপ বৰণীয়া মাছে তাইক সংগ দিয়ে।
তথাপি তেজীমলাৰ পোহনীয়া পাৰযুৰি, হৰিণাজনী আৰু মৰমৰ সখীয়েকলৈ মনত পৰে। দূৰৈৰ পৰা নাও এখন আহি থকা দেখি তাইৰ মনত ক্ষণিকৰ বাবে আশাও জাগে। কিন্তু আগৰ অভিজ্ঞতাই মানুহৰ মৰমৰ ওপৰত তাইৰ বিশ্বাস দুৰ্বল কৰি তুলিছে। সেয়ে তাই নাৱৰীয়াক ফুল ছিঙিবলৈ বাধা দি নিজৰ পৰিচয় দিয়ে। তেজীমলাৰ মনত আপোনজনৰ প্ৰতি থকা টান আৰু পুনৰ আঘাত পোৱাৰ ভয়, দুয়োটাই কবিতাটোত প্ৰকাশ পাইছে। তেজীমলা
৩। প্ৰসংগ-সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা।
(ক) মৰমৰ পানী নোহোৱা ঠাইত
কেনেকৈ বিশ্বাস থয়?
সেয়ে তেজীমলা দূৰতে শিপাই
পাৰিজাত হই ৰয়।
উত্তৰঃ প্ৰসংগঃ উদ্ধৃত কবিতাফাঁকি ‘আপোন পাঠ’ত সন্নিৱিষ্ট চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ ‘তেজীমলা’ কবিতাৰ পৰা লোৱা হৈছে।
সংগতিঃ আপোন মানুহৰ পৰা মৰমৰ সলনি আঘাত পোৱা তেজীমলাই কিয় মানুহৰ পৰা আঁতৰি প্ৰকৃতিৰ বুকুত আশ্ৰয় লৈছে, সেই কথা বুজাবলৈ কবিয়ে এই শাৰীকেইটা লিখিছে।
ব্যাখ্যাঃ পানী অবিহনে গছ জীয়াই থাকিব নোৱাৰাৰ দৰে মৰম অবিহনে মানুহৰ মাজত বিশ্বাস গঢ় লৈ নুঠে। মাহীমাকৰ নিষ্ঠুৰতাই তেজীমলাৰ সেই বিশ্বাস ভাঙি পেলালে। সেয়ে তাই মানুহৰ পৰা দূৰৈত পাৰিজাত হৈ পানীৰ তলিত খামুচি ধৰি ৰ’ল। ইয়াত ‘মৰমৰ পানী’ কথাষাৰে স্নেহক বুজাইছে আৰু ‘দূৰতে শিপাই’ কথাষাৰে প্ৰকৃতিৰ মাজত তেজীমলাই পোৱা নিৰাপদ আশ্ৰয়ৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে।
(খ) হাতো নেমেলিবি, ফুলো নিছিঙিবি,
ক’ৰে নাৱৰীয়া তই?
মানুহে ফুলৰ কি জানে আদৰ?
তেজীমলাহে মই।
উত্তৰঃ প্ৰসংগঃ উদ্ধৃত কবিতাফাঁকি চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ ‘তেজীমলা’ কবিতাৰ সামৰণিৰ পৰা লোৱা হৈছে।
সংগতিঃ পানীত পাৰিজাত ফুল হৈ থকা তেজীমলাৰ ওচৰলৈ নাও এখন আহিল। তেতিয়া তেজীমলাই নাৱৰীয়াক ফুল ছিঙিবলৈ বাধা দি এই কথাখিনি ক’লে।
ব্যাখ্যাঃ নাৱৰীয়াৰ মৰমসনা মুখ দেখি তেজীমলাৰ মনত প্ৰথমে আপোনজনক লগ পোৱাৰ আশা জাগিছিল। কিন্তু আগতে আপোন মানুহৰ হাততেই আঘাত পোৱাৰ কথা মনত পৰাত তাই সতৰ্ক হৈ পৰিল। মানুহে ফুলৰ ৰূপ দেখি তাক ছিঙিব খোজে, অথচ সেই ফুলৰ যতন ল’ব জানে নে নাই, সেই লৈ তাইৰ সন্দেহ আছে। ‘তেজীমলাহে মই’ বুলি নিজৰ পৰিচয় দিয়াৰ মাজেৰে তাই ফুলপাহৰ আঁৰত এগৰাকী আঘাত পোৱা ছোৱালীৰ কাহিনী আছে বুলি নাৱৰীয়াক জনাইছে। তেজীমলা
৪। “সাৰি তুলি ছিঙি মোহাৰি পেলালে, মানুহৰ মৰমো নাই।” কোনে কাক সাৰি তুলি ছিঙি মোহাৰি পেলালে বুলি কবিয়ে কৈছে?
উত্তৰঃ কবিতাৰ শাৰীকেইটাত মানুহে নিজৰ চোতালত ফুলি উঠা মাধুৰীক ছিঙি মোহাৰি পেলোৱাৰ কথা কোৱা হৈছে। এই চিত্ৰৰ মাজেৰে কবিয়ে তেজীমলাৰ ওপৰত তাইৰ মাহীমাকে কৰা নিষ্ঠুৰ আচৰণক বুজাইছে। তেজীমলা
৫। তেজীমলাক কোনে কেনেদৰে ৰাখিছিল, কবিতাটোৰ সহায়ত লিখা।
উত্তৰঃ পানীৰ বুকুত পাৰিজাত হৈ থকা তেজীমলাক প্ৰকৃতিয়ে মৰমেৰে আৱৰি ৰাখিছিল। পুৱাৰ মলয়াই তাইক টোপনিৰ পৰা জগাইছিল আৰু পানীৰ লতাবোৰে চাৰিওফালে বেৰি ধৰিছিল। পানীৰ চৰাইবোৰে ওচৰতে সাঁতুৰি ফুৰিছিল আৰু সোণ-ৰূপ বৰণীয়া মাছবোৰে তাইৰ কাষেৰে অহা-যোৱা কৰিছিল। এইবোৰকেই তেজীমলাই আপোন কৰি লৈছিল। এইদৰে মানুহৰ মাজত হেৰুৱাই পেলোৱা মৰম আৰু সংগ তাই প্ৰকৃতিৰ মাজত বিচাৰি পাইছিল। তেজীমলা
৬। সমাৰ্থক শব্দ লিখা।
| শব্দ | সমাৰ্থক শব্দ |
|---|---|
| বেথা | মৰম, চেনেহ (কবিতাৰ প্ৰসংগত) |
| বায়ু | বতাহ, পৱন |
| বাতৰি | খবৰ, সংবাদ |
| সখী | বান্ধৱী, লগৰীয়া |
| চকুলো | চকুপানী, অশ্ৰু |
| স্বপ্ন | সপোন |
| হাঁহি | হাস্য, হাসি |
| ফুল | পুষ্প, কুসুম |
| ভাও | অভিনয়, ভংগী |
৭। বিপৰীত শব্দ লিখা।
| শব্দ | বিপৰীত শব্দ |
|---|---|
| বিসৰ্জন | আৱাহন |
| শকত | ক্ষীণ |
| সন্ধিয়া | ৰাতিপুৱা, প্ৰভাত |
| আশা | নিৰাশা |
| বিশ্বাস | অবিশ্বাস |
| স্বপ্ন | দিঠক |
| বন্ধন | মুক্তি |
৮। চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাক ‘প্ৰতিমাৰ খনিকৰ’ বুলি কিয় কোৱা হয়?
উত্তৰঃ চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালাৰ উল্লেখযোগ্য কবিতা-সংকলনখনৰ নাম ‘প্ৰতিমা’। খনিকৰে যেনেকৈ নিপুণ হাতেৰে প্ৰতিমা গঢ়ে, আগৰৱালাইও শব্দ, সুৰ আৰু চিত্ৰকল্পৰে তেওঁৰ কবিতাবোৰ সুন্দৰকৈ গঢ়ি তুলিছিল। এই কবিতা-সংকলনখনৰ নামৰ পৰাই তেওঁ ‘প্ৰতিমাৰ খনিকৰ’ নামেৰে পৰিচিত হৈছে। ৱিকিউৎস
৯। বাক্য ৰচনা কৰা।
(ক) বুকুৰ কুটুম
উত্তৰঃ বহুদিনৰ মূৰত বুকুৰ কুটুম ভনীয়েকক লগ পাই তাইৰ মন আনন্দেৰে ভৰি পৰিল।
(খ) মাটিৰ মানুহ
উত্তৰঃ ইমান সন্মান পোৱাৰ পাছতো গজেনে সকলোৰে সৈতে সহজভাৱে মিলা-মিছা কৰে, সেয়ে গাঁৱৰ ৰাইজে তেওঁক মাটিৰ মানুহ বুলি কয়।
(গ) বিধিৰ লিখন
উত্তৰঃ দুৰ্ঘটনাটোত সকলো হেৰুৱাই তেওঁ এই দুখক বিধিৰ লিখন বুলি মানি ল’লে।
(ঘ) বিনা মেঘে বজ্ৰপাত
উত্তৰঃ হঠাতে অহা দুৰ্ঘটনাৰ খবৰটো পৰিয়ালটোৰ বাবে বিনা মেঘে বজ্ৰপাতৰ দৰে হ’ল।
১১। এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা।
| বাক্যাংশ | এটা শব্দত |
|---|---|
| আকাশ চুব পৰা | আকাশচুম্বী |
| একে মাকৰ সন্তান | সহোদৰ |
| কাৰো নাম নধৰাকৈ পৰা গালি | গোৱালগালি |
| নাৱেৰে বেপাৰ কৰা বেপাৰী | সাউদ |
| বেলি উঠাৰ আগৰ পোহৰ-আন্ধাৰ সময় | দোকমোকালি |
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post