হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন
‘ক’ — ভাব বিষয়ক
১। চমুকৈ উত্তৰ দিয়া
(ক) মাধৱ কন্দলী কোন আছিল?
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলী শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ চতুৰ্দশ শতিকাৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া কবি আছিল।
(খ) মাধৱ কন্দলীয়ে কোনখন মহাকাব্য অনুবাদ কৰিছিল?
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলীয়ে মহৰ্ষি বাল্মীকি ৰচিত সংস্কৃত ৰামায়ণ মহাকাব্যখন অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল।
(গ) মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত কেইটা কাণ্ড পোৱা যায়?
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলীৰ ৰচিত ৰামায়ণৰ মাজৰ পাঁচটা কাণ্ড বৰ্তমান পোৱা যায়। আদিকাণ্ড আৰু উত্তৰাকাণ্ড বৰ্তমান তেওঁৰ ৰচনাৰূপে পোৱা নাযায়।
(ঘ) মাধৱ কন্দলীক শংকৰদেৱে কি কবি বুলি অভিহিত কৰিছিল?
উত্তৰঃ শংকৰদেৱে মাধৱ কন্দলীক ‘অপ্ৰমাদী কবি’ বুলি অভিহিত কৰিছিল।
(ঙ) মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত বৰ্তমানে সন্নিৱিষ্ট কোনটো কাণ্ড শংকৰদেৱে ৰচনা কৰে?
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত বৰ্তমানে সন্নিৱিষ্ট উত্তৰাকাণ্ড মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে ৰচনা কৰে।
(চ) ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশ কোনটো কাণ্ডৰ পৰা লোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশ সুন্দৰাকাণ্ডৰ পৰা লোৱা হৈছে।
২। মাধৱ কন্দলীৰ বাহিৰে শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ কবিকেইজনৰ নাম উল্লেখ কৰা।
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলীৰ বাহিৰে শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ উল্লেখযোগ্য কবিসকল হ’ল—
- হেম সৰস্বতী
- হৰিবৰ বিপ্ৰ
- কবিৰত্ন সৰস্বতী
- ৰুদ্ৰ কন্দলী
৩। মাধৱ কন্দলীয়ে কোন ৰজাৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল? তেওঁ ক’ৰ ৰজা আছিল?
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলীয়ে বৰাহী ৰজা মহামাণিক্যৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল। পাঠ্যভিত্তিক তথ্য অনুসৰি তেওঁ পুৰণি অসমৰ পূব-মধ্যাঞ্চলৰ এক ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল।
৪। চমু টোকা লিখা
(ক) হনুমন্ত
উত্তৰঃ হনুমন্ত বা হনুমান পৱনদেৱৰ পুত্ৰ আৰু শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ পৰম ভক্ত। তেওঁ অত্যন্ত শক্তিশালী, বুদ্ধিমান আৰু সাহসী বীৰ আছিল। সীতাৰ সন্ধানত তেওঁ বিশাল সাগৰ পাৰ হৈ লঙ্কাত উপস্থিত হৈছিল। ৰাম-ৰাৱণৰ যুদ্ধতো তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
(খ) সুগ্ৰীৱ
উত্তৰঃ সুগ্ৰীৱ বানৰৰাজ বালীৰ ভায়েক আছিল। পিছত তেওঁ কিষ্কিন্ধ্যাৰ ৰজা হয়। শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ মিত্ৰ হিচাপে তেওঁ সীতাৰ সন্ধান আৰু উদ্ধাৰ অভিযানত বানৰসেনাৰে সহায় কৰিছিল।
(গ) নীল
উত্তৰঃ নীল আছিল বানৰসেনাৰ এজন পৰাক্ৰমী সেনাপতি। তেওঁ অংগদ, সুগ্ৰীৱ আৰু হনুমন্তৰ দৰে বীৰ আছিল। সীতাৰ সন্ধান আৰু লঙ্কা অভিযানত তেওঁ ৰামচন্দ্ৰক সহায় কৰিছিল।
(ঘ) অম্ৰাৱতী
উত্তৰঃ অম্ৰাৱতী দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ ৰাজধানী বা দেৱপুৰী। এই নগৰী ঐশ্বৰ্য, সৌন্দৰ্য আৰু বিভৱেৰে পৰিপূৰ্ণ বুলি বৰ্ণিত। লঙ্কাৰ অপৰূপ সৌন্দৰ্য বুজাবলৈ কবিয়ে তাক অম্ৰাৱতীৰ সৈতে তুলনা কৰিছে।
(ঙ) কাশ্যপ নন্দন
উত্তৰঃ ‘কাশ্যপ নন্দন’ সূৰ্যদেৱতাৰ এটা নাম। পৰম্পৰাগত বিশ্বাস অনুসৰি সূৰ্যদেৱ কাশ্যপ ঋষি আৰু অদিতিৰ পুত্ৰ, সেইবাবে তেওঁক কাশ্যপ নন্দন বোলা হয়।
(চ) বিশ্বকৰ্মা
উত্তৰঃ বিশ্বকৰ্মা দেৱতাসকলৰ প্ৰধান স্থপতি আৰু নিৰ্মাণশিল্পৰ দেৱতা। তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ নিৰ্মাতা হিচাপে পৰিচিত। কাব্যাংশত লঙ্কা নগৰীৰ অপূৰ্ব নিৰ্মাণকৌশল বৰ্ণনা কৰোঁতে বিশ্বকৰ্মাৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে।
৫। লংকা নগৰীৰ কাষৰ বন-বননিত হনুমন্তই কি কি ফল-ফুলৰ গছ দেখিবলৈ পাইছিল?
উত্তৰঃ হনুমন্তই লঙ্কাৰ কাষৰ বন-বননিত বহু প্ৰকাৰৰ গছ, ফল আৰু ফুল দেখিছিল।
গছ আৰু ফলৰ ভিতৰত আছিল—
সৰল, পিয়াল, খৰ, নিখৰ, খৰ্জুৰ, শাল, তাল, তমাল, গমাৰি, অশ্বত্থ, কপিত্থ, বট, নাৰঙ্গ, বদৰ, তেন্তেলি, কণ্টকী, আম, জাম, নাগেশ্বৰ, হাৰিঠা, আমলখি, গুৱা, ছাতিয়াল, নাৰিকল, শ্ৰীফল, কমলা, কৰ্দ্দৈ, আমৰা আদি।
ফুলৰ ভিতৰত আছিল—
কদম্ব, গুলঞ্চি, গুটিমালি, পাৰিজাত, সেৱতী, মালতী আদি।
এই গছ-ফুল-ফলে লঙ্কাৰ চাৰিওকাষৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য অধিক মনোমোহা কৰি তুলিছিল।
৬। হনুমন্তই কি ৰূপ ধৰি লংকা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিছিল? তেওঁ সেই ৰূপ ধৰাৰ কাৰণ কি আছিল?
উত্তৰঃ হনুমন্তই নিজৰ বৃহৎ শৰীৰ সংকুচিত কৰি বিৰাল বা মেকুৰীৰ সমান সৰু ৰূপ ধাৰণ কৰি লঙ্কা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিছিল।
তেওঁ জানিছিল যে স্বাভাৱিক বিশাল ৰূপেৰে নগৰত সোমালে ৰাক্ষসসকলে সহজে তেওঁক চিনাক্ত কৰিব। তেতিয়া সীতাৰ সন্ধানৰ গোপন অভিযান বিফল হ’ব পাৰে।
সেয়ে শত্ৰুৰ চকুত নপৰাকৈ গোপনে নগৰীৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰি সীতাৰ সন্ধান কৰিবলৈ তেওঁ সৰু ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল।
৭। হনুমন্তই গধূলি সময়ত দেখা লংকা নগৰীৰ এটি বৰ্ণনা দিয়া।
উত্তৰঃ গধূলি সময়ত হনুমন্তই লঙ্কা নগৰীক অতি মনোমোহা আৰু ঐশ্বৰ্যমণ্ডিত ৰূপত দেখিছিল।
নগৰীখনৰ চাৰিওফালে সুদৃঢ় প্ৰাচীৰ আৰু গড় আছিল। সেই গড় সোণৰ দৰে জিলিকি আছিল। নগৰখনৰ বিভিন্ন ঠাইত সুৱৰ্ণ, মণি-মাণিক্য আৰু ৰত্নৰ জ্যোতিয়ে গধূলিৰ অন্ধকাৰ আঁতৰাই এক অপূৰ্ব আলো সৃষ্টি কৰিছিল।
লঙ্কাৰ অট্টালিকা, পথ, উদ্যান আৰু প্ৰতিৰক্ষা ব্যৱস্থা অত্যন্ত সুসজ্জিত আছিল। নগৰখন ইমানেই সুন্দৰ আৰু শক্তিশালী আছিল যে তাক ইন্দ্ৰৰ অম্ৰাৱতী নগৰীৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে।
বিশ্বকৰ্মাৰ অপূৰ্ব সৃষ্টি যেন লগা এই লঙ্কা নগৰী ঐশ্বৰ্য আৰু সুৰক্ষাৰ দিশে অনন্য আছিল।
৮। সুৰক্ষিত লংকা নগৰী দেখি হনুমন্তৰ মনলৈ কেনে ধৰণৰ চিন্তা আহিছিল?
উত্তৰঃ লঙ্কাৰ সুদৃঢ় গড়, ওখ প্ৰাচীৰ আৰু দুৰ্গম প্ৰতিৰক্ষা ব্যৱস্থা দেখি হনুমন্ত গভীৰ চিন্তাত পৰিছিল।
তেওঁ ভাবিছিল যে—
- এই নগৰীত দেৱতা বা অসুৰৰ পক্ষেও সহজে প্ৰৱেশ কৰা কঠিন,
- শত যোজন সাগৰ পাৰ হৈ সাধাৰণ বানৰসেনা কেনেকৈ লঙ্কালৈ আহিব,
- অংগদ, সুগ্ৰীৱ, নীল আৰু তেওঁ নিজে পাৰিলেও আন বানৰসকলৰ পক্ষে এই অভিযান কিমান কঠিন হ’ব,
- এনে দুৰ্গম নগৰীত ৰামচন্দ্ৰৰ উদ্দেশ্য কেনেকৈ সিদ্ধ হ’ব।
তথাপিও তেওঁ ৰাম আৰু লক্ষ্মণৰ শক্তি আৰু নিজৰ কৰ্তব্যৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখি আশা এৰি নিদিলে।
৯। সুবেল শৃংগত বহি হনুমন্তই কি ভাবিছিল?
উত্তৰঃ সুবেল শৃংগত বহি হনুমন্তই নিজৰ যাত্ৰাৰ কথা ভাবিছিল। বিশাল সাগৰ পাৰ হৈ অহাৰ পাছতো তেওঁৰ দেহত কোনো বিশেষ ক্লান্তি অনুভৱ হোৱা নাছিল।
তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁৰ শক্তি আৰু সাহস এতিয়াও অটুট আছে আৰু প্ৰয়োজন হলে ইয়াতকৈও বহু দূৰ যাত্ৰা কৰিব পাৰিব।
তাৰ পাছত তেওঁ লঙ্কা নগৰীৰ অপৰূপ সৌন্দৰ্য আৰু দুৰ্গম প্ৰতিৰক্ষা ব্যৱস্থা লক্ষ্য কৰি নগৰীত কেনেদৰে গোপনে প্ৰৱেশ কৰি ৰামৰ কাৰ্য সিদ্ধ কৰিব পাৰি, সেই বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে।
১০। ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশৰ মূল কথাখিনি তোমাৰ নিজৰ ভাষাৰে লিখা।
উত্তৰঃ ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশত সীতাৰ সন্ধানত যোৱা হনুমন্তৰ লঙ্কা অভিযানৰ এক মনোমোহা বৰ্ণনা পোৱা যায়।
শ্ৰীৰামৰ কাৰ্য সিদ্ধ কৰিবলৈ হনুমন্তই বিশাল সাগৰ পাৰ হৈ সুবেল বা ত্ৰিকূটগিৰিৰ শৃংগত উপস্থিত হয়। ইমান দীঘলীয়া যাত্ৰাৰ পাছতো তেওঁৰ শৰীৰত বিশেষ ক্লান্তি নাছিল।
সুবেলৰ পৰা তেওঁ লঙ্কাৰ কাষৰ বন-বননি, অসংখ্য ফল-ফুলৰ গছ আৰু মনোৰম প্ৰকৃতি দেখে। তাৰ পাছত লঙ্কা নগৰীৰ ঐশ্বৰ্য আৰু সুৰক্ষা ব্যৱস্থা লক্ষ্য কৰে।
গধূলিৰ সময়ত নগৰীখন সোণৰ গড়, মণি-মাণিক্যৰ পোহৰ আৰু সুন্দৰ অট্টালিকাৰে ইন্দ্ৰৰ অম্ৰাৱতীৰ দৰে জিলিকি আছিল। নগৰীৰ দুৰ্গম প্ৰতিৰক্ষা দেখি হনুমন্তৰ মনত কিছু চিন্তা জন্মে। তেওঁ ভাবিলে যে সাধাৰণ বানৰসেনাৰ বাবে এনে নগৰীত প্ৰৱেশ কৰাটো অত্যন্ত কঠিন।
তথাপিও ৰামৰ কাৰ্য সম্পন্ন কৰাৰ সংকল্পত তেওঁ দৃঢ় থাকিল। শত্ৰুৰ চকুত নপৰাকৈ গোপনে নগৰীত সোমাবলৈ নিজৰ দেহ বিৰালৰ দৰে সৰু কৰি ল’লে।
এই কাব্যাংশত হনুমন্তৰ সাহস, শক্তি, বুদ্ধি, কৰ্তব্যনিষ্ঠা আৰু ৰামভক্তিৰ সুন্দৰ প্ৰকাশ ঘটিছে।
‘খ’ — ভাষা বিষয়ক
১১। তলৰ শব্দবোৰৰ আধুনিক ৰূপ লিখা
| পুৰণি ৰূপ | আধুনিক ৰূপ |
|---|---|
| কণ্টকি | কাঁইটীয়া |
| ছাতিয়াল | ছতিয়না |
| তহিতে | তাত / সেই ঠাইতে |
| দেখিলন্ত | দেখিলে |
১২। সমাৰ্থক শব্দ লিখা
গগন
উত্তৰঃ আকাশ, অন্তৰীক্ষ।
বিৰাল
উত্তৰঃ মেকুৰী, মাৰ্জাৰ।
গড়
উত্তৰঃ দুৰ্গ, প্ৰাচীৰ।
সমুদ্ৰ
উত্তৰঃ সাগৰ, সিন্ধু।
পৱন
উত্তৰঃ বায়ু, বতাহ, সমীৰ।
Teacher Generate Question Answer
১। চমুকৈ উত্তৰ দিয়াঃ
(ক) মাধৱ কন্দলী কোন আছিল?
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলী আছিল চতুৰ্দশ শতিকাৰ শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ অসমীয়া সাহিত্যৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী আৰু শ্ৰেষ্ঠ কবি। তেওঁৰ কাব্যিক প্ৰতিভাৰ বাবেই তেওঁক অসমীয়া সাহিত্যৰ আদি কবিসকলৰ এজন বুলি গণ্য কৰা হয়।
(খ) মাধৱ কন্দলীয়ে কোনখন মহাকাব্য অনুবাদ কৰিছিল?
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলীয়ে মহৰ্ষি বাল্মীকিৰ দ্বাৰা সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত মূল ‘ৰামায়ণ’ মহাকাব্যখন উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ভিতৰতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে সৰল অসমীয়া পদ-ছন্দলৈ অনুবাদ কৰিছিল।
(গ) মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত কেইটা কাণ্ড পোৱা যায়?
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলীয়ে মূল ৰামায়ণৰ সাতোটা কাণ্ডই অনুবাদ কৰিছিল যদিও কালক্ৰমত ইয়াৰ দুটা কাণ্ড হেৰাই যায়। বৰ্তমানে তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত পাঁচটা কাণ্ডহে পোৱা যায়; সেইকেইটা হ’ল— অযোধ্যা, অৰণ্য, কিষ্কিন্ধ্যা, সুন্দৰা আৰু লঙ্কা কাণ্ড। আদিকাণ্ড আৰু উত্তৰাকাণ্ড তেওঁৰ অনুবাদত বৰ্তমান পোৱা নাযায়।
(ঘ) মাধৱ কন্দলীক শংকৰদেৱে কি কবি বুলি অভিহিত কৰিছিল?
উত্তৰঃ মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে মাধৱ কন্দলীৰ কাব্যিক মৰ্যাদা আৰু তেওঁৰ লিখনিত থকা শুদ্ধতাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তেওঁক ‘অপ্রমাদী কবি’ বুলি অভিহিত কৰিছিল। ‘অপ্ৰমাদী’ শব্দৰ অৰ্থ হ’ল যি কবিয়ে কাব্য ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত কোনো ভুল-ভ্ৰান্তি বা প্ৰমাদ নকৰে।
(ঙ) মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণত বৰ্তমানে সন্নিবিষ্ট কোনটো কাণ্ড শংকৰদেৱে ৰচনা কৰে?
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ হেৰাই যোৱা অংশসমূহৰ ভিতৰত উত্তৰাকাণ্ডটো মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে ৰচনা কৰিছিল আৰু আদিকাণ্ডটো তেওঁৰ প্ৰিয় শিষ্য মাধৱদেৱে ৰচনা কৰি মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণখন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।
(চ) ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদর্শন’— কাব্যাংশ কোনটো কাণ্ডৰ পৰা লোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ নামৰ জনপ্ৰিয় কাব্যাংশটো মাধৱ কন্দলী বিৰচিত অসমীয়া ৰামায়ণৰ ‘সুন্দৰাকাণ্ড’ৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে।
২। মাধৱ কন্দলীৰ বাহিৰে শংকৰ-পূৰ্ব যুগৰ কবিকেইজনাৰ নাম উল্লেখ কৰা।
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলীৰ সমসাময়িক বা শংকৰদেৱৰ আৱিৰ্ভাৱৰ পূৰ্বে অসমীয়া সাহিত্যত যিসকল কবিয়ে সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল, তেওঁলোকৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য কবিকেইজন হ’ল— হেম সৰস্বতী, হৰিবৰ বিপ্ৰ, ৰুদ্ৰ কন্দলী আৰু কবিৰত্ন সৰস্বতী। এই কবিসকলৰ ৰচনাৰ মাজেদিয়েই প্ৰাক-শংকৰী যুগৰ অসমীয়া সাহিত্যৰ ভেটি গঢ়ি উঠিছিল।
৩। মাধৱ কন্দলীয়ে কোন ৰজাৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল? তেওঁ ক’ৰ ৰজা আছিল?
উত্তৰঃ মাধৱ কন্দলীয়ে বৰাহী ৰজা মহামাণিক্যৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল। ৰজা মহামাণিক্যৰ নিৰ্দেশ মৰ্মেই তেওঁ ৰামায়ণ অনুবাদ কৰিছিল। এই ৰজা মহামাণিক্য পুৰণি অসমৰ কছাৰী বা বৰাহী ৰাজ্যৰ অধিপতি আছিল। তেওঁৰ ৰাজ্যৰ সঠিক অৱস্থান সম্পৰ্কে মতভেদ থাকিলেও তেওঁ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ পূব-মধ্যাঞ্চলৰ কোনো এক ৰাজ্যৰ ক্ষমতাশালী ৰজা আছিল বুলি ধৰা হয়।
৪। তলত দিয়াবোৰৰ টোকা লিখাঃ
হনুমন্তঃ হনুমন্ত বা হনুমান আছিল পৱন দেৱতাৰ পুত্ৰ আৰু বানৰ ৰাজ কেশৰীৰ পত্নী অঞ্জনাৰ গৰ্ভত জন্মগ্ৰহণ কৰা এজন পৰাক্ৰমী বীৰ। তেওঁ শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ পৰম ভক্ত আৰু অসীম শক্তিৰ অধিকাৰী আছিল। সীতাৰ সন্ধানত সাগৰ লংঘন কৰি তেওঁ লঙ্কাত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু ৰাম-ৰাৱণৰ যুদ্ধত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল।
সুগ্ৰীৱঃ সুগ্ৰীৱ আছিল বানৰ ৰাজ বালীৰ ভায়েক। নিজৰ ককায়েকৰ সৈতে হোৱা মনোমালিন্যৰ বাবে তেওঁ ঋষ্যমুক পৰ্বতত আশ্ৰয় লৈছিল। পিছত শ্ৰীৰামৰ সহায়ত তেওঁ বালীক পৰাস্ত কৰি কিষ্কিন্ধ্যাৰ ৰজা হয় আৰু সীতাক উদ্ধাৰ কৰাৰ বাবে নিজৰ বিশাল বানৰ সেনা শ্ৰীৰামৰ হাতত অৰ্পণ কৰে।
নীলঃ নীল আছিল বানৰ সেনাৰ এজন অত্যন্ত বুদ্ধিমান আৰু দক্ষ সেনাপতি। তেওঁ অগ্নি দেৱতাৰ পুত্ৰ আছিল বুলি ধৰা হয়। লঙ্কাৰ যুদ্ধত তেওঁ বানৰ সেনাক নেতৃত্ব দিছিল আৰু ৰাম-সেতু নিৰ্মাণ কাৰ্যতো তেওঁৰ অৱদান আছিল অনবদ্য।
অম্ৰাৱৰ্তীঃ পুৰাণৰ মতে অম্ৰাৱৰ্তী হ’ল দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ বসতিস্থল অৰ্থাৎ স্বৰ্গৰ ৰাজধানী। এই নগৰীখন অত্যন্ত বিভৱশালী আৰু মনোৰম। লঙ্কা নগৰীখনৰ অপূৰ্ব সৌন্দৰ্য দেখি কবিয়ে ইয়াক ইন্দ্ৰৰ অম্ৰাৱৰ্তীৰ সৈতে তুলনা কৰিছে।
কাশ্যপ নন্দনঃ ‘কাশ্যপ নন্দন’ শব্দটোৱে সূৰ্য দেৱতাক বুজায়। ঋষি কশ্যপ আৰু অদিতিৰ পুত্ৰ হোৱাৰ বাবেই তেওঁক কাশ্যপ নন্দন বুলি কোৱা হয়। হনুমন্তই লঙ্কাত প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়ত সূৰ্য দেৱতা অস্ত যোৱাৰ বৰ্ণনা এই শব্দটোৰে কৰা হৈছে।
বিশ্বকর্মাঃ বিশ্বকর্মা হ’ল দেৱতাসকলৰ প্ৰধান স্থপতি বা শিল্পী। তেওঁ সমগ্ৰ বিশ্বৰ নিৰ্মাতা বুলিও গণ্য কৰা হয়। ইন্দ্ৰৰ অম্ৰাৱৰ্তীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰাৱণৰ সোণৰ লঙ্কা নগৰী পৰ্যন্ত সকলোবোৰ ভৱন আৰু অলংকাৰ বিশ্বকর্মাই অতি নিপুণতাৰে নিৰ্মাণ কৰিছিল।
৫। লংকা নগৰীৰ কাষৰ বন-বননিত হনুমন্তই কি কি ফল-ফুলৰ গছ দেখিবলৈ পাইছিল?
উত্তৰঃ হনুমন্তই লঙ্কা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰাৰ পূৰ্বে ইয়াৰ চৌপাশৰ বন-বননিৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য দেখি বিস্মিত হৈছিল। সেই বননিত তেওঁ বিভিন্ন ধৰণৰ মূল্যবান আৰু সুগন্ধি গছ-গছনি দেখিছিল। সেইবোৰৰ ভিতৰত আছিল শাল, তাল, তমাল, গমাৰি, অশ্বত্থ, বটৰ দৰে বিশাল গছ। ফলৰ ভিতৰত তেওঁ নাৰঙ্গ (কমলা), বদৰ (বগৰী), আম, জাম, নাৰিকেল, আমলখি আদি দেখিছিল। ইয়াৰ উপৰিও বননিখন নাগেশ্বৰ, কদম্ব, পাৰিজাত, সেৱতী, মালতী আদি অতি সুগন্ধি আৰু ধুনীয়া ফুলেৰে জাতিষ্কাৰ হৈ আছিল।
৬। হনুমন্তই কি ৰূপ ধৰি লংকা নগৰীত প্ৰবেশ কৰিছিল? তেওঁ সেই ৰূপ ধৰাৰ কাৰণ কি আছিল?
উত্তৰঃ হনুমন্তই লঙ্কা নগৰীত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ এটা মেকুৰীৰ সমান অতি ক্ষুদ্ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল (বিৰাল সমান সঙ্কুচিত কলেৱৰে)।
হনুমন্তই তেনে ৰূপ ধৰাৰ কাৰণ আছিল অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। লঙ্কা নগৰীখন ৰাৱণৰ ৰাক্ষস সেনাৰ দ্বাৰা অতি সুৰক্ষিত আৰু সুদৃঢ় আছিল। হনুমন্তই জানিছিল যে তেওঁ যদি নিজৰ স্বাভাৱিক বিশাল আৰু বীৰত্বপূৰ্ণ শৰীৰেৰে নগৰত প্ৰৱেশ কৰে, তেন্তে ৰাক্ষসসকলে সহজে তেওঁক চিনাক্ত কৰি ল’ব আৰু সীতাক বিচাৰি উলিওৱাৰ কামত বাধা দিব। শত্ৰুপক্ষৰ চকুৰ পৰা নিজকে লুকুৱাই ৰাখি অতি গোপনে সীতাৰ সন্ধান উলিওৱাৰ কৌশল হিচাপেই তেওঁ সৰু মেকুৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল।
৭। হনুমন্তই গধূলি সময়ত দেখা লংকা নগৰীৰ এটি বৰ্ণনা দিয়া।
উত্তৰঃ গধূলিৰ সময়ত সুবেল পৰ্বতৰ উচ্চ শৃংগৰ পৰা হনুমন্তই যেতিয়া লঙ্কা নগৰীলৈ চালে, তেওঁৰ চকুৰ আগত এক অপূৰ্ব আৰু বিস্ময়কৰ ছবি ভাঁহি উঠিল। সমগ্ৰ নগৰীখন সোণেৰে নিৰ্মিত আছিল আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালে অতি ওখ আৰু সুদৃঢ় গড় বা প্ৰাচীৰ আছিল। বিশ্বকর্মাই এই নগৰীখন অতি যত্নৰে নিৰ্মাণ কৰিছিল। নগৰখনৰ অট্টালিকাবোৰত থকা মণি, মাণিক আৰু মুকুতাৰ পোহৰে গধূলিৰ অন্ধকাৰ নাচি উজ্জ্বল কৰি ৰাখিছিল। কবিয়ে লঙ্কাৰ এই ঐশ্বৰ্য দেখি ইয়াক স্বৰ্গৰ ৰাজধানী অম্ৰাৱতীৰ সৈতে তুলনা কৰিছে। লঙ্কাৰ সমৃদ্ধি আৰু নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা আছিল সঁচাকৈয়ে অতুলনীয়।
৮। সুৰক্ষিত লংকা নগৰী দেখি হনুমন্তৰ মনলৈ কেনে ধৰণৰ চিন্তা আহিছিল?
উত্তৰঃ লঙ্কা নগৰীৰ বিশাল সোণৰ প্ৰাচীৰ আৰু দুৰ্ভেদ্য নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা দেখি হনুমন্তৰ মনত গভীৰ দুশ্চিন্তাই দেখা দিছিল। তেওঁ ভাবিছিল যে এই নগৰীখন আনকি দেৱতা আৰু অসুৰৰ বাবেও জয় কৰাটো অসম্ভৱ। তেওঁ চিন্তিত হৈছিল যে ৰামৰ বানৰ সেনাই এশ যোজন বিশাল সমুদ্ৰ পাৰ হৈ কেনেকৈ ইয়ালৈ আহিব আৰু আহিলেও এই ওখ গড় কেনেকৈ পাৰ হ’ব। তেওঁৰ মনলৈ আহিছিল যে সুগ্ৰীৱ, অঙ্গদ, নীল আৰু তেওঁৰ দৰে কেইজনমান বীৰৰ বাহিৰে বাকী বানৰবোৰৰ পক্ষে এই কাৰ্য কৰাটো প্ৰায় অসম্ভৱ। লঙ্কাৰ এনে সুদৃঢ় প্ৰতিৰক্ষা দেখি শ্ৰীৰামচন্দ্ৰই সীতাক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ কেনেদৰে কাৰ্যসিদ্ধি কৰিব, সেই লৈ হনুমন্তৰ মনত সংশয় আৰু গভীৰ উদ্বেগৰ সৃষ্টি হৈছিল।
১০। ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদর্শন’ কাব্যাংশৰ মূল কথাখিনি তোমাৰ নিজৰ কথাৰে লিখা।
উত্তৰঃ ‘হনুমন্তৰ লঙ্কাদৰ্শন’ কাব্যাংশত কবি মাধৱ কন্দলীয়ে পৱনপুত্ৰ হনুমানৰ বীৰত্ব আৰু লঙ্কা নগৰীৰ অতুলনীয় ঐশ্বৰ্যৰ বৰ্ণনা দিছে। শ্ৰীৰামৰ নিৰ্দেশত সীতাৰ খবৰ ল’বলৈ হনুমানে এশ যোজন বিস্তৃত সাগৰ আকাশ পথেৰে জপিয়াই পাৰ হৈ লঙ্কাৰ সুবেল পৰ্বতৰ ওপৰত উপস্থিত হয়। আশ্চৰ্যজনকভাৱে, ইমান দীঘলীয়া পথ অতিক্ৰম কৰাৰ পিছতো তেওঁৰ শৰীৰত অকণো ভাগৰ লগা নাছিল।
সুবেল পৰ্বতৰ পৰা তেওঁ লঙ্কা নগৰীৰ যি ৰূপ দেখিলে, সেয়া আছিল সঁচাকৈয়ে অপৰূপ। চাৰিওফালে সোণৰ ওখ দেৱাল, মণি-মুকুতাৰে খচিত অট্টালিকা আৰু সুন্দৰ ফল-ফুলৰ বাগিচাই লঙ্কাক স্বৰ্গৰ সদৃশ কৰি তুলিছিল। কিন্তু একে সময়তে লঙ্কাৰ নিৰাপত্তা দেখি হনুমান চিন্তিত হৈ পৰে। ইমান বিশাল সমুদ্ৰ পাৰ হৈ বানৰ সেনাই কেনেকৈ এই নগৰী আক্ৰমণ কৰিব, সেই লৈ তেওঁৰ মনত প্ৰশ্ন উদয় হয়। তথাপিও নিজৰ প্ৰভুৰ কাৰ্য সম্পাদনৰ বাবে তেওঁ ধৈৰ্য নেহেৰুৱাই কৌশল অৱলম্বন কৰে। তেওঁ নিজৰ বিশাল শৰীৰটো সংকচিত কৰি এটা মেকুৰীৰ সমান কৰি লয় যাতে কাৰো চকুত নপৰাকৈ তেওঁ নগৰৰ ভিতৰত সোমাই সীতাৰ সন্ধান কৰিব পাৰে। এই কাব্যাংশই হনুমন্তৰ ভক্তিবোধ, সাহস আৰু বুদ্ধিমত্তাৰ সুন্দৰ পৰিচয় দাঙি ধৰিছে।
ভাষা-বিষয়ক
১১। তলৰ শব্দবোৰৰ আধুনিক ৰূপ লিখা:
কণ্টকি – কাঁইটীয়া (কাঁইট থকা গছ)
ছাতিয়াল – ছতিয়না (এবিধ গছৰ নাম)
তহিতে – তাতে (সেই ঠাইতে)
দেখিলন্ত – দেখিলে (সন্মানসূচক অৰ্থত দেখা পালে)
১২। সমার্থক শব্দ লিখা:
গগন – আকাশ, নোভোমণ্ডল, অন্তৰীক্ষ।
বিৰাল – মেকুৰী, মাৰ্জাৰ।
গড় – প্ৰাচীৰ, দেৱাল, সুদৃঢ় বেৰা।
সমুদ্র – সাগৰ, সিন্ধু, ৰত্নাকৰ।
পৱন – বতাহ, বায়ু, সমীৰ, মলয়।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post