Chapter 2
“জাতীয়তাবাদৰ ভাৰতীয় ধাৰণা আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম (Indian concept of Nationalism and the Freedom Movement of India)”
চমু প্ৰশ্ন আৰু উত্তৰ :
১. ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ কিমান চনত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল?
উত্তৰ: ১৮৮৫ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল।
২. ‘বন্দে মাতৰম’ গীতটি কাৰ ৰচনা?
উত্তৰ: ‘বন্দে মাতৰম’ গীতটি বংকিমচন্দ্র চট্টোপাধ্যায়ৰ ৰচনা।
৩. ‘আনন্দমঠ’ উপন্যাসখন কোনে লিখিছিল?
উত্তৰ: ‘আনন্দমঠ’ উপন্যাসখন বংকিমচন্দ্র চট্টোপাধ্যায়ে লিখিছিল, যিয়ে ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ বিকাশ ঘটাইছিল।
৪. জালিয়ানৱালাবাগৰ হত্যাকাণ্ড কিমান চনত আৰু ক’ত সংঘটিত হৈছিল?
উত্তৰ: ১৯১৯ চনৰ ১৩ এপ্ৰিলত পঞ্জাবৰ অমৃতসৰত জালিয়ানৱালাবাগৰ হত্যাকাণ্ড সংঘটিত হৈছিল।
৫. মহাত্মা গান্ধীয়ে কাৰাগাৰৰ পৰা আন্দোলন আৰম্ভ কৰাৰ উদ্দেশ্যে কৰা প্ৰথমটো ঐতিহাসিক সমদল কি আছিল?
উত্তৰ: ১৯৩০ চনত চলোৱা ‘দণ্ডী যাত্ৰা’ বা নিমখ সত্যাগ্ৰহ।
৬. ‘ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন’ কিমান চনত আৰম্ভ হৈছিল?
উত্তৰ: ১৯৪২ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত ‘ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন’ আৰম্ভ হৈছিল।
২ নম্বৰীয়া প্ৰশ্ন (প্ৰতিটো উত্তৰ সৰ্বোচ্চ ৫০ টা শব্দৰ ভিতৰত) :
১. ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ মূল ধাৰণাটো কি?
উত্তৰ: ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদ কেৱল এক ভৌগোলিক বা ৰাজনৈতিক ধাৰণা নহয়; ই ‘বহুত্বৰ মাজত ঐক্য’ (Unity in Diversity) আৰু আধ্যাত্মিক সংযোগৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত। বিভিন্ন ভাষা, ধৰ্ম আৰু সংস্কৃতিৰ মানুহক এটা পৰিয়াল হিচাপে অনুভৱ কৰোৱা আৰু সমগ্ৰ দেশক একত্ৰিত কৰাই হ’ল ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ মূল উদ্দেশ্য।
২. স্বদেশী আন্দোলন বুলিলে কি বুজা?
উত্তৰ: ১৯০৫ চনৰ বঙ্গভঙ্গৰ প্ৰতিবাদত গঢ়ি উঠা আন্দোলনটোৱেই স্বদেশী আন্দোলন। এই আন্দোলনৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল বিলাতী বা বিদেশী বস্তু বৰ্জন কৰা আৰু নিজ দেশত উৎপাদিত সামগ্ৰী, শিক্ষা তথা শিল্পক প্ৰাধান্য দি স্বাৱলম্বী হৈ পৰা।
৩. ৰোলাট আইন (Rowlatt Act) কি আছিল?
উত্তৰ: ১৯১৯ চনত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা ৰোলাট আইন অনুসৰি কোনো গোচৰ বা বিচাৰ নোহোৱাকৈ যিকোনো ভাৰতীয়ক কাৰাৰুদ্ধ কৰাৰ অধিকাৰ চৰকাৰক দিয়া হৈছিল। এই কালা কানুনৰ বিৰুদ্ধে সমগ্ৰ দেশজুৰি তীব্ৰ প্ৰতিবাদৰ জোৱাৰ উঠিছিল।
৪. অসংযোগ আন্দোলনৰ মুখ্য উদ্দেশ্যসমূহ কি কি আছিল?
উত্তৰ: ১৯২০ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত আৰম্ভ হোৱা অসংযোগ আন্দোলনৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল ব্ৰিটিছ শাসনৰ সৈতে সকলো ধৰণৰ অসহযোগিতা কৰা, চৰকাৰী পদৱী আৰু বিদ্যালয় বৰ্জন কৰা আৰু অহিংস পন্থাৰে স্বৰাজ অৰ্জন কৰা।
৫. সুভাষ চন্দ্ৰ বসু আৰু আজাদ হিন্দ ফৌজৰ মূল অৱদান কি আছিল?
উত্তৰ: নোজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৱে ‘আজাদ হিন্দ ফৌজ’ (INA) গঠন কৰি ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামক এক সশস্ত্ৰ আৰু নতুন দিশ প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁৰ “দিল্লী চলো” আৰু “মোৰ তেজ দিয়ক, মই আপোনালোকক স্বাধীনতা দিম” আহ্বানে ভাৰতীয় সৈনিক আৰু জনসাধাৰণৰ মাজত অদম্য সাহসৰ সঞ্চাৰ কৰিছিল।
৬. ১৯৪২ চনৰ ‘ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন’ৰ গুৰুত্ব কি?
উত্তৰ: ‘ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন’ আছিল ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতীয়সকলৰ অন্তিম আৰু আটাইতকৈ শক্তিশালী সৰ্বভাৰতীয় গণ-আন্দোলন। মহাত্মা গান্ধীৰ “কৰিম কিম্বা মৰিম” (Do or Die) ধ্বনিয়ে দেশবাসীক এই আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল, যিয়ে ইংৰাজ শাসকক ভাৰত এৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল।
৫ নম্বৰীয়া প্ৰশ্ন (বিতং প্ৰশ্ন আৰু স্পষ্ট উত্তৰ) :
প্ৰশ্ন ১: ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামত মহাত্মা গান্ধীৰ অহিংসা আৰু সত্যাগ্ৰহ নীতিৰ ভূমিকা আৰু প্ৰভাৱ আলোচনা কৰা।
উত্তৰ: ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ ইতিহাসত মহাত্মা গান্ধীৰ আগমন এক নতুন যুগৰ সূচনা আছিল। তেওঁ পৰম্পৰাগত সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামৰ পৰিৱৰ্তে ‘অহিংসা’ (Non-violence) আৰু ‘সত্যাগ্ৰহ’ (Satyagraha) নামৰ দুটা অমোঘ অস্ত্ৰৰে ব্ৰিটিছ সাম্রাজ্যবাদৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিছিল।
- সত্যাগ্ৰহৰ ধাৰণা: সত্যাগ্ৰহৰ অৰ্থ হ’ল সত্যৰ প্ৰতি আগ্ৰহ বা সত্যৰ শক্তি। গান্ধীজীৰ মতে, অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ শাৰীৰিক বলৰ প্ৰয়োজন নাই; আত্মাৰ শক্তি আৰু ধৰ্যৰে শত্ৰুক পৰাস্ত কৰিব পাৰি।
- গণ-আন্দোলনৰ সৃষ্টি: চম্পাৰণ আৰু খেদাৰ কৃষক আন্দোলনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গান্ধীজীয়ে অসংযোগ আন্দোলন (১৯২০), আইন অমান্য আন্দোলন (১৯৩০) আৰু ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ (১৯৪২) যোগেদি সাধাৰণ খেতিয়ক, শ্ৰমিক, মহিলা আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীকো স্বাধীনতা আন্দোলনৰ পথাৰলৈ আনিছিল।
- নৈতিক শক্তি আৰু বিশ্ববাসীৰ দৃষ্টি: গান্ধীজীৰ অহিংস আন্দোলনৰ ফলত ব্ৰিটিছৰ দমন-নীতি নীতিগতভাৱে ব্যৰ্থ হৈ পৰিছিল। বিশ্ববাসীৰ আগত ব্ৰিটিছৰ অত্যাচাৰ উদঙাই দিয়া হ’ল আৰু ভাৰতীয় জাতীয় সংগ্ৰামে আন্তৰ্জাতিক সমৰ্থন লাভ কৰিলে।
গান্ধীজীৰ অহিংসা আৰু সত্যাগ্ৰহ কেৱল এক ৰাজনৈতিক কৌশল নাছিল, ই আছিল ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ ভেটিত গঢ়ি উঠা এক আদৰ্শ, যিয়ে সমগ্ৰ স্বাধীনতাক এক উচ্চ নৈতিক মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিছিল।
প্ৰশ্ন ২: ১৯ শতিকাৰ নবজাগৰণ আৰু সামাজিক-ধৰ্মীয় সংস্কাৰ আন্দোলনে ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদৰ বিকাশত কেনেদৰে অৰিহণা যোগাইছিল?
উত্তৰ: ১৯ শতিকাত ভাৰতত গঢ়ি উঠা ‘সামাজিক-ধৰ্মীয় সংস্কাৰ আন্দোলন’ আৰু ‘ভাৰতীয় নবজাগৰণ’ (Indian Renaissance) আছিল ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদ উন্মেষৰ মূল সামাজিক ভেটি। ব্ৰিটিছ শাসনৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়ত ভাৰতীয় সমাজখন কুপ্ৰথা আৰু অন্ধবিশ্বাসত ডুবি আছিল, যিবোৰ দূৰ কৰি এটা আধুনিক জাতি গঠনত সংস্কাৰকসকলে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
- মহান সংস্কাৰকসকলৰ অৱদান: ৰাজা ৰামমোহন ৰায় (ব্ৰহ্ম সমাজ), স্বামী দয়ানন্দ সৰস্বতী (আৰ্য সমাজ), আৰু স্বামী বিবেকানন্দই ভাৰতীয় সমাজত প্ৰচলিত সতীদাহ প্ৰথা, বাল্যবিবাহ, জাতিভেদ প্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিছিল আৰু শিক্ষা তথা মহিলাৰ অধিকাৰৰ পোষকতা কৰিছিল।
- আত্মবিশ্বাস আৰু গৌৰৱবোধ: সংস্কাৰকসকলে ভাৰতৰ প্ৰাচীন সংস্কৃতি, বেদ আৰু উপনিষদৰ মহান আদর্শসমূহ পুনৰুজ্জীৱিত কৰি ভাৰতীয়সকলৰ মনৰ পৰা হীনমান্যতা দূৰ কৰিছিল। স্বামী বিবেকানন্দৰ বাণীয়ে ডেকাচামৰ মনত স্বদেশপ্ৰেম আৰু আত্মসংযমৰ জুই জলাই তুলিছিল।
- একতা আৰু চেতনাৰ জাগৰণ: সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় সংস্কাৰসমূহে মানুহৰ মনৰ পৰা আঞ্চলিক আৰু সম্প্ৰদায়গত অন্ধতা আঁতৰাই সমগ্র দেশখনকে এটা পৰিয়াল হিচাপে চিন্তা কৰিবলৈ শিকাইছিল।
এই সামাজিক সংস্কাৰ আৰু নবজাগৰণ অবিহনে একত্ৰিত ৰাজনৈতিক আন্দোলন সম্ভৱ নাছিল। ইয়েই ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ প্ৰকৃত মানসিক পটভূমি প্ৰস্তুত কৰিছিল।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post