কাঞ্চনবাৰীৰ হাতীটো
পাঠভিত্তিক
প্ৰশ্ন ১। তলত দিয়া প্ৰশ্নবোৰৰ শুদ্ধ উত্তৰটো বাছি উলিয়াই সঠিক বৃত্তটো পূৰ কৰা—
(i) মাচুমাহঁত বিদ্যালয়ৰ পৰা ঘূৰি আহোঁতে পাহাৰৰ পৰা কি ওলাই অহা দেখিছিল?
(ক) এটা সুগৰী পহু
(খ) এটা ম’হ
(গ) এটা মখনা
(ঘ) এটা হৰিণ
উত্তৰঃ (গ) এটা মখনা।
(ii) কাঞ্চনবাৰীৰ হাতীটো বাটত কিয় ৰৈ আছিল?
(ক) দণ্ডিয়েদি আহিবলৈ বাধা পোৱাৰ বাবে
(খ) মানুহক আক্ৰমণ কৰিবৰ বাবে
(গ) মাচুমাহঁত বিদ্যালয়ৰ পৰা অহাৰ বাবে
(ঘ) জাকৰ পৰা বাদ পৰাৰ বাবে
উত্তৰঃ (ক) দণ্ডিয়েদি আহিবলৈ বাধা পোৱাৰ বাবে।
প্ৰশ্ন ২। তলত দিয়া প্ৰশ্নকেইটাৰ উত্তৰ দিয়া—
(ক) দণ্ডি কি?
উত্তৰঃ দণ্ডি হ’ল হাতীৰ জাক বা আন বন্যপ্ৰাণী অহা-যোৱা কৰা এক নিৰ্দিষ্ট বাট। হাতীবোৰে সাধাৰণতে একেটা দণ্ডিয়েদি অহা-যোৱা কৰে।
(খ) কাঞ্চনবাৰী পাহাৰৰ অৰণ্যত কি কি জীৱ-জন্তু থকাৰ কথা পাঠটোত উল্লেখ কৰা হৈছে?
উত্তৰঃ কাঞ্চনবাৰী পাহাৰৰ অৰণ্যত হাতী, সুগৰী পহু, বনৰীয়া ম’হ, হৰিণ আৰু গঁড় আদি জীৱ-জন্তু থকাৰ কথা পাঠটোত উল্লেখ কৰা হৈছে।
(গ) বন্যপ্ৰাণীৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰা বুলিলে কি বুজা?
উত্তৰঃ বন্যপ্ৰাণীৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰা বুলিলে বন্যপ্ৰাণীৰ বিচৰণভূমিত কোনো ধৰণৰ ভাবুকি বা বাধাৰ সৃষ্টি নকৰাকৈ শান্তিপূৰ্ণভাৱে জীয়াই থকাক বুজায়। মানুহে বন্যপ্ৰাণীৰ বাসস্থান আৰু অহা-যোৱা কৰা পথত আমনি কৰিব নালাগে।
(ঘ) মাচুমাই কি সংকল্প লৈছিল?
উত্তৰঃ মাচুমাই সংকল্প লৈছিল যে তাই কাঞ্চনবাৰীৰ হাতীবোৰক শান্তিৰে বাস কৰাৰ সুবিধা দিবলৈ চেষ্টা কৰিব। লগতে বন্যপ্ৰাণীৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কি কি কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে বিদ্যালয়ৰ ছাৰ-বাইদেউসকলৰ পৰা জানি ল’ব।
প্ৰশ্ন ৩। আলোচনা কৰি লিখা।
(ক) বন্যপ্ৰাণীৰ লগত হোৱা অঘটন কেনেকৈ ৰোধ কৰিব পাৰি?
উত্তৰঃ বন্যপ্ৰাণীৰ লগত হোৱা অঘটন ৰোধ কৰিবলৈ তলত দিয়া কামবোৰ কৰিব পাৰি—
- জনসজাগতা সৃষ্টি কৰিব লাগে।
- বন্যপ্ৰাণীৰ সৈতে সহাৱস্থান কৰিবলৈ মানুহক বুজাব লাগে।
- জধে-মধে গছ কটা বন্ধ কৰিব লাগে।
- জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি সহমৰ্মিতা দেখুৱাবলৈ মানুহক শিক্ষা দিব লাগে।
- জীৱ-জন্তু অহা-যোৱা কৰা পথত যান-বাহনৰ গতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব লাগে।
- অৰণ্যৰ মাজেৰে যোৱা পথত ‘এনিমেল গ্ৰীণ কৰিড’ৰৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে।
- বন্যপ্ৰাণীৰ বিচৰণভূমিত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব নালাগে।
(খ) চৰকাৰে ‘এনিমেল গ্ৰীণ কৰিড’ৰৰ ব্যৱস্থা কিয় কৰিছে?
উত্তৰঃ অৰণ্যৰ মাজেৰে যোৱা পথেদি অনবৰতে বিভিন্ন যান-বাহন চলাচল কৰে। পথটোৰ দুয়োপাৰৰ বন্যপ্ৰাণীবোৰে সময়ে সময়ে পথটো পাৰ হয়। এনেদৰে পাৰ হওঁতে বহু প্ৰাণীয়ে যান-বাহনৰ খুন্দাত প্ৰাণ হেৰুৱায়। সেইবাবে বন্যপ্ৰাণীবোৰে যাতে নিৰাপদে অহা-যোৱা কৰিব পাৰে আৰু দুৰ্ঘটনা ৰোধ হয়, তাৰ বাবে চৰকাৰে ‘এনিমেল গ্ৰীণ কৰিড’ৰৰ ব্যৱস্থা কৰিছে।
(গ) মানুহে কৰা কি কি কাৰ্যৰ দ্বাৰা বন্যপ্ৰাণী শংকিত হৈ পৰে? মানুহে কিয় এনে কাৰ্য সংঘটিত কৰে বুলি তুমি ভাবা?
উত্তৰঃ মানুহে কৰা তলৰ কাৰ্যবোৰৰ দ্বাৰা বন্যপ্ৰাণী শংকিত হৈ পৰে—
- গছ-গছনি কাটি বনাঞ্চল তহিলং কৰা।
- গছ কটা যন্ত্ৰ আৰু গাড়ী-মটৰৰ তীব্ৰ শব্দ কৰা।
- বন্যপ্ৰাণীৰ বিচৰণভূমিত বাধাৰ সৃষ্টি কৰা।
- জীৱ-জন্তুৰ চিকাৰ কৰা।
- বন্যপ্ৰাণীৰ প্ৰতি মৰম, সহমৰ্মিতা আৰু সহিষ্ণুতা নেদেখুওৱা।
মানুহে নিজৰ সুবিধা, স্বাৰ্থ আৰু টকা অৰ্জনৰ বাবে এনে কাৰ্য সংঘটিত কৰে বুলি ভাবিব পাৰি।
প্ৰশ্ন ৪। (ক) বাঁওফালৰ শব্দৰ লগত সোঁফালৰ অৰ্থবোৰ মিলোৱা—
| শব্দ | অৰ্থ |
|---|---|
| সহমৰ্মিতা | সহানুভূতি |
| তহিলং | নষ্ট কৰা কাৰ্য |
| সহাৱস্থান | শান্তিপূৰ্ণভাৱে একেলগে হৈ থকা অৱস্থা |
| মখনা | মতা হাতী |
| শংকিত | ভীত বা ভয় খোৱা |
(খ) ওপৰৰ প্ৰতিটো শব্দৰে একোটাকৈ বাক্য ৰচনা কৰা।
উত্তৰঃ
সহমৰ্মিতা: অসহায় জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি সকলোৱে সহমৰ্মিতা দেখুওৱা উচিত।
তহিলং: অবৈধভাৱে গছ কাটি কিছুমান লোকে বনাঞ্চল তহিলং কৰিছে।
সহাৱস্থান: মানুহ আৰু বন্যপ্ৰাণীয়ে শান্তিপূৰ্ণভাৱে সহাৱস্থান কৰিব লাগে।
মখনা: বনপথত এটা ডাঙৰ মখনা হাতী দেখা গ’ল।
শংকিত: জোৰেৰে হোৱা শব্দত হাবিৰ জন্তুবোৰ শংকিত হৈ পৰিল।
প্ৰশ্ন ৭। ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, দিহিং-পাটকাই সংৰক্ষিত বনাঞ্চল, নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু গিবন অভয়াৰণ্যৰ বিষয়ে তথ্য সংগ্ৰহ কৰি একোটাকৈ দফা লিখা।
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
উত্তৰঃ ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাত অৱস্থিত এখন বিখ্যাত আৰু মনোমোহা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ১৯৯৯ চনত ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। ব্ৰহ্মপুত্ৰ, লোহিত আৰু ডিব্ৰু নদীৰ মাজত অৱস্থিত এই উদ্যানখন প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য, বনাঞ্চল আৰু জলাশয়ৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত।
এই উদ্যানখনত বনৰীয়া ঘোঁৰা, বাঘ, হাতী, হৰিণ, চিতা, বান্দৰ আদি বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ বন্যপ্ৰাণী বাস কৰে। ইয়াত বহু প্ৰজাতিৰ পক্ষীও দেখা যায়। বিশেষকৈ বগা-পাখিৰ হাঁহ আৰু বহু পৰিভ্ৰমী চৰাইৰ বাবে উদ্যানখন পৰিচিত।
ডিব্ৰু-ছৈখোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান জৈৱ বৈচিত্ৰ্য সংৰক্ষণৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান। ইয়াৰ বনাঞ্চল বহু জীৱ-জন্তুৰ বাসস্থান হিচাপে কাম কৰে। প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য, নদী আৰু সেউজীয়া বনাঞ্চলৰ বাবে উদ্যানখন অসমৰ এক মূল্যবান সম্পদ।
দিহিং-পাটকাই সংৰক্ষিত বনাঞ্চল
উত্তৰঃ দিহিং-পাটকাই সংৰক্ষিত বনাঞ্চল অসমৰ ডিব্ৰুগড়, তিনিচুকীয়া আৰু চৰাইদেউ জিলাজুৰি বিস্তৃত এখন বিখ্যাত বনাঞ্চল। এই বনাঞ্চলখন “পূবৰ আমাজন” নামেৰে জনাজাত। ইয়াত ঘন চিৰসেউজীয়া অৰণ্য দেখা যায়। ২০২১ চনত ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়।
এই বনাঞ্চল জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ বাবে অত্যন্ত সমৃদ্ধ। ইয়াত হাতী, বাঘ, চিতা, হৰিণ, বন গাহৰি, ভালুক, হুলুক গিবন, লাজুক বান্দৰ আৰু বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ পক্ষী দেখা যায়। ইয়াৰ লগতে বিভিন্ন ধৰণৰ ঔষধি উদ্ভিদ, ডাঙৰ ডাঙৰ গছ আৰু বাঁহ-বেত পোৱা যায়।
দিহিং-পাটকাইৰ সেউজীয়া অৰণ্য, পাহাৰ আৰু নদীয়ে ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰিছে। পৰিৱেশ সংৰক্ষণ আৰু বন্যপ্ৰাণী সুৰক্ষাত এই বনাঞ্চলৰ গুৰুত্ব যথেষ্ট।
নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
উত্তৰঃ নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত এখন সুন্দৰ আৰু বিখ্যাত ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ১৯৯৮ চনত ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। এই উদ্যানখন অৰুণাচল প্ৰদেশৰ সীমান্তৰ কাষত অৱস্থিত আৰু জিয়া-ভৰলী নদী ইয়াৰ মাজেদি বৈ গৈছে।
নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ বাবে বিশেষভাৱে জনাজাত। ইয়াত বাঘ, হাতী, সম্বৰ, হৰিণ, বনৰীয়া গাহৰি, চিতা আদি বহু বন্যপ্ৰাণী বাস কৰে। বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ দুষ্প্ৰাপ্য চৰাই, যেনে ধনেশ চৰাই আৰু শ্বেত-পাখি হাঁহো ইয়াত দেখা যায়।
নদী, পাহাৰ আৰু সেউজীয়া বনাঞ্চলে উদ্যানখনক মনোমোহা কৰি তুলিছে। বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ আৰু পৰিৱেশ সুৰক্ষাত নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ বিশেষ গুৰুত্ব আছে।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post