অসমৰ জনগোষ্ঠীৰ গাঁথনি আৰু সংস্কৃতি
AI Generate Question Answer
১। অতি চমু উত্তৰ লিখা
(ক) ত্ৰয়োদশ শতিকাত অসমলৈ অহা বহিৰাগত গোষ্ঠী কোনটো?
উত্তৰঃ ত্ৰয়োদশ শতিকাত অসমলৈ অহা বহিৰাগত গোষ্ঠীটো আছিল মংগোলীয় মূলৰ টাই-আহোম গোষ্ঠী।
(খ) প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসম দেশ কিহৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ আছিল?
উত্তৰঃ প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসম যাদু-মন্ত্ৰ আৰু ঐন্দ্ৰজালিক বিদ্যাৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ আছিল।
(গ) কিহে অসমীয়া জাতিক অধিক কট্কটীয়া কৰিলে?
উত্তৰঃ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ ভাষিক সংমিশ্ৰণে অসমীয়া জাতিক অধিক কট্কটীয়া কৰি তুলিলে।
(ঘ) সকলোকে বান্ধি থোৱা এনাজৰীডাল কি আছিল?
উত্তৰঃ সকলোকে একতাৰ বান্ধোনত ধৰি ৰখা এনাজৰীডাল আছিল অসমীয়া ভাষা।
(ঙ) অসমৰ মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ লোক কোনবিলাক?
উত্তৰঃ অসমৰ মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত লোকসকলৰ ভিতৰত কছাৰী, চুটিয়া, কোচ, মেচ, ডিমাচা, দেউৰী, মিচিং, বড়ো, তিৱা, কাৰ্বি আৰু আহোম আদি উল্লেখযোগ্য।
২। চমু উত্তৰ লিখা
(ক) অসমীয়া জনগোষ্ঠীৰ ধাৰক বুলিলে কোনসকলক বুজায়?
উত্তৰঃ অসমীয়া জন-সংস্কৃতিৰ প্ৰাচীন ধাৰক-বাহক হিচাপে কছাৰী, চুটিয়া, কোচ, মেচ, ডিমাচা, দেউৰী, মিচিং, বড়ো, তিৱা, কাৰ্বি আদি জনগোষ্ঠীক বুজোৱা হয়।
(খ) কিমান চনৰ পৰা কিমান চনলৈ অসমৰ বিদ্যালয়ত বঙলা ভাষা চলিছিল?
উত্তৰঃ ১৮৩৬ চনৰ পৰা ১৮৭৩ চনলৈ অসমৰ বিদ্যালয়ত বঙলা ভাষা চলিছিল।
(গ) চাহ-উদ্যোগৰ কৰ্মীসকল কোন? তেওঁলোক ক’ৰ ক’ৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল?
উত্তৰঃ অসমৰ চাহ-উদ্যোগত কাম কৰিবলৈ চাঁওতাল, কুৰ্মি, মোছহৰ, মুণ্ডা, তেলেঙা, হো, ভূমিজ, ওৰাং, তাঁতী, লোহাৰ আদি জনগোষ্ঠীৰ লোক আহিছিল। তেওঁলোক মূলত বিহাৰ, উৰিষ্যা, মধ্যপ্ৰদেশ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা অসমলৈ অনা হৈছিল।
(ঘ) পাঠটিত থকা খাদ্য-বস্তুৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰা।
উত্তৰঃ পাঠটিত উল্লেখ থকা খাদ্য-বস্তুসমূহ হ’ল— পৰাঠা, পোলাও, কোৰ্মা-কোপ্তা, কেক-বিস্কুট, ৰুটি, ৰসগোল্লা, লালমোহন, চিঙৰা, লুচি-পুৰী, ড’চা, চাম্বাৰ আৰু ইডলি।
৩। অসমৰ পুৰণি সাহিত্যৰ সমলবোৰ কি কি?
উত্তৰঃ অসমৰ পুৰণি সাহিত্যৰ সমলসমূহৰ ভিতৰত গৰখীয়া নাম, নিচুকনি গীত, নাও খেলোৱা গীত, বাৰমাহী গীত, আইনাম, বিয়ানাম, বনগীত, বিহুগীত, দেহ-বিচাৰৰ গীত, মন্ত্ৰ-সাহিত্য আৰু ডাকৰ বচন আদি উল্লেখযোগ্য। এইবোৰৰ বহু অংশ প্ৰথমে মুখে মুখে প্ৰচলিত হৈছিল আৰু পাছলৈ অসমীয়া সাহিত্যৰ মূল্যবান ঐতিহ্যত পৰিণত হয়।
৪। “অসমৰ বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ জনগোষ্ঠীৰ গাঁথনিতে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বৈশিষ্ট্য ৰক্ষা পৰিছে।” — কথাষাৰৰ তাৎপৰ্য ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰঃ অসমীয়া সংস্কৃতি কোনো একক জাতি বা জনগোষ্ঠীৰ সৃষ্টি নহয়। বহু শতাব্দী ধৰি ভিন্ন জাতি, জনজাতি, ভাষা আৰু ধৰ্মৰ মানুহৰ মিলন, সহাবস্থান আৰু সাংস্কৃতিক আদান-প্ৰদানৰ ফলত এই সংস্কৃতি গঢ় লৈ উঠিছে।
কছাৰী, চুটিয়া, কোচ, মেচ, ডিমাচা, দেউৰী, মিচিং, বড়ো, তিৱা, কাৰ্বি আদি প্ৰাচীন জনগোষ্ঠীৰ লগতে পাছলৈ অহা আহোম, মুছলমান আৰু চাহ-জনগোষ্ঠীৰ লোকেও অসমীয়া সমাজৰ গঠন আৰু সংস্কৃতিত নিজ নিজ অৱদান আগবঢ়াইছে। কোনোবাই নিজস্ব ভাষা-সংস্কৃতি বজাই ৰাখিও অসমীয়া ভাষাক উমৈহতীয়া মাধ্যম হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছে, আন কিছুমানে অসমীয়া সমাজৰ সৈতে অধিক গভীৰভাৱে একাত্ম হৈছে।
খাদ্যাভ্যাস, সাজ-পাৰ, উৎসৱ-পাৰ্বণ, ভাষা, লোকাচাৰ আৰু দৈনন্দিন জীৱনৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত এই মিলনৰ ছাপ দেখা যায়। সেয়েহে অসমৰ বৈচিত্ৰ্যই অসমীয়া সংস্কৃতিক দুৰ্বল কৰা নাই; বৰং অধিক বৰ্ণময়, শক্তিশালী আৰু স্বকীয় কৰি তুলিছে।
৫। “বিশেষ এটা ঔদ্যোগিক আবেষ্টনীৰ মাজত বসবাস কৰিবলৈ লোৱা কাৰণেও থলুৱা সংস্কৃতিৰ পৰা আঁতৰিও পৰিল।” — কথাষাৰৰ মৰ্ম বুজাই লিখা।
উত্তৰঃ ইয়াত চাহ-উদ্যোগৰ আবেষ্টনীৰ কথা কোৱা হৈছে। ব্ৰিটিছ আমোলত চাহ-বাগিচাত কাম কৰাবলৈ ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ পৰা বহু শ্ৰমিক অসমলৈ অনা হৈছিল। তেওঁলোকৰ ভিতৰত চাঁওতাল, মুণ্ডা, কুৰ্মি, ওৰাং, ভূমিজ আদি বহু জনগোষ্ঠীৰ লোক আছিল।
এই শ্ৰমিকসকল অধিকাংশ সময় চাহ-বাগিচাৰ নিৰ্দিষ্ট পৰিসৰৰ ভিতৰতে বাস আৰু কাম কৰিছিল। ফলত থলুৱা অসমীয়া সমাজৰ সৈতে তেওঁলোকৰ যোগাযোগ সীমিত হৈ পৰিছিল। শিক্ষাৰ সুবিধা কম থকাৰ লগতে নিজস্ব সমাজ-জীৱনো বাগিচাৰ ভিতৰতে গঢ় লৈ উঠিছিল। সেই কাৰণেই তেওঁলোক অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিৰ সৈতে তৎক্ষণাৎ সম্পূৰ্ণৰূপে মিলি যাব পৰা নাছিল। পাছলৈ যোগাযোগ, শিক্ষা আৰু সামাজিক সম্পৰ্ক বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোকৰ সৈতে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ সমন্বয় অধিক গভীৰ হয়।
৬। “এটা সংমিশ্ৰিত-সংস্কৃতিসম্পন্ন জাতি, ইয়াক নুই কৰাৰ কোনো যুক্তি-তৰ্কৰ অৱকাশ নাই।” — আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ লেখকে অসমীয়া জাতিক সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতিসম্পন্ন জাতি বুলি অভিহিত কৰিছে। এই মন্তব্য সম্পূৰ্ণ যুক্তিসংগত, কাৰণ অসমীয়া জাতিৰ গঠন একক উৎসৰ পৰা হোৱা নাই।
প্ৰাচীন জনজাতীয় গোষ্ঠীৰ লগতে বিভিন্ন সময়ত আহোম, মুছলমান, চাহ-জনগোষ্ঠী আৰু ভাৰতৰ আন অঞ্চলৰ বহু লোক অসমলৈ আহি স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰিবলৈ লয়। তেওঁলোকে নিজৰ কিছুমান সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্য বজাই ৰাখিলেও অসমীয়া ভাষা, সমাজ আৰু জীৱনধাৰাৰ সৈতে একাত্ম হয়।
ইয়াৰ ফলত ভাষা, খাদ্য, পোছাক, উৎসৱ, আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু সামাজিক জীৱনৰ বহু ক্ষেত্ৰত পাৰস্পৰিক প্ৰভাৱ পৰে। এই দীঘলীয়া আদান-প্ৰদানৰ মাজেৰেই বৰ্তমানৰ অসমীয়া সংস্কৃতি গঢ় লৈ উঠিছে। সেয়েহে অসমীয়া জাতিক এক সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতিসম্পন্ন জাতি বুলি কোৱাটো অস্বীকাৰ কৰাৰ বিশেষ অৱকাশ নাই।
৭। “লগে লগে সংস্কৃতিৰ ৰূপান্তৰ ঘটিল।” — কিদৰে সংস্কৃতিৰ ৰূপান্তৰ ঘটিছিল?
উত্তৰঃ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মাজত ঘনিষ্ঠ যোগাযোগ আৰু সহবাস বৃদ্ধি পোৱাৰ লগে লগে সংস্কৃতিৰ ৰূপান্তৰ আৰম্ভ হৈছিল। এটা জনগোষ্ঠীয়ে আন এটা জনগোষ্ঠীৰ কিছুমান ভাল লগা আচাৰ, খাদ্য, সাজ-পাৰ, ভাষাৰ শব্দ বা সামাজিক প্ৰথা গ্ৰহণ কৰিবলৈ লৈছিল।
এই পৰিৱৰ্তন কোনো জোৰ-জবৰদস্তিৰ ফল নাছিল। দৈনন্দিন জীৱন, বিয়া-সবাহ, উৎসৱ-পাৰ্বণ, বেপাৰ-বাণিজ্য আৰু সামাজিক সম্পৰ্কৰ মাজেৰে ই স্বাভাৱিকভাৱে ঘটিছিল। কোনো কিছুমান পুৰণি অভ্যাস এৰি নতুন অভ্যাস গ্ৰহণ কৰা হৈছিল, আকৌ নিজৰ কিছুমান মূল্যবান উপাদান আনৰ সৈতে ভাগ-বতৰা কৰা হৈছিল।
এইদৰে গ্ৰহণ-বর্জন, দিয়া-লোৱা আৰু এৰা-ধৰাৰ মাজেৰে অসমীয়া সংস্কৃতিয়ে নতুন ৰূপ লাভ কৰিছিল।
৮। তাৎপৰ্য ব্যাখ্যা কৰা
(ক) “দেখা যায় সকলোকে বান্ধি থোৱা এনাজৰীডাল আছিল অসমীয়া ভাষা।”
উত্তৰঃ অসমত বহু জাতি-জনগোষ্ঠীয়ে নিজ নিজ ভাষা বা উপভাষা ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। কিন্তু ভিন্ন গোষ্ঠীৰ মাজত যোগাযোগ, শিক্ষা আৰু সামাজিক আদান-প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত অসমীয়া ভাষাই এক উমৈহতীয়া মাধ্যমৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
থলুৱা জনগোষ্ঠীৰ লগতে পাছত অসমলৈ অহা বহু লোকেও অসমীয়া ভাষা গ্ৰহণ কৰি সমাজৰ আন অংশৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছিল। এই ভাষাৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ মাজত পাৰস্পৰিক আত্মীয়তা আৰু একতাৰ অনুভৱ গঢ় লৈ উঠে।
সেয়েহে অসমীয়া ভাষাক বিভিন্ন জনগোষ্ঠীক একে সামাজিক পৰিসৰত বান্ধি ৰখা এনাজৰীৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে।
(খ) “এই গোটেইবোৰ হ’ল স্বতঃপ্ৰণোদিতভাৱে হোৱা প্ৰক্ৰিয়া।”
উত্তৰঃ অসমৰ সংস্কৃতিত যি মিলন আৰু পৰিৱৰ্তন ঘটিছিল, সেয়া কোনো চৰকাৰী আদেশ, বলপ্ৰয়োগ বা বাধ্যবাধকতাৰ ফল নাছিল। মানুহে একেলগে বসবাস কৰি ইজনে সিজনৰ জীৱনধাৰাৰ সৈতে পৰিচিত হৈছিল আৰু ভাল লগা উপাদানবোৰ স্বেচ্ছাই গ্ৰহণ কৰিছিল।
খাদ্যাভ্যাস, সাজ-পাৰ, উৎসৱ-পাৰ্বণ, সামাজিক অনুষ্ঠান আৰু দৈনন্দিন আচৰণৰ বহু দিশ এইদৰে স্বাভাৱিকভাৱে পৰস্পৰৰ মাজত বিস্তাৰ লাভ কৰিছিল। সেয়েহে লেখকে এই সাংস্কৃতিক মিলনক স্বতঃপ্ৰণোদিত বা স্বাভাৱিক প্ৰক্ৰিয়া বুলি কৈছে।
(গ) “এইয়া আছিল দিয়া-লোৱা আৰু এৰা-ধৰাৰ ব্যৱস্থা।”
উত্তৰঃ কোনো সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতি গঢ়ি উঠিবলৈ হ’লে কেৱল আনৰ পৰা গ্ৰহণ কৰিলেই নহয়, নিজৰ কিছুমান উপাদান আনকো দিব লাগে আৰু সময়ৰ লগত খাপ নোখোৱা কিছুমান অভ্যাস এৰিবও লাগে।
অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বিকাশতো এই প্ৰক্ৰিয়াই কাম কৰিছে। বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে নিজৰ খাদ্য, শব্দ, সাজ-পাৰ, আচাৰ আৰু লোক-পৰম্পৰাৰ কিছুমান উপাদান বৃহত্তৰ অসমীয়া সমাজলৈ আগবঢ়াইছে। একে সময়তে তেওঁলোকে আন জনগোষ্ঠীৰ কিছুমান ৰীতি-নীতি নিজ জীৱনত গ্ৰহণ কৰিছে।
এই পাৰস্পৰিক গ্ৰহণ, ত্যাগ আৰু আদান-প্ৰদানৰ ফলতেই অসমীয়া সংস্কৃতি অধিক চহকী আৰু বহুমাত্ৰিক হৈ উঠিছে।
ভাষা-বিষয়ক
১। সন্ধি ভাঙা
- সংস্কৃতি = সম্ + কৃতি
- জলাঞ্জলি = জল + অঞ্জলি
- স্বাধীন = স্ব + অধীন
২। ‘প্ৰ’ উপসৰ্গ লগাই তিনিটা শব্দ গঠন কৰা
- প্ৰগতি
- প্ৰৱেশ
- প্ৰভাৱ
৩। বাক্য ৰচনা কৰা
ভাষা-সংস্কৃতি: নিজৰ ভাষা-সংস্কৃতি সংৰক্ষণ কৰাটো প্ৰতিটো জনগোষ্ঠীৰ দায়িত্ব।
পূজা-পাৰ্বণ: অসমৰ বিভিন্ন পূজা-পাৰ্বণত সকলো সম্প্ৰদায়ৰ মানুহে আনন্দেৰে অংশগ্ৰহণ কৰে।
বেপাৰ-বাণিজ্য: নদীপথে আগৰ দিনত অসমৰ বেপাৰ-বাণিজ্য যথেষ্ট চলিছিল।
সহজ-সৰল: গাঁৱৰ বৃদ্ধজনৰ জীৱনযাপন আছিল অতি সহজ-সৰল।
দিয়া-লোৱা: সংস্কৃতিৰ দিয়া-লোৱাৰ ফলতেই সমাজ অধিক সমৃদ্ধ হয়।
এৰা-ধৰা: মিলাপ্ৰীতি বজাই ৰাখিবলৈ মানুহৰ মাজত কিছু এৰা-ধৰা থাকিব লাগে।
Human Generate Question Answer
১। অতি চমু উত্তৰ লিখাঃ
(ক) ত্ৰয়োদশ শতিকাত অসমলৈ অহা বহিৰাগত গোষ্ঠী কোনটো?
উত্তৰঃ ত্ৰয়োদশ শতিকাত অসমলৈ অহা বহিৰাগত গোষ্ঠীটো হ’ল মংগোলীয় গোষ্ঠী (আহোমসকল)।
(খ) প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসম দেশ কিহৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ আছিল?
উত্তৰঃ প্ৰাচীন কালৰে পৰা অসম দেশ যাদু-মন্ত্ৰ আৰু ঐন্দ্ৰজালিক বিদ্যাৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ আছিল।
(গ) কিহে অসমীয়া জাতিক অধিক কট্কটীয়া কৰিলে?
উত্তৰঃ ভাষিক সংমিশ্ৰণে অসমীয়া জাতিক অধিক কট্কটীয়া কৰি তুলিলে।
(ঘ) সকলোকে বান্ধি থোৱা এনাজৰীডাল কি আছিল?
উত্তৰঃ অসমৰ বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীক একতাৰ ডোলৰে বান্ধি থোৱা এনাজৰীডাল আছিল অসমীয়া ভাষা।
(ঙ) অসমৰ মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ লোক কোনবিলাক?
উত্তৰঃ অসমৰ মংগোলীয় গোষ্ঠীৰ লোক হৈছে আহোমসকল।
২। চমু উত্তৰ লিখাঃ
(ক) অসমীয়া জনগোষ্ঠীৰ ধাৰক বুলিলে কোনসকলক বুজায়?
উত্তৰঃ অসমীয়া জনগোষ্ঠীৰ ধাৰক বুলিলে ঘাইকৈ কছাৰী, চুটিয়া, কোচ, মেচ, ডিমাচা, দেউৰী, মিচিং, বড়ো, তিৱা, কাৰ্বি আদি অনাৰ্য জনজাতিবোৰক বুজায়।
(খ) কিমান চনৰ পৰা কিমান চনলৈ অসমৰ বিদ্যালয়ত বঙলা ভাষা চলিছিল?
উত্তৰঃ ১৮৩৬ চনৰ পৰা ১৮৭৩ চনলৈকে অসমৰ বিদ্যালয়ত বঙলা ভাষা চলিছিল।
(গ) চাহ-উদ্যোগৰ কৰ্মীসকল কোন? তেওঁলোক ক’ৰ ক’ৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল?
উত্তৰঃ চাহ-উদ্যোগৰ কৰ্মীসকল হৈছে চাঁওতাল, কুৰ্মি, মোছহৰ, মুণ্ডা, তেলেঙা, হো, ভূমিজ, ওৰাং, তাঁতী, লোহাৰ আদি। তেওঁলোক ঘাইকৈ বিহাৰ, উৰিষ্যা, মধ্য প্ৰদেশ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল।
(ঘ) পাঠটিত থকা খাদ্য-বস্তুৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰা।
উত্তৰঃ পাঠটোত উল্লিখিত বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ পৰা অহা খাদ্য-বস্তুসমূহ হ’ল— পৰাথা, পোলাও, কোৰ্মা-কোপ্তা, কে’ক-বিস্কুট, ৰুটি, ৰসগোল্লা, লাল-মোহন, চিঙ্গাৰা, লুচি-পুৰী, ড’চা, চাম্বাৰ আৰু ইড্লি।
৩। অসমৰ পুৰণি সাহিত্যৰ সমলবোৰ কি কি?
উত্তৰঃ অসমৰ পুৰণি সাহিত্যৰ সমলবোৰক দুভাগত ভগাব পাৰি:
অলিখিত সমল: গৰখীয়া নাম, নিচুকনি গীত, নাও খেলোৱা গীত, বাৰমাহী গীত, আইনাম, বিয়ানাম, বনগীত, বিহুগীত আৰু দেহ বিচাৰৰ গীত।
লিখিত/অৰ্ধ-লিখিত সমল: মন্ত্ৰ-সাহিত্য আৰু ডাকৰ বচন।
৪। “অসমৰ বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ জনগোষ্ঠীৰ গাঁথনিতে অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বৈশিষ্ট্য ৰক্ষা পৰিছে।”— উক্তিটোৰ তাৎপৰ্য ব্যাখ্যা কৰা।
উত্তৰঃ সমগ্ৰ অসম ৰাজ্যখনেই বিভিন্ন জাতি, উপজাতি আৰু জনজাতিৰ এক বৰ্ণাঢ্য সমষ্টি। অসমীয়া সংস্কৃতি কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট গোষ্ঠীৰ একক অৱদান নহয়; বৰঞ্চ ই বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মিলনৰ ফল। প্ৰাচীন কালৰ পৰাই ইয়াত কছাৰী, চুটিয়া, কোচ, বড়ো আদি অনাৰ্য লোকসকলে বাস কৰি আহিছে। ত্ৰয়োদশ শতিকাত মংগোলীয় আহোমসকলৰ আগমন ঘটে আৰু তেওঁলোকে থলুৱা হিন্দু ধৰ্ম আৰু সংস্কৃতি আঁকোৱালি লৈ এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰে। একেদৰে মুছলমান সকল আৰু ঊনবিংশ শতিকাত অহা চাহ জনগোষ্ঠীৰ লোকেও নিজৰ পূৰ্বৰ ঠাইৰ সৈতে সম্পৰ্ক ত্যাগ কৰি অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিক নিজৰ কৰি লয়। এনেদৰে বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ ৰীতি-নীতি আৰু সংস্কৃতিৰ মিলনৰ ফলতেই অসমীয়া সংস্কৃতি বাৰেবৰণীয়া আৰু শক্তিশালী হৈ পৰিছে।
৫। “বিশেষ এটা ঔদ্যোগিক আবেষ্টনীৰ মাজত বসবাস কৰিবলৈ লোৱা কাৰণেও থলুৱা সংস্কৃতিৰ পৰা আঁতৰিও পৰিল।”— কথাষাৰৰ মৰ্ম বুজাই লিখা।
উত্তৰঃ ইয়াত “ঔদ্যোগিক আবেষ্টনী” বুলিলে বৃটিছৰ দিনত আৰম্ভ হোৱা চাহ উদ্যোগৰ কথা কোৱা হৈছে। এই উদ্যোগত কাম কৰিবলৈ বিহাৰ, উৰিষ্যা আদিৰ পৰা অহা চাঁওতাল, মুণ্ডা, ওৰাং আদি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলক চাহ বাগিচাৰ এক আৱদ্ধ পৰিৱেশৰ ভিতৰত ৰখা হৈছিল। বাহিৰৰ জগতৰ সৈতে তেওঁলোকৰ যোগাযোগ কম হোৱাৰ বাবে আৰু শিক্ষাৰ পোহৰৰ পৰা বঞ্চিত হোৱাৰ বাবে তেওঁলোকে থলুৱা অসমীয়া সংস্কৃতিৰ লগত সম্পূৰ্ণৰূপে মিলি যাবলৈ বহু সময় লাগিছিল। যদিও তেওঁলোকে অসমীয়া মাত-কথা গ্ৰহণ কৰিছিল, বাগিচাৰ আৱদ্ধ জীৱনৰ বাবে তেওঁলোকৰ সংস্কৃতি বহু কাল ধৰি থলুৱা মূল সংস্কৃতিৰ পৰা কিছু পৃথক হৈ ৰৈছিল।
৬। “এটা সংমিশ্ৰিত-সংস্কৃতিসম্পন্ন জাতি, ইয়াক নুই কৰাৰ কোনো যুক্তি-তৰ্কৰ অৱকাশ নাই।”— কথাষাৰ আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ লিখকৰ মতে অসমীয়া জাতিটো কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট জনগোষ্ঠীক লৈ নহয়, বৰঞ্চ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সংমিশ্ৰণত গঢ়ি উঠিছে। প্ৰাচীন কালৰে পৰা অহা প্ৰত্যেকটো গোষ্ঠীয়েই আন্তৰিকতাৰে অসমীয়া ভাষা আৰু সংস্কৃতিক আঁকোৱালি লৈছে। ভাষিক সংমিশ্ৰণে এই সম্পৰ্ক অধিক দৃঢ় কৰিছে। ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ আহোমসকল হওক বা মুছলমান সকল, তেওঁলোকে নিজৰ স্বকীয়তা ৰক্ষা কৰাৰ লগতে অসমীয়া সংস্কৃতিত বিলীন হৈ গৈছে। যুগ যুগ ধৰি চলা এই আদান-প্ৰদান আৰু সমন্বয়ৰ মাজেৰেই অসমীয়া সংস্কৃতি বৰ্তমানৰ ৰূপ পাইছে। সেয়েহে ইয়াক এক সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতি বুলি ক’লে কোনো ভুল নহয়।
৭। “লগে লগে সংস্কৃতিৰ ৰূপান্তৰ ঘটিল।”— কিদৰে সংস্কৃতিৰ ৰূপান্তৰ ঘটিছিল?
উত্তৰঃ অসমলৈ বিভিন্ন সময়ত অহা ভিন ভিন জনগোষ্ঠীৰ মিলনৰ ফলত সংস্কৃতিৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত ৰূপান্তৰ ঘটিছিল। যেতিয়া এটা জনগোষ্ঠীৰ ৰীতি-নীতি, আচাৰ-ব্যৱহাৰ আন এটাই গ্ৰহণ কৰিবলৈ লয়, তেতিয়াই সংস্কৃতিয়ে নতুন ৰূপ লয়। সাজ-পাৰ, আ-অলংকাৰ, ব্যৱহাৰ্য বাচন-বৰ্তন আৰু ৰন্ধন প্ৰকৰণ— সকলোতে আধুনিকতা আৰু বৈচিত্ৰ্যৰ প্ৰৱেশ ঘটিল। এই পৰিৱৰ্তন কোনেও কাৰো ওপৰত জোৰকৈ জাপি দিয়া নাছিল; বৰঞ্চ উদাৰ মনেৰে এৰা-ধৰা কৰাৰ বাবেহে এই ৰূপান্তৰ সম্ভৱ হৈছিল।
৮। তাৎপৰ্য ব্যাখ্যা কৰাঃ
(ক) দেখা যায় সকলোকে বান্ধি থোৱা এনাজৰীডাল আছিল অসমীয়া ভাষা।
উত্তৰঃ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ বাসস্থান অসমত ঐক্যৰ সেতু গঢ়ি তুলিছে অসমীয়া ভাষাই। যদিও ইয়াত বাস কৰা বিভিন্ন জাতিৰ নিজা উপভাষা বা ধৰ্মীয় ভাষা (যেনে- সংস্কৃত, আৰবী-ফাৰ্চী) আছিল, তথাপিও সমাজত যোগাযোগৰ বাবে প্ৰত্যেকেই অসমীয়া ভাষাক উমৈহতীয়া মাধ্যম হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। এই ভাষাই সকলোৰে মাজত মিলনৰ এনাজৰী হিচাপে কাম কৰিছে।
(খ) এই গোটেইবোৰ হ’ল স্বতঃপ্ৰণোদিতভাৱে হোৱা প্ৰক্ৰিয়া।
উত্তৰঃ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ সংমিশ্ৰণ কোনো বলপূৰ্বক আইনৰ দ্বাৰা হোৱা নাছিল। মানুহে নিজৰ ইচ্ছাৰে আনৰ ভাল লগা ৰীতি-নীতি, সাজ-সজ্জা আৰু উৎসৱসমূহ আঁকোৱালি লৈছিল। জাতি-কুলৰ প্ৰাচীৰ ভাঙি বিয়া-সবাহ বা মৰা-সকাম আদিত সকলোৱে একেলগে অংশগ্ৰহণ কৰা এই ব্যৱস্থাটো আছিল সম্পূৰ্ণ স্বতঃপ্ৰণোদিত।
(গ) এইয়া আছিল দিয়া-লোৱা আৰু এৰা-ধৰাৰ ব্যৱস্থা।
উত্তৰঃ এটা সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতি গঢ়িবলৈ হ’লে প্ৰত্যেক সম্প্ৰদায়ে কিছু ত্যাগ কৰিব লাগে আৰু কিছু নতুন গুণ গ্ৰহণ কৰিব লাগে। অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰতো সেয়াই ঘটিছিল। বাহিৰৰ পৰা অহা লোকসকলে নিজৰ পুৰণি কিছুমান ৰীতি এৰি থলুৱা সংস্কৃতি গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু নিজৰ পৰা কিছু নতুন সমল (যেনে- খাদ্য, শব্দ আদি) অসমীয়া সংস্কৃতিত যোগ দিছিল। এই উদাৰ আদান-প্ৰদানৰ বাবেই অসমীয়া সংস্কৃতি চহকী হৈ পৰিছে।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post