অসমত ব্ৰিটিছ বিৰোধী জাগৰণ আৰু কৃষক বিদ্ৰোহ
অতি চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন
১। ব্ৰিটিছ শাসন প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছত অসমৰ ৰাজহ সংগ্ৰহৰ পদ্ধতিৰ কি পৰিৱৰ্তন হৈছিল?
উত্তৰঃ ব্ৰিটিছ শাসন প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছত বস্তু বা দ্ৰব্যৰ পৰিৱৰ্তে নগদ মুদ্ৰাৰে ৰাজহ আদায়ৰ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।
২। মফট মিলচ অসমলৈ কেতিয়া আহিছিল?
উত্তৰঃ মফট মিলচ ১৮৫৩ চনত অসমলৈ আহিছিল।
৩। কেঞাসকল কোন আছিল?
উত্তৰঃ কেঞাসকল মূলতঃ বহিৰাগত মাৰোৱাৰী মহাজন শ্ৰেণীৰ লোক আছিল। তেওঁলোকে স্থানীয় লোকক সুতত ধন ধাৰে দিছিল।
৪। অসমত ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব কোনে দিছিল?
উত্তৰঃ অসমত ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব মণিৰাম দেৱানে দিছিল।
৫। ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহত কোন আহোম ৰাজকোঁৱৰক সিংহাসনত বহুৱাব বিচৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ বিদ্ৰোহীসকলে আহোম ৰাজকোঁৱৰ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক পুনৰ আহোম সিংহাসনত বহুৱাব বিচাৰিছিল।
৬। মণিৰাম দেৱানক কোন বাঙালী মুক্তিয়াৰে সহায় কৰিছিল?
উত্তৰঃ মধু মল্লিক নামৰ বাঙালী মুক্তিয়াৰে মণিৰাম দেৱানক সহায় কৰিছিল।
৭। মণিৰাম দেৱানৰ লগত আৰু কাক ফাঁচী দিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ মণিৰাম দেৱানৰ লগত পিয়লি বৰুৱাক ফাঁচী দিয়া হৈছিল।
৮। মণিৰাম দেৱানৰ বিচাৰ কোনে কৰিছিল?
উত্তৰঃ কেপ্টেইন হলৰইডে মণিৰাম দেৱানৰ বিচাৰ কৰিছিল।
৯। অসমৰ ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ বিফলতাৰ দুটা কাৰণ লিখা।
উত্তৰঃ
(ক) বিদ্ৰোহীৰ সংখ্যা কম আছিল আৰু আন্দোলন সীমিত অঞ্চলতে আবদ্ধ আছিল।
(খ) বিদ্ৰোহৰ পৰিকল্পনাৰ গোপনীয়তা ৰক্ষা কৰিব পৰা নগ’ল।
১০। টিকট কৰ আৰু আয়কৰ কেতিয়া প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ ১৮৫৮ চনত টিকট কৰ আৰু ১৮৬০ চনত আয়কৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।
১১। ব্ৰিটিছ শাসনকালত অসমৰ কৃষকৰ দুৰৱস্থাৰ দুটা কাৰণ লিখা।
উত্তৰঃ
(ক) অত্যধিক ভূমি-ৰাজহ আৰু কৰৰ বোজা।
(খ) কৃষিৰ উন্নয়ন তথা প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ সময়ত চৰকাৰী সহায়ৰ অভাৱ।
১২। লেফটেনেণ্ট ছিংগাৰ কোন আছিল?
উত্তৰঃ লেফটেনেণ্ট জি. বি. ছিংগাৰ নগাঁৱৰ সহকাৰী উপায়ুক্ত আছিল।
১৩। ফুলগুৰি ধাৱা কেতিয়া সংঘটিত হৈছিল?
উত্তৰঃ ফুলগুৰি ধাৱা ১৮৬১ চনত সংঘটিত হৈছিল।
১৪। ৰঙিয়াৰ কৃষক বিদ্ৰোহ কেতিয়া সংঘটিত হৈছিল?
উত্তৰঃ ৰঙিয়াৰ কৃষক বিদ্ৰোহ ১৮৯৩ চনত সংঘটিত হৈছিল।
১৫। লচিমা ক’ত অৱস্থিত?
উত্তৰঃ লচিমা উত্তৰ কামৰূপৰ বজালী অঞ্চলৰ সৰুক্ষেত্ৰী মৌজাত অৱস্থিত।
১৬। লচিমাৰ কৃষক বিদ্ৰোহ কেতিয়া সংঘটিত হৈছিল?
উত্তৰঃ লচিমাৰ কৃষক বিদ্ৰোহ ১৮৯৪ চনত সংঘটিত হৈছিল।
১৭। পথৰুঘাটৰ কৃষক বিদ্ৰোহ কেতিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ পথৰুঘাটৰ কৃষক বিদ্ৰোহ ১৮৯৪ চনত সংঘটিত হৈছিল।
১৮। জয়ন্তীয়া বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব কোনে দিছিল?
উত্তৰঃ জয়ন্তীয়া বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব উকিয়াং নংবাহে দিছিল।
১৯। ১৮৮১ চনৰ উত্তৰ কাছাৰৰ জনজাতীয় বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব কোনে দিছিল?
উত্তৰঃ এই বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব সম্বোধন কছাৰীয়ে দিছিল।
২০। টিকেন্দ্ৰজিৎক কোনে মৃত্যুদণ্ড দিছিল?
উত্তৰঃ টিকেন্দ্ৰজিৎক ব্ৰিটিছ চৰকাৰে মৃত্যুদণ্ড দিছিল।
২১। জে. ডব্লিউ. কুইণ্টন কেতিয়া নিহত হৈছিল?
উত্তৰঃ জে. ডব্লিউ. কুইণ্টন ১৮৯১ চনত নিহত হৈছিল।
আন চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্ন
২২। “ব্ৰিটিছে প্ৰৱৰ্তন কৰা ভূমি-ৰাজহ কৃষকে দিব পৰাতকৈ বহু বেছি আছিল”— কথাষাৰ কোনে ক’ত লিখিছিল?
উত্তৰঃ আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে ১৮৫৩ চনত মফট মিলচৰ ওচৰত দাখিল কৰা আৰ্জিত এই কথা উল্লেখ কৰিছিল।
২৩। ব্ৰিটিছৰ অৰ্থনৈতিক শোষণৰ বিৰুদ্ধে অসমৰ কৃষক ৰাইজে কৰা প্ৰথম বিদ্ৰোহটো কি?
উত্তৰঃ ফুলগুৰি ধাৱা অসমৰ কৃষক ৰাইজৰ প্ৰথম উল্লেখযোগ্য ব্ৰিটিছবিৰোধী কৃষক বিদ্ৰোহ আছিল।
২৪। ফুলগুৰি ধাৱাৰ সময়ত নগাঁৱৰ উপায়ুক্ত কোন আছিল?
উত্তৰঃ সেই সময়ত নগাঁৱৰ উপায়ুক্ত আছিল হাৰ্বাৰ্ট স্কন্স।
২৫। ফুলগুৰি ধাৱাত লেফটেনেণ্ট ছিংগাৰক কোনে লাঠীৰে আঘাত কৰিছিল?
উত্তৰঃ পাঠত উল্লেখ কৰা মতে, বাবু কৈৱৰ্ত নামৰ এজন কৃষকে ছিংগাৰৰ মূৰত লাঠীৰে আঘাত কৰিছিল।
২৬। উত্তৰ কামৰূপৰ কৃষক আন্দোলনৰ সময়ত ক’ত বৃহৎ ৰাইজমেল বহিছিল?
উত্তৰঃ পানাগাঁৱৰ চাপৰিত এখন বৃহৎ ৰাইজমেল অনুষ্ঠিত হৈছিল।
২৭। অসমত দাসপ্ৰথা কেতিয়া বিলুপ্ত কৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ অসমত ১৮৪৩ চনত দাসপ্ৰথা বিলুপ্ত কৰা হৈছিল।
২৮। টিৰোৎ সিং কোন অঞ্চলৰ নেতা আছিল?
উত্তৰঃ টিৰোৎ সিং খাচী পাহাৰৰ নেতা আছিল।
২৯। পথৰুঘাটৰ বিদ্ৰোহৰ সময়ত দৰং জিলাৰ উপায়ুক্ত কোন আছিল?
উত্তৰঃ দৰং জিলাৰ উপায়ুক্ত আছিল জে. ডি. এণ্ডাৰছন।
৩০। অসমত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথম বিদ্ৰোহ কৰা আহোম ৰাজকুমাৰজন কোন আছিল?
উত্তৰঃ গোমধৰ কোঁৱৰ আছিল ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰা প্ৰথম আহোম ৰাজকুমাৰ।
৩১। অসম কেতিয়া ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ আহিছিল?
উত্তৰঃ ১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পিছত অসম ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনলৈ আহে।
৩২। ব্ৰিটিছৰ কৰতলীয়া আহোম ৰজা কোন আছিল?
উত্তৰঃ পুৰন্দৰ সিংহ ব্ৰিটিছৰ অধীনস্থ আহোম ৰজা আছিল।
৩৩। আলিপুৰ কাৰাগাৰত বন্দী কৰি ৰখা আহোম ৰাজকোঁৱৰজন কোন আছিল?
উত্তৰঃ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক আলিপুৰ কাৰাগাৰত বন্দী কৰি ৰখা হৈছিল।
৩৪। ফুলগুৰি ধাৱাৰ পটভূমিত কোন খেতিৰ ওপৰত চৰকাৰী নিষেধাজ্ঞাই কৃষকক বিশেষভাবে ক্ষুব্ধ কৰিছিল?
উত্তৰঃ আফু খেতিৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞাই কৃষকসকলক বিশেষভাবে ক্ষুব্ধ কৰিছিল।
দীঘল উত্তৰৰ প্ৰশ্ন
১। অসমত ১৮৫৭–৫৮ চনৰ বিদ্ৰোহৰ কাৰণসমূহ আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ ১৮৫৭ চনত ভাৰতৰ বিভিন্ন অংশত ব্ৰিটিছবিৰোধী বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত অসমতো ব্ৰিটিছ শাসনৰ প্ৰতি অসন্তোষ তীব্ৰ হৈ উঠিছিল। এই অসন্তোষৰ আঁৰত ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক বিভিন্ন কাৰণ আছিল।
(ক) নতুন ৰাজহ ব্যৱস্থা: আহোম যুগত বহু ক্ষেত্ৰত বস্তু বা সেৱাৰ মাধ্যমে ৰাজহ আদায় হৈছিল। ব্ৰিটিছে নগদ মুদ্ৰাৰে ৰাজহ দিয়াটো বাধ্যতামূলক কৰিলে। কৃষকৰ হাতত নগদ ধন নথকাৰ বাবে তেওঁলোকে মহাজনৰ পৰা ঋণ ল’বলগীয়া হৈছিল।
(খ) অত্যধিক কৰৰ বোজা: ব্ৰিটিছ চৰকাৰে কৃষিৰ উন্নয়নত বিশেষ গুৰুত্ব নিদি ৰাজহ সংগ্ৰহক প্ৰধান লক্ষ্য কৰি লৈছিল। ফলত কৃষকৰ ওপৰত অৰ্থনৈতিক চাপ বৃদ্ধি পাইছিল।
(গ) প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগত সহায়ৰ অভাৱ: বানপানী, অনাবৃষ্টি, মহামাৰী আদিৰ সময়তো কৃষকসকলক উপযুক্ত সাহায্য বা কৰ ৰেহাই দিয়া নহৈছিল।
(ঘ) চাহ বাগিচালৈ সুবিধা: ইউৰোপীয় চাহ খেতিয়কসকলক বিভিন্ন ধৰণৰ ভূমি আৰু ৰাজহ সুবিধা দিয়া হৈছিল। কিন্তু সেই সুবিধা স্থানীয় কৃষকে লাভ কৰা নাছিল।
(ঙ) কুটীৰ শিল্পৰ অৱনতি: বিদেশী সামগ্ৰীৰ আগমনে অসমৰ স্থানীয় কুটীৰ শিল্প আৰু হস্তশিল্পৰ ক্ষতি কৰিছিল। ফলত বহু লোকৰ জীৱিকা সংকটত পৰে।
(চ) অভিজাত শ্ৰেণীৰ অসন্তোষ: আহোম ৰাজত্বৰ অৱসানৰ লগে লগে বহু পুৰণি বিষয়া আৰু অভিজাত পৰিয়ালে ক্ষমতা, পদমৰ্যাদা আৰু সুবিধা হেৰুৱাইছিল।
(ছ) দাসপ্ৰথা বিলুপ্তি: ১৮৪৩ চনত দাসপ্ৰথা বিলুপ্ত কৰাত পুৰণি অভিজাত আৰু সুবিধাভোগী শ্ৰেণীৰ একাংশ ব্ৰিটিছৰ প্ৰতি ক্ষুব্ধ হৈ পৰে।
(জ) আহোম শাসন পুনৰুদ্ধাৰৰ আকাংক্ষা: আগৰ গোমধৰ কোঁৱৰ আৰু পিয়লি ফুকনৰ দৰে বিদ্ৰোহৰ স্মৃতি তেতিয়াও জীৱন্ত আছিল। সেই পৰিৱেশে কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক সিংহাসনত বহুৱাই আহোম ৰাজত্ব পুনঃস্থাপনৰ আশা জগাই তুলিছিল।
এই সকলো কাৰণ মিলি অসমত ১৮৫৭–৫৮ চনৰ ব্ৰিটিছবিৰোধী বিদ্ৰোহৰ পটভূমি সৃষ্টি কৰিছিল।
২। অসমত ১৮৫৭–৫৮ চনৰ বিদ্ৰোহত মণিৰাম দেৱানৰ ভূমিকা আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ অসমত ১৮৫৭–৫৮ চনৰ বিদ্ৰোহৰ মুখ্য পৰিকল্পনাকাৰী আৰু নেতা আছিল মণিৰাম দেৱান। জীৱনৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰোধী নাছিল। ব্ৰিটিছসকলে তেওঁক যোৰহাটত চিৰস্তাদাৰ হিচাপে নিযুক্ত কৰিছিল আৰু পাছত তেওঁ পুৰন্দৰ সিংহৰ দেৱান হিচাপেও কাম কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ অসম টি কোম্পানীৰ সৈতে জড়িত হয় আৰু নিজাকৈ চাহ বাগিচাও স্থাপন কৰে।
কিন্তু ব্ৰিটিছৰ বৈষম্যমূলক নীতিত তেওঁ ধীরে ধীরে অসন্তুষ্ট হৈ পৰে। ইউৰোপীয় চাহ খেতিয়কসকলে লাভ কৰা সুবিধা তেওঁ নাপালে আৰু পুৰণি পদ-মৰ্যাদাও হেৰুৱালে। ১৮৫৩ চনত মফট মিলচ অসমলৈ অহাৰ সময়ত মণিৰাম দেৱানে আবেদন দাখিল কৰি অসমৰ জনসাধাৰণ আৰু অভিজাত শ্ৰেণীৰ দুৰৱস্থাৰ কথা জনোৱাৰ লগতে আহোম শাসন পুনৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বিষয়ো উত্থাপন কৰে। কিন্তু তেওঁৰ আবেদন গ্ৰহণ কৰা নহ’ল।
১৮৫৭ চনত ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত চিপাহী বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হোৱাৰ খবৰ পাই মণিৰাম দেৱানে অসমতো ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ সংগঠিত কৰাৰ সুযোগ দেখা পায়। কলিকতাত তেওঁ বাঙালী মুক্তিয়াৰ মধু মল্লিকৰ সহযোগ লাভ কৰে। তেওঁ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ আৰু উজনি অসমৰ বিশ্বস্ত সহযোগীসকললৈ গোপন পত্ৰ পঠিয়াই বিদ্ৰোহৰ বাবে সাজু হ’বলৈ আহ্বান জনায়। ডিব্ৰুগড় আৰু গোলাঘাটৰ ভাৰতীয় সৈন্যসকলৰ সহায় লাভৰো চেষ্টা কৰা হৈছিল।
কিন্তু এই গোপন পত্ৰসমূহ ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষৰ হাতত পৰাত সমগ্ৰ পৰিকল্পনা প্ৰকাশ পায়। মণিৰাম দেৱানক কলিকতাত গ্ৰেপ্তাৰ কৰি অসমলৈ অনা হয়। তেওঁৰ সহযোগী পিয়লি বৰুৱাকো আটক কৰা হয়। বিচাৰত দুয়োকে দোষী সাব্যস্ত কৰি ১৮৫৮ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত যোৰহাটত ফাঁচী দিয়া হয়।
যদিও বিদ্ৰোহ সফল নহ’ল, মণিৰাম দেৱানৰ আত্মত্যাগে পৰৱৰ্তী সময়ৰ ব্ৰিটিছবিৰোধী আন্দোলনসমূহক গভীৰভাৱে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল।
৩। কি কি কাৰণত অসমত ১৮৫৭–৫৮ চনৰ বিদ্ৰোহ ব্যৰ্থ হৈছিল?
উত্তৰঃ অসমত ১৮৫৭–৫৮ চনৰ বিদ্ৰোহ সুসংগঠিত ৰূপে বিস্তৃত হোৱাৰ আগতেই ব্ৰিটিছে দমন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ইয়াৰ ব্যৰ্থতাৰ মূল কাৰণসমূহ আছিল—
(ক) সীমিত জনসমৰ্থন: বিদ্ৰোহীসকলৰ প্ৰভাৱ মূলতঃ যোৰহাট আৰু শিৱসাগৰ অঞ্চলতে সীমাবদ্ধ আছিল। অসমৰ সকলো অঞ্চল আৰু সকলো শ্ৰেণীৰ লোকক আন্দোলনৰ সৈতে যুক্ত কৰিব পৰা নগ’ল।
(খ) কেন্দ্ৰীয় নেতৃত্বৰ অভাৱ: বিদ্ৰোহৰ মুখ্য সংগঠক মণিৰাম দেৱান কলিকতাত থাকি পত্ৰৰ জৰিয়তে পৰিকল্পনা চলাইছিল। ঘটনাস্থলীৰ পৰা দূৰত থাকি আন্দোলন নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো কঠিন হৈছিল।
(গ) সময়মতে কাৰ্যকৰী নকৰা: পৰিকল্পনা থাকিলেও বিদ্ৰোহীসকলে সঠিক সময়ত সমন্বিত আক্ৰমণ আৰম্ভ কৰিব পৰা নাছিল।
(ঘ) গোপনীয়তা ৰক্ষা নোহোৱা: মণিৰাম দেৱানে পঠিওৱা পত্ৰ ব্ৰিটিছৰ হাতত পৰাত আন্দোলনৰ আঁচনি আগতীয়াকৈ প্ৰকাশ পাইছিল।
(ঙ) অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ অভাৱ: বিদ্ৰোহীসকলৰ ওচৰত পৰ্যাপ্ত অস্ত্ৰ আৰু সামৰিক সামগ্ৰী নাছিল।
(চ) সৈন্যবাহিনীৰ পূৰ্ণ সমৰ্থন নোপোৱা: ভাৰতৰ আন অঞ্চলৰ দৰে অসমত বৃহৎ সংখ্যক ভাৰতীয় চিপাহী একেলগে বিদ্ৰোহত জড়িত হোৱা নাছিল।
এই কাৰণসমূহে অসমৰ ১৮৫৭–৫৮ চনৰ বিদ্ৰোহক আৰম্ভণিৰ পৰ্যায়তে দুৰ্বল কৰি তুলিছিল।
৪। অসমত ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ গুৰুত্ব আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ সামৰিক আৰু ৰাজনৈতিক দিশত অসমৰ ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহ সফল নহ’লেও ইয়াৰ ঐতিহাসিক গুৰুত্ব যথেষ্ট।
প্ৰথমতে, এই বিদ্ৰোহৰ জৰিয়তে অসম সৰ্বভাৰতীয় ব্ৰিটিছবিৰোধী সংগ্ৰামৰ সৈতে প্রত্যক্ষভাৱে যুক্ত হয়। অসমৰ লোকসকলৰ মাজত বিদেশী শাসনৰ বিৰুদ্ধে ৰাজনৈতিক চেতনা জাগ্ৰত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে।
দ্বিতীয়তে, মণিৰাম দেৱান আৰু পিয়লি বৰুৱাৰ আত্মত্যাগে পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মক গভীৰভাবে অনুপ্ৰাণিত কৰে। ১৮৬১ চনৰ ফুলগুৰি ধাৱাৰ পৰা ১৮৯৪ চনৰ পথৰুঘাটলৈকে সংঘটিত হোৱা কৃষক আন্দোলনসমূহত এই ব্ৰিটিছবিৰোধী মনোভাৱৰ ধাৰাবাহিকতা দেখা যায়।
তৃতীয়তে, বিভিন্ন ধৰ্ম আৰু সামাজিক গোটৰ লোক একেলগে ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে থিয় হোৱাৰ ফলত ঐক্য আৰু জাতীয় চেতনাৰ বিকাশ ঘটে।
সেয়েহে, বিফল হোৱা সত্ত্বেও অসমৰ ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহ পৰৱৰ্তী জাতীয় জাগৰণৰ এক উল্লেখযোগ্য আৰম্ভণি আছিল।
৫। ফুলগুৰি ধাৱাৰ ওপৰত এটি টোকা লিখা।
উত্তৰঃ ব্ৰিটিছৰ অৰ্থনৈতিক নীতিৰ বিৰুদ্ধে অসমৰ কৃষক ৰাইজে সংঘটিত কৰা প্ৰথম উল্লেখযোগ্য বিদ্ৰোহ আছিল ১৮৬১ চনৰ ফুলগুৰি ধাৱা।
নগাঁৱৰ ওচৰৰ ফুলগুৰি অঞ্চলত বহু তিৱা কৃষকে আফু খেতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি জীৱিকা চলাইছিল। ব্ৰিটিছ চৰকাৰে স্থানীয় আফু খেতিত বাধা আৰোপ কৰাৰ লগতে তামোল-পাণৰ ওপৰত কৰ লগোৱাৰ সম্ভাৱনাৰ খবৰ বিয়পি পৰাত কৃষকসকল ক্ষুব্ধ হয়।
এই সিদ্ধান্তৰ প্ৰতিবাদত ফুলগুৰিত ৰাইজমেল অনুষ্ঠিত হয়। কৃষকসকলে চৰকাৰৰ ওচৰত আফু খেতিৰ ওপৰত থকা নিষেধাজ্ঞা উঠাই লোৱা আৰু নতুন কৰ আৰোপ নকৰাৰ দাবী জনাবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। কিন্তু চৰকাৰৰ পৰা ইতিবাচক সঁহাৰি নোপোৱাত আন্দোলন অধিক তীব্ৰ হয়।
১৮৬১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ফুলগুৰিত বৃহৎ ৰাইজমেল বহে। সহকাৰী উপায়ুক্ত লেফটেনেণ্ট জি. বি. ছিংগাৰ পুলিচসহ সভাস্থলীলৈ গৈ কৃষকসকলক আঁতৰি যাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। পুলিচে কৃষকৰ হাতৰ লাঠি কাঢ়ি ল’বলৈ চেষ্টা কৰাত সংঘৰ্ষ আৰম্ভ হয়। ৰাইজৰ লাঠীৰ আঘাতত ছিংগাৰৰ মৃত্যু ঘটে।
ইয়াৰ পিছত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে কঠোৰ দমননীতি গ্ৰহণ কৰে। বহু কৃষকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি শাস্তি দিয়া হয়। তথাপিও ফুলগুৰি ধাৱাই অসমৰ কৃষক সমাজক সংগঠিত প্ৰতিবাদৰ শক্তি উপলব্ধি কৰায় আৰু পৰৱৰ্তী কৃষক আন্দোলনসমূহৰ পথ প্ৰসস্ত কৰে।
৬। ১৮৯৪ চনত উত্তৰ কামৰূপত সংঘটিত কৃষক বিদ্ৰোহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা।
উত্তৰঃ ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষভাগত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ভূমি-ৰাজহৰ হাৰ বৃদ্ধি কৰাত উত্তৰ কামৰূপৰ কৃষকসকলৰ মাজত তীব্ৰ অসন্তোষ সৃষ্টি হয়। এই অসন্তোষৰ ফলতে ৰঙিয়া, নলবাৰী, বজালী, বৰমা, লচিমা আদি অঞ্চলত ৰাইজমেল আৰু কৃষক প্ৰতিবাদ গঢ় লৈ উঠে।
১৮৯৩ চনৰ শেষভাগত ৰঙিয়াত আন্দোলন তীব্ৰ হয়। কৃষকসকলে বৰ্ধিত খাজনা দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে আৰু মহাজনসকলৰ শোষণৰো প্ৰতিবাদ কৰে। বিভিন্ন মৌজাৰ হাজাৰ হাজাৰ কৃষক ৰাইজমেলত অংশগ্ৰহণ কৰে।
এই আন্দোলনৰ উল্লেখযোগ্য অধ্যায় আছিল লচিমাৰ ঘটনা। ১৮৯৪ চনৰ জানুৱাৰীত সৰুক্ষেত্ৰী মৌজাৰ লচিমাৰ ওচৰত ৰাজহ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যোৱা চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ সৈতে কৃষকৰ সংঘৰ্ষ হয়। তাৰ পিছত বহু কৃষকক আটক কৰা হয়। বন্দীসকলৰ মুক্তিৰ দাবীত হাজাৰ হাজাৰ ৰাইজে চৰকাৰী শিবিৰ ঘেৰাও কৰে।
ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই পুলিচ আৰু গোৰ্খা সৈন্যৰ সহায়ত আন্দোলন দমন কৰে আৰু বহু মুখিয়ালক আটক কৰি শাস্তি দিয়ে।
এই বিদ্ৰোহৰ বিশেষত্ব আছিল ৰাইজমেলৰ জৰিয়তে কৃষকসকলৰ সুসংগঠিত প্ৰতিবাদ। ই দেখুৱাইছিল যে অত্যধিক কৰ আৰু ঔপনিবেশিক শোষণৰ বিৰুদ্ধে অসমৰ সাধাৰণ কৃষক সমাজে সংগঠিতভাৱে প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ শিকিছিল।
৭। ১৮৯৪ চনত পথৰুঘাটত সংঘটিত কৃষক বিদ্ৰোহৰ এটি খতিয়ান দাঙি ধৰা।
উত্তৰঃ দৰং জিলাৰ মঙলদৈ মহকুমাৰ অন্তৰ্গত পথৰুঘাটত সংঘটিত কৃষক বিদ্ৰোহ ঊনবিংশ শতিকাৰ অসমৰ কৃষক আন্দোলনৰ এক স্মৰণীয় ঘটনা।
ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ভূমি-ৰাজহৰ হাৰ বৃদ্ধি কৰাত কলাইগাঁও, মঙলদৈ, ছিপাঝাৰ আৰু পথৰুঘাট অঞ্চলৰ কৃষকসকল ক্ষুব্ধ হৈ উঠে। কৃষকসকলে ৰাইজমেলৰ জৰিয়তে বৰ্ধিত খাজনা নিদিয়াৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। ১৮৯৪ চনৰ জানুৱাৰীৰ শেষভাগত পথৰুঘাটত বৃহৎ সমাৱেশ আয়োজন কৰা হয়।
এই খবৰ পাই দৰং জিলাৰ উপায়ুক্ত জে. ডি. এণ্ডাৰছন আৰু পুলিচ অধীক্ষক বেৰিংটন পুলিচ আৰু সামৰিক বাহিনী লৈ পথৰুঘাটত উপস্থিত হয়। খাজনা নিদিয়া কৃষকৰ সম্পত্তি বাজেয়াপ্ত কৰাৰ চেষ্টা কৰাত ৰাইজ অধিক উত্তেজিত হয়।
হাজাৰ হাজাৰ কৃষকে লাঠি আৰু বাঁহৰ কামি লৈ প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহে। পৰিস্থিতি নিয়ন্ত্ৰণৰ বাহিৰলৈ যোৱাত ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই গুলীচালনাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। ফলত বহু কৃষক নিহত আৰু আহত হয়।
এই ঘটনাই অসমৰ কৃষকসকলৰ ব্ৰিটিছবিৰোধী মনোভাৱৰ তীব্ৰতা প্ৰকাশ কৰিছিল। পথৰুঘাটৰ ৰণ আজিও কৃষকৰ অধিকাৰ, সাহস আৰু আত্মত্যাগৰ এক স্মৰণীয় অধ্যায় হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
৮। ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে জয়ন্তীয়াসকলৰ বিদ্ৰোহৰ বিষয়ে এটি টোকা লিখা।
উত্তৰঃ ১৮৩৫ চনত জয়ন্তীয়া ৰাজ্য ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনলৈ যোৱাৰ পিছত স্বাধীনচেতীয়া জয়ন্তীয়াসকলৰ মাজত অসন্তোষ বৃদ্ধি পায়। ব্ৰিটিছ চৰকাৰে তেওঁলোকৰ সামাজিক আৰু পৰম্পৰাগত জীৱনত হস্তক্ষেপ কৰাৰ লগতে বিভিন্ন কৰ আৰু নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰাত ক্ষোভ অধিক তীব্ৰ হয়।
গৃহকৰ আৰোপ, অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰত বাধা, পৰম্পৰাগত অধিকাৰৰ ওপৰত হস্তক্ষেপ আৰু মাছ ধৰা বা বনজ সামগ্ৰী সংগ্ৰহৰ ক্ষেত্ৰত নিয়ন্ত্ৰণ আদি ব্যৱস্থাই জয়ন্তীয়াসকলক বিদ্ৰোহৰ পথলৈ ঠেলি দিয়ে।
উকিয়াং নংবাহৰ নেতৃত্বত আন্দোলন সুসংগঠিত হয়। জোৱাই, জয়ন্তীপুৰ, জাফলং আদি অঞ্চলত ব্ৰিটিছবিৰোধী প্ৰতিবাদ বিয়পি পৰে। বিদ্ৰোহীসকলে পথ অৱৰোধ কৰি ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ যোগাযোগ ব্যৱস্থাত বাধা সৃষ্টি কৰে আৰু জোৱাইৰ ব্ৰিটিছ ছাউনিত আক্ৰমণো কৰে।
ব্ৰিটিছ চৰকাৰে সামৰিক শক্তিৰে আন্দোলন দমন কৰে। শেষত উকিয়াং নংবাহ ব্ৰিটিছৰ হাতত ধৰা পৰে আৰু তেওঁক ফাঁচী দিয়া হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত আন্দোলন ধীরে ধীরে স্তিমিত হয়।
জয়ন্তীয়া বিদ্ৰোহে পাহাৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ স্বাধীনতা, স্বকীয়তা আৰু পৰম্পৰা ৰক্ষাৰ দৃঢ় মনোভাব প্ৰকাশ কৰিছিল।
৯। ১৮৯১ চনত মণিপুৰত টিকেন্দ্ৰজিতৰ নেতৃত্বত ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে হোৱা বিদ্ৰোহৰ বিষয়ে লিখা।
উত্তৰঃ ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষভাগত মণিপুৰৰ ৰাজপৰিয়ালত সিংহাসনক লৈ বিবাদ সৃষ্টি হয়। এই গৃহকন্দলৰ সুযোগ লৈ ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই মণিপুৰৰ আভ্যন্তৰীণ ৰাজনীতিত হস্তক্ষেপ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
যুৱৰাজ কুলচন্দ্ৰই সুৰচন্দ্ৰক সিংহাসনচ্যুত কৰি ক্ষমতা দখল কৰে। ব্ৰিটিছসকলে কুলচন্দ্ৰক স্বীকৃতি দিলেও ব্ৰিটিছবিৰোধী আৰু জনপ্ৰিয় সেনাপতি টিকেন্দ্ৰজিতক দেশান্তৰিত কৰাৰ দাবী তোলে। মণিপুৰৰ নেতৃত্বই এই দাবী মানিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে।
টিকেন্দ্ৰজিতক আটক কৰিবলৈ অসমৰ চীফ কমিছনাৰ জে. ডব্লিউ. কুইণ্টন আৰু আন কেইজনমান ব্ৰিটিছ বিষয়া মণিপুৰলৈ যায়। ঘটনাক্ৰমে কুইণ্টনসহ কেইজনমান ব্ৰিটিছ বিষয়া নিহত হয়।
ইয়াৰ প্ৰতিশোধত ব্ৰিটিছে শক্তিশালী সৈন্যবাহিনী মণিপুৰলৈ পঠিয়াই ৰাজ্যখন দখল কৰে। টিকেন্দ্ৰজিতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি বিচাৰত দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়। কুলচন্দ্ৰক নির্বাসিত কৰি নাবালক চূড়চন্দ্ৰক ৰজা কৰা হয়।
টিকেন্দ্ৰজিতৰ সংগ্ৰাম মণিপুৰৰ স্বাধীনতা আৰু স্বাধিকাৰ ৰক্ষাৰ ব্ৰিটিছবিৰোধী প্ৰতিবাদৰ এক উজ্জ্বল অধ্যায়।
চমু টোকা
১। অসমত ইংৰাজে প্ৰৱৰ্তন কৰা ৰাজহ ব্যৱস্থা
উত্তৰঃ ১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পিছত অসম ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনলৈ অহাৰ লগে লগে ৰাজহ ব্যৱস্থাত ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন ঘটে। আগতে প্ৰচলিত দ্ৰব্য বা সেৱাভিত্তিক ৰাজহ ব্যৱস্থাৰ ঠাইত ব্ৰিটিছে নগদ টকাৰে খাজনা দিয়াৰ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰে।
কৃষকৰ হাতত নগদ টকা সহজে উপলব্ধ নথকাৰ বাবে তেওঁলোকে মহাজনৰ পৰা অধিক সুতত ধন ল’বলগীয়া হৈছিল। ফলত বহু কৃষক ঋণগ্ৰস্ত হৈ পৰে। আনহাতে কৃষি, জলসিঞ্চন বা দুৰ্যোগকালীন সাহায্যৰ তুলনাত চৰকাৰে ৰাজহ সংগ্ৰহত অধিক গুৰুত্ব দিছিল।
এই ব্যৱস্থাই অসমৰ কৃষক সমাজত অসন্তোষ বৃদ্ধি কৰে আৰু পিছলৈ ফুলগুৰি, ৰঙিয়া, লচিমা আৰু পথৰুঘাটৰ দৰে কৃষক আন্দোলনৰ পটভূমি সৃষ্টি কৰে।
২। মণিৰাম দেৱান
উত্তৰঃ মণিৰাম দেৱান ঊনবিংশ শতিকাৰ অসমৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য ব্ৰিটিছবিৰোধী নেতা। আৰম্ভণিতে তেওঁ ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু পুৰন্দৰ সিংহৰ দেৱান হিচাপেও কাম কৰিছিল। তেওঁ অসমৰ চাহ উদ্যোগৰ অগ্ৰণী স্থানীয় উদ্যোক্তাসকলৰ এজন আছিল।
ব্ৰিটিছৰ বৈষম্যমূলক নীতি, পদ-মৰ্যাদা হেৰুৱা আৰু স্থানীয় অভিজাত সমাজৰ দুৰৱস্থাৰ বাবে তেওঁ ব্ৰিটিছবিৰোধী হৈ উঠে। ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ সময়ত আহোম ৰাজকোঁৱৰ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক পুনৰ সিংহাসনত বহুৱাই ব্ৰিটিছ শাসন উৎখাত কৰাৰ চেষ্টা কৰে।
তেওঁৰ গোপন পত্ৰ ব্ৰিটিছৰ হাতত পৰাত ষড়যন্ত্ৰ প্ৰকাশ পায়। মণিৰাম দেৱান আৰু পিয়লি বৰুৱাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি ১৮৫৮ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত যোৰহাটত ফাঁচী দিয়া হয়। তেওঁৰ আত্মত্যাগে অসমৰ পৰৱৰ্তী স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলক গভীৰভাবে অনুপ্ৰাণিত কৰে।
৩। ফুলগুৰি ধাৱা
উত্তৰঃ ১৮৬১ চনৰ ফুলগুৰি ধাৱা আছিল অসমৰ কৃষকসকলৰ প্ৰথম উল্লেখযোগ্য ব্ৰিটিছবিৰোধী অৰ্থনৈতিক বিদ্ৰোহ। আফু খেতিৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আৰু নতুন কৰৰ আশংকাত ফুলগুৰি অঞ্চলৰ কৃষকসকল ৰাইজমেলত সমবেত হৈছিল।
সহকাৰী উপায়ুক্ত লেফটেনেণ্ট ছিংগাৰে ৰাইজক ছত্ৰভংগ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাত সংঘৰ্ষ হয় আৰু কৃষকৰ লাঠীৰ আঘাতত তেওঁৰ মৃত্যু ঘটে। তাৰ পিছত ব্ৰিটিছ চৰকাৰে কঠোৰ দমননীতি গ্ৰহণ কৰি বহু কৃষকক গ্ৰেপ্তাৰ আৰু শাস্তি দিয়ে।
ফুলগুৰি ধাৱাই অসমৰ পৰৱৰ্তী কৃষক আন্দোলনৰ বাবে এক শক্তিশালী দৃষ্টান্ত স্থাপন কৰিছিল।
৪। লচিমাৰ কৃষক বিদ্ৰোহ
উত্তৰঃ ১৮৯৪ চনত বৰ্ধিত ভূমি-ৰাজহৰ বিৰুদ্ধে উত্তৰ কামৰূপৰ লচিমাত কৃষক বিদ্ৰোহ সংঘটিত হয়। কৃষকসকলে ৰাইজমেলৰ মাধ্যমে খাজনা হ্ৰাসৰ দাবী উত্থাপন কৰিছিল।
ৰাজহ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যোৱা চৰকাৰী কৰ্মচাৰীৰ সৈতে কৃষকৰ সংঘৰ্ষৰ পিছত বহু লোকক আটক কৰা হয়। বন্দীসকলক মুক্ত কৰাৰ দাবীত হাজাৰ হাজাৰ ৰাইজে চৰকাৰী শিবিৰ ঘেৰাও কৰে। পিছত পুলিচ আৰু সৈন্যবাহিনীৰ সহায়ত আন্দোলন দমন কৰা হয়।
এই বিদ্ৰোহে অসমৰ ৰাইজমেলভিত্তিক কৃষক সংগঠনৰ শক্তিশালী ৰূপ প্ৰকাশ কৰিছিল।
৫। পথৰুঘাটৰ ৰণ
উত্তৰঃ ১৮৯৪ চনত দৰং জিলাৰ পথৰুঘাটত বৰ্ধিত ভূমি-খাজনাৰ বিৰুদ্ধে কৃষকসকলে বৃহৎ ৰাইজমেল আয়োজন কৰে। চৰকাৰে খাজনা আদায় আৰু কৃষকৰ সম্পত্তি বাজেয়াপ্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাত পৰিস্থিতি উত্তপ্ত হয়।
হাজাৰ হাজাৰ কৃষকে প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি অহাত ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই গুলীচালনাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। বহু কৃষক নিহত আৰু আহত হয়। এই ঘটনা পথৰুঘাটৰ ৰণ নামেৰে অসমৰ ইতিহাসত স্মৰণীয় হৈ আছে।
৬। অসমত কৃষক বিদ্ৰোহৰ গুৰুত্ব
উত্তৰঃ ঊনবিংশ শতিকাৰ অসমৰ কৃষক বিদ্ৰোহসমূহ ব্ৰিটিছ শাসনৰ অৰ্থনৈতিক শোষণৰ বিৰুদ্ধে সাধাৰণ জনতাৰ সংগঠিত প্ৰতিবাদ আছিল। ফুলগুৰি ধাৱা, ৰঙিয়া, লচিমা আৰু পথৰুঘাটৰ আন্দোলনে কৃষকসকলক একত্ৰিত কৰি তুলিছিল।
এই আন্দোলনসমূহৰ গুৰুত্ব হ’ল—
- সাধাৰণ কৃষক ব্ৰিটিছবিৰোধী সংগ্ৰামৰ আগশাৰীত আহে।
- ৰাইজমেলসমূহে গণসংগঠনৰ ভূমিকা পালন কৰে।
- অত্যধিক কৰ আৰু ঔপনিবেশিক শোষণৰ বিৰুদ্ধে জনমত গঢ়ি উঠে।
- পৰৱৰ্তী জাতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ বাবে জনসাধাৰণৰ মাজত সাহস আৰু ৰাজনৈতিক সচেতনতা সৃষ্টি হয়।
সেয়েহে এই কৃষক বিদ্ৰোহসমূহ অসমৰ জাতীয় জাগৰণৰ ইতিহাসত অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ।
৭। টিকেন্দ্ৰজিৎ
উত্তৰঃ টিকেন্দ্ৰজিৎ মণিপুৰৰ এগৰাকী জনপ্ৰিয় সেনাপতি আৰু ব্ৰিটিছবিৰোধী নেতা আছিল। মণিপুৰৰ ৰাজপৰিয়ালৰ আভ্যন্তৰীণ সমস্যাত ব্ৰিটিছৰ হস্তক্ষেপ তেওঁ মানি ল’ব পৰা নাছিল।
ব্ৰিটিছ কৰ্তৃপক্ষই তেওঁক দেশান্তৰিত আৰু পিছত আটক কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাত পৰিস্থিতি সংঘাতময় হয়। জে. ডব্লিউ. কুইণ্টনসহ কেইজনমান ব্ৰিটিছ বিষয়া নিহত হোৱাৰ পিছত ব্ৰিটিছে মণিপুৰ আক্ৰমণ কৰে। টিকেন্দ্ৰজিতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি বিচাৰৰ অন্তত ফাঁচী দিয়া হয়।
তেওঁ মণিপুৰৰ স্বাধীনতা আৰু স্বাধিকাৰ ৰক্ষাৰ বাবে কৰা আত্মত্যাগৰ বাবে স্মৰণীয়।
Multiple Choice Questions & Answers
১। মণিৰাম দেৱানৰ বিচাৰ কোনে কৰিছিল?
উত্তৰঃ (b) কেপ্টেইন হলৰইডে।
২। মণিৰাম দেৱানক কোন বাঙালী মুক্তিয়াৰে সহায় কৰিছিল?
উত্তৰঃ (a) মধু মল্লিক।
৩। অসমত দাসপ্ৰথা বিলুপ্ত কৰা হৈছিল—
উত্তৰঃ ১৮৪৩ চনত।
৪। অসমত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথম বিদ্ৰোহ কৰা আহোম ৰাজকুমাৰজন কোন?
উত্তৰঃ গোমধৰ কোঁৱৰ।
৫। অসম ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ কেতিয়া আহিছিল?
উত্তৰঃ ১৮২৬ চনত।
৬। ফুলগুৰি ধাৱা সংঘটিত হৈছিল—
উত্তৰঃ ১৮৬১ চনত।
৭। ব্ৰিটিছে টিকট কৰ কেতিয়া প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল?
উত্তৰঃ ১৮৫৮ চনত।
৮। মণিৰাম দেৱানৰ লগত কাক ফাঁচী দিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ পিয়লি বৰুৱাক।
৯। জয়ন্তীয়া ৰাজ্য ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ কেতিয়া যায়?
উত্তৰঃ ১৮৩৫ চনত।
১০। ব্ৰিটিছৰ কৰতলীয়া আহোম ৰজা কোন আছিল?
উত্তৰঃ পুৰন্দৰ সিংহ।
১১। জয়ন্তীয়া বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব কোনে দিছিল?
উত্তৰঃ উকিয়াং নংবাহে।
১২। উত্তৰ কাছাৰৰ জনজাতীয় বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব কোনে দিছিল?
উত্তৰঃ সম্বোধন কছাৰীয়ে।
১৩। ভূমি-খাজনা বৃদ্ধিৰ বিৰুদ্ধে মফট মিলচৰ ওচৰত কোনে আৰ্জি দিছিল?
উত্তৰঃ আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে।
১৪। অসমৰ ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব কোনে দিছিল?
উত্তৰঃ মণিৰাম দেৱানে।
১৫। আলিপুৰ কাৰাগাৰত বন্দী কৰি ৰখা আহোম ৰাজকোঁৱৰজন কোন?
উত্তৰঃ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ।
১৬। ফুলগুৰি ধাৱাৰ অন্যতম তাৎক্ষণিক কাৰণ কি আছিল?
উত্তৰঃ আফু খেতিৰ ওপৰত চৰকাৰী নিষেধাজ্ঞা।
১৭। ব্ৰিটিছ চৰকাৰে ভাৰতলৈ কেবিনেট মিছন কেতিয়া পঠিয়াইছিল?
উত্তৰঃ ১৯৪৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত।
১৮। ১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহে অসমৰ কোন শ্ৰেণীক পুৰণি ৰাজতন্ত্ৰ পুনঃপ্ৰতিষ্ঠাৰ সুযোগ দিছিল?
উত্তৰঃ অসমৰ পুৰণি অভিজাত আৰু আহোম ৰাজতন্ত্ৰপন্থী শ্ৰেণীক।
Human Generate Question Answer
অতি চমু উত্তৰৰ প্ৰশ্নঃ
১। ব্ৰিটিছ শাসনৰ পিছত অসমৰ ৰাজহ সংগ্ৰহত কি পৰিৱৰ্তন হৈছিল?
উত্তৰঃ টকা/মুদ্ৰাৰ মাধ্যমে কৰ সংগ্ৰহ আৰম্ভ হৈছিল।
২। মফট মিলচ অসমলৈ কেতিয়া আহিছিল?
উত্তৰঃ ১৮৫৩ চনত।
৩। কেঞাসকল কোন আছিল?
উত্তৰঃ মাৰোৱাৰী সম্প্ৰদায়ৰ লোক।
৪। ১৮৫৭ চনৰ অসম বিদ্ৰোহৰ নেতা কোন আছিল?
উত্তৰঃ মণিৰাম দেৱান।
৫। বিদ্ৰোহত কোন আহোম ৰাজকোঁৱৰক সিংহাসনত বহুৱাব বিচৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ।
৬। মণিৰাম দেৱানক সহায় কৰা বাঙালী কোন আছিল?
উত্তৰঃ মধু মল্লিক।
৭। মণিৰাম দেৱানৰ লগত ফাঁচী দিয়া হৈছিল কোনক?
উত্তৰঃ পিয়লি বৰুৱা।
৮। মণিৰাম দেৱানৰ বিচাৰ কোনে কৰিছিল?
উত্তৰঃ কেপ্টেইন হলৰইড।
৯। বিদ্ৰোহৰ বিফলতাৰ দুটা কাৰণ কি?
উত্তৰঃ
(ক) অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ অভাৱ
(খ) গোপনীয়তা ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰা
১০। টিকট কৰ আৰু আয়কৰ কেতিয়া প্ৰৱৰ্তিত হৈছিল?
উত্তৰঃ ১৮৫৮ (টিকট কৰ) আৰু ১৮৬০ (আয়কৰ)।
১১। কৃষকৰ দুৰৱস্থাৰ দুটা কাৰণ কি?
উত্তৰঃ
(ক) অধিক কৰ
(খ) দুৰ্যোগত কোনো সহায় নাছিল
১২। লেফটেনেন্ট ছিংগাৰ কোন আছিল?
উত্তৰঃ নগাঁৱৰ সহকাৰী উপায়ুক্ত।
১৩। ফুলগুৰি ধাৱা কেতিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ ১৮৬১ চনত।
১৪। ৰঙিয়াৰ কৃষক বিদ্ৰোহ কেতিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ ১৮৯৩ চনত।
১৫। লচিমা ক’ত অৱস্থিত?
উত্তৰঃ উত্তৰ কামৰূপৰ সৰুক্ষেত্ৰী মৌজা।
১৬। লচিমা বিদ্ৰোহ কেতিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ ১৮৯৪ চনত।
১৭। পথৰুঘাট বিদ্ৰোহ কেতিয়া হৈছিল?
উত্তৰঃ ১৮৯৪ চনত।
১৮। জয়ন্তীয়া বিদ্ৰোহৰ নেতা কোন আছিল?
উত্তৰঃ উকিয়াং নংবাহ।
১৯। উত্তৰ কাছাৰৰ বিদ্ৰোহৰ নেতা কোন আছিল?
উত্তৰঃ সম্বোধন কছাৰী।
২০। টিকেন্দ্ৰজিৎক কোনে মৃত্যুদণ্ড দিছিল?
উত্তৰঃ ব্ৰিটিছ চৰকাৰে।
২১। জে. ডব্লিউ. কুইন্টন কেতিয়া হত্যা কৰা হৈছিল?
উত্তৰঃ ১৮৯১ চনত।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post