Chapter 8 –
শ্ৰী শ্ৰী শংকৰদেৱ
১। কবিতাটো শুদ্ধকৈ লয়, ছন্দ ৰক্ষা কৰি পঢ়া।
২। কবিতাটো একক আৰু দলীয়ভাৱে আবৃত্তি কৰা।
৩। উত্তৰ দিয়া।
(ক) কবিয়ে “ধ্যানমগ্ন যোগী” বুলি কাক কৈছে?
উত্তৰঃ কবিয়ে “ধ্যানমগ্ন যোগী” বুলি মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী শংকৰদেৱক কৈছে।
(খ) কবিয়ে কিহেৰে ভূমি পবিত্ৰ কৰাৰ কথা কৈছে?
উত্তৰঃ কবিয়ে গুৰুজনাৰ আৱিৰ্ভাৱ আৰু জ্ঞানৰ পবিত্ৰ কিৰণেৰে অসমভূমি পবিত্ৰ কৰাৰ কথা কৈছে।
(গ) কবি কাননত কি বজোৱাৰ কথা কৈছে?
উত্তৰঃ কবি কাননত বীণা বজোৱাৰ কথা কৈছে।
(ঘ) মৰতত কোনে কিহৰ বাতৰি আনি দিলে?
উত্তৰঃ মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী শংকৰদেৱে মৰতত স্বৰ্গৰ বাতৰি আনি দিলে।
(ঙ) কবিতাটোত অসমৰ ঘৰে ঘৰে কি বাজি উঠাৰ কথা কোৱা হৈছে?
উত্তৰঃ কবিতাটোত অসমৰ ঘৰে ঘৰে মধুৰ ঝংকাৰ বাজি উঠাৰ কথা কোৱা হৈছে।
৪। কবিতাটোৰ মূল কথাখিনি গদ্যৰে লিখা।
উত্তৰঃ ‘শ্ৰী শ্ৰী শংকৰদেৱ’ কবিতাটোত কবি যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাই মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী শংকৰদেৱৰ মহান ব্যক্তিত্ব আৰু অসমীয়া সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অপৰিসীম অৱদানৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে। শংকৰদেৱে অসমত ভক্তিধৰ্মৰ প্ৰচাৰ কৰি মানুহৰ মাজত প্ৰেম, ভাতৃত্ববোধ, সমতা আৰু সদাচাৰৰ বাণী বিলাইছিল। তেওঁ সাহিত্য, সংগীত, নাট্য, ধৰ্ম আৰু সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰত নতুন যুগৰ সূচনা কৰিছিল। তেওঁৰ সাধনা আৰু সৃষ্টিৰ প্ৰভাৱে সমগ্ৰ অসমভূমিক পবিত্ৰ কৰি তুলিছিল। সেইবাবেই কবিয়ে শংকৰদেৱৰ জীৱনী সমগ্ৰ অসমজুৰি বিস্তৃত বুলি অভিহিত কৰিছে।
৫। আঁচ টনা শব্দবোৰৰ শুদ্ধ অৰ্থ বাছি উলিয়াই লিখা।
(ক) ধ্যানমগ্ন — তন্ময়।
(খ) বিস্তৃত — বিয়পি পৰা।
(গ) গৰিমা — যশস্যা।
(ঘ) মৰত — পৃথিৱী।
৬। বাক্য ৰচনা কৰা।
পৱিত্ৰ — গংগাৰ পানীক বহুতে পৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰে।
কৰ্মবীৰ — শংকৰদেৱ এজন মহান কৰ্মবীৰ আছিল।
সদাচাৰ — সদাচাৰে মানুহৰ চৰিত্ৰ মহান কৰি তোলে।
ৰীতি-নীতি — প্ৰতিটো সমাজৰে নিজস্ব ৰীতি-নীতি থাকে।
মৰত — মানুহে মৰতত সৎ কৰ্ম কৰি জীৱন সাৰ্থক কৰা উচিত।
মধুৰ — কুলিৰ মধুৰ মাত সকলোৱে ভাল পায়।
৭। কবিতাটোৰ পৰা শব্দ আনি খালী ঠাই পূৰ কৰা।
মধুৰ ঝংকাৰ তাৰ গভীৰ উদাৰ সুৰে,
আজিও উঠিছে বাজি অসমৰ ঘৰে ঘৰে।
যি বীণৰ সুৰেৰেই প্ৰেম মন্দাকিনী ধাৰা,
অসীম সাধনা বলে নমালা স্বৰ্গৰ পৰা।
৮। প্ৰসংগ-সংগতি দৰ্শাই ব্যাখ্যা কৰা।
(ক) “নিৰলে বজাই বীণা কোন কবি কাননত,
স্বৰ্গৰ বাতৰি আনি দিলা দেৱ মৰতত?”
উত্তৰঃ উদ্ধৃত কবিতাংশ যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাই ৰচনা কৰা ‘শ্ৰী শ্ৰী শংকৰদেৱ’ কবিতাটোৰ পৰা লোৱা হৈছে।
ইয়াত কবিয়ে মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী শংকৰদেৱৰ সাহিত্য-সাধনা আৰু ধৰ্মীয় অৱদানৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে। শংকৰদেৱে একান্ত সাধনাৰে বহুতো কাব্য, গীত, নাট আৰু ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ সাধাৰণ মানুহে সহজে বুজিব পৰাকৈ ঈশ্বৰৰ মাহাত্ম্য আৰু ভক্তিৰ বাণী প্ৰচাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ সৃষ্টিৰ জৰিয়তে মানুহে ঈশ্বৰ, ধৰ্ম, প্ৰেম আৰু নৈতিকতাৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল। সেইবাবেই কবিয়ে শংকৰদেৱে যেন স্বৰ্গৰ বাতৰি মৰতলৈ আনি দিলে বুলি কল্পনা কৰিছে।
(খ) “তোমাৰ জীৱনী দেৱ! লিখে এনে সাধ্য কাৰ,
গোটেই অসমভূমি বিস্তৃত জীৱনী যাৰ।”
উত্তৰঃ উদ্ধৃত কবিতাংশ যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাই ৰচনা কৰা ‘শ্ৰী শ্ৰী শংকৰদেৱ’ কবিতাটোৰ পৰা লোৱা হৈছে।
ইয়াত কবিয়ে শংকৰদেৱৰ বিশাল ব্যক্তিত্ব আৰু অসমৰ সমাজ, সাহিত্য, সংস্কৃতি আৰু ধৰ্মীয় জীৱনত থকা তেওঁৰ গভীৰ প্ৰভাৱৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে। শংকৰদেৱ কেৱল ধৰ্মগুৰু নাছিল; তেওঁ কবি, নাট্যকাৰ, সংগীতজ্ঞ, সমাজ-সংস্কাৰক আৰু সংস্কৃতিৰ মহান নিৰ্মাতা আছিল। অসমৰ জীৱনৰ প্ৰায় প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে তেওঁৰ অৱদান বিয়পি আছে। সেয়েহে তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ জীৱনী এখন গ্ৰন্থত সীমাবদ্ধ কৰি লিখা অতি কঠিন। কবিয়ে এই কাৰণেই তেওঁৰ জীৱনী গোটেই অসমভূমিজুৰি বিস্তৃত বুলি কৈছে।
৯। শেষৰ ধ্বনি মিল থকা শব্দবোৰ কবিতাটোৰ পৰা বাছি উলিয়াই লিখা।
তুমি — ভূমি।
সাজে — বাজে।
জ্ঞান — দান।
ধাৰা — পৰা।
সুৰে — ঘৰে।
সদাচাৰ — ব্যৱহাৰ।
১০। চমুকৈ লিখা।
(ক) “স্বৰ্গৰ বাতৰি আনি দিলা দেৱ মৰতত” — ইয়াত ‘স্বৰ্গৰ বাতৰি’ কি?
উত্তৰঃ ইয়াত ‘স্বৰ্গৰ বাতৰি’ বুলি শংকৰদেৱে প্ৰচাৰ কৰা ঈশ্বৰ-ভক্তি, ধৰ্ম, প্ৰেম, সদাচাৰ আৰু আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ বাণীক বুজোৱা হৈছে। তেওঁ এই পবিত্ৰ বাণীৰে অসমীয়া সমাজক নতুন পথ দেখুৱাইছিল।
(খ) কবিয়ে উল্লেখ কৰা মতে শংকৰদেৱে অসমক কি দান দিলে আৰু কিহক নতুন সাজেৰে সজালে?
উত্তৰঃ কবিয়ে উল্লেখ কৰা মতে শংকৰদেৱে অসমক ভক্তিধৰ্ম, ভাষা, সাহিত্য, সংগীত, সংস্কৃতি, ৰীতি-নীতি আৰু সদাচাৰৰ শিক্ষা দান কৰিছিল। এইবোৰৰ দ্বাৰা তেওঁ অসমৰ সমাজ-জীৱনক নতুন সাজেৰে সজাই তুলিছিল।
(গ) “কত যতনেৰে দেৱ! গাঁথিলা এই মালাধাৰি।” — ইয়াত কোনে কি মালা গাঁথাৰ কথা কৈছে?
উত্তৰঃ ইয়াত মহাপুৰুষ শ্ৰী শ্ৰী শংকৰদেৱে তেওঁৰ সাহিত্য, ধৰ্ম, সংগীত, সংস্কৃতি, সদাচাৰ আৰু ভক্তিৰ বিভিন্ন উপাদান একেলগ কৰি অসমীয়া জাতিৰ বাবে এক সুন্দৰ সাংস্কৃতিক মালা গাঁথাৰ কথা কোৱা হৈছে।
(ঘ) শংকৰদেৱে অসমীয়া সমাজৰ পৰা কি কি আঁতৰালে?
উত্তৰঃ শংকৰদেৱে অসমীয়া সমাজৰ পৰা ক্ষুদ্ৰ স্বাৰ্থ, ভিনভাৱ, সৰু-বৰ ভেদাভেদ, অসূয়া আৰু সংকীৰ্ণতাৰ মনোভাৱ আঁতৰাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
১১। সমাৰ্থক শব্দ লিখা।
পৃথিৱী — মৰত / ধৰা / ধৰণী।
মৰম — আদৰ।
সন্ন্যাসী — যোগী।
অন্তৰ — হৃদয় / হিয়া।
বাগিচা — কানন।
গংগা — মন্দাকিনী।
গৌৰৱ — গৰিমা।
মিঠা — মধুৰ।
১২। বিপৰীত অৰ্থ বুজোৱা শব্দ লিখা।
অতীত — বৰ্তমান।
পুণ্য — পাপ।
প্ৰেম — ঘৃণা।
পৱিত্ৰ — অপৱিত্ৰ।
জীৱন — মৰণ।
অশেষ — শেষ।
১৩। কবিতাটোৰ পৰা বিশেষ্য আৰু বিশেষণ পদ বাছি লিখা।
বিশেষ্য পদঃ যোগী, বীণা, কানন, মৰত, মন্দাকিনী, স্বৰ্গ, অসম, ভাষা, দেৱ, সাধনা, হৃদয়।
বিশেষণ পদঃ পুণ্য, পৱিত্ৰ, মধুৰ, গভীৰ, উদাৰ, অসীম, ক্ষুদ্ৰ, সৰু, বৰ।
১৪। ‘ধাৰা’ শব্দযুক্ত শব্দসমূহৰ অৰ্থ লিখা।
ফল্গুধাৰা — বাহিৰৰ পৰা দেখা নোপোৱাকৈ অন্তৰালে বা গোপনে বৈ থকা ধাৰা।
জীৱনধাৰা — জীৱন যাপন কৰাৰ পদ্ধতি বা জীৱনৰ চলন।
ধাৰাসাৰ — অবিৰত আৰু প্ৰচুৰ পৰিমাণে হোৱা; যেনে ধাৰাসাৰ বৰষুণ।
ধাৰাৱাহিক — একেৰাহে ক্ৰম বজাই চলি থকা।
ধাৰাভাষ্য — চলি থকা ঘটনা বা খেলৰ লগে লগে দিয়া বিৱৰণ।
ধাৰাপাত — প্ৰাথমিক গণিতৰ নিয়ম বা সংখ্যা-গণনাৰ পাঠ।
১৫। এটা শব্দত প্ৰকাশ কৰা।
(ক) কেৱল এজন দেৱতাৰ ওচৰত শৰণ লোৱা — একশৰণ।
(খ) বিষ্ণুক ভক্তি কৰে যি — বৈষ্ণৱ।
(গ) একে গুৰুৰ শিষ্য — সতীৰ্থ।
(ঘ) পিতৃ-মাতৃহীন সন্তান — ঘাট-মাউৰা।
(ঙ) সত্ৰ সম্বন্ধীয় — সত্ৰীয়া।
এই Post টো Update কৰাত সহায় কৰিব বিচাৰে নেকি?
ইয়াত কিবা ভুল, অসম্পূৰ্ণ তথ্য বা নতুন তথ্য থাকিলে আপুনি এটা উন্নত version প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। Live Post তৎক্ষণাৎ সলনি নহ'ব।
Update This Post